سال 1902 بود یا هفدهم فوریه 1929؛ در هر حال در یکی از شب‌های تاریخی فوتبال اسپانیا، دیدار تاریخی رئال مادرید و بارسلونا کلید خورد و اسپانیا با بهانه‌ای ورزشی به دنیا معرفی شد. در طول زمان، بسیاری کوشیدند پیکره این جدال بزرگ را به رنگ خود آلوده کنند اما دربی ال‌کلاسیکو هنوز هم به رنگ فوتبال است.
نه ژنرال فرانکو توانست رئال مادرید را تیم دیکتاتورها معرفی کند، نه کارلوس اول موفق شد آن را سلطنتی جلوه دهد و نه خرابکاران کاتالونیا موفق شدند بارسلونا را به یک دردسر برای جهان فوتبال بدل کنند.
اینچنین شد که مردم روز گذشته و در تجمع خود برابر دیوار قدیمی نوکمپ، روی دست‌نوشته‌های خود حک کردند: رهایمان کنید، می‌خواهیم فوتبال تماشا کنیم. بارسلونا آینه کاتالونیا و مادرید نماد مادرید، این دو خیلی زود به 2 قطب فوتبال باشگاهی اسپانیا تبدیل شده و دیگر هرگز تخت سلطنت خود را به هیچ رقیبی واگذار نکردند.
در پاسخ به این سؤال که کاتالان از کجا آمده و مردم کاتالونیا چه هویتی دارند باید بدانید که از چه کسی می‌پرسید و در چه موقعیت جغرافیایی قرار دارید.
اگر این سؤال را در مادرید بویژه در شمال این شهر از یک پیرمرد عصا به دست بپرسید، شک نکنید که به شما خواهد گفت: کاتالونیا؟ فکر کنم اسم یک شهر کوچک یا ده باشد، نمی‌دانم هر چه هست نباید هویتی داشته باشد، اسپانیا از این دهات کوچک زیاد دارد، خوردنی که نیست؟
اما اگر این سؤال را در کاتالونیا از هر طبقه جامعه با هر سنی یا هر سلیقه‌ای بپرسید، به شما خواهند گفت: لطفا هنگام گفتن کلمه کاتالونیا با وقار بیشتری صحبت کنید، سرتان را بالا بگیرید و حواستان باشد که از یک کشور بزرگ و قدیمی سخن می‌گویید نه از یک ایالت معمولی.
تصورش را بکنید در چنین شرایطی ناگهان صفحه تقویم به هفته دوازدهم لالیگا برسد و مردم 2 منطقه مادرید و کاتالونیا متوجه شوند که باید ضمن تعطیل کردن زندگی معمولی، زندگی اصلی خود را برای حداقل یک هفته از سر بگیرند. در این یک هفته رستوران‌ها محل تقابل هواداران 2 تیم می‌شود، کافی‌شاپ‌ها هر لحظه احتمال انفجار جمعیت دارند، روزنامه‌ها صبح زود تمام می‌شوند، همه چیز در کلمه فوتبال خلاصه می‌شود، مردم مادرید بر سر قبر مردگان خود رفته و طبق مراسمی قدیمی روح آنها را برای حضور در ورزشگاه رسما دعوت می‌کنند و مردم کاتالونیا نیز با حضور در کلیسای نزدیک خانه خود برابر پرچم آنچه کشور کاتالونیا ادعا می‌کنند، دعا خوانده و تمرکز می‌گیرند. این همان یورو دربی واقعی است که اگر منصفانه‌تر بنویسیم باید ال موندو دربی یا دربی جهانی بخوانیمش. حداقل 2 بار در سال این اتفاق رخ می‌دهد و حداقل نیمی از جمعیت جهان آن را مستقیما تماشا می‌کنند. رهايمان كنيد مي‌خواهيم فوتبال تماشا كنيم
سال 1902 بود یا هفدهم فوریه 1929؛ در هر حال در یکی از شب‌های تاریخی فوتبال اسپانیا، دیدار تاریخی رئال مادرید و بارسلونا کلید خورد و اسپانیا با بهانه‌ای ورزشی به دنیا معرفی شد. در طول زمان، بسیاری کوشیدند پیکره این جدال بزرگ را به رنگ خود آلوده کنند اما دربی ال‌کلاسیکو هنوز هم به رنگ فوتبال است.
نه ژنرال فرانکو توانست رئال مادرید را تیم دیکتاتورها معرفی کند، نه کارلوس اول موفق شد آن را سلطنتی جلوه دهد و نه خرابکاران کاتالونیا موفق شدند بارسلونا را به یک دردسر برای جهان فوتبال بدل کنند.
اینچنین شد که مردم روز گذشته و در تجمع خود برابر دیوار قدیمی نوکمپ، روی دست‌نوشته‌های خود حک کردند: رهایمان کنید، می‌خواهیم فوتبال تماشا کنیم. بارسلونا آینه کاتالونیا و مادرید نماد مادرید، این دو خیلی زود به 2 قطب فوتبال باشگاهی اسپانیا تبدیل شده و دیگر هرگز تخت سلطنت خود را به هیچ رقیبی واگذار نکردند.
در پاسخ به این سؤال که کاتالان از کجا آمده و مردم کاتالونیا چه هویتی دارند باید بدانید که از چه کسی می‌پرسید و در چه موقعیت جغرافیایی قرار دارید.
اگر این سؤال را در مادرید بویژه در شمال این شهر از یک پیرمرد عصا به دست بپرسید، شک نکنید که به شما خواهد گفت: کاتالونیا؟ فکر کنم اسم یک شهر کوچک یا ده باشد، نمی‌دانم هر چه هست نباید هویتی داشته باشد، اسپانیا از این دهات کوچک زیاد دارد، خوردنی که نیست؟
اما اگر این سؤال را در کاتالونیا از هر طبقه جامعه با هر سنی یا هر سلیقه‌ای بپرسید، به شما خواهند گفت: لطفا هنگام گفتن کلمه کاتالونیا با وقار بیشتری صحبت کنید، سرتان را بالا بگیرید و حواستان باشد که از یک کشور بزرگ و قدیمی سخن می‌گویید نه از یک ایالت معمولی.
تصورش را بکنید در چنین شرایطی ناگهان صفحه تقویم به هفته دوازدهم لالیگا برسد و مردم 2 منطقه مادرید و کاتالونیا متوجه شوند که باید ضمن تعطیل کردن زندگی معمولی، زندگی اصلی خود را برای حداقل یک هفته از سر بگیرند. در این یک هفته رستوران‌ها محل تقابل هواداران 2 تیم می‌شود، کافی‌شاپ‌ها هر لحظه احتمال انفجار جمعیت دارند، روزنامه‌ها صبح زود تمام می‌شوند، همه چیز در کلمه فوتبال خلاصه می‌شود، مردم مادرید بر سر قبر مردگان خود رفته و طبق مراسمی قدیمی روح آنها را برای حضور در ورزشگاه رسما دعوت می‌کنند و مردم کاتالونیا نیز با حضور در کلیسای نزدیک خانه خود برابر پرچم آنچه کشور کاتالونیا ادعا می‌کنند، دعا خوانده و تمرکز می‌گیرند. این همان یورو دربی واقعی است که اگر منصفانه‌تر بنویسیم باید ال موندو دربی یا دربی جهانی بخوانیمش. حداقل 2 بار در سال این اتفاق رخ می‌دهد و حداقل نیمی از جمعیت جهان آن را مستقیما تماشا می‌کنند. ارسال نظر
پربیننده