حتی آنهایی که می‌گفتند پیروزی 6 ستاره کاتالان‌ها در سانتیاگو برنابئو فرجام برخورد نهایی 2 قطب بارسا و رئال است بايد این فصل در دیدگاهشان تجدید نظر کنند. اتفاقات تابستان گذشته و به راه افتادن موج دوم کهکشاني‌ها توسط فلورنتینو پرس دست‌کم در کوتاه‌مدت بی‌فلسفگی رئال مادرید در تقابل با رقیب سنتی‌اش را جبران کرد و حالا قوهای سپید به لطف تزریق سرمایه‌ای 300 میلیون یورویی که بزرگ‌ترین ستارگان دنیای فوتبال را سپیدپوش کردند توانسته‌اند تا اینجای فصل فاصله خود با مکتب هنری
آبی و عنابی را که البته کمرنگ‌تر از سال گذشته در نظر جلوه کرده پر کنند. قریب 6 ماه پس از شکست تاریخی 2-6 رئال مادرید در ال کلاسیکوی خانگی‌اش، حالا کهکشانی‌های‌ـ2 یا آن طوری که رسانه‌های اسپانیایی می‌گویند «فلورن تیم» (کنایه‌ای از تیم پر زرق و برق فلورنتینو پرس، فلورن هم اشاره به نام رئیس رئال دارد و هم در لاتین هم ارز
زرق‌وبرق است) برخلاف روند نزولی شان در مستطیل سبز بالاتر از هنرمندان بارسلونا یا «پپ تیم» (که هم کنایه است از نام گوآردیولا و هم‌بازی با معنای کلمه «پپ» در فرهنگ عامیانه اسپانیا معادل دلنشین) قرار گرفته‌اند. اگرچه صدرنشینی رئال در آستانه ال کلاسیکوی رفت فصل 10-2009 صرفا با رویکردی نتیجه‌گرایانه حاصل شده و حتی اهالی برنابئو هم آن را به کیفیت برتر فوتبال مادرید نسبت به کاتالونیا مربوط نمی‌دانند اما نباید نادیده گرفت که نتیجه‌گیری به هر قیمت ممکن خاصیت ذاتی و تاریخی باشگاه سلطنتی مادرید و در عین حال پاشنه آشیل رویکرد هنرمندانه استقلال طلبان بارسلونا به فوتبال است.
تا جایی که در یک نگاه ژورنالیستی به سابقه 2 باشگاه ناخودآگاه دچار همذات پنداری با بارسا و بدبینی نسبت به رئال می‌شویم، چیزی که «اندی ميتن» در آخرین شماره مجله «Four Four Two» (اکتبر 2009) نشان داده و با تیتر «بارساي» خوب، مادرید بد؟» و بیان حقایق تاریخی و گاه سیاسی بیش از یک قرن تقابل دو طرف، خواننده را دقیقا دچار احساس مذبور ساخته است. اما اهمیت ال کلاسیکوی امشب نوکمپ در این است که نخستین برخورد 2 تیم پس از لحظه تاریخی 2-6 برنابئو محسوب می‌شود. بدین ترتیب دوره‌ای به پایان می‌رسد و دوره‌ای جدید آغاز می‌شود حتی اگر چنین دوره‌ای تکراری ضعیف از چند سال ابتدای قرن بیست و یکم باشد و البته هنوز معلوم نیست که پروژه کهکشانی‌های ـ 2 بازگشت شکوه ققنوس‌های سپید را در پی دارد یا شکست‌های یک سال اخیر آنها را قطعیت می‌بخشد یا حتی تا چند صباحی به نزول فاحش رئال مادرید می‌انجامد. به همین خاطر بازی امشب اهمیت فوق‌العاده‌ای می‌یابد. از یک‌سو بارسا می‌تواند با قدرتنمایی مجدد مقابل خصم مادریدی به حکومتش بر قلب‌ها و ذهن‌های فوتبال جهان ادامه دهد و عصر گوآردیولا را مستمر سازد، از طرف دیگر رئال مانوئل پلگرینی در صورت تکرار پیروزی 2 فصل پیش در نوکمپ قادر خواهد بود به یک دوره جدید پل بزند و از زیر سایه سنگین حریف بیرون بیاید. اما در هر صورت مهم‌ترین چیزی که در رابطه 2 تیم تغییر می‌یابد خود بزرگ‌بینی تاریخی مادریدی‌ها نسبت به حاشیه‌نشینان کاتالونیاست. «مونتالبان» بزرگ‌ترین نویسنده معاصر کاتالونیا پس از پایان دیکتاتوری فرانکو و طبیعتا آغاز دگردیسی تقابل رئال- بارسا به سود طرف «ارغوانی» با کنایه از اینکه باشگاه بارسلونا یک سال زودتر از رئال مادرید پایه‌گذاری شده، گفت: «حتی اگر رئال مادرید وجود نداشت ما کاتالان‌ها آن را به وجود می‌آوردیم تا انگیزه‌ای برای تقابل و پیشرفت داشته باشیم». حالا اما این فلورنتینو پرس و هم‌مسلک‌‌هایش هستند که باید برای بازیابی انگیزه‌هایشان غول بزرگی به نام بارسا را در ذهن مجسم کنند. تغيير ماهيت ال‌كلاسيكو
بازي دوران
حتی آنهایی که می‌گفتند پیروزی 6 ستاره کاتالان‌ها در سانتیاگو برنابئو فرجام برخورد نهایی 2 قطب بارسا و رئال است بايد این فصل در دیدگاهشان تجدید نظر کنند. اتفاقات تابستان گذشته و به راه افتادن موج دوم کهکشاني‌ها توسط فلورنتینو پرس دست‌کم در کوتاه‌مدت بی‌فلسفگی رئال مادرید در تقابل با رقیب سنتی‌اش را جبران کرد و حالا قوهای سپید به لطف تزریق سرمایه‌ای 300 میلیون یورویی که بزرگ‌ترین ستارگان دنیای فوتبال را سپیدپوش کردند توانسته‌اند تا اینجای فصل فاصله خود با مکتب هنری
آبی و عنابی را که البته کمرنگ‌تر از سال گذشته در نظر جلوه کرده پر کنند. قریب 6 ماه پس از شکست تاریخی 2-6 رئال مادرید در ال کلاسیکوی خانگی‌اش، حالا کهکشانی‌های‌ـ2 یا آن طوری که رسانه‌های اسپانیایی می‌گویند «فلورن تیم» (کنایه‌ای از تیم پر زرق و برق فلورنتینو پرس، فلورن هم اشاره به نام رئیس رئال دارد و هم در لاتین هم ارز
زرق‌وبرق است) برخلاف روند نزولی شان در مستطیل سبز بالاتر از هنرمندان بارسلونا یا «پپ تیم» (که هم کنایه است از نام گوآردیولا و هم‌بازی با معنای کلمه «پپ» در فرهنگ عامیانه اسپانیا معادل دلنشین) قرار گرفته‌اند. اگرچه صدرنشینی رئال در آستانه ال کلاسیکوی رفت فصل 10-2009 صرفا با رویکردی نتیجه‌گرایانه حاصل شده و حتی اهالی برنابئو هم آن را به کیفیت برتر فوتبال مادرید نسبت به کاتالونیا مربوط نمی‌دانند اما نباید نادیده گرفت که نتیجه‌گیری به هر قیمت ممکن خاصیت ذاتی و تاریخی باشگاه سلطنتی مادرید و در عین حال پاشنه آشیل رویکرد هنرمندانه استقلال طلبان بارسلونا به فوتبال است.
تا جایی که در یک نگاه ژورنالیستی به سابقه 2 باشگاه ناخودآگاه دچار همذات پنداری با بارسا و بدبینی نسبت به رئال می‌شویم، چیزی که «اندی ميتن» در آخرین شماره مجله «Four Four Two» (اکتبر 2009) نشان داده و با تیتر «بارساي» خوب، مادرید بد؟» و بیان حقایق تاریخی و گاه سیاسی بیش از یک قرن تقابل دو طرف، خواننده را دقیقا دچار احساس مذبور ساخته است. اما اهمیت ال کلاسیکوی امشب نوکمپ در این است که نخستین برخورد 2 تیم پس از لحظه تاریخی 2-6 برنابئو محسوب می‌شود. بدین ترتیب دوره‌ای به پایان می‌رسد و دوره‌ای جدید آغاز می‌شود حتی اگر چنین دوره‌ای تکراری ضعیف از چند سال ابتدای قرن بیست و یکم باشد و البته هنوز معلوم نیست که پروژه کهکشانی‌های ـ 2 بازگشت شکوه ققنوس‌های سپید را در پی دارد یا شکست‌های یک سال اخیر آنها را قطعیت می‌بخشد یا حتی تا چند صباحی به نزول فاحش رئال مادرید می‌انجامد. به همین خاطر بازی امشب اهمیت فوق‌العاده‌ای می‌یابد. از یک‌سو بارسا می‌تواند با قدرتنمایی مجدد مقابل خصم مادریدی به حکومتش بر قلب‌ها و ذهن‌های فوتبال جهان ادامه دهد و عصر گوآردیولا را مستمر سازد، از طرف دیگر رئال مانوئل پلگرینی در صورت تکرار پیروزی 2 فصل پیش در نوکمپ قادر خواهد بود به یک دوره جدید پل بزند و از زیر سایه سنگین حریف بیرون بیاید. اما در هر صورت مهم‌ترین چیزی که در رابطه 2 تیم تغییر می‌یابد خود بزرگ‌بینی تاریخی مادریدی‌ها نسبت به حاشیه‌نشینان کاتالونیاست. «مونتالبان» بزرگ‌ترین نویسنده معاصر کاتالونیا پس از پایان دیکتاتوری فرانکو و طبیعتا آغاز دگردیسی تقابل رئال- بارسا به سود طرف «ارغوانی» با کنایه از اینکه باشگاه بارسلونا یک سال زودتر از رئال مادرید پایه‌گذاری شده، گفت: «حتی اگر رئال مادرید وجود نداشت ما کاتالان‌ها آن را به وجود می‌آوردیم تا انگیزه‌ای برای تقابل و پیشرفت داشته باشیم». حالا اما این فلورنتینو پرس و هم‌مسلک‌‌هایش هستند که باید برای بازیابی انگیزه‌هایشان غول بزرگی به نام بارسا را در ذهن مجسم کنند. ارسال نظر
پربیننده