از بهاران خبرم نیست*

گروه فرهنگ وهنر: درست یک سال از وداع غم انگیز احمد آقالو پیشکسوت تئاتر، رادیو و تلویزیون گذشت. مراسم نخستین سالروز درگذشتش عصر روز سه‌شنبه سوم آذرماه در خانه هنرمندان ایران با حضور جمعی از هنرمندان و مسؤولان‌ برگزار شد. در این مراسم که اجرای آن را امیر جوشقانی برعهده داشت ابتدا کلیپی جالب توجه پخش شد که در آن هنرمندانی نظیر گلاب آدینه، ژاله علو، صدرالدین شجره، هما روستا و رضا کیانیان از طریق ضبط صدای خود روی پیغام‌گیر تلفن منزل احمد آقالو یادوخاطره او را گرامی داشتند. بابک: قرار بود آقالوپادشاه من باشد رضا بابک از دوستان قدیمی احمد آقالو به عنوان نخستین سخنران مراسم پشت تریبون رفت و گفت: سال 52 یکی از اولین تله‌تئاترهای کودک را می‌خواستم در تلویزیون اجرا کنم، احمد آقالو «شیر» تئاتر من بود. اخیراً بعد از 28 سال کار نکردن در زمینه تئاتر کودک می‌خواستم شاهزاده کوچولو را اجرا کنم و قرار بود احمد آقالو پادشاه من باشد. بابک در یادداشتی که به این مناسبت نوشته بود احمد آقالو را هنرمندی بزرگ، انسانی عزیز و دوست‌داشتنی توصیف کرد: پر از تنهایی و طنز بود و با روح طربناکش کنار ما ایستاده و ما را نگاه می‌کند، بی‌هیچ سخنی، رها، بی‌پیرانه و بی‌تکلف، بی‌پندارهای زندگی ایستاده و ما را می‌نگرد. با طنز زیبایش برای ریشخند نامردمی‌ها، دغل‌بازی‌ها و دروغ‌ها. حال احمد آنجا خوب است رضا کیانیان که همراه با احمد آقالو خاطرات بسیاری را در روی صحنه تئاتر و سینما خلق کرده، به عنوان دومین سخنران دقایقی را درباره ویژگی‌های اخلاقی آقالو صحبت کرد: سلام بر روح احمد، سلام بر خنده احمد و سلام بر نگاه احمد. او با اشاره به عکسی از احمد آقالو که روی صحنه تالار بتهوون گذاشته شده بود، اضافه کرد: اینجا که نشسته بودم، دیدم این عکس او بی‌مناسبت نیست. لابد احمد خودش دوست داشته که این عکس امروز اینجا باشد. چون خنده‌های او را هیچ‌کس نمی‌تواند فراموش کند. او در این عکس به ما نگاه نمی‌کند، یک قدم آن‌سوتر را نگاه می‌کند. یک قدم آن‌سوتر، مرگ است از همان زمان که او را می‌شناختم به مرگ می‌خندید. کیانیان ادامه داد: حتما آنجا حال احمد خوب است احمد در بهشت است چرا ما باید گریه کنیم. عادت نداشت عادت کند سپس میکائیل شهرستانی دیگر هنرمند حاضر در این مراسم و یکی دیگر از دوستان احمد آقالو در سخنانی با تأیید سخنان رضاکیانیان گفت: احمد جایی برای گریستن باقی نمی‌گذاشت. او حتی در روزهای آخر زندگی درد و رنجش را انکار می‌کرد. می‌گویند بیمارانی که به بیماری او دچار هستند با بیماری می‌جنگند اما او نمی‌جنگید چون لزومی نمی‌دید چون مرگ را بخشی از زندگی و هستی می‌دید. روزهایی که کنارش بودیم چه زود گذشت بی‌هیچ شائبه‌ای کنار او شاگردی می‌کردم. میکائیل شهرستانی با اشاره به ناکامی‌اش برای همکاری با احمد آقالو در پروژه‌ ضبط صوتی نمایشنامه‌ «لیرشاه» که آقالو بسیار علاقه‌مند بود، نقش لیرشاه را در آن بازی کند، گفت: به دلیل بیماری او از ضبط این پروژه صرف‌نظر کردم. چون نفس او دیگر نمی‌کشید، اما همواره به یاد دارم که وقتی احمد در کاری حضور پیدا می‌کرد به یکباره رنگ دیگری می‌شد. او خیلی طناز بود و عادت نداشت عادت کند. به بسیاری از تلخی‌ها و ناکامی‌ها دهن‌کجی می‌کرد و هرگز خود را با آن سازگار نمی‌کرد. او خودش هم اگر بود این مجلس سوگواری را خیلی جدی نمی‌گرفت. در این مراسم یادداشت صدرالدین شجره دیگر هنرمند تئاتر و رادیو که نتوانسته بود در این مراسم حضور پیدا کند توسط امیر جوشقانی که اجرای مراسم را برعهده داشت، خوانده شد. همچنین در بخش‌های دیگری از این برنامه شعر «ارغوان» سروده‌ هوشنگ ابتهاج که از اشعار مورد علاقه احمد آقالو بود توسط آشا محرابی دکلمه شد که صدای ساز بهرنگ بقایی و سینا بیرجندی نیز او را همراهی می‌کرد. در این برنامه هنرمندانی همچون حمید سمندریان، هما روستا، حبیب رضایی، صدیق تعریف، محمد امیریاراحمدی، داوود رشیدی، علی عمرانی، گلاب آدینه، پیام دهکردی، مریم معترف، خسرو احمدی، بهرام ابراهیمی، شکرخدا گودرزی، علی میلانی و نیز مسؤولانی چون محمد حسین صوفی معاون صدا، دکتر خجسته معاونت سابق صدا و معاون برنامه‌ریزی و نظارت صداوسیما و محمود زنده‌نام مدیر مرکز هنرهای نمایشی رادیو در کنار خانواده احمد آقالو یاد و خاطره این هنرمند را گرامی داشتند. *مصرعی از شعر «ارغوان»