سیداصغر نوربخش
زماني كه گروه آوازي تهران پي‌ريزي شد آيا شما در فكر جهاني‌بودن كارتان و موفقيت در بيرون از مرزها بوديد؟ نگاه‌تان به اين مسائل در آن زمان چطور بود؟
ما از سال 1385 كه اين گروه فعاليت جدي‌تری انجام داد، راستش را بخواهيد نه. به خاطر اينكه احساس مي‌كرديم ما اول بايد در ايران مطرح شويم. متاسفانه هنوز هم مطرح نشده‌ايم برخلاف آنكه من خيلي دوست دارم در شهرستان‌ها اجرا داشته باشيم چون مطمئنم كه اين سبك طرفدارهاي زيادي خواهد داشت. دوست داريم سبك ما را در شهرستان‌ها بشناسند. الان در شيراز ما را مي‌شناسند چون در جشنواره فجر كار ما را ديد‌ه‌اند. من خودم در وهله اول برنامه‌اي كه در ذهنم راجع به اين گروه داشتم اين بود كه در ايران شهرت و موفقيت نسبي بياوريم بعد از آن به بخش بین‌الملل فكر كنيم.
يعني اين پتانسيل را در گروه‌تان مي‌ديديد؟
در اين سبك بله. جالب است كه در فستيوال‌هاي اروپايي كه شركت كرديم از گروه ما استقبال شد و ما را بسيار تشويق مي‌كردند. تعجب هم مي‌كردند كه يك گروه ايراني چنين برنامه خوبي اجرا مي‌كند چون فكر مي‌كردند كه در ايران محدوديت‌هاي زيادي درباره موسيقي وجود دارد. البته محدوديت‌ها وجود دارد اما نه آنطور كه آنها فكر مي‌كنند. ما در آموزش كمبود داريم، در زمينه آواز حتي كمبود داريم. اما جالب بود كه آن طرف هم اين سبك را مي‌پسندند چون من فكر مي‌كردم چون آن طرف اين سبك از سال‌ها پيش وجود داشته از ما استقبال نمي‌كنند. من فكر مي‌كردم فقط در ايران اين سبك را دوست دارند اما متوجه شدم كه در جاهاي ديگر نيز به کار ما علاقه‌مند هستند.
محدوديت‌هايي كه در موسيقي ما وجود دارد، مانند مسائل اقتصادي و...، آيا فاكتور موفقيت براي شما نبوده؟ مثلا نوازنده را حذف كرديد، از لحاظ مكان تمرين دست‌تان بازتر بوده احتمالا، يا اينكه دچار مساله نشان دادن ساز نبوديد. اينها كمك‌تان كرد تا سبك‌تان را جلو ببريد؟
مشكلي كه در بخش موسيقي ما وجود دارد، ضعف در كار گروهي است. چه در بخشسازي و چه بخش آوازي. من نزديك به 14 سال است كه كار تقريبا حرفه‌اي انجام مي‌دهم و تجربه كار با گروه‌هاي موسيقي ايران و اركستر را داشته‌ام، مثلا اركستر فرهنگسراي خاوران را خودم تاسيس كردم. مي‌توانم بگويم كه كار جمعي بسيار سخت است. شايد به خاطر اين توضيحاتي كه داديد بشود گفت كه كار كرال آسان‌تر باشد. بچه‌هاي كر از بقيه كمي بي‌ادعاترند. كساني كه در اين زمينه كار مي‌كنند، مي‌دانند كه نمي‌شود زياد روي مسائل مالي از اين راه حساب باز كرد. اما در گروه‌هاي سازي متوقع هست و البته حق هم دارند. هرچند در ايران قشر موزيسين تامين نيستند مگر اينكه چندشغله باشند، اما در اروپا نوازنده مثلا اركستر فيلارمونيك برلين آنقدر تامين است كه حتي فرصت كار دوم را ندارد و تمام‌وقت در اختيار اركستر است. نهايتا شايد هفته‌اي يك روز در دانشگاه تدريس كند، بنابراين بازدهي كارش بالاست. براي همين حالا شده اركستر فيلارمونيك برلين. بچه‌هاي گروه ما تا مدت‌ها به صورت مجاني حضور داشتند و كنسرت مي‌دادند تا اينكه خوشبختانه كمتر از يك سال است كه كمي بازدهي مالي داريم. البته در همين راستا مشكلات بسياري وجود دارد كه مي‌شود درباره آن صحبت كرد.
چه فاكتوري موجب شد گروه آوازي تهران از مرزها عبور كند و بتواند پشت سر هم موفقيت‌هاي بين‌المللي كسب كند؟
نخستين موفقيت بزرگي كه به دست آورديم در جشنواره موسيقي فجر سال قبل بود. اين موفقيت موجب شد نگاه‌ها به سمت گروه ما برگردد و پتانسيل خوبي در ما ديدند. از طرف معاون هنري وزارت ارشاد جناب آقای دكتر ايماني پیشنهاد شد كه برويد يكي، دو فستيوال رقابتي و جهاني را پيدا كنيد و مطرح كنيد تا درباره آن برنامه‌ريزي كنيم. فستيوالي در آلمان برگزار مي‌شد كه کارگاه هایی در آن برپا بود اما با توجه به هزينه سنگينش ترجيح داديم مطرح نكنيم. بعد، بحث مسابقات آسيايي پيش آمد در كره‌جنوبي. اين فستيوال معتبري بود و ما آن را مطرح كرديم و خدا را شكر با دست پر از جشنواره بازگشتيم، هر چند بيشتر براي كسب تجربه در اين فستيوال شركت كرده بوديم.
در آنجا نگاه گروه‌هاي ديگر به شما چطور بود؟
با توجه به اينكه ما را نمي‌شناختند و نخستين حضور يك گروه ايراني در اين فستيوال بود، و با توجه به نمونه‌كارهايي كه براي آنان فرستاده بوديم، يك روز قبل از افتتاحيه، ما و چند گروه دیگر را به شهر «جین جو» براي برگزاري يك كنسرت بردند، آنجا متوجه شديم كه چقدر مورد توجه قرار گرفته‌ايم. همين‌طور موزيسين‌ها و رهبران گروه‌‌‌های كر دیگر از گروه ما استقبال كردند. شرط شركت در آن فستيوال اين بود كه اعضاي گروه‌ها از اين راه كسب درآمد نداشته باشند، ما هم واجد اين شرايط بوديم و ترجيح مي‌دهم كه همواره اينطور باشيم. جالب بود كه رهبران گروه‌هاي ديگر از من چند بار پرسيدند كه شما آماتور هستيد؟ براي آنها عجيب بود كه گروهي كه از لحاظ مالي آماتور است چقدر وقت گذاشته كه به اين سطح رسيده است. البته ما به اندازه يك گروه حرفه‌اي تمرين داريم.
وضع مسابقات در اروپا چطور بود؟
در اسپانيا فقط كشورهاي اروپايي شركت كرده بودند و يكي از شرايط حضور در آن، اجراي چند قطعه فولك اروپا بود. با اينكه فستيوال معتبري بود اما جايزه نقدي آن كمي پايين‌تر از مبلغ جشنواره فجر بود. يعني اگر قرار بود ما براي كسب جايزه در فستيوال شركت كنيم ترجيح مي‌داديم در جشنواره موسيقي فجر شركت كنيم. در اين فستيوال در بخش كر ميكس جايزه اول را به دست آورديم. بعد از آن به آلمان رفتيم. در اينجا بايد بگويم كه من اين سبك را از روي يك گروه به نام سوينگل سينگرز گرفته‌ام. از طريق اينترنت متوجه شدم كه اين گروه در آلمان در همان زمان کارگاه دارند. شركت در اين كارگاه برايمان مهم بود و با تلاش‌هايي كه كرديم، توانستيم يك روز در آن شركت کنيم و اتفاق خوبي براي گروه ما بود. اتفاقا چند قطعه از تنظيمات خود اين گروه را برايشان اجرا كرديم و آنها خيلي تعجب كردند كه يك گروه از ايران چنين كاري را انجام داده است. چند قطعه از كارهاي محلي خودمان را برايشان اجرا كرديم. آنان هم از شنيدن اين قطعات لذت بردند. من خوشحالم كه توانستيم موسيقي فولك و محلي خودمان را به يكسري هنرمند حرفه‌اي بشناسانيم تا بدانند در اين کشور چه نيروهاي بالقوه‌اي در موسيقي وجود دارد. در آن يك روز، يكي از رهبران كر آنجا ابراز تمايل كرد كه كاري از ما بشنود. بعد از اجراي گروه خيلي تعجب كرد و رفت يك عده ديگري را همراه خود آورد و به آنان گفت فكرش را مي‌كرديد كه چنين گروهي در ايران باشد؟ بعد از آن براي شركت در يك فستيوال كر به ايتاليا رفتيم. اين فستيوال سنگين بود و تعداد شركت‌كنندگان و كشورهاي شركت‌كننده زياد بود. رقابت مشكلي بود و ما تا لحظه آخر اصلا نمي‌توانستیم فكر كنيم كه مدال مي‌گيريم يا نه. در اين فستيوال جايزه نقدي وجود نداشت و مدال را برحسب امتياز به گروه‌ها مي‌دادند. ممكن بود كه در يك بخش چند گروه مشتركا مدال طلا بگيرند. اين موضوع نشان مي‌داد كه اين مسابقات سطح بالايي دارد. ما به همراه 2 كشور ديگر مدال طلا را كسب كرديم. در فستيوال اسپانيا ما امتياز 93 از 100 و در ايتاليا هم امتياز 23 از 30 را گرفتیم. آنچه در اين فستيوال براي ما بسيار مهم و ارزشمند بود تغییر نگاه شركت‌كنندگان كشورهاي ديگر نسبت به ايران بود. رهبري كه از دانمارك آمده بود به ما گفت شما چقدر شغل خوبي داريد، چون فرهنگ ايران را به همه جا مي‌شناسانيد. شايد اين بزرگ‌ترين افتخاري باشد كه يك هنرمند مي‌تواند به دست بياورد و آن هم شناساندن گوشه‌اي از فرهنگ واقعي مملكتش است.
در صحبت‌هايتان اشاره كرديد كه در جشنواره فجر امسال شركت نخواهيد كرد، چرا؟
البته در بخش رقابتي جشنواره فجر شركت نخواهيم كرد. كاري كه بايد در ايران انجام مي‌داديم سال گذشته در جشنواره انجام داده‌ايم. حضور ما در بخش رقابتي شايد كمكي به اين جشنواره نكند. ممكن است اين حرف كمي خودخواهانه به نظر برسد اما فكر مي‌كنم حضور ما با توجه به مدال‌هايي كه در جشنواره‌هاي خارجي به دست آورده‌ايم موجب تضعيف گروه‌هاي جوان ديگر شود. اگر همه گروه‌هاي كر خوب ايران در اين جشنواره شركت مي‌كردند شايد ما هم در بخش رقابتي شركت مي‌كرديم اما با توجه به تجربه سال گذشته ترجيح مي‌دهيم كه اگر برگزارکنندگان صلاح بدانند در بخش جنبي شركت كنيم.
براي المپيك چين چه برنامه‌هايي داريد؟
با مطالعاتي كه روي اين موضوع انجام داديم متوجه شديم كه هر گروه تنها در 3 شاخه مي‌تواند شركت كند، در حالي كه ما خودمان را براي شركت در 6 يا 7 بخش آماده كرده بوديم. اين مسابقات طي 12 روز و در 20 شاخه كر برگزار مي‌شود، بنابراين مي‌توان گفت كه در كر چه كارهاي زيادي مي‌شود انجام داد كه ما از آنها غافل هستيم. با رايزني‌هايي كه با صاحبنظران انجام مي‌دهيم از بين شاخه‌هاي فولك، پاپ و معاصر 2 شاخه را انتخاب مي‌كنيم كه به اضافه كر مجلسي در اين مسابقات شركت خواهيم كرد.
گروه آوازي تهران همين 17 نفر خواهد بود؟
ما هر كاري كه بخواهيم انجام دهيم همين چند نفر هستيم و گروه يا شخصي اضافه نخواهد شد ولي با تجربيات خوبي كه در كنسرت مردادماه تالار وحدت داشتيم ممكن است كارهايي انجام دهيم. اولا كل اين كنسرت را از حفظ اجرا كرديم. 20 قطعه نزديك به 2 ساعت بدون نت اجرا شد كه كار سختي بود چون حفظ كردن و بدون نت خواندن 20 قطعه در فضاهاي مختلف، كار بسيار مشكلي است. در اين كنسرت يك مقدار حركت را اضافه كرديم، حركتي كه توسط خود بچه‌ها انجام مي‌شود. فكر مي‌كنم تجربه خوبي است و تا جايي كه محدوديت‌ها اجازه دهد پيش خواهيم رفت.
در ورزش، اگر گروه يا شخص ورزشكاري سهميه المپيك را به دست آورد براي آنها اردوهاي متعددي برپا مي‌شود و سرمايه‌گذاري زيادي براي آنها مي‌كنند به اميد آنكه آن گروه يا شخص در المپيك صاحب مدال شود. مي‌خواهم بدانم درباره گروه موسيقي شما نيز شبيه اين كارها صورت گرفته است؟
ابتدا اين موضوع را توضيح دهم، ما با مدال طلا و نقره‌اي كه در كره جنوبی گرفتيم سهميه حضور در المپيك چين را به دست آورديم. من فكر مي‌كنم كم‌لطفي نسبت به موسيقي همچنان وجود دارد. هر چقدر بخواهيم خوشبينانه هم به اين موضوع نگاه كنيم باز مي‌بينيم كه هنوز نگاه مثبتي به موسيقي وجود ندارد. در 4 ماه گذشته ما 4 مدال جهاني و آسیایی گرفته‌ايم، اين موضوع چه بازتابي در جامعه داشته است؟ چه پوشش خبری مناسبی به اين اتفاق هنری داده شده است؟ شما نگاه كنيد، اگر يك ورزشكار در هر مسابقه‌اي مدالي به دست بياورد چه تبليغاتي براي او مي‌شود اما براي گروه ما در اين 4 ماه كه 3 مدال طلا و يك نقره بين‌المللي گرفته‌ايم چه اتفاقي افتاده است؟ همين موضوع دست به نقد را در نظر داشته‌باشيم؛ چه تشكر ويژه‌اي از ما بابت كسب اين مقام‌ها شده است؟ اينكه براي آينده ما چه كارهايي بايد بكنند، بماند. البته من خوشبينانه به آينده نگاه مي‌كنم و اميدوارم كسي پيدا شود كه از ما حمايت كند. ما نه احتياج به كمپ داريم، نه برپايي اردو. ما باید چند ماه ديگر براي مسابقات ثبت‌نام كنيم و امیدوارم تا آن موقع وضعیت به این شکل نمانده باشد. از مسابقات كره كه آمديم مبلغي از طرف وزارت ارشاد در مراسمی كه به عنوان قدرداني از گروه تدارك ديده شده بود، به ما به عنوان هديه داده شد. هرچند ما توقعي نداشتيم. در همين‌جا هم از جناب دكتر ايماني، آقای دكتر خبري و آقای مهندس بابک رضايي تشكر مي‌كنم، اما مي‌خواهم بدانم اگر يك گروه ورزشي چنين مقامي را به دست مي‌آورد در همين حد از آنها حمايت و قدرداني مي‌شد؟ بازتاب خبر موفقيت ما در مقابل موفقيت يك گروه ورزشي تقريبا هيچ است. كدام يك از روزنامه‌هاي ما در صفحه اولش اين موفقيت را اعلام كرد؟ حتي نشريات هنري هم اين كار را نكردند. من توقع داشتم كه حداقل تيتر چهارم، پنجم صفحه يك‌شان اين اتفاق بیفتد اما تنها به يك خبر پنج‌در‌پنج در صفحات آخر بسنده كردند. حتي مجلات تخصصي موسيقي هم اينگونه خبر را بازتاب دادند. متاسفانه ما موزيسين‌ها هواي همديگر را نداريم. هزينه سفر ما به فستيوال‌هاي اروپا توسط خود گروه پرداخته شد و تنها هزينه‌هاي اياب و ذهاب توسط دفتر موسيقي داده شد. در این سفر هر نفر 4 ميليون تومان از جيب خودش هزينه كرد. اين مبلغ براي يك جوان 20 و چند ساله عدد كمي نيست.
حمايت صدا و سيما كه رسانه پرمخاطب و ملي است چطور؟
يكي، دو مصاحبه با راديو داشتم و يك كار از گروه حدود 5 دقيقه و فقط يك بار پخش شد. راديو همانطور كه مي‌دانيد مانند گذشته مخاطب ندارد و با وجود اينترنت و ماهواره كمتر به راديو توجه مي‌شود. در تلويزيون هم با توجه به سياست‌هايي كه نسبت به موسيقي وجود دارد بازتاب اخبار ما کمی محال به نظر می‌رسد. البته يك بار قبل از سفر به كره از طرف شبكه خبر آمدند از تمرين آخر گروه فيلمبرداري كردند و مثل اينكه وقتي ما فرودگاه بوديم آن را پخش كرده‌اند، اما از بازگشت ما و کسب مدال‌مان هيچ خبري پخش نشد. گفت‌وگو با میلاد عمرانلو رهبر و سرپرست «گروه آوازی تهران»
خارجي‌ها با دهان باز به ما نگاه مي‌كنند
گلایه‌های فرهنگی
زمانی که ارکستر سمفونیک تهران کنسرت دارد در هیچ‌یک از بخش‌های خبری تلویزیون اعلام نمی‌شود در حالی که ارکستر سمفونیک یک کشور از لحاظ فرهنگی اهمیت بسیار زیادی دارد. از طرفی نوازندگان آن هم دائما باید تن‌شان بلرزد که اگر قراردادشان تمام شود آیا باز هم قرارداد جدید بسته خواهد شد یا نه. حقوق نوازندگان هم اکثرا بموقع پرداخت نمی‌شود. چرا در وزارت ارشاد برای این ارکستر ردیف بودجه تعیین نمی‌شود؟ تا کی باید حقوق اعضای ارکستر سمفونیک تهران از بخش صنف‌های دیگر تامین شود؟ در سفر آخرمان متوج
سیداصغر نوربخش
زماني كه گروه آوازي تهران پي‌ريزي شد آيا شما در فكر جهاني‌بودن كارتان و موفقيت در بيرون از مرزها بوديد؟ نگاه‌تان به اين مسائل در آن زمان چطور بود؟
ما از سال 1385 كه اين گروه فعاليت جدي‌تری انجام داد، راستش را بخواهيد نه. به خاطر اينكه احساس مي‌كرديم ما اول بايد در ايران مطرح شويم. متاسفانه هنوز هم مطرح نشده‌ايم برخلاف آنكه من خيلي دوست دارم در شهرستان‌ها اجرا داشته باشيم چون مطمئنم كه اين سبك طرفدارهاي زيادي خواهد داشت. دوست داريم سبك ما را در شهرستان‌ها بشناسند. الان در شيراز ما را مي‌شناسند چون در جشنواره فجر كار ما را ديد‌ه‌اند. من خودم در وهله اول برنامه‌اي كه در ذهنم راجع به اين گروه داشتم اين بود كه در ايران شهرت و موفقيت نسبي بياوريم بعد از آن به بخش بین‌الملل فكر كنيم.
يعني اين پتانسيل را در گروه‌تان مي‌ديديد؟
در اين سبك بله. جالب است كه در فستيوال‌هاي اروپايي كه شركت كرديم از گروه ما استقبال شد و ما را بسيار تشويق مي‌كردند. تعجب هم مي‌كردند كه يك گروه ايراني چنين برنامه خوبي اجرا مي‌كند چون فكر مي‌كردند كه در ايران محدوديت‌هاي زيادي درباره موسيقي وجود دارد. البته محدوديت‌ها وجود دارد اما نه آنطور كه آنها فكر مي‌كنند. ما در آموزش كمبود داريم، در زمينه آواز حتي كمبود داريم. اما جالب بود كه آن طرف هم اين سبك را مي‌پسندند چون من فكر مي‌كردم چون آن طرف اين سبك از سال‌ها پيش وجود داشته از ما استقبال نمي‌كنند. من فكر مي‌كردم فقط در ايران اين سبك را دوست دارند اما متوجه شدم كه در جاهاي ديگر نيز به کار ما علاقه‌مند هستند.
محدوديت‌هايي كه در موسيقي ما وجود دارد، مانند مسائل اقتصادي و...، آيا فاكتور موفقيت براي شما نبوده؟ مثلا نوازنده را حذف كرديد، از لحاظ مكان تمرين دست‌تان بازتر بوده احتمالا، يا اينكه دچار مساله نشان دادن ساز نبوديد. اينها كمك‌تان كرد تا سبك‌تان را جلو ببريد؟
مشكلي كه در بخش موسيقي ما وجود دارد، ضعف در كار گروهي است. چه در بخشسازي و چه بخش آوازي. من نزديك به 14 سال است كه كار تقريبا حرفه‌اي انجام مي‌دهم و تجربه كار با گروه‌هاي موسيقي ايران و اركستر را داشته‌ام، مثلا اركستر فرهنگسراي خاوران را خودم تاسيس كردم. مي‌توانم بگويم كه كار جمعي بسيار سخت است. شايد به خاطر اين توضيحاتي كه داديد بشود گفت كه كار كرال آسان‌تر باشد. بچه‌هاي كر از بقيه كمي بي‌ادعاترند. كساني كه در اين زمينه كار مي‌كنند، مي‌دانند كه نمي‌شود زياد روي مسائل مالي از اين راه حساب باز كرد. اما در گروه‌هاي سازي متوقع هست و البته حق هم دارند. هرچند در ايران قشر موزيسين تامين نيستند مگر اينكه چندشغله باشند، اما در اروپا نوازنده مثلا اركستر فيلارمونيك برلين آنقدر تامين است كه حتي فرصت كار دوم را ندارد و تمام‌وقت در اختيار اركستر است. نهايتا شايد هفته‌اي يك روز در دانشگاه تدريس كند، بنابراين بازدهي كارش بالاست. براي همين حالا شده اركستر فيلارمونيك برلين. بچه‌هاي گروه ما تا مدت‌ها به صورت مجاني حضور داشتند و كنسرت مي‌دادند تا اينكه خوشبختانه كمتر از يك سال است كه كمي بازدهي مالي داريم. البته در همين راستا مشكلات بسياري وجود دارد كه مي‌شود درباره آن صحبت كرد.
چه فاكتوري موجب شد گروه آوازي تهران از مرزها عبور كند و بتواند پشت سر هم موفقيت‌هاي بين‌المللي كسب كند؟
نخستين موفقيت بزرگي كه به دست آورديم در جشنواره موسيقي فجر سال قبل بود. اين موفقيت موجب شد نگاه‌ها به سمت گروه ما برگردد و پتانسيل خوبي در ما ديدند. از طرف معاون هنري وزارت ارشاد جناب آقای دكتر ايماني پیشنهاد شد كه برويد يكي، دو فستيوال رقابتي و جهاني را پيدا كنيد و مطرح كنيد تا درباره آن برنامه‌ريزي كنيم. فستيوالي در آلمان برگزار مي‌شد كه کارگاه هایی در آن برپا بود اما با توجه به هزينه سنگينش ترجيح داديم مطرح نكنيم. بعد، بحث مسابقات آسيايي پيش آمد در كره‌جنوبي. اين فستيوال معتبري بود و ما آن را مطرح كرديم و خدا را شكر با دست پر از جشنواره بازگشتيم، هر چند بيشتر براي كسب تجربه در اين فستيوال شركت كرده بوديم.
در آنجا نگاه گروه‌هاي ديگر به شما چطور بود؟
با توجه به اينكه ما را نمي‌شناختند و نخستين حضور يك گروه ايراني در اين فستيوال بود، و با توجه به نمونه‌كارهايي كه براي آنان فرستاده بوديم، يك روز قبل از افتتاحيه، ما و چند گروه دیگر را به شهر «جین جو» براي برگزاري يك كنسرت بردند، آنجا متوجه شديم كه چقدر مورد توجه قرار گرفته‌ايم. همين‌طور موزيسين‌ها و رهبران گروه‌‌‌های كر دیگر از گروه ما استقبال كردند. شرط شركت در آن فستيوال اين بود كه اعضاي گروه‌ها از اين راه كسب درآمد نداشته باشند، ما هم واجد اين شرايط بوديم و ترجيح مي‌دهم كه همواره اينطور باشيم. جالب بود كه رهبران گروه‌هاي ديگر از من چند بار پرسيدند كه شما آماتور هستيد؟ براي آنها عجيب بود كه گروهي كه از لحاظ مالي آماتور است چقدر وقت گذاشته كه به اين سطح رسيده است. البته ما به اندازه يك گروه حرفه‌اي تمرين داريم.
وضع مسابقات در اروپا چطور بود؟
در اسپانيا فقط كشورهاي اروپايي شركت كرده بودند و يكي از شرايط حضور در آن، اجراي چند قطعه فولك اروپا بود. با اينكه فستيوال معتبري بود اما جايزه نقدي آن كمي پايين‌تر از مبلغ جشنواره فجر بود. يعني اگر قرار بود ما براي كسب جايزه در فستيوال شركت كنيم ترجيح مي‌داديم در جشنواره موسيقي فجر شركت كنيم. در اين فستيوال در بخش كر ميكس جايزه اول را به دست آورديم. بعد از آن به آلمان رفتيم. در اينجا بايد بگويم كه من اين سبك را از روي يك گروه به نام سوينگل سينگرز گرفته‌ام. از طريق اينترنت متوجه شدم كه اين گروه در آلمان در همان زمان کارگاه دارند. شركت در اين كارگاه برايمان مهم بود و با تلاش‌هايي كه كرديم، توانستيم يك روز در آن شركت کنيم و اتفاق خوبي براي گروه ما بود. اتفاقا چند قطعه از تنظيمات خود اين گروه را برايشان اجرا كرديم و آنها خيلي تعجب كردند كه يك گروه از ايران چنين كاري را انجام داده است. چند قطعه از كارهاي محلي خودمان را برايشان اجرا كرديم. آنان هم از شنيدن اين قطعات لذت بردند. من خوشحالم كه توانستيم موسيقي فولك و محلي خودمان را به يكسري هنرمند حرفه‌اي بشناسانيم تا بدانند در اين کشور چه نيروهاي بالقوه‌اي در موسيقي وجود دارد. در آن يك روز، يكي از رهبران كر آنجا ابراز تمايل كرد كه كاري از ما بشنود. بعد از اجراي گروه خيلي تعجب كرد و رفت يك عده ديگري را همراه خود آورد و به آنان گفت فكرش را مي‌كرديد كه چنين گروهي در ايران باشد؟ بعد از آن براي شركت در يك فستيوال كر به ايتاليا رفتيم. اين فستيوال سنگين بود و تعداد شركت‌كنندگان و كشورهاي شركت‌كننده زياد بود. رقابت مشكلي بود و ما تا لحظه آخر اصلا نمي‌توانستیم فكر كنيم كه مدال مي‌گيريم يا نه. در اين فستيوال جايزه نقدي وجود نداشت و مدال را برحسب امتياز به گروه‌ها مي‌دادند. ممكن بود كه در يك بخش چند گروه مشتركا مدال طلا بگيرند. اين موضوع نشان مي‌داد كه اين مسابقات سطح بالايي دارد. ما به همراه 2 كشور ديگر مدال طلا را كسب كرديم. در فستيوال اسپانيا ما امتياز 93 از 100 و در ايتاليا هم امتياز 23 از 30 را گرفتیم. آنچه در اين فستيوال براي ما بسيار مهم و ارزشمند بود تغییر نگاه شركت‌كنندگان كشورهاي ديگر نسبت به ايران بود. رهبري كه از دانمارك آمده بود به ما گفت شما چقدر شغل خوبي داريد، چون فرهنگ ايران را به همه جا مي‌شناسانيد. شايد اين بزرگ‌ترين افتخاري باشد كه يك هنرمند مي‌تواند به دست بياورد و آن هم شناساندن گوشه‌اي از فرهنگ واقعي مملكتش است.
در صحبت‌هايتان اشاره كرديد كه در جشنواره فجر امسال شركت نخواهيد كرد، چرا؟
البته در بخش رقابتي جشنواره فجر شركت نخواهيم كرد. كاري كه بايد در ايران انجام مي‌داديم سال گذشته در جشنواره انجام داده‌ايم. حضور ما در بخش رقابتي شايد كمكي به اين جشنواره نكند. ممكن است اين حرف كمي خودخواهانه به نظر برسد اما فكر مي‌كنم حضور ما با توجه به مدال‌هايي كه در جشنواره‌هاي خارجي به دست آورده‌ايم موجب تضعيف گروه‌هاي جوان ديگر شود. اگر همه گروه‌هاي كر خوب ايران در اين جشنواره شركت مي‌كردند شايد ما هم در بخش رقابتي شركت مي‌كرديم اما با توجه به تجربه سال گذشته ترجيح مي‌دهيم كه اگر برگزارکنندگان صلاح بدانند در بخش جنبي شركت كنيم.
براي المپيك چين چه برنامه‌هايي داريد؟
با مطالعاتي كه روي اين موضوع انجام داديم متوجه شديم كه هر گروه تنها در 3 شاخه مي‌تواند شركت كند، در حالي كه ما خودمان را براي شركت در 6 يا 7 بخش آماده كرده بوديم. اين مسابقات طي 12 روز و در 20 شاخه كر برگزار مي‌شود، بنابراين مي‌توان گفت كه در كر چه كارهاي زيادي مي‌شود انجام داد كه ما از آنها غافل هستيم. با رايزني‌هايي كه با صاحبنظران انجام مي‌دهيم از بين شاخه‌هاي فولك، پاپ و معاصر 2 شاخه را انتخاب مي‌كنيم كه به اضافه كر مجلسي در اين مسابقات شركت خواهيم كرد.
گروه آوازي تهران همين 17 نفر خواهد بود؟
ما هر كاري كه بخواهيم انجام دهيم همين چند نفر هستيم و گروه يا شخصي اضافه نخواهد شد ولي با تجربيات خوبي كه در كنسرت مردادماه تالار وحدت داشتيم ممكن است كارهايي انجام دهيم. اولا كل اين كنسرت را از حفظ اجرا كرديم. 20 قطعه نزديك به 2 ساعت بدون نت اجرا شد كه كار سختي بود چون حفظ كردن و بدون نت خواندن 20 قطعه در فضاهاي مختلف، كار بسيار مشكلي است. در اين كنسرت يك مقدار حركت را اضافه كرديم، حركتي كه توسط خود بچه‌ها انجام مي‌شود. فكر مي‌كنم تجربه خوبي است و تا جايي كه محدوديت‌ها اجازه دهد پيش خواهيم رفت.
در ورزش، اگر گروه يا شخص ورزشكاري سهميه المپيك را به دست آورد براي آنها اردوهاي متعددي برپا مي‌شود و سرمايه‌گذاري زيادي براي آنها مي‌كنند به اميد آنكه آن گروه يا شخص در المپيك صاحب مدال شود. مي‌خواهم بدانم درباره گروه موسيقي شما نيز شبيه اين كارها صورت گرفته است؟
ابتدا اين موضوع را توضيح دهم، ما با مدال طلا و نقره‌اي كه در كره جنوبی گرفتيم سهميه حضور در المپيك چين را به دست آورديم. من فكر مي‌كنم كم‌لطفي نسبت به موسيقي همچنان وجود دارد. هر چقدر بخواهيم خوشبينانه هم به اين موضوع نگاه كنيم باز مي‌بينيم كه هنوز نگاه مثبتي به موسيقي وجود ندارد. در 4 ماه گذشته ما 4 مدال جهاني و آسیایی گرفته‌ايم، اين موضوع چه بازتابي در جامعه داشته است؟ چه پوشش خبری مناسبی به اين اتفاق هنری داده شده است؟ شما نگاه كنيد، اگر يك ورزشكار در هر مسابقه‌اي مدالي به دست بياورد چه تبليغاتي براي او مي‌شود اما براي گروه ما در اين 4 ماه كه 3 مدال طلا و يك نقره بين‌المللي گرفته‌ايم چه اتفاقي افتاده است؟ همين موضوع دست به نقد را در نظر داشته‌باشيم؛ چه تشكر ويژه‌اي از ما بابت كسب اين مقام‌ها شده است؟ اينكه براي آينده ما چه كارهايي بايد بكنند، بماند. البته من خوشبينانه به آينده نگاه مي‌كنم و اميدوارم كسي پيدا شود كه از ما حمايت كند. ما نه احتياج به كمپ داريم، نه برپايي اردو. ما باید چند ماه ديگر براي مسابقات ثبت‌نام كنيم و امیدوارم تا آن موقع وضعیت به این شکل نمانده باشد. از مسابقات كره كه آمديم مبلغي از طرف وزارت ارشاد در مراسمی كه به عنوان قدرداني از گروه تدارك ديده شده بود، به ما به عنوان هديه داده شد. هرچند ما توقعي نداشتيم. در همين‌جا هم از جناب دكتر ايماني، آقای دكتر خبري و آقای مهندس بابک رضايي تشكر مي‌كنم، اما مي‌خواهم بدانم اگر يك گروه ورزشي چنين مقامي را به دست مي‌آورد در همين حد از آنها حمايت و قدرداني مي‌شد؟ بازتاب خبر موفقيت ما در مقابل موفقيت يك گروه ورزشي تقريبا هيچ است. كدام يك از روزنامه‌هاي ما در صفحه اولش اين موفقيت را اعلام كرد؟ حتي نشريات هنري هم اين كار را نكردند. من توقع داشتم كه حداقل تيتر چهارم، پنجم صفحه يك‌شان اين اتفاق بیفتد اما تنها به يك خبر پنج‌در‌پنج در صفحات آخر بسنده كردند. حتي مجلات تخصصي موسيقي هم اينگونه خبر را بازتاب دادند. متاسفانه ما موزيسين‌ها هواي همديگر را نداريم. هزينه سفر ما به فستيوال‌هاي اروپا توسط خود گروه پرداخته شد و تنها هزينه‌هاي اياب و ذهاب توسط دفتر موسيقي داده شد. در این سفر هر نفر 4 ميليون تومان از جيب خودش هزينه كرد. اين مبلغ براي يك جوان 20 و چند ساله عدد كمي نيست.
حمايت صدا و سيما كه رسانه پرمخاطب و ملي است چطور؟
يكي، دو مصاحبه با راديو داشتم و يك كار از گروه حدود 5 دقيقه و فقط يك بار پخش شد. راديو همانطور كه مي‌دانيد مانند گذشته مخاطب ندارد و با وجود اينترنت و ماهواره كمتر به راديو توجه مي‌شود. در تلويزيون هم با توجه به سياست‌هايي كه نسبت به موسيقي وجود دارد بازتاب اخبار ما کمی محال به نظر می‌رسد. البته يك بار قبل از سفر به كره از طرف شبكه خبر آمدند از تمرين آخر گروه فيلمبرداري كردند و مثل اينكه وقتي ما فرودگاه بوديم آن را پخش كرده‌اند، اما از بازگشت ما و کسب مدال‌مان هيچ خبري پخش نشد. ارسال نظر
پربیننده