محمدرضا تقی‌خانی: نبرد استقلال و تراکتور در شب پرهوادار ورزشگاه آزادی با ۲ گل به نفع شاگردان نکونام به پایان رسید. این خلاصه 100 دقیقه بازی ۲ تیم با وقت‌های اضافه گرفته شده در ۲ نیمه است ولی این بازی و این نتیجه آورده‌های زیادی برای شاگردان نکونام، باشگاه استقلال و هواداران این تیم خواهد داشت. با هم نگاهی می‌اندازیم به شرایط این بازی که کمتر در میانه میدان توپ به گردش درآمد و هر لحظه می‌توانست برای هر ۲ تیم گلی را در پی داشته باشد.
نکونام که ترکیب تیمش را در هفته‌های گذشته با کمترین تغییر به میدان می‌فرستاد، برای این بازی با بازیخوانی خوب، چشمی متحول شده را از خط دفاع جدا کرد و به میانه میدان فرستاد تا پرمهره‌ترین تیم لیگ در میانه میدان را به جنگ‌های تن به تن دعوت کند و فکر بازیسازی را از هافبک‌های مطرح و بازیساز خمس که در این بازی آلوز را نداشت بگیرد؛ تدبیری خوب و موثر که باعث شد بازی استقلال و تراکتور از همان دقیقه اول بازی تا اواخر نیمه اول به جنگ تن به تن تبدیل شود؛ نبردی که در تمام مستطیل سبز بین بازیکنان ۲ تیم و با حضور اکثریت بازیکنان استقلال در محدوه توپ از دقیقه اول بازی تا آخر بازی ادامه پیدا کرد تا نقش خلاقیت که مهم‌ترین عنصر شاگردان خمس در میانه زمین بود، کمرنگ و کمرنگ‌تر شود. آبی‌ها که در این مسابقه برای نخستین بار از بلانکو در زمین مسابقه به عنوان مهاجم هدف استفاده می‌کردند، با حضور موثر، هوشمندانه و تیزبینی او در استفاده از فضاها، هر وقت صاحب توپ شدند حمله خطرناکی را روی دروازه پورحمیدی برنامه‌ریزی کردند و با همین حربه هم موفق شدند کرنر اول را از تراکتور بگیرند تا ایمان سلیمی با ضربه سر تماشایی گل اول را برای استقلال بزند. آنها گل دوم را هم روی ضربه سر فنی بلانکو در شروع نیمه دوم زدند تا با خیال راحت با تدابیر فنی نکونام و جنگ تن به تن بر سر تصاحب توپ، فضا و عمق را از شاگردان خمس بگیرند و تراکتوری‌ها را برای رسیدن به دروازه‌شان به کناره‌های زمین بکشانند، جایی که برای آن هم فکرهای اساسی کرده بودند. اوج کار نکونام در این بازی لحظه تعویض اجباری او بعد از مصدومیت مرادمند در دقیقه 40 بود، در حالی که تمام ذهن‌ها به حضور سعید مهری و بازگشت چشمی به خط دفاع بود، نکونام، امید حامدی‌فر جنگنده را به زمین فرستاد و چشمی را به خط دفاع برگرداند تا به آنالیزهای قبل از بازی خود اعتماد کند و مزد این اعتماد را هم با بازی خوب حامدی‌فر گرفت. حامدی‌فر همان نقش چشمی را بازی می‌کرد، جنگنده و ایستا در میانه میدان با شعاع بازی در محدوده کم به جهت یارگیری با بازیکنان صاحب توپ تراکتور و گرفتن فضا از آنها و جلوگیری از خلاقیت هافبک‌های تراکتور که شوتزن‌های خوبی هم هستند ولی در این بازی فرصت کمی برای ضربه از راه دور به دست آوردند. راهی دیگر برای خمس و شاگردانش نبود، مالکیت توپ هیچ تاثیری برای تراکتور نداشت و حالا توپ باید به کناره‌ها می‌رفت و نکونام با حضور مدافعان سرزن خود و میانگین قدی کمتر مهاجمان تراکتور، خیالش از این ناحیه هم راحت بود. حسینی تا محوطه 6 قدم را با خروج‌هایش کنترل می‌کرد و حضور مداوم شجاع خلیل‌زاده و عارف آقاسی بلندقد و سرزن نیز به‌رغم رفت و برگشت‌های آنها به محوطه 18 قدم استقلال و تراکتور هیچ تاثیری در نتیجه بازی نداشت، تا نکونام مزد بازی با برنامه‌اش را در این مسابقه بگیرد و مچ خمس را در نبردی که به بازی شطرنج شبیه بود بخواباند. شطرنج نکونام با خمس همانند یک بازی شطرنج دارای شروع بازی، وسط بازی و آخر بازی بود و این نکونام بود که همانند استاد بزرگ‌های شطرنج برای تمام لحظات این بازی فکر کرده بود و مزد تفکراتش را هم گرفت. نکونام علاوه بر اینها برای معرفی بلانکو به فوتبال ایران بازی خوبی را انتخاب کرده بود، بلانکو که در ۲ بازی قبلی استقلال اواخر مسابقه به بازی گرفته می‌شد، در این بازی به عنوان مهاجم هدف به زمین مسابقه رفت و مانند یک شماره 9 کلاسیک در فوتبال امروز علاوه بر وظیفه گلزنی، وظیفه حفظ توپ در میانه میدان، پاس‌های خوب در فضای خالی مدافعان تراکتور و جنگ‌های تن به تن را به نحو احسن انجام داد، تا نشان دهد اعتقاد نکونام به او و پافشاری برای عقد قراردادش بی‌جهت نبوده است. برای هواداران استقلال فراتر از برد برابر شاگردان پاکو خمس و تراکتور، فعل خواستن بازیکنان برای پیروزی بود. آنها حالا با خیال راحت فیفادی را با صدرنشینی دنبال خواهند کرد و منتظر شروع دوباره لیگ خواهند ماند؛ لیگی که برای آنها با ناامیدی در برابر سپاهان شروع شد ولی ادامه‌اش هیجان‌انگیز است، ۷ برد و یک تساوی و صدر جدولی که رنگش آبی است.