
زهره فلاحزاده: از آخرین برد ایران مقابل ژاپن پیش از دیدار در مرحله یکچهارم نهایی جامملتهای ۲۰۲۳ قطر حدود ۱۹ سال میگذشت؛ دیداری که 5 فروردین 1384 برگزار شد و تیم کشورمان توانست تیم قدرتمند شرق آسیا را مغلوب کند.
از آن روز پیروزی برابر ژاپن به یک آرزو تبدیل شده بود تا جایی که هیچ ایرانیای گمان نمیکرد تیم ما بتواند این دوره از پس ساموراییها بربیاید.
5 سال پیش بود که در جام ملتهای ۲۰۱۹ امارات، ایران در دیدار نیمهنهایی به مصاف ژاپن رفت. شاید اگر کارلوس کیروش که دومین دوره این رقابتها را با تیم ما تجربه میکرد، بر رفتارش تسلط کافی داشت، پرخاشگریاش را کنار زمین ادامه نمیداد و مدام به تصمیمات داور با خشونت پاسخ نمیداد، بازیکنان ما در آن صحنه مشغول اعتراض به داور نمیشدند که از حمله و ادامه بازی توسط ژاپنیها غافل شوند و گل اول را دریافت کنند. هر چند آن تیم پرستاره کیروش، تمام برنامهاش رساندن توپ از هر نقطه زمین به سردار آزمون، تکمهاجم ما بود. ژاپنیها هم که دست مرد پرتغالی را خوانده بودند، حتی اجازه خلق یک موقعیت را هم به ایران ندادند و گل دوم و سوم را هم براحتی وارد دروازه ایران کردند و همان ژاپن در فینال از قطر شکست خورد و دستش از رسیدن به جام کوتاه ماند.
اما اینبار ژاپنیها خاطره شیرین برد مقابل آلمان و اسپانیا در جامجهانی سال گذشته در همین قطر را داشتند و حتی در دیدار دوستانه اخیر خود بار دیگر برابر آلمان این بار با ۴ گل به برتری رسیده بودند.
هر چند ساموراییها در این تورنمنت بسان یک مدعی ظاهر نشدند اما برابر ایران برای نخستین بار در این مسابقات از تمام ستارههایشان استفاده کردند. آنها خیلی راحت در همان نیمه اول و البته با اشتباه مدافع و دروازهبان ما به گل رسیدند اما برخلاف انتظارها این بار تیم ایران پس از دریافت گل نه تنها به شوک فرو نرفت و احساسی بازی نکرد، بلکه بهترین نمایش را مقابل ژاپن اجرا کرد تا جایی که موقعیتی به حریف نداد و موقعیت پشت موقعیت روی دروازه حریف ایجاد کرد. در واقع این ژاپن بود که رو به بازی احساسی آورد و نتوانست مقابل ایران حرفی برای گفتن داشته باشد. در نهایت ایران با به ثمر رساندن ۲ گل توانست مقابل ژاپن کامبک بزند.
گل اول را محمد محبی به زیبایی هر چه تمامتر وارد دروازه ژاپن کرد اما گل دوم صحنه دراماتیکی بود؛ جایی که دقیقه ۹۳ و در واپسین لحظات تیم ایران صاحب یک ضربه پنالتی شد. اگر این پنالتی گل میشد، صعود ایران قطعی و اگر مهار میشد، بازی به وقت اضافه میرفت و شاید منجر به حذف تیم ما میشد اما خوشبختانه علیرضا جهانبخش شوتش را با سرعت بالا و دقت به تور دروازه ژاپن چسباند تا مورییاسو و شاگردانش را در این مسابقه کیش و مات کند و به آنها بگوید باید به خانه بازگردند!
ایران تا پیش از این بازی هرگز نتوانسته بود در مسابقات جام ملتها برابر ژاپن به گل دست یابد اما شاگردان امیر قلعهنویی تمام نشدنیها را شدنی کردند؛ آنها هم ۲ گل زدند و هم کامبک.
حالا تیم ایران باید به مصاف قطر میزبان برود. این دیدار فردا چهارشنبه ساعت ۱۸:۳۰ برگزار خواهد شد.
اگر شرایط میزبانی به کمک قطریها نیاید و ایران همان تیمی باشد که مقابل ژاپن بود، میتوان خوشبین بود پس از ۴۸ سال به فینال برسیم و انشاءالله به چهارمین قهرمانی.
تا پیش از شروع مسابقات کمتر کسی گمان میکرد ایران از پس ژاپن بربیاید و به عنوان یک مدعی ظاهر شود. از بازیکنان هم سوال میپرسیدیم که «آیا میتوان به قهرمانی فکر کرد؟» پاسخی مطمئن و قطعی نمیدادند. گویی این باور هنوز در هیچکس تبلور نیافته بود. تیم قلعهنویی برخلاف تیم کارلوس کیروش، با کمترین حاشیه و اتحادی مثالزدنی ظاهر شده است؛ تیمی که امیدها را زنده کرده و روزنهای یافته که میخواهد نوری تازه به فوتبال ایران بتاباند و خود بدرخشد.