گروه سیاسی: مجله آمریکایی فارین پالیسی در گزارشی با اشاره به آنچه شروع «جنگ نرم در ایران» و شباهت آن با انقلاب نارنجی اوکراین ناميد به ارائه برخی راهکارها پرداخت که دولت آمریکا می‌تواند در کمک به موفقیت معارضان سبز در ایران به کار گیرد. مجله آمریکایی «فارین پالیسی» در این گزارش به بررسی شرایط انقلاب رنگی می‌پردازد و در تحلیل خود تاکید می‌کند که آنچه در ایران در جریان است «جنگ نرم» است و نه «انقلاب رنگی». نویسنده این گزارش که نوشته خود را «جنگ نرم ایران» نامید، ابتدای گزارش خود را اینگونه آغاز می‌کند: دولت «باراک اوباما» نباید دموکرات‌های آماده نبرد ایران را رها کند. در اینجا به این موضوع می‌پردازیم که آمریکا چطور می‌تواند به انقلاب سبز کمک کند تا به موفقیت برسد.
این مجله آمریکایی که وابسته به بنیاد کارنگی است با اشاره به اغتشاشات پس از انتخابات به صورت تلویحی این اغتشاشات را ناکام ارزیابی می‌کند و می‌آورد: هم‌اکنون خبرهای فاش شده از تهران در هفته جاری از این امر حکایت دارد که تلاش ایدئولوژیک پیچیده‌‌تری در حال وقوع است و این همان «جنگ نرمی» است که روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» پیش‌تر از آن نام برده بود.
فارین پالیسی در ادامه می‌آورد: «رهبران ایران ادعا می‌کنند که آنها با چیزی جز یک «انقلاب رنگی» تحت رهبری غرب مواجه نیستند، همانند همان اقدامی که همپیمانان روسیه در اوکراین انجام دادند، جایی که انقلاب نارنجی سال‌های 2004 و 2005 با شوق دموکراتیک خیابان‌ها را فراگرفت. اما انقلاب نارنجی، جلوه حقیقی خشمی رایج بود و توطئه‌ای نبود که از سوی واشنگتن و یا بروکسل هدایت شده باشد. اگرچه حکومت دموکراتیک این انقلاب را حمایت می‌کرد». با این حال این نشریه اشاره‌ای به کمک‌های مالی و رسانه‌ای و تبلیغاتی که غرب در مدت جریان انقلاب‌های رنگین از مخالفان داشت اشاره‌ای نمی‌کند، هر چند در ادامه همین ادعا را نیز نقض می‌کند و می‌آورد: دیپلمات‌های غربی می‌توانند از تجربیاتی که در «کی‌یف» به‌دست آمد بهره بگیرند تا به «جنبش سبز» در تهران کمک کنند. آمریکا و بویژه اروپا باید اقداماتی بیشتر انجام دهند تا ضمن پایبند بودن به درخواست‌ها برای داشتن دولت منتخب دموکراتیک، این «ایران دیگر» را ترویج کرده و با آن وارد تعامل شوند.
فارین پالیسی همچنین مقایسه‌ای میان ایران و اوکراین انجام داده و بر همین اساس این تحلیل را مطرح کرده است که می‌توان برخی رفتارها در انقلاب نارنجی را درباره ایران نیز به کار بست. این بررسی تاریخی به وضع انتخابات پارلمانی اوکراین اشاراتی می‌کند و تجربه اوکراین را به ایران متصل می‌کند: «اما این وضع، در سال 2002 نمود پیدا کرد. برای نخستین‌بار، رای‌دهندگان اوکراینی در انتخابات پارلمانی باوجود بی‌نظمی‌ها، دخالت‌های دولتی و خشونت علیه اصلاح‌طلبان، حمایت قاطع خود را از مخالفان اعلام کردند. به دنبال آن، واشنگتن و دولت‌های اروپایی نیز به مخالفان دولت اوکراین ملحق شده و از فشار برای برگزاری انتخاباتی مستقل و بی‌طرفانه استفاده کردند. سازمان‌های ناظر بر انتخابات نیز به تقویت این پیام کمک کردند». به گزارش فارس، در ادامه این گزارش می‌آید: «البته ایران، اوکراینی دیگر نیست. ایران متعلق به سازمانی منطقه‌ای از جمله سازمان امنیت و همکاری در اروپا و یا اتحادیه اروپايي نیست و هیچ تمایلی نیز به پیوستن به چنین گروه‌ها و سازمان‌هایی ندارد. دیپلماسی خلاقانه می‌تواند نقاط فشار مشابهی را برای استفاده بیابد». یک استراتژی موثر که از تجربه اوکراین گرفته شده، برای مثال، شامل سران خارجی دولت‌ها می‌شود که میزگردهایی را از احزاب گوناگون دموکراتیک با میانجیگران خارجی تشکیل می‌دهند. برای ایران، کاندیداهای ممکن برای برعهده گرفتن چنین نقش میانجیگری می‌تواند «نیکلا سارکوزی» رئیس‌جمهور فرانسه باشد که مذاکرات میزگردی را با رهبران ایران و کاندیداهای انتخابات گذشته برگزار کند. وقوع چنین موردی غیرممکن نیست البته در صورتی که به طور جدی دنبال شود. البته گزارش‌نویس فارین پالیسی به این نکته اشاره می‌کند که «در همه این روند، یک مانع سیاسی وجود دارد: عقل سلیم حکم می‌کند که بحث درباره حکومت ایران تنها مذاکرات در حال پیشرفت هسته‌ای با این کشور را پیچیده می‌کند. اما تاریخ نشان داده که خلاف این نیز ممکن است صحت داشته باشد. برای مثال، برخی از بزرگ‌ترین قدم‌های غرب در کنترل تسلیحات با شوروی سابق در دهه 1980 صورت گرفت، هنگامی که غرب، این کشور را درباره مسائل مربوط به حقوق بشر تحت فشار گذاشته بود».
فارین پالیسی در پایان نوشت: دیگر وقتی برای از دست دادن باقی نمانده است. حتی اگر با برگزاری انتخابات جدید در ایران نیز فاصله بسیار زیادی داشته باشیم، هم‌اکنون زمان آن است که از طریق آماده شدن برای نظارت بر انتخابات و فراهم کردن کانالی روباز برای مخالفان به جهان خارج، بنیادی را پایه‌گذاری کنیم. فارین پالیسی توصیه کرد
آمریکا به اصلاح‌طلبان ایران بیشتر کمک کند
گروه سیاسی: مجله آمریکایی فارین پالیسی در گزارشی با اشاره به آنچه شروع «جنگ نرم در ایران» و شباهت آن با انقلاب نارنجی اوکراین ناميد به ارائه برخی راهکارها پرداخت که دولت آمریکا می‌تواند در کمک به موفقیت معارضان سبز در ایران به کار گیرد. مجله آمریکایی «فارین پالیسی» در این گزارش به بررسی شرایط انقلاب رنگی می‌پردازد و در تحلیل خود تاکید می‌کند که آنچه در ایران در جریان است «جنگ نرم» است و نه «انقلاب رنگی». نویسنده این گزارش که نوشته خود را «جنگ نرم ایران» نامید، ابتدای گزارش خود را اینگونه آغاز می‌کند: دولت «باراک اوباما» نباید دموکرات‌های آماده نبرد ایران را رها کند. در اینجا به این موضوع می‌پردازیم که آمریکا چطور می‌تواند به انقلاب سبز کمک کند تا به موفقیت برسد.
این مجله آمریکایی که وابسته به بنیاد کارنگی است با اشاره به اغتشاشات پس از انتخابات به صورت تلویحی این اغتشاشات را ناکام ارزیابی می‌کند و می‌آورد: هم‌اکنون خبرهای فاش شده از تهران در هفته جاری از این امر حکایت دارد که تلاش ایدئولوژیک پیچیده‌‌تری در حال وقوع است و این همان «جنگ نرمی» است که روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» پیش‌تر از آن نام برده بود.
فارین پالیسی در ادامه می‌آورد: «رهبران ایران ادعا می‌کنند که آنها با چیزی جز یک «انقلاب رنگی» تحت رهبری غرب مواجه نیستند، همانند همان اقدامی که همپیمانان روسیه در اوکراین انجام دادند، جایی که انقلاب نارنجی سال‌های 2004 و 2005 با شوق دموکراتیک خیابان‌ها را فراگرفت. اما انقلاب نارنجی، جلوه حقیقی خشمی رایج بود و توطئه‌ای نبود که از سوی واشنگتن و یا بروکسل هدایت شده باشد. اگرچه حکومت دموکراتیک این انقلاب را حمایت می‌کرد». با این حال این نشریه اشاره‌ای به کمک‌های مالی و رسانه‌ای و تبلیغاتی که غرب در مدت جریان انقلاب‌های رنگین از مخالفان داشت اشاره‌ای نمی‌کند، هر چند در ادامه همین ادعا را نیز نقض می‌کند و می‌آورد: دیپلمات‌های غربی می‌توانند از تجربیاتی که در «کی‌یف» به‌دست آمد بهره بگیرند تا به «جنبش سبز» در تهران کمک کنند. آمریکا و بویژه اروپا باید اقداماتی بیشتر انجام دهند تا ضمن پایبند بودن به درخواست‌ها برای داشتن دولت منتخب دموکراتیک، این «ایران دیگر» را ترویج کرده و با آن وارد تعامل شوند.
فارین پالیسی همچنین مقایسه‌ای میان ایران و اوکراین انجام داده و بر همین اساس این تحلیل را مطرح کرده است که می‌توان برخی رفتارها در انقلاب نارنجی را درباره ایران نیز به کار بست. این بررسی تاریخی به وضع انتخابات پارلمانی اوکراین اشاراتی می‌کند و تجربه اوکراین را به ایران متصل می‌کند: «اما این وضع، در سال 2002 نمود پیدا کرد. برای نخستین‌بار، رای‌دهندگان اوکراینی در انتخابات پارلمانی باوجود بی‌نظمی‌ها، دخالت‌های دولتی و خشونت علیه اصلاح‌طلبان، حمایت قاطع خود را از مخالفان اعلام کردند. به دنبال آن، واشنگتن و دولت‌های اروپایی نیز به مخالفان دولت اوکراین ملحق شده و از فشار برای برگزاری انتخاباتی مستقل و بی‌طرفانه استفاده کردند. سازمان‌های ناظر بر انتخابات نیز به تقویت این پیام کمک کردند». به گزارش فارس، در ادامه این گزارش می‌آید: «البته ایران، اوکراینی دیگر نیست. ایران متعلق به سازمانی منطقه‌ای از جمله سازمان امنیت و همکاری در اروپا و یا اتحادیه اروپايي نیست و هیچ تمایلی نیز به پیوستن به چنین گروه‌ها و سازمان‌هایی ندارد. دیپلماسی خلاقانه می‌تواند نقاط فشار مشابهی را برای استفاده بیابد». یک استراتژی موثر که از تجربه اوکراین گرفته شده، برای مثال، شامل سران خارجی دولت‌ها می‌شود که میزگردهایی را از احزاب گوناگون دموکراتیک با میانجیگران خارجی تشکیل می‌دهند. برای ایران، کاندیداهای ممکن برای برعهده گرفتن چنین نقش میانجیگری می‌تواند «نیکلا سارکوزی» رئیس‌جمهور فرانسه باشد که مذاکرات میزگردی را با رهبران ایران و کاندیداهای انتخابات گذشته برگزار کند. وقوع چنین موردی غیرممکن نیست البته در صورتی که به طور جدی دنبال شود. البته گزارش‌نویس فارین پالیسی به این نکته اشاره می‌کند که «در همه این روند، یک مانع سیاسی وجود دارد: عقل سلیم حکم می‌کند که بحث درباره حکومت ایران تنها مذاکرات در حال پیشرفت هسته‌ای با این کشور را پیچیده می‌کند. اما تاریخ نشان داده که خلاف این نیز ممکن است صحت داشته باشد. برای مثال، برخی از بزرگ‌ترین قدم‌های غرب در کنترل تسلیحات با شوروی سابق در دهه 1980 صورت گرفت، هنگامی که غرب، این کشور را درباره مسائل مربوط به حقوق بشر تحت فشار گذاشته بود».
فارین پالیسی در پایان نوشت: دیگر وقتی برای از دست دادن باقی نمانده است. حتی اگر با برگزاری انتخابات جدید در ایران نیز فاصله بسیار زیادی داشته باشیم، هم‌اکنون زمان آن است که از طریق آماده شدن برای نظارت بر انتخابات و فراهم کردن کانالی روباز برای مخالفان به جهان خارج، بنیادی را پایه‌گذاری کنیم. ارسال نظر
پربیننده