۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۲:۵۷

نمایش ابومازن

دكتر حسین رویوران تصمیم عباس مبنی بر اینکه انتخابات را در 24‌ژانویه برگزار کند، یک تصمیم جدی نبوده و تنها یک مانور سیاسی از سوی ابومازن به شمار می‌رود. پرده اول این نمایش برگزاری انتخابات است در حالی که برگزاری انتخابات نیاز به یک نوع اجماع ملی دارد تا انتخابات به صورت همزمان در کرانه باختری، نوار غزه و قدس برگزار شود. پرده دوم این نمایشنامه اعلام انصراف از نامزدی انتخابات آینده از سوی ابومازن است. اینکه ابومازن اعلام کرده در انتخابات شرکت نمی‌کند، یک نمایش تبلیغاتی است چرا که اساسا ابومازن راهکار و راهبردی که برای خودش تعریف کرده، راهبرد گفت‌وگو‌ی سیاسی برای حل بحران است. در 5 سال گذشته که ایشان در راس دولت خودگردان بود، گفت‌وگو‌ها را بدون هیچ هدف و دستاوردی ادامه داد و به نتیجه نرسید و اینکه راهکار مذکور اساسا با بن‌بست مواجه شده و نتوانسته به جایی برسد، طبیعی است که ابومازن باید کنار برود و اعلام کند چنین راهکاری جامعه فلسطینی را به جایی نمی‌رساند. اما ابومازن عدم نامزدی خودش را به دلیل شکست راهبرد خود مطرح نکرد، بلکه در چارچوب یک سناریوی تعریف شده از شرکت در انتخابات کناره‌گیری کرد و در نهایت مشاهده می‌کنیم جنبش فتح بخش دیگری از این سناریو را تکمیل کرد و با برگزاری تظاهرات‌هایی درخواست کرد که وی دوباره به صحنه بازگردد. برخی از رهبران بین‌المللی و عرب هم تماس گرفتند و از ابومازن خواستند در قدرت بماند و حتما خود را کاندیدا کند. این امر نشان می‌دهد عباس که مشروعیت خود را در نتیجه شکست راهکار گفت‌وگوی سیاسی برای حل بحران فلسطین از دست داده، سعی می‌کند با این مانور مقداری از مشروعیتش را بازگرداند و در این راه از دیگر رهبران سازشکار عرب و بین‌المللی هم در قالب اصرارهایی که برای ماندن وی در صحنه قدرت می‌کنند، کمک می‌گیرد.لذا سناریویی که اجرا شده یعنی اعلام زمان انتخابات و عدم نامزدی محمود عباس به این دلیل بوده که ابومازن بدون برگزاری انتخابات به راس قدرت بازگردد و مقداری هم مشروعیت برای خود کسب کند. این امر نشان می‌دهد سیاست‌ها و راهبردهای اتخاذ شده در چارچوب مذکور بوده و تمام تلاش‌ها نیز در همین راستا در حال صورت پذیرفتن است. اصلا انتخاباتی برگزار نخواهد شد و عباس نیز می‌دانست که هیچ رای‌گیری برگزار نمی‌شود، چرا که اساسا یکی از پایه‌های اصلی گفت‌وگو‌های قاهره انتخابات است و به گونه‌ای طراحی شده بود که پس از ایجاد اجماع ملی بویژه بین حماس و فتح، این انتخابات در مناطق اشغالی 1967 برگزار خواهد شد. از آنجا که آشتی ملی صورت نگرفته به‌طور طبیعی انتخاباتی نیز برگزار نخواهد شد.لذا اعلام زمان بیشتر از آنکه جنبه سیاسی داشته باشد، ماهیتی مانوری دارد و عدم نامزدی عباس نیز برای کسب مجدد مشروعیت وی هم از طریق تظاهرات و هم از سوی اصرار رهبران غربی اعلام شد تا به این صورت نشان دهند اکثریت مردم ابومازن را قبول دارند و او را به رسمیت می‌شناسند در صورتی که این مشروعیت باید از طریق برگزاری انتخابات کسب شود. تمام این امور برای این اجرا شد که عباس در نهایت و با وجود شرایط فعلی بتواند بدون برگزاری انتخابات (ولی با ژست برگزاری انتخابات) هم به زندگی سیاسی خود ادامه دهد و هم مشروعیت داشته باشد. ابومازن طبق قانون اساسی تنها برای مدت 5 سال انتخاب شده، اما تاکنون 6 سال از زمان انتخاب شدن وی می‌گذرد و او به مدت یک‌سال غیرقانونی خود را نماینده مردم فلسطین معرفی کرده است. ادامه این روند کمی غیرممکن به نظر می‌رسد لذا این مانور برای توجیه باقی ماندن وی در قدرت بدون برگزاری انتخابات انجام شد.در شرایط فعلی حماس نیز برگزاری هرگونه انتخابات را رد کرده است، چرا که شرایط فعلی، عوامل برگزاری انتخابات را در خود ندارد و این فضا برای حماس قابل قبول نیست. شرایط محاصره و جلوگیری از بازسازی غزه که توسط رژیم صهیونیستی بر مردم مظلوم این منطقه تحمیل شده، نمی‌تواند فضا را به گونه‌ای فراهم آورد که انتخابات در این منطقه برگزار شود. به همین دلیل حماس شرط اول رای‌گیری را برداشتن محاصره غزه و ایجاد شرایط طبیعی در این جامعه دانسته تا انتخابات به صورت طبیعی، استاندارد و هماهنگ با دیگر نقاط فلسطین اشغالی برگزار شود.
ارسال نظر
captcha
پربیننده