گروه سیاسی: هر چند سیاست خارجی به واسطه ملاحظات امنیت ملی جزو حساس‌ترین موضوعات حکومتی قلمداد می‌شود اما برخی گروه‌های سیاسی برای نیل به اهداف خود، اخیرا با ارجح دانستن تمایلات جناحی بر منافع ملی به ارائه تحلیل‌های نادرست و مغرضانه درباره دیپلماسی سیاستمداران هسته‌ای کشورمان پرداخته‌اند؛ موضوعی که بی‌شک آثار سویی بر قضاوت افکار عمومی خواهد داشت و طبعا می‌تواند به محروم شدن دولتمردان کشورمان از پشتیبان اصلی خود یعنی مردم منجر شود. با توجه به حساسیت و اهمیت این موضوع بود که یکی از دیپلمات‌های با سابقه کشورمان و سفیر سابق ایران در ایتالیا از این اقدام به عنوان «آدرس غلط دادن» یاد می‌کند و آن را یکی از مصادیق «تهدید امنیت» قلمداد و بر لزوم شفاف‌سازی و تنویر افکار عمومی در این زمینه تاکید می‌کند. ابوالفضل ظهرهوند در مصاحبه تفصیلی با فارس با اشاره به انتقادات وارده به سیاست هسته‌ای دولت نهم و دهم به تشریح آنچه دولت اصلاحات از آن به عنوان دستاورد رویکرد «تنش‌زدایی» خود یاد می‌کرد، پرداخت و گفت: «پیش از روی کار آمدن دولت نهم همه فعالیت‌های هسته‌ای ما به حالت تعلیق در آمده بود که این شرایط محصول 2 سال و نیم مذاکره با غرب بود». ظهرهوند با اشاره به رویکرد «اعتمادسازی» و «تنش‌زدایی» دولت اصلاحات در عرصه سیاست خارجی، آن را یک انحراف و اشتباه راهبردی و استراتژیک خواند و افزود: «پذیرفته بودند ایران عامل تنش است و برای اثبات این قضیه اعلام کردند رویکردهای گذشته را رها می‌کنند و آماده تعامل هستند، در واقع در جایگاه متهم نشسته بودند». این دیپلمات برجسته با اشاره به اینکه دولت اصلاحات با ارائه ظرفیت‌های ملی به طرف مقابل در تلاش برای اعتمادسازی بود، به بیان مصادیق این موضوع پرداخت و گفت: «در آن زمان در بحث خلیج‌فارس و روابط با اعراب موضوع جزایر را عامل تنش شناسایی کرده بودند و حتی دنبال راهکاری بودند که به نوعی مساله را حل و فصل کنند. علاوه بر این در بحث افغانستان چون در تله مدیریتی آمریکایی‌ها قرار گرفته بودند و آن زمان اقتضا می‌کرد با طالبان تعامل کنند و آن را به رسمیت بشناسند، به دلیل اینکه امارات، عربستان و پاکستان طالبان را به رسمیت شناخته بودند و می‌دانستند که آمریکایی‌ها از این روند راضی هستند، بنابراین به دنبال همکاری بوده و می‌خواستند نشان دهند که دارای منافع مشترک با آمریکا و همسو با آن هستند به همین خاطر در تلاش بودند اقداماتی را انجام دهند؛ از جمله اینکه از قاتلان دیپلمات‌های ایرانی در مزار شریف بگذرند و به گونه‌ای این مساله را حل و فصل و معضل رابطه با طالبان را حل کنند». ظهرهوند با یادآوری پذیرش تعلیق داوطلبانه غیرالزام‌آور از سوی اصلاح‌طلبان گفت: «یوشکا فیشر، وزیر خارجه وقت آلمان عنوان کرد که ما این را قبول نداریم؛ ما گفته‌ایم بعد از تعلیق، توقف و بعد از توقف انهدام کامل. این دوستان تا آن حد پیش رفته بودند که می‌گفتند به عنوان موزه تاریخ علمی حداقل به ما چند دستگاه سانتریفیوژ بدهید». وی با اشاره به انتقادات وارده درباره مذاکرات ژنو و اینکه گفته می‌شود این مذاکرات سازنده نبود و دستاوردهای هسته‌ای 30 ساله ایران را تقدیم غربی‌ها کرد، گفت: «وقتی این دوستان وارد فضای نقد می‌شوند هنوز نمی‌دانند که تفاوت بین مذاکرات ژنو و وین چیست. دستورکار مذاکرات ژنو به هیچ عنوان موضوع هسته‌ای نبود و صرفا بسته پیشنهادی بود و مذاکرات وین صرفا فنی بود». وی سپس با بیان اینکه باید بین یک محصول و کالا با یک فرآیند تفاوت قائل شد، خاطرنشان کرد: «1200 یا 1600 کیلوگرم اورانیوم یک محصول است در حالی که توانایی هسته‌ای ما بیانگر یک فرآیند تکنولوژیکی و قابلیت ملی است که این به هیچ عنوان قابل معامله و مبادله نبوده، نیست و نخواهد بود». پیش از این یکی از کاندیداهای شکست‌خورده در انتخابات ریاست جمهوری با اشاره به اینکه ایران پیش از این سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران را بدون مشکل از آرژانتین خریداری کرده است، گفته بود که اکنون دولت دهم به دلیل فقدان اعتبار بین‌المللی قادر به انجام این کار نیست، ظهرهوند با اشاره به این موضوع گفت: «بحث سوخت رآکتور تهران و خرید آن از آرژانتین مربوط به سال 1372 است و 2 سال برای تهیه این سوخت مذاکره انجام شد. حال باید پرسید که چطور امروز حاضر نیستند چند هفته به تیم مذاکره‌کننده فرصت بدهند و جنجال شکل می‌گیرد». وی با طرح این پرسش که چه توافقی در ژنو شکل گرفته که بخواهد منافع ملی را خدشه‌دار کند، افزود: «احمدی‌نژاد مطرح کرد که ما آماده خریداری یا مبادله سوخت هستیم و هنوز این موضوع به قوت خود باقی است و کسی موضوع مبادله را رد نکرده است». این کارشناس سیاست خارجی در ادامه به امتیازدهی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای در دولت اصلاحات اشاره کرد و گفت: «به یاد دارم که این آقایان زمانی مسیر مذاکره با 3 کشور اروپایی را آغاز و امتیازهای مفت را از جمله به آلمان‌ها دادند و برای آنها ظرفیت سیاسی ایجاد کردند و تا آنجا پیش رفتند که ایستگاه‌های شنود و جاسوسی تحت عنوان لرزه‌نگاری در کشور راه‌اندازی کردند، مثل ایستگاه چاران براساس معاهده CTBT و در مسیر اعتمادسازی و دریافت اعتبار بین‌المللی حتی تا آنجا جلو رفتند که داشتند کشور را وارد معاهدات جدیدی غیر از CTBT میکردند از جمله در تلاش بودند معاهده منع آزمایشات موشکی را به امضا برسانند». وی افزود: «نکته جالب این بود که اطلاعات را هم درست منتقل نمی‌کردند و در گزارشات توجیهی خود عنوان میکردند که اجماع کارشناسی را با این اقدامات همراه ساخته‌اند و این در حالی بود که برخی کارشناسان را به دلیل مخالفت از کار برکنار و خانه‌نشین کرده بودند. حتی اسفند 82 دفتر بررسی‌های راهبردی در وزارت امور خارجه و کمیته سیاسی امنیتی دولت را تعطیل و کارکنان آن را بیرون کردند». وی سپس با بیان اینکه اینها هم در حق مقام معظم رهبری جفا کردند هم در حق ملت و الان هم بدون تصحیح رویکرد غلط خود به دستاوردهای غرورانگیز کشور حمله و هجمه می‌کنند، خاطرنشان کرد: «کاری که احمدی‌نژاد کرد تنها افزایش تعداد سانتریفیوژها نبود بلکه ظرفیت هسته‌ای کشور را نجات داد». عملکرد دیپلماتیک دولت اصلاحات از زبان ابوالفضل ظهرهوند سفیر سابق ایران در ایتالیا
ایستگاه‌های شنود و جاسوسی راه‌اندازی کرده بودند
گروه سیاسی: هر چند سیاست خارجی به واسطه ملاحظات امنیت ملی جزو حساس‌ترین موضوعات حکومتی قلمداد می‌شود اما برخی گروه‌های سیاسی برای نیل به اهداف خود، اخیرا با ارجح دانستن تمایلات جناحی بر منافع ملی به ارائه تحلیل‌های نادرست و مغرضانه درباره دیپلماسی سیاستمداران هسته‌ای کشورمان پرداخته‌اند؛ موضوعی که بی‌شک آثار سویی بر قضاوت افکار عمومی خواهد داشت و طبعا می‌تواند به محروم شدن دولتمردان کشورمان از پشتیبان اصلی خود یعنی مردم منجر شود. با توجه به حساسیت و اهمیت این موضوع بود که یکی از دیپلمات‌های با سابقه کشورمان و سفیر سابق ایران در ایتالیا از این اقدام به عنوان «آدرس غلط دادن» یاد می‌کند و آن را یکی از مصادیق «تهدید امنیت» قلمداد و بر لزوم شفاف‌سازی و تنویر افکار عمومی در این زمینه تاکید می‌کند. ابوالفضل ظهرهوند در مصاحبه تفصیلی با فارس با اشاره به انتقادات وارده به سیاست هسته‌ای دولت نهم و دهم به تشریح آنچه دولت اصلاحات از آن به عنوان دستاورد رویکرد «تنش‌زدایی» خود یاد می‌کرد، پرداخت و گفت: «پیش از روی کار آمدن دولت نهم همه فعالیت‌های هسته‌ای ما به حالت تعلیق در آمده بود که این شرایط محصول 2 سال و نیم مذاکره با غرب بود». ظهرهوند با اشاره به رویکرد «اعتمادسازی» و «تنش‌زدایی» دولت اصلاحات در عرصه سیاست خارجی، آن را یک انحراف و اشتباه راهبردی و استراتژیک خواند و افزود: «پذیرفته بودند ایران عامل تنش است و برای اثبات این قضیه اعلام کردند رویکردهای گذشته را رها می‌کنند و آماده تعامل هستند، در واقع در جایگاه متهم نشسته بودند». این دیپلمات برجسته با اشاره به اینکه دولت اصلاحات با ارائه ظرفیت‌های ملی به طرف مقابل در تلاش برای اعتمادسازی بود، به بیان مصادیق این موضوع پرداخت و گفت: «در آن زمان در بحث خلیج‌فارس و روابط با اعراب موضوع جزایر را عامل تنش شناسایی کرده بودند و حتی دنبال راهکاری بودند که به نوعی مساله را حل و فصل کنند. علاوه بر این در بحث افغانستان چون در تله مدیریتی آمریکایی‌ها قرار گرفته بودند و آن زمان اقتضا می‌کرد با طالبان تعامل کنند و آن را به رسمیت بشناسند، به دلیل اینکه امارات، عربستان و پاکستان طالبان را به رسمیت شناخته بودند و می‌دانستند که آمریکایی‌ها از این روند راضی هستند، بنابراین به دنبال همکاری بوده و می‌خواستند نشان دهند که دارای منافع مشترک با آمریکا و همسو با آن هستند به همین خاطر در تلاش بودند اقداماتی را انجام دهند؛ از جمله اینکه از قاتلان دیپلمات‌های ایرانی در مزار شریف بگذرند و به گونه‌ای این مساله را حل و فصل و معضل رابطه با طالبان را حل کنند». ظهرهوند با یادآوری پذیرش تعلیق داوطلبانه غیرالزام‌آور از سوی اصلاح‌طلبان گفت: «یوشکا فیشر، وزیر خارجه وقت آلمان عنوان کرد که ما این را قبول نداریم؛ ما گفته‌ایم بعد از تعلیق، توقف و بعد از توقف انهدام کامل. این دوستان تا آن حد پیش رفته بودند که می‌گفتند به عنوان موزه تاریخ علمی حداقل به ما چند دستگاه سانتریفیوژ بدهید». وی با اشاره به انتقادات وارده درباره مذاکرات ژنو و اینکه گفته می‌شود این مذاکرات سازنده نبود و دستاوردهای هسته‌ای 30 ساله ایران را تقدیم غربی‌ها کرد، گفت: «وقتی این دوستان وارد فضای نقد می‌شوند هنوز نمی‌دانند که تفاوت بین مذاکرات ژنو و وین چیست. دستورکار مذاکرات ژنو به هیچ عنوان موضوع هسته‌ای نبود و صرفا بسته پیشنهادی بود و مذاکرات وین صرفا فنی بود». وی سپس با بیان اینکه باید بین یک محصول و کالا با یک فرآیند تفاوت قائل شد، خاطرنشان کرد: «1200 یا 1600 کیلوگرم اورانیوم یک محصول است در حالی که توانایی هسته‌ای ما بیانگر یک فرآیند تکنولوژیکی و قابلیت ملی است که این به هیچ عنوان قابل معامله و مبادله نبوده، نیست و نخواهد بود». پیش از این یکی از کاندیداهای شکست‌خورده در انتخابات ریاست جمهوری با اشاره به اینکه ایران پیش از این سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران را بدون مشکل از آرژانتین خریداری کرده است، گفته بود که اکنون دولت دهم به دلیل فقدان اعتبار بین‌المللی قادر به انجام این کار نیست، ظهرهوند با اشاره به این موضوع گفت: «بحث سوخت رآکتور تهران و خرید آن از آرژانتین مربوط به سال 1372 است و 2 سال برای تهیه این سوخت مذاکره انجام شد. حال باید پرسید که چطور امروز حاضر نیستند چند هفته به تیم مذاکره‌کننده فرصت بدهند و جنجال شکل می‌گیرد». وی با طرح این پرسش که چه توافقی در ژنو شکل گرفته که بخواهد منافع ملی را خدشه‌دار کند، افزود: «احمدی‌نژاد مطرح کرد که ما آماده خریداری یا مبادله سوخت هستیم و هنوز این موضوع به قوت خود باقی است و کسی موضوع مبادله را رد نکرده است». این کارشناس سیاست خارجی در ادامه به امتیازدهی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای در دولت اصلاحات اشاره کرد و گفت: «به یاد دارم که این آقایان زمانی مسیر مذاکره با 3 کشور اروپایی را آغاز و امتیازهای مفت را از جمله به آلمان‌ها دادند و برای آنها ظرفیت سیاسی ایجاد کردند و تا آنجا پیش رفتند که ایستگاه‌های شنود و جاسوسی تحت عنوان لرزه‌نگاری در کشور راه‌اندازی کردند، مثل ایستگاه چاران براساس معاهده CTBT و در مسیر اعتمادسازی و دریافت اعتبار بین‌المللی حتی تا آنجا جلو رفتند که داشتند کشور را وارد معاهدات جدیدی غیر از CTBT میکردند از جمله در تلاش بودند معاهده منع آزمایشات موشکی را به امضا برسانند». وی افزود: «نکته جالب این بود که اطلاعات را هم درست منتقل نمی‌کردند و در گزارشات توجیهی خود عنوان میکردند که اجماع کارشناسی را با این اقدامات همراه ساخته‌اند و این در حالی بود که برخی کارشناسان را به دلیل مخالفت از کار برکنار و خانه‌نشین کرده بودند. حتی اسفند 82 دفتر بررسی‌های راهبردی در وزارت امور خارجه و کمیته سیاسی امنیتی دولت را تعطیل و کارکنان آن را بیرون کردند». وی سپس با بیان اینکه اینها هم در حق مقام معظم رهبری جفا کردند هم در حق ملت و الان هم بدون تصحیح رویکرد غلط خود به دستاوردهای غرورانگیز کشور حمله و هجمه می‌کنند، خاطرنشان کرد: «کاری که احمدی‌نژاد کرد تنها افزایش تعداد سانتریفیوژها نبود بلکه ظرفیت هسته‌ای کشور را نجات داد». ارسال نظر
پربیننده