گروه فرهنگ و هنر: سیستان‌وبلوچستان به عنوان یکی از کهن‌ترین تمدن‌های کشور با 5 هزار سال سابقه، همواره در داستان‌ها و حماسه‌های ایرانی جایگاه ویژه‌ای داشته است؛ سرزمینی که طی ادوار مختلف فراز و فرود‌های بسیاری را تجربه کرده است. آنچه اما درباره این استان حائز اهمیت است اینکه طی چند دهه گذشته تصویر این منطقه در آثار هنری برخلاف واقعیات به گونه‌ای منکعس شده که دستاویز بسیاری از معاندان و مخالفان قرار گرفته است؛ از «تاراج» و «جدال در تاسوکی» با موضوع قاچاق مواد مخدر گرفته تا «بدوک» و «عقرب» همگی تصویری اغراق آمیز از وضعیت این استان ارائه کرده‌اند، البته در کنار این آثار فیلم‌هایی چون «خاک و آتش» و «شعله‌ور» نیز ساخته شده که وضعیت این استان را به مراتب بهتر از سایر تولیدات به تصویر کشیده اما آنچه مشخص است اینکه تمام تولیدات بر عهده هنرمندان غیربومی بوده و آنها تنها در برهه تولید اثر به این منطقه سفر کرده‌اند، در حالی که ضعف تولیدات هنری توسط هنرمندان بومی کاملا مشخص و محرز است.
طی چند سال اخیر با توجه به اهتمام ویژه برخی دستگاه‌ها و نهادها پیرامون تولیدات بومی‌محور، تلاش شده است آثار تولیدی حول اشاعه فرهنگ غنی و کهن سیستان متمرکز شود که بعضا ناموفق یا بی‌کیفیت بودند اما در این بین حسین ریگی به عنوان یکی از فیلمسازان بومی بلوچ با توجه به دغدغه‌های شخصی و ذاتی خود، چند سالی است که به تولید فیلم‌های کوتاه، بلند و مستند در استان سیستان‌وبلوچستان مشغول شده است؛ «فراموشی»، «جاده مرزی»، «نال»، «کودکی من» در حوزه فیلم کوتاه، «فصل باد‌های گرم»، «پیرمرد و قله» و «به سرزمین نور» نیز از جمله آثار مستند حسین ریگی هستند که در جشنواره‌های مختلف جوایز متعددی را هم دریافت کرده است.
در کنار تولید این آثار اما حسین ریگی از سال 99 با ساخت ۲ فیلم سینمایی به نام‌های «لیپار» و «هوک»، روایتی متفاوت از فیلم‌هایی که تاکنون پیرامون زیست اجتماعی مردم بلوچ ساخته شده تولید و در جشنواره‌های مختلف اکران کرده است.
بی‌تردید یکی از عمده دلایل توجه و تمرکز حسین ریگی به منطقه سیستان‌وبلوچستان بومی بودن این هنرمند است. صد البته که سیستان هنرمندان بسیاری را در حوزه‌های مختلف از جمله موسیقی نواحی پرورش داده است اما در حوزه سینما، آمار بسیار اندک و غیرقابل تصور است تا جایی که می‌توان حسین ریگی را تنها هنرمند بومی دانست که طی سال‌ها فعالیت حرفه‌ای به موضوعات سیستان‌وبلوچستان پرداخته است.
«میرو» نام جدیدترین فیلم سینمایی است که حسین ریگی مراحل پایانی تدوین و صداگذاری آن را سپری می‌کند؛ فیلمی که مانند ۲ اثر گذشته کارگردان آن، قصه و داستانی را در سیستان‌وبلوچستان و این بار در شهرستان چابهار روایت می‌کند.
آنچه مشخص است فیلم «میرو» با توجه به سرمایه‌گذاری بنیاد شهید و امور ایثارگران، با محوریت یکی از بسیجیان نوجوان شهرستان چابهار و اراده وی برای خودسازی و عزیمت به جبهه‌های جنگ، تحت تاثیر سردار شهید حاج‌قاسم میرحسینی تولید شده است.
از طرفی سعید الهی نیز در حالی نخستین تهیه‌کنندگی سینمای بلند را در این فیلم تجربه می‌کند که در هفدهمین جشنواره سینماحقیقت با مستند «قویدل» با موضوع ورود خون‌های آلوده به کشور با کسب مهم‌ترین جوایز آن، به عنوان بهترین تهیه‌کننده دوره هفدهم سینماحقیقت لقب گرفت.
این مدیر فرهنگی و تهیه‌کننده سینما با اشاره به محور و موضوع فیلم می‌گوید: میرو در ژانر کودک و نوجوان با قصه مرتبط با دفاع‌مقدس تولید شده است که در کنار بازیگران حرفه‌ای سینما، از بازیگران بومی نیز استفاده شده و طی ۲ ماه فیلمبرداری در شهرستان چابهار، اکنون به مرحله تدوین و صداگذاری برای حضور در جشنواره فیلم فجر رسیده است.
این فیلم با حضور بازیگرانی چون سودابه بیضایی، امیررضا دلاوری، حمید ابراهیمی، آرزو تاج‌نیا، ابوالفضل همراه، مهدی دین‌محمدپور، ایوب افشار و جمعی از هنرمندان بومی استان سیستان‌وبلوچستان، در تلاش است در موعد مقرر به بازبینی هیات انتخاب چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برسد. بنیاد شهید و امور ایثارگران و بنیاد سینمایی فارابی سرمایه‌گذاران فیلم سینمایی «میرو» هستند.
فارغ از نتیجه و ماحصل کار به‌رغم حضور یک تیم حرفه‌ای، آنچه باید به آن توجه کرد اهتمام ویژه فیلمساز و گروه تولید و سرمایه‌گذار اثر درباره تولیدات بومی‌محور و توجه ویژه و استمرار در تولیدات منطقه سیستان‌وبلوچستان است که «میرو» را یک گام جلوتر از سایر آثار متقاضی در مهم‌ترین هماورد سینمایی کشور برده است.