
روزنامه ایندیپندنت در گزارشی نوشت: نمادهای اصلی زندگی روزمره در بسیاری از مناطق نوار غزه با بمبارانی که به سومین ماه خود میرسد، از بین رفته است. جو بایدن، رئیسجمهوری آمریکا اخیرا با اشاره به بمباران بیرویه، آن را محکوم کرد؛ مسالهای که بسیاری از فلسطینیها احساس میکنند هر اتفاقی که در آینده بیفتد ممکن است خیلی دیر باشد. «دیانا باتو»، وکیل فلسطینی و مشاور حقوقی سابق سازمان آزادیبخش فلسطین میگوید: تخریب انجام شده است. غزه اکنون دیگر قابل بازسازی نیست. خرابیها و تخریب فیزیکی را نمیتوان درست کرد. وی که با سازمان آزادیبخش فلسطین و رژیم صهیونیستی در جریان آخرین مذاکرات صلح فلسطین و این رژیم در سالهای ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ کار کرده، بر این باور است درگیری کنونی در غزه به درجهای رسیده که بازگشتی برایش قابل تصور نیست. وی ادامه داد: فرض کنید بمباران همین فردا تمام شود، اکثر منازل غیرقابل سکونت هستند. خب! این همه آدم را کجا میفرستید؟ چطور میخواهید برایشان خانه تهیه کنید؟ مغازهها، دانشگاهها، بیمارستانها و مدارس کجا هستند؟ بازسازی مکانهای قابل سکونت چندین سال طول میکشد و مردم در این بازه زمانی باید کجا بروند؟ سازمان ملل اعلام کرده از آژانس تحلیل ماهوارهای خود UNOSAT استفاده کرده و مشخص شده بخش اعظم زیرساختهای اصلی غزه از زمان حملات اکتبر ویران شده است. بر اساس اعلام دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، این تصاویر شامل دستکم ۶۰ درصد تمام واحدهای مسکونی و ۵۰ درصد تمام زیرساختهای شمال غزه میشود. این زیرساختها شامل منازل، بیمارستانها، مدارس، مساجد و دانشگاههاست. بیش از ۷۷ درصد بیمارستانهای غزه براساس اعلام سازمان جهانی بهداشت در حال حاضر غیرفعال هستند و از هر ۱۰ فلسطینی ۹ نفر طبق برنامه جهانی غذا هر روز غذا نمیخورند. گفته میشود بیش از ۸۵ درصد جمعیت غزه - 1.9 میلیون نفر - آواره شدهاند. سازمان ملل در ادامه هشدار داده فروپاشی زیرساختهای غیرنظامی، فروپاشی قریبالوقوع جامعه فلسطینی را به همراه دارد. یکی از سخنگوهای آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک (آنروا) نیز گفت: ما شاهد آغاز فروپاشی نظم مدنی در فلسطین هستیم. مردم بشدت خشمگین، گرسنه و نگران هستند.
«ژولیت توما»، مدیر آژانس امداد و کار سازمان ملل گفته غزه دیگر قابل سکونت نیست. این چالشبرانگیزترین لحظه در تاریخ سازمان ملل و آنرواست. مردم غزه به تاریکترین ساعات زندگی خود رسیدهاند. این درگیری به هیچکدام از درگیریهای قبلی در این باریکه شباهت ندارد. هیچ جایی برای کودکان یا انسانها وجود ندارد؛ آنها در یک جهنم زندگی میکنند.