۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۷:۳۱
گفت‌وگوي اختصاصي «وطن‌امروز» با مهاجم اسبق تيم ملي

هاشمیان: به خاطر جوان‌ترها قید تیم ملی را زدم

اما نه‌تنها در بازی با هامبورگ و کلن بلکه در دیگر بازی‌ها و قبل از تغییر سرمربی هم همین رویه بوده است. ابتدای فصل در تمام بازی‌ها فیکس بودم اما نمی‌دانم چه شد که بعد از گلزنی مقابل وولفسبورگ مرا کنار گذاشتند. به هر حال من اعتراضی به این قضیه ندارم و به این موضوع که در فوتبال وجود چنین مسائلی طبیعی است، ایمان دارم. اما تداوم نیمکت‌نشینی و. . . این سوال اصلا جوابی ندارد. نمی‌توان به سرمربی نظر شخصی تحمیل کرد که حتما باید وحید در ترکیب قرار بگیرد. هر مربی‌ای شیوه خاص خود را دارد و آنقدر در ترکیب تغییر ایجاد می‌کند تا به آن چیزی که در ذهن دارد، برسد. وقتی به خواسته‌های مورد نظرش رسید تغییر دادن کلیات آن دیگر ممکن نیست و تمام تغییرات در ترکیب در همان 3 تعویض خلاصه می‌شود. این البته به شرایط بازی‌های مختلف نیز بستگی دارد. من بعد از آن مصدومیت هفته اول تلاش زیادی کردم تا به روزهای اوج بازگردم. در حال حاضر هم تمرین می‌کنم تا بتوانم در ترکیب تیم جایی برای خودم باز کنم. از این نیمکت‌نشینی ناراحت هستید؟ ناراحتی با اعتراض فرق دارد. من ناراحت هستم اما دلیلی ندارد ناراحتی‌ام را بروز دهم. من بازیکنی حرفه‌ای هستم و می‌دانم اعتراض کردن فایده‌ای ندارد. همیشه یاد گرفته‌ام تسلیم نشوم، می‌جنگم تا حقم را بگیرم. بازی با کلن چطور بود؟ با این تساوی بوخوم 12 امتیازی شد اما همچنان در رده هفدهم جدول قرار دارد. فکر می‌کنم پیروزی ما در هفته گذشته مقابل هامبورگ مثل یک جرقه بود. هامبورگ در رده‌های بالای جدول قرار دارد. به این پیروزی نیاز داشتیم و مطمئن بودم این برد کمک خوبی می‌کند تا در بازی‌های آینده نتایج بهتری بگیریم. باید بیشتر تلاش کنیم. ضمن اینکه باز هم می‌گویم هنوز سرمربی ما تیم را بخوبی نمی‌شناسد. او نیاز به زمان دارد تا شناخت خود از بازیکنان را بالا ببرد. در بازی با کلن ما با پیروزی بر این تیم می‌توانستیم در جدول خودمان را بالا بکشیم اما کلن بازی خوبی به نمایش گذاشت. روی هم رفته فکر می‌کنم بازی قابل قبولی را به نمایش گذاشتیم. فکر نمی‌کنید امسال شرایط برای شما و مهدوی‌کیا در بوندس‌لیگا خوب نیست؟ شرایط باید چطور باشد، من ابتدای فصل مصدوم شدم و نمی‌توانستم برای تیم بازی کنم. درباره مهدی هم من نمی‌توانم اظهار نظری کنم. اما قبلا لژیونر‌ها وضع بهتری داشتند. آن زمان صعود ایران به جام جهانی سبب شد تا انتقال بازیکنان ایرانی به اروپا بویژه آلمان افزایش یابد و شرایط ایرانی‌ها خوب بود اما افت فوتبال ایران و رشد کشورهایی مثل اسلواکی و اسلوونی که قبلا جزو تیم‌های درجه ۲ و ۳ اروپا بودند موجب شده مسؤولان‌ آلمانی با پول کمتر بازیکنان چنین کشورهایی را جذب کنند و کمتر به نفرات ایرانی بها بدهند. متاسفانه فوتبال ایران نسبت به گذشته از لحاظ استعدادسازی افت کرده و این خوب نیست. شنیده‌اید که مهدی قرار است به ایران بازگردد؟ هر کس در زندگی هر تصمیمی که بخواهد می‌تواند بگیرد. شاید مهدی هم به این نتیجه رسیده که می‌تواند فوتبالش را در ایران ادامه بدهد. بازی تیم ملی مقابل اردن را تماشا کردید؟ نه متاسفانه. فقط شنیدم که بازی را یک بر صفر باخته‌ایم. نظری درباره این شکست ندارید؟ من چه چیزی می‌توانم بگویم. خوشبختانه در کشور ما آنقدر کارشناس ناکارشناس وجود دارد که نوبت به من نمی‌رسد. متاسفانه کار آنها فقط شده انتقاد. هر آدم ناکام و شکست‌خورده‌ای که خودش نتوانسته به افتخاراتی برسد، می‌آید در قالب یک کارشناس اظهارنظر می‌کند. منکر انتقاد کردن نیستم اما نقد نباید یکطرفه باشد. ما کارشناس‌های خوبی مثل آقایان ذوالفقارنسب و یاوری داریم که متاسفانه زیاد از آنها استفاده نمی‌شود. بعضی از آقایان فقط می‌خواهند عقاید خودشان را تحمیل کنند و تیم ملی را بکوبند. اما نتایجی که تیم ملی در این چند بازی اخیر گرفته چندان قابل قبول نبوده. این نظر خیلی از مردم است که تیم ملی اصلا بازی‌های خوبی انجام نمی‌دهد. نقد خوب است و من هم خودم بارها شده از مساله‌ای انتقاد کرده‌ام. می‌گویند تیم ملی چرا گل نمی‌زند یا چرا اردن را نمی‌برد، چرا مهاجمان در بازی‌ها تاثیرگذار نیستند؟ وقتی مهاجمی گل نمی‌زند دلیل بر این نیست که او بازیکن خوبی نیست. چرا تا این اتفاق می‌افتد همه روی مهاجم زوم می‌کنند. چرا کسی نمی‌گوید هافبک‌ها مهاجمان را بخوبی تغذیه نمی‌کنند. این عین بی‌انصافی است که همه چیز را به گردن یک یا چند بازیکن بیندازیم. این مساله برای مدافعان هم صادق است. به نظر من وقتی ایران موفق نمی‌شود کل تیم مقصرند و نباید شخص را متهم کرد. نظرت درباره تیم قطبی چیست. فکر می‌کنی ایران به جام ملت‌ها صعود می‌کند؟ مهم صعود یا عدم صعود ایران به جام ملت‌ها نیست. این اصلا درست نیست که من درباره عملکرد یک شخص نظر بدهم. به نظرم هر کس در راس کار قرار می‌گیرد برای موفقیت تلاش می‌کند. منتها مشکلی که در حال حاضر در ایران وجود دارد این است که بازیکن‌سازی معنایی برای ما ندارد. نتایجی که تیم نوجوانان در مسابقات جام جهانی گرفت را دنبال کنید. به نظر شما چند نفر از این بازیکنان در سال‌های آینده عضو تیم‌های باشگاهی هستند و در تیم ملی بزرگسالان بازی می‌کنند؛ شاید یک یا 2 نفر. آن هم به دلیل این است که فوتبال ما از پایه ایراد دارد و هیچ پشتوانه‌ای برای آن نیست. تا این مساله وجود دارد تیم ملی نمی‌تواند همیشه در اوج باشد یا نتایجی مطابق دلخواه مردم بگیرد. در بازی با اردن غیبت جواد نکونام و مسعود شجاعی براحتی قابل حس بود؛ اگر آنها. . . به نظرم این یکی دیگر از ایراد‌های تیم ملی است. جواد و مسعود از بازیکنان خوب ایران هستند اما چرا وقتی آنها در ترکیب حضور ندارند باید میانه تیم ملی از کار بیفتد. این به همان دلایلی است که گفتم. اگر از مدت‌ها قبل تدبيري برای جانشینان این 2 بازیکن اندیشیده شده بود هرگز این اتفاقات نمی‌افتاد. چیز دیگری هم که در تیم ملی ما وجود دارد این است که بازیکنان هرگز دوست ندارند جای خود را به جوانان بدهند و عرصه را برای آنها باز کنند. من خودم را می‌گویم و از خودم مثال می‌زنم؛ هنوز در سطح اول فوتبال جهان فوتبال بازی می‌کنم و بدنم هم توانایی بازی کردن را دارد اما به خاطر جوان‌ترها قید بازی کردن در تیم ملی را زدم تا فرصت به آنها هم برسد. اگر می‌خواستم اصرار کنم که تا سال‌های آینده در تیم ملی بازی کنم باید حق یک جوان را می‌خوردم. معتقدم این جوان‌ها هستند که می‌توانند فوتبال ایران را سرپا نگه دارند. پس از عدم صعود به جام جهانی، فوتبال ما بسیار افت کرده و هواداران هم دیگر از مسابقات استقبال چندانی نمی‌کنند. من برای تیم ملی آرزوی موفقیت می‌کنم. اما هواداران در ایران هرگز دوست ندارند تیمشان بازنده باشد. این حق طبیعی هر طرفداری است. امیدوارم آینده خوبی در انتظار تیم ملی باشد. همین بازیکنان تیم نوجوانان ما می‌توانند آینده فوتبالی ایران را شکل دهند. باید روی آنها کار کرد تا روزی در آسمان دنیای فوتبال بدرخشند.
ارسال نظر
captcha
پربیننده