11 بار اعدام در ملأعام برای قاتل سریالی کرج

قاتل خونسرد «امید برک» ظاهر آرامی دارد، تا جایی که با این ظاهر فریبنده هیچ‌کس تصور نمی‌کند این مرد، قاتل خطرناکی باشد و 10 زن قربانی نیت شوم وی شده‌اند. وقتی همقدم با همسر 18 ساله‌اش وارد دادگاه شد. خانواده قربانیان به سمت وی حمله‌ور شدند و فریاد می‌زدند که دخترانشان به کدامین گناه کشته شده‌اند. «امید» همچنان خونسرد از مقابل این خانواده‌های داغدار گذشت و روی صندلی جایگاه متهمان نشست. در نزدیکی‌اش همسر جوانش روی صندلی نشسته بود، در حالی که با چادر آبی زندان سر و صورتش را پوشانده بود. این زن 18 ساله به نام مریم دست و پایش می‌لرزید و اضطراب سراپای وجودش را گرفته بود. همسر قاتل سریالی زنان در کرج متهم است که در 6 قتل با امید همدست بوده است و طلاهای قربانیان را می‌فروخته اما پیش از شروع جلسه در برابر خبرنگاران مدعی شد که از قتل‌های زنجیره‌ای شوهرش اطلاعی نداشته است. سناریوی قتل‌های سریالی سناریوی قتل‌های سریالی زنان در کرج زمانی کلید خورد که اواخر سال 86، اجساد 8 زن که به یک شیوه به قتل رسیده بودند در کرج پیدا شد. نخستین قربانی پرونده، مبارکه حليمي39 ساله نام داشت که جسدش ساعت 17 عصر 22 بهمن 86 در بزرگراه تهران-کرج ورودی فاز 4 مهرشهر کشف شد. دختر این زن که یک روز بعد از جنایت نزد پلیس ناپدید شدن وی را اطلاع داده بود با دیدن جسد مادرش وی را شناسایی کرد و گفت: روز حادثه مادرش برای دیدار یکی از دوستانش از خانه خارج شده بود. در بررسی از صحنه جنایت روشن شد طلاهای این زن به سرقت رفته و وی قربانی جنایتی خاموش شده است. دومین قربانی، رقیه نیک‌اختر 26 ساله بود که شامگاه 23 اسفندماه سال 86 جسد ملحفه‌پیچش در منطقه چهارباغ از سوی یک باغبان شناسایی شد. در ادامه بررسی‌ها روشن شد قربانی شب جنایت میهمان داشته و هنگامی که برای خرید از خانه بیرون آمده دیگر بازنگشته و طعمه قاتل سریالی شده است. وی نیز با ملحفه به دور گردنش به قتل رسیده بود و طلاهایش را سرقت کرده بودند. سومین مقتول، مریم حق‌پناه 31 ساله نام داشت. وی مادر 2 کودک بود و با همسرش در خانه سرایدار باغی در شهرک طاووسیه کرج زندگی می‌کردند. این زن 28فروردین‌‌ماه سال 87 برای نظافت خانه‌هایی که در آنجا کار می‌کرد از خانه خارج شد اما ساعت 12 ظهر روز بعد جسدش در جاده قزل‌حصار و لابه‌لای یک ملحفه چهارخانه پیدا شد. قاتل به تصور اینکه النگوهای قربانی طلا است، نقشه قتل و سرقت را به مرحله اجرا گذاشت غافل از اینکه النگوهای مقتول بدلی و بی‌ارزش بودند. چهارمین قربانی، لیلا اختیاری 24 ساله نام داشت که جسد وی در 9 اردیبهشت‌ماه سال 87 در کمالشهر کرج پیدا شد. وی نیز به همان شیوه قتل‌های قبلی به قتل رسیده بود و قاتل طلاهای وی را به سرقت برده بود. پنجمین مقتول، ملیحه میرزایی 42 ساله بود که صبح 23 اردیبهشت 87 برای رفتن به مطب پزشک از خانه خارج شده و صبح روز بعد جسدش توسط یک چوپان در خیابان رضوانیه کمالشهر پیدا شد. فریده سیفی 31 ساله نیز ششمین طعمه قاتل سریالی کرج بود که ساعت 10 صبح 7 خرداد 87 پس از اینکه 2پسر خردسالش را نزد خواهرش برد به یک دندانپزشکی در هشتگرد رفت اما روز بعد جسدش مقابل فرودگاه پیام پیدا شد. هفتمین قربانی، الهام جمالی 22 ساله بود که پس از مرگ پدرش، همراه مادر و خواهرش در حیدرآباد کرج زندگی می‌کرد. وی 25 خرداد سال 87 هنگام رفتن به باشگاه ورزشی در دام قاتل خطرناک گرفتار شد و 2 روز بعد جسدش در جاده بهشت سکینه کشف شد. فرحناز ترکاشوند 17 ساله هشتمین مقتول پرونده بود که اول تیرماه سال 87 برای شرکت در کلاس‌های تقویتی از خانه‌شان حوالی مهرشهر خارج شد و جسدش ساعت 11 صبح روز بعد در زمین‌های کشاورزی مهرشهر پیدا شد. این قربانی چندی پیش با پسر مورد علاقه‌اش عقد کرده و در تدارک جشن عروسی بود اما گرفتار سرنوشت شومی شد. امید برک، قاتل سریالی زنان در کرج که سابقه‌دار بود وقتی از سوی کارآگاهان دستگیر شد تحت بازجویی قرار گرفت و به جنایت‌های زنجیره‌ای با انگیزه سرقت و نیت شیطانی اعتراف کرد. وی پس از دستگیری پرده از راز قتل 2 زن دیگر در شمال کشور برداشت. وی 2 زن یکی به نام‌ «فاطمه‌فروغی» را در 3 دی‌ماه سال 85 در شهرستان لنگرود به قتل رساند و اموالش را به سرقت برد که این نخستین جنایت این قاتل خطرناک بود و پس از آن جلیله نوروزیان را در 28 دی‌ماه سال 85 در شهرستان آستانه اشرفیه به همان شیوه (خفگی با روسری یا ملحفه) به قتل رساند و اموال وی را نیز به سرقت برد. این پسر جوان اعتراف کرد که همسر 18 ساله‌اش مریم نیز در قتل‌ها با وی همکاری داشته و اموال به سرقت رفته قربانیان را می‌فروخت. 11 بار اعدام در ملأعام بنابر گزارش خبرنگار «وطن امروز»؛ صبح دیروز سیفی، نماینده دادستان به شرح کیفرخواست پرداخت و برای امید تقاضای اشد مجازات کرد. سپس خانواده قربانیان خواستار اعدام امید و همسرش در ملأعام شدند. وقتی امید پشت تریبون قرار گرفت، در آرامش و با خونسردی قتل 10 زن را گردن گرفت و گفت: هنگام ارتکاب جنایت در حال خودم نبودم. قرص‌های آرام‌بخش و روان‌گردان مصرف می‌کردم. مجنون و دیوانه بودم چون یک‌آدم سالم چنین قتل‌هایی را مرتکب نمی‌شود. قاضی عزیزمحمدی، رئیس شعبه 71 دادگاه کیفری از متهم پرسید در مراحل بازپرسی اعتراف کردی که از آدمکشی لذت می‌بردی، چون از زن‌ها متنفر بودی. این در حالی است که با خونسردی به بازسازی صحنه جنایات پرداختی، اگر جنون داشتی جزئیات قتل‌ها را باید فراموش می‌کردی؟! این نشان می‌دهد که چنین ادعای تازه‌ای را در زندان آموخته‌ای؟ قاتل سریالی: من 17 ماه است که در سلول انفرادی زندان هستم و با هیچ‌کس ارتباطی ندارم. وی ادامه داد: پس از سرقت طلاها، آنها را به مادرزن و مادرم هدیه دادم و بقیه آنها را با اجبار از همسرم خواستم تا بفروشد. همسرم نیز از ماجرای قتل‌ها بی‌اطلاع بود. او بی‌گناه در زندان است. امید ادامه داد: یک‌بار در بچگی موتور سرقت کردم و روانه زندان شدم. در آن زمان من سن‌ کمی داشتم اما آرزو می‌کردم کاش پولدار بودم ولی افسوس که پول خرید موتور را نداشتم و ناچار شدم دست به سرقت بزنم! قاضی: طعمه‌های خود را از قبل انتخاب می‌کردی؟ امید: نه، به‌طور اتفاقی به عنوان مسافر سوار خودروام می‌شدند. پس از اعترافات این قاتل خونسرد، مریم، همسر 18ساله وی پشت تریبون قرار گرفت و منکر اتهام معاونت در قتل‌ها شد. وی گفت: شوهرم یک روز به خانه آمد و مقداری طلا به من داد. گفت بتازگی مالخری می‌کند و طلاها متعلق به یک دزد است. وی مرا به باد کتک گرفت و از من خواست تا طلاها را به فروش برسانم. وی ادامه داد: در بازجویی‌ها اتهام معاونت در قتل‌ها را گردن گرفتم چون فکر می‌کردم از جرم امید کم می‌شود. این در حالی است که وقتی دستگیر شدیم متوجه شدم که امید، شوهرم یک قاتل سریالی است. قاضی: در این مدت که با شوهرت زندگی می‌کردی متوجه نشدی وی یک آدمکش است؟ مریم: نه، چون به او علاقه‌ای نداشتم به رفتارهایش نیز توجه نمی‌کردم. قاضی: در بازجویی‌های نخست امید مدعی شده که شما عاشق یکدیگر بودید و اکنون ادعا دارید که اتهام را به‌خاطر کم شدن جرم شوهرتان گردن گرفتید، چه می‌گویید؟ مریم: قبول ندارم، دوستش نداشتم. پس از پایان جلسه، قضات شعبه 71 دادگاه کیفری (عزیز محمدی، مهدی کشکولی، سری، بومی و واعظی) وارد شور شدند و این قاتل سریالی را به اتهام قتل،‌ آزار و اذیت و سرقت به 11 بار اعدام در ملأعام، 3 سال زندان و 74 ضربه شلاق و رد اموال مسروقه محکوم کردند. مریم، همسر این قاتل سریالی نیز به اتهام معاونت در قتل و فروش اموال مسروقه به 8 سال زندان و 74 ضربه شلاق محکوم شد. گفت‌وگو با قاتل سریالی کرج خبرنگار «وطن‌امروز» دیروز در حاشیه دادگاه با امید، قاتل سریالی 10 زن در کرج گفت‌وگوی کوتاهی انجام داده که می‌خوانید: اسمت چیست و چند سال داری؟ امید برک متولد 1365 و تا پنجم ابتدایی درس خوانده‌ام. پس از ارتکاب قتل‌ها احساس پشیمانی نمی‌کردید؟ نه، احساس می‌کردم به آرامش رسیده‌ام. چرا آرامش؟ چون زن‌هایی را کشتم که احساس می‌کردم بهتر است، نباشند. همسرت از قتل‌ها اطلاع داشت؟ مریم بی‌گناه است. این جمله را بارها گفته‌ام. او در آتش من سوخته و اکنون بی‌گناه در زندان است. کی ازدواج کردید؟ سال 84 در شمال ازدواج کرديم. چطور با مریم آشنا شدید؟ وقتی 18 ساله بودم به جشن تولد یکی از آشنایانم دعوت شدم. در آنجا مریم را دیدم. او 14 سال داشت. همان لحظه عاشقش شدم و با او ازدواج کردم. 2 سال بعد هم به کرج آمدیم. در طول زندگی با هم مشکلی نداشتید؟ نه مریم زن خوبی است. من بد بودم و اذیتش می‌کردم. او سن کمی داشت و ناچار بود هرچه من می‌گویم، بپذیرد. از کی تصمیم گرفتی نخستین قتل را اجرا کنی؟ نمی‌دانم چه شد. در شمال مسافرکشی می‌کردم که زن جوانی سوار خودروی من شد. با او طرح دوستی ریخته و به خانه‌ام دعوتش کردم. همسرم در آن زمان خانه مادرش بود. در یک لحظه تصمیم گرفتم که او را بکشم و طلاهایش را سرقت کنم. پس از آن دومین قتل را براحتی انجام دادم اما من جنون دارم و سالم نیستم! مریم همسر امید که حاضر به گفت‌وگو نمی‌شد درباره رفتارهای شوهرش گفت: در مدتی که با امید زندگی می‌کردم رفتاری غیرعادی از او ندیدم. امید ظاهر مظلوم و مثبتی داشت. نه خوب بود و نه بد. نه بداخلاق بود و نه خوش‌اخلاق. حالا هم که باید در انتظار اجرای حکم مرگش باشد... .