تیم استنارد: در آوریل 2007، جوزپه ماریا کاسانواس ستون‌نویس «دیلی اسپورت» بارسلونا اینگونه می‌نویسد: «کریس‌رونالدو هر کاری می‌تواند بکند، با سلاح کلاس بالای فوتبال، سرعت فوق‌العاده، قدرت شوت‌بی‌نظیر و یک ذهن کاملا برنده، بله او می‌تواند هر کاری بکند...».
تقریباً 2 سال بعد اکثر روزنامه‌نگاران به این موضوع اشاره کردند که او یک «کاریزمای جنگجویانه دارد» و بعضی‌ها نیز این موضوع را با حالتی تمسخرآمیز درباره ستاره پرتغالی بیان می‌کردند. البته او تنها گناهش این بود که به جای پیوستن به بارسلونا، راهی رئال‌مادرید شد و این اتهام فقط از سوی کاتالان‌ها منتشر می‌شد، به نوعی که نشان می‌داد آنها از این انتقال خشنود نیستند و تاسف می‌خورند. کریس به رئال پیوست تا بتواند کلکسیون افتخاراتش را وسیع‌تر کند و رقابت میان او و مسی جذاب‌ترین سوژه‌ای بود که خبرنگاران اسپانیایی از آن به عنوان «عصر طلایی فوتبال اسپانیا» نام می‌برند و از طرف دیگر آنهایی که منتقد اصلی برلیان پرتغالی هستند ولخرجی سران رئال در این شرایط بد اقتصادی فوتبال را نوعی «سیاست پست‌فطرتانه» قلمداد می‌کنند. آنها روبه مدیران تیم مادریدی اینگونه اعتراض می‌کنند: «آخر کار هم ستاره‌تان سر از نایت‌کلاب‌‌ها در می‌آورد!» و درست 4 روزنامه معروف اسپانیایی، مارکا و آ.اس از مادرید و اسپورت و ال‌موندو دپورتیوو از بارسلونا این انتقال را سیاه و سفید می‌نامند و با یک سیاست محافظه‌کارانه به درست یا نادرست بودن این انتقال اشاره می‌کنند. اما جالب اینجاست در ادامه این اظهارنظرها سانتی فیمینس اضافه می‌کند: «مشکل بزرگ ما که در رسانه‌های ورزشی وجود دارد این است که همه آنها کارهای تبلیغاتی می‌کنند نه ژورنالیستی! یعنی هر چیزی که به نفع‌شان باشد منتشر می‌کنند». در همین رابطه، فردریک هرمل ستون‌نویس آ.اس می‌گوید: «مردم خبرهایی را می‌خوانند که جنجال بیشتری در آنها به چشم بخورد». طبق آماری که منتشر شده، روزانه 2 میلیون نفر روزنامه‌های مربوط را مطالعه می‌کنند و زمانی که جزئیات مسائل مالی و حرف‌های خصوصی بازیکنان منتشر می‌شود جزو پرمخاطب‌ترین مطالب قرار می‌گیرد و در این میان نقش کاغذهای روزنامه برای ایجاد تنش یا هر چیز دیگری که جزو سیاست کاری‌شان قرار دارد بیش از دیگر فاکتورهای فوتبال روی ذهن هواداران تاثیرگذار است. نکته جالب اینجاست که تنها تعداد محدودی از این روزنامه‌ها می‌توانند خیلی راحت از سیاست‌های کلی باشگاه‌ها انتقاد کنند، به طور مثال مارکا دستش در این کار کاملاً باز است. آنها خیلی راحت می‌توانند بنویسند که «مربی باید اخراج شود!» یا از این قسم انتقادها که مدیران باشگاه را زیر فشار قرار می‌دهد.
منبع: Four Four Two
جنگ رسانه‌ای ال‌کلاسیکو؛ ماركا ـ ال موندو دپورتيوو
کاریزمای جنگجویانه ژورناليست‌ها
تیم استنارد: در آوریل 2007، جوزپه ماریا کاسانواس ستون‌نویس «دیلی اسپورت» بارسلونا اینگونه می‌نویسد: «کریس‌رونالدو هر کاری می‌تواند بکند، با سلاح کلاس بالای فوتبال، سرعت فوق‌العاده، قدرت شوت‌بی‌نظیر و یک ذهن کاملا برنده، بله او می‌تواند هر کاری بکند...».
تقریباً 2 سال بعد اکثر روزنامه‌نگاران به این موضوع اشاره کردند که او یک «کاریزمای جنگجویانه دارد» و بعضی‌ها نیز این موضوع را با حالتی تمسخرآمیز درباره ستاره پرتغالی بیان می‌کردند. البته او تنها گناهش این بود که به جای پیوستن به بارسلونا، راهی رئال‌مادرید شد و این اتهام فقط از سوی کاتالان‌ها منتشر می‌شد، به نوعی که نشان می‌داد آنها از این انتقال خشنود نیستند و تاسف می‌خورند. کریس به رئال پیوست تا بتواند کلکسیون افتخاراتش را وسیع‌تر کند و رقابت میان او و مسی جذاب‌ترین سوژه‌ای بود که خبرنگاران اسپانیایی از آن به عنوان «عصر طلایی فوتبال اسپانیا» نام می‌برند و از طرف دیگر آنهایی که منتقد اصلی برلیان پرتغالی هستند ولخرجی سران رئال در این شرایط بد اقتصادی فوتبال را نوعی «سیاست پست‌فطرتانه» قلمداد می‌کنند. آنها روبه مدیران تیم مادریدی اینگونه اعتراض می‌کنند: «آخر کار هم ستاره‌تان سر از نایت‌کلاب‌‌ها در می‌آورد!» و درست 4 روزنامه معروف اسپانیایی، مارکا و آ.اس از مادرید و اسپورت و ال‌موندو دپورتیوو از بارسلونا این انتقال را سیاه و سفید می‌نامند و با یک سیاست محافظه‌کارانه به درست یا نادرست بودن این انتقال اشاره می‌کنند. اما جالب اینجاست در ادامه این اظهارنظرها سانتی فیمینس اضافه می‌کند: «مشکل بزرگ ما که در رسانه‌های ورزشی وجود دارد این است که همه آنها کارهای تبلیغاتی می‌کنند نه ژورنالیستی! یعنی هر چیزی که به نفع‌شان باشد منتشر می‌کنند». در همین رابطه، فردریک هرمل ستون‌نویس آ.اس می‌گوید: «مردم خبرهایی را می‌خوانند که جنجال بیشتری در آنها به چشم بخورد». طبق آماری که منتشر شده، روزانه 2 میلیون نفر روزنامه‌های مربوط را مطالعه می‌کنند و زمانی که جزئیات مسائل مالی و حرف‌های خصوصی بازیکنان منتشر می‌شود جزو پرمخاطب‌ترین مطالب قرار می‌گیرد و در این میان نقش کاغذهای روزنامه برای ایجاد تنش یا هر چیز دیگری که جزو سیاست کاری‌شان قرار دارد بیش از دیگر فاکتورهای فوتبال روی ذهن هواداران تاثیرگذار است. نکته جالب اینجاست که تنها تعداد محدودی از این روزنامه‌ها می‌توانند خیلی راحت از سیاست‌های کلی باشگاه‌ها انتقاد کنند، به طور مثال مارکا دستش در این کار کاملاً باز است. آنها خیلی راحت می‌توانند بنویسند که «مربی باید اخراج شود!» یا از این قسم انتقادها که مدیران باشگاه را زیر فشار قرار می‌دهد.
منبع: Four Four Two
ارسال نظر
پربیننده