جان کارلین، نویسنده معروف گاردین سال پیش لیونل را اینگونه تشریح می‌کند: اگر در زمین‌شناسی عصر مزوزوئیک به دلایل خاص شناخته‌ترین دوره تلقی شود، ظاهرا دهه آینده را به لطف جادوی پسرک آرژانتینی می‌توانیم «عصر مسی‌زوئیک» بنامیم.
این بار دیگر قرار نیست با چشم بسته نفرات برتر روی کاغذ بهترین بازیکن اروپا را زیر و رو کنیم زیرا دیگر پادشاه کاتالونیا غایب نیست. پسر خجالتی بارسلونا توانست در تقابل خیر و شر که همان تقابلش با کریس رونالدو بود به حق پیروز شود. او می‌تواند ما را با تمام مولفه‌های واقعی فوتبال آشنا کند. ستاره‌ای که درست پس از پايان فوتبال مارادونا دوباره کشف شد و غریزه اصلی فوتبال در کنار اسطوره هموطنش به وضوح نمایان می‌شود.در اینجا لازم نیست از جملات حماسی دیگری درباره او استفاده کنیم زیرا برای اثبات شایستگی‌های لیونل مسی کافی است تا نقبی به فینال لیگ قهرمانان فصل گذشته در استادیوم زیبای المپیک رم بزنیم؛ جایی که بارسلونا به لطف آن ضربه سر استثنایی مسی توانست من‌یو، فرگی، کریس رونالدو و تمام هواداران شیاطین سرخ را تحقیر کند. جالب اینجاست او در دومین دهه زندگی خود مرزهای تعریف شده‌ای برای شناخت یک پدیده را درنوردیده است و از همان ابتدا طوری یک گام بلند برای اسطوره شدن برداشت که امروز همگان را مجبور می‌کند به احترام پادشاه از جای خود بلند شوند. درست همین چند روز پیش بود که در ال‌کلاسیکو چنان بلایی به سر توپ آورد که لشکر مدافعان رئال‌مادرید چاره‌ای نداشتند تا ساق پای او را برای چندمین‌بار مورد هدف قرار دهند. لیونل محدودشدنی نیست و اگر قرار باشد از اشتهای سیری‌ناپذیری‌اش برای کسب عناوین مختلف جهانی نام ببریم، هیچ کسی نمی‌تواند یارای تقابل با او را داشته باشد. جالب اینجاست که او آنقدر ساده، صمیمی و متواضع است که شناختنش در میان ستارگان پررنگ و لعاب فوتبال اروپا سخت می‌نماید. آرایش ساده مو و بدنی بدون خالکوبی، ظاهری کاملا ساده و آراسته ما را به یاد ستاره‌های کلاسیک دهه 70 می‌اندازد. زندگی لیونل مسی برعکس دیگر اعجوبه‌های فوتبال تنها یک روی سکه دارد و روزگارش تنها با لگد زدن به توپ می‌گذرد. دویدنش در زمین مثل یک سایه است و اگر قرار باشد از او آزمایش ایکس بگیریم، عشق را می‌توانیم به وضوح در تمام سلول‌های مغز او پیدا کنیم. خیلی‌ها او را با دیه‌گوی کبیر مقایسه می‌کنند ولی وقتی قرار است خودش درباره این موضوع صحبت کند با همان طبع خجالتی‌اش می‌گوید: مارادونا اسطوره‌ای تکرار نشدنی است و هرگز نمی‌توانیم کسی را با سمبل قدیس آرژانتینی‌ها مقایسه کنیم. او خاطراتش را با دیه‌گو اینگونه بیان می‌کند: روزی در تمرین تیم ملی مشغول روپایی زدن بودم که ناگهان دست اسطوره را روی شانه‌هایم احساس کردم. مارادونا در کمال شگفتی به من گفت: «اگر می‌خواهی مرا ببینی، نگاهی به آینه بینداز!» یکی دیگر از مواردی که پسر اهل بوینس‌آیرس را از دیگران متمایز می‌کند، این است که او دارای قلبی رهاست و برخلاف عروسک‌هایی مثل رونالدینیو، دیوید بکام و کریس رونالدو هرگز عشق و تعصب را با قراردادهای نجومی تبلیغاتی عوض نمی‌کند. مغز او سریع‌تر از پاهایش و هر دو سریع‌تر از رقیبان عمل می‌کنند. دریبل‌های نامرئی، چشمانی رو به افق و بدنی که در آن واحد 180 درجه تغییر می‌کند؛ دقیقا مثل یک حلزون، با آن میمیک صورت بچگانه‌اش که ما را به یاد شاهکارهای میکل‌آنژ می‌اندازد. اگر قرار باشد کمی هم از تعریف و تمجید دیگران درباره او بگوییم، می‌توانیم از این جمله مارکو فان باستن افسانه‌ای وام بگیریم: «لیونل مسی استعداد ناب فوتبال دنیاست و کاپلو او را شیطان کوچک خطاب می‌کند». حتی والدانو کمی پا را فراتر می‌نهد: «ال دیه‌گو در سن و سال مسی از چنین شور و انگیزه‌ای برخوردار نبود. سرعت ذهن، بدن و تکنیک ناب او هر مدافعی را به زانو درمی‌آورد». و درست در شب اول دسامبر همه پیش‌بینی‌‌ها به وقوع پیوست. لیونل مسی توپ طلای اروپا را به حق از آن خود کرد تا در تقابل خیر و شر پیروز شود. پادشاهی با ظاهر ساده روی سن می‌رود تا به ما ثابت کند این پسر فوق‌العاده است و ما او را با تمام خصوصیاتش دوست داریم.مسی در سال 1987 به دنیا آمد. در 5سالگی بازی فوتبال را آغاز کرد و در باشگاه گراندولی یعنی همان تیمی که پدرش هم کار می‌کرد با الفبای این رشته ورزشی آشنا شد. پس از آن توانایی‌هایش، مسؤولان باشگاه نیوول اولدبویز را قانع کرد که لیونل را به خدمت بگیرند و او به برادر بزرگ‌ترش که در آن باشگاه بازی می‌کرد، ملحق شد. پس از این انتقال به نظر می‌رسید او به سرعت در مسیر رشد و ترقی حرکت کند، اما پیشرفت وی با اخباری که نشان از یک بیماری هورمونی در او داشت که موجب توقف رشد او می‌شد، تحت‌الشعاع قرار گرفت. پدرش تصمیم گرفت به کاتالونیای اسپانیا مهاجرت کند تا بتواند هزینه درمانی سنگین او را به نحوی تامین کند، ولی بارسلونا همه چیز را درباره استعداد لیونل جوان می‌دانست و بنابراین پیشقدم شد تا هزینه‌های درمان او را بپردازد و همچنین با او قراردادی برای بازی در تیم جوانان بارسلونا منعقد شد. پس از این حضور به‌تدریج مشکلات اولیه یک نوجوان جویای نام برای مطرح شدن رفع شد و او هر روز از روز قبل بیشتر خودش را به جهانیان شناساند. مسی با حرکات تکنیکی فریبنده‌اش تا به آنجا پیش رفت که برخی لقب دیه‌گو‌مارادونای ثانی را به او دادند. در واقع پس از دادن چنین نامی به وی، نام ال‌دیه‌گو برایش انتخاب شد تا دنیای فوتبال شاهد به ثمر رسیدن مافوق گل‌های مارادونایی از طریق او باشد. در این مسیر، وی پیراهن شماره 10 بارسلونا که متعلق به بازیکن سابق این تیم و تیم ملی برزیل یعنی رونالدینیو بود را از آن خود کرد و بعد شماره 10 تیم ملی آرژانتین که زمانی بر تن مارادونا بود را نیز به دست آورد. وی با زدن 9 گل در لیگ قهرمانان اروپا معتبر‌ترین جام باشگاهی جهان و تاثیرگذاری مستقیم در دستیابی تیم فوتبال بارسلونا به 3 جام معتبر در یک فصل (لیگ قهرمانان اروپا، لالیگای اسپانیا و کوپا دل‌ری اسپانیا) بیشترین شانس را برای تصاحب بهترین بازیکن فوتبال در سال 2009 داشت که عاقبت دوشنبه‌شب در انتخابات نشریه فرانس‌فوتبال با کسب 473امتیاز این عنوان را از آن خود کرد. او به همراه ساموئل اتوئو با زدن 50 گل در یک فصل به عنوان خطرناک‌ترین زوج خط حمله تاریخ فوتبال نام گرفتند.
پسر 4فصل كاتالان‌ها
فصل گذشته مسی 51 بازی برای بارسا انجام داده است، 38 گل به ثمر رسانده و در 18 گل مشارکت داشته و خود را علاوه بر بازیکنی قابل، یک هم‌تیمی فوق‌العاده نشان داده است.
فوروارد تیم بارسلونا، لیونل مسی برنده جایزه توپ طلای 2009 شد. او در مجموع صاحب 473 امتیاز بود که تقریبا 2 برابر امتیاز رقیبش کریس رونالدو است که در جایگاه دومی نشست.
این فوروارد فوق‌العاده از ژانویه سال جاری تاکنون نشان داده که چرا شایسته عنوان برترین بازیکن سال اروپاست. مهم نیست که تیم منچستر یونایتد در لیگ قهرمانان اروپاست یا تیم نومانسیا در لیگ اسپانیا، این مغز متفکر فوتبال آرژانتینی مدام یا در حال گل زدن است یا در حال مشارکت در گل، به همین خاطر پیروزی‌های مکرر بارسلونا چندان جای تعجب ندارد و انتخاب او برای این جایزه کاملا درست و قابل درک است. مسی سال را در وضعیتی مناسب آغاز کرد، با بازی درخشان‌اش مقابل اتلتیکو مادرید در کوپا دل ری در استادیوم کالدرون. این آغاز 7 پیروزی پشت سر هم بارسا بود که مسی در آنها 9 گل به ثمر رساند و در زدن 4 گل مشارکت کرد. به بهانه انتخاب بهترین بازیکن سال اروپا
جادوي پادشاه مسي
جان کارلین، نویسنده معروف گاردین سال پیش لیونل را اینگونه تشریح می‌کند: اگر در زمین‌شناسی عصر مزوزوئیک به دلایل خاص شناخته‌ترین دوره تلقی شود، ظاهرا دهه آینده را به لطف جادوی پسرک آرژانتینی می‌توانیم «عصر مسی‌زوئیک» بنامیم.
این بار دیگر قرار نیست با چشم بسته نفرات برتر روی کاغذ بهترین بازیکن اروپا را زیر و رو کنیم زیرا دیگر پادشاه کاتالونیا غایب نیست. پسر خجالتی بارسلونا توانست در تقابل خیر و شر که همان تقابلش با کریس رونالدو بود به حق پیروز شود. او می‌تواند ما را با تمام مولفه‌های واقعی فوتبال آشنا کند. ستاره‌ای که درست پس از پايان فوتبال مارادونا دوباره کشف شد و غریزه اصلی فوتبال در کنار اسطوره هموطنش به وضوح نمایان می‌شود.در اینجا لازم نیست از جملات حماسی دیگری درباره او استفاده کنیم زیرا برای اثبات شایستگی‌های لیونل مسی کافی است تا نقبی به فینال لیگ قهرمانان فصل گذشته در استادیوم زیبای المپیک رم بزنیم؛ جایی که بارسلونا به لطف آن ضربه سر استثنایی مسی توانست من‌یو، فرگی، کریس رونالدو و تمام هواداران شیاطین سرخ را تحقیر کند. جالب اینجاست او در دومین دهه زندگی خود مرزهای تعریف شده‌ای برای شناخت یک پدیده را درنوردیده است و از همان ابتدا طوری یک گام بلند برای اسطوره شدن برداشت که امروز همگان را مجبور می‌کند به احترام پادشاه از جای خود بلند شوند. درست همین چند روز پیش بود که در ال‌کلاسیکو چنان بلایی به سر توپ آورد که لشکر مدافعان رئال‌مادرید چاره‌ای نداشتند تا ساق پای او را برای چندمین‌بار مورد هدف قرار دهند. لیونل محدودشدنی نیست و اگر قرار باشد از اشتهای سیری‌ناپذیری‌اش برای کسب عناوین مختلف جهانی نام ببریم، هیچ کسی نمی‌تواند یارای تقابل با او را داشته باشد. جالب اینجاست که او آنقدر ساده، صمیمی و متواضع است که شناختنش در میان ستارگان پررنگ و لعاب فوتبال اروپا سخت می‌نماید. آرایش ساده مو و بدنی بدون خالکوبی، ظاهری کاملا ساده و آراسته ما را به یاد ستاره‌های کلاسیک دهه 70 می‌اندازد. زندگی لیونل مسی برعکس دیگر اعجوبه‌های فوتبال تنها یک روی سکه دارد و روزگارش تنها با لگد زدن به توپ می‌گذرد. دویدنش در زمین مثل یک سایه است و اگر قرار باشد از او آزمایش ایکس بگیریم، عشق را می‌توانیم به وضوح در تمام سلول‌های مغز او پیدا کنیم. خیلی‌ها او را با دیه‌گوی کبیر مقایسه می‌کنند ولی وقتی قرار است خودش درباره این موضوع صحبت کند با همان طبع خجالتی‌اش می‌گوید: مارادونا اسطوره‌ای تکرار نشدنی است و هرگز نمی‌توانیم کسی را با سمبل قدیس آرژانتینی‌ها مقایسه کنیم. او خاطراتش را با دیه‌گو اینگونه بیان می‌کند: روزی در تمرین تیم ملی مشغول روپایی زدن بودم که ناگهان دست اسطوره را روی شانه‌هایم احساس کردم. مارادونا در کمال شگفتی به من گفت: «اگر می‌خواهی مرا ببینی، نگاهی به آینه بینداز!» یکی دیگر از مواردی که پسر اهل بوینس‌آیرس را از دیگران متمایز می‌کند، این است که او دارای قلبی رهاست و برخلاف عروسک‌هایی مثل رونالدینیو، دیوید بکام و کریس رونالدو هرگز عشق و تعصب را با قراردادهای نجومی تبلیغاتی عوض نمی‌کند. مغز او سریع‌تر از پاهایش و هر دو سریع‌تر از رقیبان عمل می‌کنند. دریبل‌های نامرئی، چشمانی رو به افق و بدنی که در آن واحد 180 درجه تغییر می‌کند؛ دقیقا مثل یک حلزون، با آن میمیک صورت بچگانه‌اش که ما را به یاد شاهکارهای میکل‌آنژ می‌اندازد. اگر قرار باشد کمی هم از تعریف و تمجید دیگران درباره او بگوییم، می‌توانیم از این جمله مارکو فان باستن افسانه‌ای وام بگیریم: «لیونل مسی استعداد ناب فوتبال دنیاست و کاپلو او را شیطان کوچک خطاب می‌کند». حتی والدانو کمی پا را فراتر می‌نهد: «ال دیه‌گو در سن و سال مسی از چنین شور و انگیزه‌ای برخوردار نبود. سرعت ذهن، بدن و تکنیک ناب او هر مدافعی را به زانو درمی‌آورد». و درست در شب اول دسامبر همه پیش‌بینی‌‌ها به وقوع پیوست. لیونل مسی توپ طلای اروپا را به حق از آن خود کرد تا در تقابل خیر و شر پیروز شود. پادشاهی با ظاهر ساده روی سن می‌رود تا به ما ثابت کند این پسر فوق‌العاده است و ما او را با تمام خصوصیاتش دوست داریم.مسی در سال 1987 به دنیا آمد. در 5سالگی بازی فوتبال را آغاز کرد و در باشگاه گراندولی یعنی همان تیمی که پدرش هم کار می‌کرد با الفبای این رشته ورزشی آشنا شد. پس از آن توانایی‌هایش، مسؤولان باشگاه نیوول اولدبویز را قانع کرد که لیونل را به خدمت بگیرند و او به برادر بزرگ‌ترش که در آن باشگاه بازی می‌کرد، ملحق شد. پس از این انتقال به نظر می‌رسید او به سرعت در مسیر رشد و ترقی حرکت کند، اما پیشرفت وی با اخباری که نشان از یک بیماری هورمونی در او داشت که موجب توقف رشد او می‌شد، تحت‌الشعاع قرار گرفت. پدرش تصمیم گرفت به کاتالونیای اسپانیا مهاجرت کند تا بتواند هزینه درمانی سنگین او را به نحوی تامین کند، ولی بارسلونا همه چیز را درباره استعداد لیونل جوان می‌دانست و بنابراین پیشقدم شد تا هزینه‌های درمان او را بپردازد و همچنین با او قراردادی برای بازی در تیم جوانان بارسلونا منعقد شد. پس از این حضور به‌تدریج مشکلات اولیه یک نوجوان جویای نام برای مطرح شدن رفع شد و او هر روز از روز قبل بیشتر خودش را به جهانیان شناساند. مسی با حرکات تکنیکی فریبنده‌اش تا به آنجا پیش رفت که برخی لقب دیه‌گو‌مارادونای ثانی را به او دادند. در واقع پس از دادن چنین نامی به وی، نام ال‌دیه‌گو برایش انتخاب شد تا دنیای فوتبال شاهد به ثمر رسیدن مافوق گل‌های مارادونایی از طریق او باشد. در این مسیر، وی پیراهن شماره 10 بارسلونا که متعلق به بازیکن سابق این تیم و تیم ملی برزیل یعنی رونالدینیو بود را از آن خود کرد و بعد شماره 10 تیم ملی آرژانتین که زمانی بر تن مارادونا بود را نیز به دست آورد. وی با زدن 9 گل در لیگ قهرمانان اروپا معتبر‌ترین جام باشگاهی جهان و تاثیرگذاری مستقیم در دستیابی تیم فوتبال بارسلونا به 3 جام معتبر در یک فصل (لیگ قهرمانان اروپا، لالیگای اسپانیا و کوپا دل‌ری اسپانیا) بیشترین شانس را برای تصاحب بهترین بازیکن فوتبال در سال 2009 داشت که عاقبت دوشنبه‌شب در انتخابات نشریه فرانس‌فوتبال با کسب 473امتیاز این عنوان را از آن خود کرد. او به همراه ساموئل اتوئو با زدن 50 گل در یک فصل به عنوان خطرناک‌ترین زوج خط حمله تاریخ فوتبال نام گرفتند.
پسر 4فصل كاتالان‌ها
فصل گذشته مسی 51 بازی برای بارسا انجام داده است، 38 گل به ثمر رسانده و در 18 گل مشارکت داشته و خود را علاوه بر بازیکنی قابل، یک هم‌تیمی فوق‌العاده نشان داده است.
فوروارد تیم بارسلونا، لیونل مسی برنده جایزه توپ طلای 2009 شد. او در مجموع صاحب 473 امتیاز بود که تقریبا 2 برابر امتیاز رقیبش کریس رونالدو است که در جایگاه دومی نشست.
این فوروارد فوق‌العاده از ژانویه سال جاری تاکنون نشان داده که چرا شایسته عنوان برترین بازیکن سال اروپاست. مهم نیست که تیم منچستر یونایتد در لیگ قهرمانان اروپاست یا تیم نومانسیا در لیگ اسپانیا، این مغز متفکر فوتبال آرژانتینی مدام یا در حال گل زدن است یا در حال مشارکت در گل، به همین خاطر پیروزی‌های مکرر بارسلونا چندان جای تعجب ندارد و انتخاب او برای این جایزه کاملا درست و قابل درک است. مسی سال را در وضعیتی مناسب آغاز کرد، با بازی درخشان‌اش مقابل اتلتیکو مادرید در کوپا دل ری در استادیوم کالدرون. این آغاز 7 پیروزی پشت سر هم بارسا بود که مسی در آنها 9 گل به ثمر رساند و در زدن 4 گل مشارکت کرد. ارسال نظر
پربیننده