«بارسا ـ رئال‌مادرید»، این عنوان یک مسابقه نیست که نام یکی از فیلم‌هایی است که بیشترین رکورد فروش در یک شب را از آن خود کرده است و البته فیلمی منحصر به فرد که کارگردان، بازیگر، فیلمبردار و تماشاگر همه به‌طور همزمان در 2 سوی دوربین آن را تجربه می‌کنند.همان‌طور که در تصویر مشاهده می‌کنید، پوستر فیلم «بارسا ـ رئال‌مادرید» جنس و هویت این اثر هنری را روشن کرده است. مسی و کریستیانو رونالدو سوپراستار‌های این رؤیای نقره‌فام سلولزی هستند؛ یک تریلر جذاب که همان‌قدر عامیانه است که خاص و هنری و همان اندازه که شما را به دل اكشن‌های نفسگیر و سینمای موقعیت می‌برد، حاوی پیام‌‌های تاریخی، سیاسی و مردم‌شناختی نیز هست. حتی پدرو آلمودووار، کارگردان برجسته کاتالان که این فیلم در ورزشگاه نوکمپ در نزدیکی خانه‌اش ساخته می‌شود نیز اعتراف می‌کند نمی‌تواند در هیچ‌یک از آثارش حادثه‌ای خلق کند که کشش و ماندگاری حادثه 29نوامبر 2009 را داشته باشد؛ حادثه‌ای که دیشب میلیون‌ها اسپانیایی را همزمان با ال‌کلاسیکو به سینماهای ایبری کشاند: «سرانجام در سینماها، 29/11/2009» داستان فوتبال از همان روز‌های پیدایش سینماتوگراف روی پرده نقرهای برای خود جایگاهی ممتاز پیدا کرد اما پخش زنده سینمایی فوتبال تجربه‌ای تقریبا تازه است که حتی در عرصه‌های دیگر نیز به ندرت آزموده شده است. ژاومه رورس، مالک شرکت «مدیا پرو» یکی از شرکت‌های صاحب حق پخش زنده مسابقات ورزشی در اسپانیا می‌گوید: «ما می‌خواهیم فوتبال را به هر گوشه‌ای بکشانیم».او پروژه‌ای بزرگ را با همکاری شرکت‌های زنجیره‌ای ACEC، کینپولیس، ویرکو و سینماهای سراسر اسپانیا آغاز کرده تا بازی‌های بزرگ لالیگا، معتبر‌ترین و جذاب‌ترین لیگ فوتبال جهان، مستقیم در سینماهای مدرن و روی پرده‌های غول‌آسا نمایش داده شوند. در نخستین گام آنها دیشب بیش از 16هزار نفر را از ساعت 8 شب به وقت اسپانیا در 51 سینمای شهر‌های اصلی کشور جمع کردند تا به موازات سکو‌های نوکمپ در استادیو‌م‌های مسقف کوچک‌تر در سراسر اسپانیا، شور ال‌کلاسیکو را برپا کنند.پرده‌های نقرهای عریض ابعادی شگفت‌انگیز، حماسی و کشف نشده به بازی فوتبال می‌بخشند بویژه اگر تماشاگر در فضای مسابقه‌ای قرار بگیرد که همزمان در حال برگزاری است.یکی از بزرگ‌ترین نقاط ضعف فوتبال، تصویر بشدت عامیانه و سطحی است که در طول دهه‌های متمادی از آن ارائه شده اما به نظر می‌رسد فیلم «بارسا ـ رئال‌مادرید» در عین اینکه خود یک اثر دوسویه (اینتر اکتیو) است، آغازی باشد برای ارتقای وجهه بازیگری و بصری و طبعا محتوایی بازی زیبای مورد علاقه پله. «ژوگو بونیتو» در آینده و با رواج سینماهای فوتبال نمی‌تواند از خاصیت شگفت‌انگیز سینمایی شدن القا نپذیرد. اگر فوتبال را نقطه اوج تئاتر تعاملی بدانیم، پس سینمای فوتبال در غنای بیشتر این تئاتر موثر خواهد بود. رورس معتقد است: «ال کلاسیکو با تصویری 5 برابر بزرگ‌تر از ابعاد واقعی‌اش و با کیفیت و ریزبینی بسیار بسیار بیشتری برای تماشاگران پخش می‌شود اما هیچ یک از اینها به پای کیفیت صدا نمی‌رسد به‌طوری که در این فیلم زنده شما می‌توانید فریادهای بازیکنان بر سر یکدیگر را هم بشنوید و حتی سرودها و شعارهای هواداران روی سکوها، سوت داور، حرف‌هایی که بین داور و بازیکنان رد و بدل می‌شود و حتی چیزهایی که مربیان کنار زمین زیر لب زمزمه می‌کنند!»همه اینها را اسپانیایی‌های دیوانه فوتبال با تنها 6 تا 8 یورو تجربه کردند در حالی که تماشای ال‌کلاسیکوی دیشب در ورزشگاه نوکمپ برای یک شهروند بارسلونا در نزدیک‌ترین موقعیت جغرافیایی نسبت به معبد کاتالان‌ها به طور میانگین 100یورو آب می‌خورد. حتی اتاق‌های خانوادگی و خصوصی به سبک جایگاه‌های ویژه ورزشگاه‌های مجهز اروپایی در سینماهای فوتبال در نظر گرفته شده که شما می‌توانید در آن آزادانه رفتار کنید و برخلاف عادت تماشاگران ویژه فیلم‌های سینمایی داد بزنید و اظهارنظر کنید. این نوع سینماها به طور محدود در جام جهانی گذشته تجربه شدند و حالا مالک مدیا پرو به دنبال هرچه گسترده‌تر کردن این تجربه است: «ما این حرکت را در لالیگا هم آغاز می‌کنیم و بعد به لیگ قهرمانان هم سرویس می‌دهیم». چنین بود که دیشب 27دوربین زنده و 150تصویر‌بردار و دستیار پخش حرفه‌ای در نوکمپ بزرگ‌ترین فیلم سینمایی زنده تاریخ را پوشش دادند در حالي که تنها 12دوربین به پوشش حاشیه‌های زمین اختصاص داشت. 2دوربین اختصاصی هم اختصاصاً صحنه‌های حساس را برای پخش اسلوموشن شکار می‌کردند و یک دوربین هم از بالنی بر فراز نوکمپ تصویر ال‌کلاسیکو را از آسمان ثبت می‌کرد. تنها نکته تهدیدکننده این حرکت متوجه ورزشگاه‌های اروپایی است که در سال‌های اخیر خالی و خالی‌تر می‌شوند. این حقیقت بویژه در اسپانیا که پوشش تلویزیونی مسابقات در حال ارزان و ارزان‌تر شدن است بیشتر به چشم می‌آید، اسپانیایی که از دهه 90 به این سو در عصر طلایی فوتبال خود به سر می‌برد و همواره از مزیت استقبال وسیع تماشاگران بومی حتی در بازی‌های پیش‌پا افتاده برخوردار است. با این وجود نمی‌توان انکارکرد که سینمایی شدن فوتبال، پس از مدتی باعث پدید آمدن جذابیت‌های تازه‌ای در فوتبال ماتادورها خواهد شد.
منبع: marca.com
ال كلاسيكو با تصويري 5 برابر بزرگ‌تر از ابعاد واقعي‌اش
بزرگ‌ترين فيلم سينمايي زنده تاريخ
«بارسا ـ رئال‌مادرید»، این عنوان یک مسابقه نیست که نام یکی از فیلم‌هایی است که بیشترین رکورد فروش در یک شب را از آن خود کرده است و البته فیلمی منحصر به فرد که کارگردان، بازیگر، فیلمبردار و تماشاگر همه به‌طور همزمان در 2 سوی دوربین آن را تجربه می‌کنند.همان‌طور که در تصویر مشاهده می‌کنید، پوستر فیلم «بارسا ـ رئال‌مادرید» جنس و هویت این اثر هنری را روشن کرده است. مسی و کریستیانو رونالدو سوپراستار‌های این رؤیای نقره‌فام سلولزی هستند؛ یک تریلر جذاب که همان‌قدر عامیانه است که خاص و هنری و همان اندازه که شما را به دل اكشن‌های نفسگیر و سینمای موقعیت می‌برد، حاوی پیام‌‌های تاریخی، سیاسی و مردم‌شناختی نیز هست. حتی پدرو آلمودووار، کارگردان برجسته کاتالان که این فیلم در ورزشگاه نوکمپ در نزدیکی خانه‌اش ساخته می‌شود نیز اعتراف می‌کند نمی‌تواند در هیچ‌یک از آثارش حادثه‌ای خلق کند که کشش و ماندگاری حادثه 29نوامبر 2009 را داشته باشد؛ حادثه‌ای که دیشب میلیون‌ها اسپانیایی را همزمان با ال‌کلاسیکو به سینماهای ایبری کشاند: «سرانجام در سینماها، 29/11/2009» داستان فوتبال از همان روز‌های پیدایش سینماتوگراف روی پرده نقرهای برای خود جایگاهی ممتاز پیدا کرد اما پخش زنده سینمایی فوتبال تجربه‌ای تقریبا تازه است که حتی در عرصه‌های دیگر نیز به ندرت آزموده شده است. ژاومه رورس، مالک شرکت «مدیا پرو» یکی از شرکت‌های صاحب حق پخش زنده مسابقات ورزشی در اسپانیا می‌گوید: «ما می‌خواهیم فوتبال را به هر گوشه‌ای بکشانیم».او پروژه‌ای بزرگ را با همکاری شرکت‌های زنجیره‌ای ACEC، کینپولیس، ویرکو و سینماهای سراسر اسپانیا آغاز کرده تا بازی‌های بزرگ لالیگا، معتبر‌ترین و جذاب‌ترین لیگ فوتبال جهان، مستقیم در سینماهای مدرن و روی پرده‌های غول‌آسا نمایش داده شوند. در نخستین گام آنها دیشب بیش از 16هزار نفر را از ساعت 8 شب به وقت اسپانیا در 51 سینمای شهر‌های اصلی کشور جمع کردند تا به موازات سکو‌های نوکمپ در استادیو‌م‌های مسقف کوچک‌تر در سراسر اسپانیا، شور ال‌کلاسیکو را برپا کنند.پرده‌های نقرهای عریض ابعادی شگفت‌انگیز، حماسی و کشف نشده به بازی فوتبال می‌بخشند بویژه اگر تماشاگر در فضای مسابقه‌ای قرار بگیرد که همزمان در حال برگزاری است.یکی از بزرگ‌ترین نقاط ضعف فوتبال، تصویر بشدت عامیانه و سطحی است که در طول دهه‌های متمادی از آن ارائه شده اما به نظر می‌رسد فیلم «بارسا ـ رئال‌مادرید» در عین اینکه خود یک اثر دوسویه (اینتر اکتیو) است، آغازی باشد برای ارتقای وجهه بازیگری و بصری و طبعا محتوایی بازی زیبای مورد علاقه پله. «ژوگو بونیتو» در آینده و با رواج سینماهای فوتبال نمی‌تواند از خاصیت شگفت‌انگیز سینمایی شدن القا نپذیرد. اگر فوتبال را نقطه اوج تئاتر تعاملی بدانیم، پس سینمای فوتبال در غنای بیشتر این تئاتر موثر خواهد بود. رورس معتقد است: «ال کلاسیکو با تصویری 5 برابر بزرگ‌تر از ابعاد واقعی‌اش و با کیفیت و ریزبینی بسیار بسیار بیشتری برای تماشاگران پخش می‌شود اما هیچ یک از اینها به پای کیفیت صدا نمی‌رسد به‌طوری که در این فیلم زنده شما می‌توانید فریادهای بازیکنان بر سر یکدیگر را هم بشنوید و حتی سرودها و شعارهای هواداران روی سکوها، سوت داور، حرف‌هایی که بین داور و بازیکنان رد و بدل می‌شود و حتی چیزهایی که مربیان کنار زمین زیر لب زمزمه می‌کنند!»همه اینها را اسپانیایی‌های دیوانه فوتبال با تنها 6 تا 8 یورو تجربه کردند در حالی که تماشای ال‌کلاسیکوی دیشب در ورزشگاه نوکمپ برای یک شهروند بارسلونا در نزدیک‌ترین موقعیت جغرافیایی نسبت به معبد کاتالان‌ها به طور میانگین 100یورو آب می‌خورد. حتی اتاق‌های خانوادگی و خصوصی به سبک جایگاه‌های ویژه ورزشگاه‌های مجهز اروپایی در سینماهای فوتبال در نظر گرفته شده که شما می‌توانید در آن آزادانه رفتار کنید و برخلاف عادت تماشاگران ویژه فیلم‌های سینمایی داد بزنید و اظهارنظر کنید. این نوع سینماها به طور محدود در جام جهانی گذشته تجربه شدند و حالا مالک مدیا پرو به دنبال هرچه گسترده‌تر کردن این تجربه است: «ما این حرکت را در لالیگا هم آغاز می‌کنیم و بعد به لیگ قهرمانان هم سرویس می‌دهیم». چنین بود که دیشب 27دوربین زنده و 150تصویر‌بردار و دستیار پخش حرفه‌ای در نوکمپ بزرگ‌ترین فیلم سینمایی زنده تاریخ را پوشش دادند در حالي که تنها 12دوربین به پوشش حاشیه‌های زمین اختصاص داشت. 2دوربین اختصاصی هم اختصاصاً صحنه‌های حساس را برای پخش اسلوموشن شکار می‌کردند و یک دوربین هم از بالنی بر فراز نوکمپ تصویر ال‌کلاسیکو را از آسمان ثبت می‌کرد. تنها نکته تهدیدکننده این حرکت متوجه ورزشگاه‌های اروپایی است که در سال‌های اخیر خالی و خالی‌تر می‌شوند. این حقیقت بویژه در اسپانیا که پوشش تلویزیونی مسابقات در حال ارزان و ارزان‌تر شدن است بیشتر به چشم می‌آید، اسپانیایی که از دهه 90 به این سو در عصر طلایی فوتبال خود به سر می‌برد و همواره از مزیت استقبال وسیع تماشاگران بومی حتی در بازی‌های پیش‌پا افتاده برخوردار است. با این وجود نمی‌توان انکارکرد که سینمایی شدن فوتبال، پس از مدتی باعث پدید آمدن جذابیت‌های تازه‌ای در فوتبال ماتادورها خواهد شد.
منبع: marca.com
ارسال نظر
پربیننده