سیداصغر نوربخش: بهزاد فراهانی چهره‌ای آشناست. سال‌هاست که مردم با چهره او در تلویزیون و سینما آشنا هستند. شاید خیلی‌ها ندانند که فراهانی چندین سال پیش از اینها نویسنده و بازیگر تئاتر بوده. «سنگ و سرنا» نمایشنامه‌ای ماندگار از او است که در دهه بحرانی 50 و پیش از انقلاب نوشته شده و مسعود کیمیایی هم فیلم حیرت‌انگیز «سفر سنگ» را با اقتباس از این نمایشنامه در سال 56، زمانی که نسیم انقلاب وزیدن گرفته بود، ساخت؛ فیلمی که در آن، انقلاب ملت را راه رهایی از سیطره بیداد و ستم مطرح می‌کند. البته شاید خیلی‌ها هم نمی‌دانند که این بازیگری که همیشه نقش پدرهای مهربان و اندرزگو و آرام را بازی می‌کند زمانی، خود نوشته‌های انقلابی را می‌نوشته است. «گرگ بیزار» فیلمی است که درون‌مایه‌اش برآشفتن بر ظلم و جور است؛ فیلمی ساخته مازیار پرتو در سال 52. اما بهزاد فراهانی که حال مویی سپید کرده، این روزها نمایش «فیروزه» را نوشته و در تالار اصلی تئاتر شهر روی صحنه آورده است؛ نمایشی با 5 اپیزود و همانطور که نامش برمی‌آید با محوریت زنان. «جومه قرمز»، «معدن»، «ایران‌خانم»، «فیروزه» و «شاه خنده‌خواه» اپیزودهایی هستند که یک نویسنده آنها را روایت می‌کند. این نویسنده اکنون با مرگ مواجه شده است و در بحث‌هایی که بین اپیزودها با هم دارند سعی می‌کند آثاری را به او ارائه کند تا مرگ را مجاب کند که اکنون وقت مردنش نیست. بد نیست ببینیم خود بهزادخان در بروشور نمایش‌اش با تماشاگر چه موضوعی را در میان گذاشته: «35 سال از عمر گروه کوچ گذشت و ما هنوز در خم یک کوچه از تئاتر ملی میهن‌مان هستیم. تئاتر ملی در پیچ‌وتابی گاه ژرف و گاه بیمارگونه‌اش، هنوز نتوانسته به جایگاه شکوهمند خود برسد، هر چند بزرگان ارجمندی را از کف داده و گاه همچون شاهین سرکیسیان، بیژن مفید، ساعدی و رادی را فدای بالندگی خود کرده است. ما بر پیمان خویش وفادار مانده‌ایم و هنوز بر جایگاه بلند این بخش از تئاتر پای می‌فشاریم... هنوز در رسانه ملی در سال، 10 نمایش پارسی پخش نمی‌شود و این پرهیز لابد از آن رو است که هنر ملی، سخنی دیگر دارد و برتافتنش دور از سیاست روز... آنچه می‌بینید و پیشکش نگاه پرمهرتان شده است، برگ سبزی است که افزون بر 20 سال عمرم را غارت کرده است و با همه سادگی‌هایش طعم گوارای نمایش ملی میهن‌مان را دارد و بی‌ادعا حرف دل گروه کوچ است و امید که بر دل بنشیند». در «فیروزه»، بازیگرانی همچون شقایق فراهانی در کنار مادر هنرمندش فهیمه رحیم‌نیا حضور دارند. مهدی میامی، نقی سیف‌جمالی، بهنام تشکر، مرتضی مسجدجامعی، مهناز افضلی و دیگران نیز همراه و همبازی بهزاد فراهانی هستند. فرخ نعمتی و بیوک میرزایی هم با آن صدای جادویی‌شان روبه‌روی هم بازی و کل‌کل می‌کنند و بحق صحنه پایانی نمایش که بیوک، گلوی فرخ را می‌فشارد از به‌یادماندنی‌ترین صحنه‌های پایانی تئاتر این سال‌ها خواهد بود. بخشی از موسیقی این نمایش نیز به شکل زنده اجرا می‌شود. طراح دکور رضا شاپورزاده است و طراح لباسش شقایق فراهانی. طرح زیبای اردشیر رستمی هم با همان سبک و سیاق خودش روی جلد بروشور خوش می‌درخشد.«فیروزه» را می‌توانید هر روز به غیر از شنبه‌ها ساعت 6:30 عصر در تالار اصلی تئاتر شهر ببینید.
«فیروزه» بهزاد فراهانی روی صحنه است
نوعروس دره‌ای بی‌آزرم
سیداصغر نوربخش: بهزاد فراهانی چهره‌ای آشناست. سال‌هاست که مردم با چهره او در تلویزیون و سینما آشنا هستند. شاید خیلی‌ها ندانند که فراهانی چندین سال پیش از اینها نویسنده و بازیگر تئاتر بوده. «سنگ و سرنا» نمایشنامه‌ای ماندگار از او است که در دهه بحرانی 50 و پیش از انقلاب نوشته شده و مسعود کیمیایی هم فیلم حیرت‌انگیز «سفر سنگ» را با اقتباس از این نمایشنامه در سال 56، زمانی که نسیم انقلاب وزیدن گرفته بود، ساخت؛ فیلمی که در آن، انقلاب ملت را راه رهایی از سیطره بیداد و ستم مطرح می‌کند. البته شاید خیلی‌ها هم نمی‌دانند که این بازیگری که همیشه نقش پدرهای مهربان و اندرزگو و آرام را بازی می‌کند زمانی، خود نوشته‌های انقلابی را می‌نوشته است. «گرگ بیزار» فیلمی است که درون‌مایه‌اش برآشفتن بر ظلم و جور است؛ فیلمی ساخته مازیار پرتو در سال 52. اما بهزاد فراهانی که حال مویی سپید کرده، این روزها نمایش «فیروزه» را نوشته و در تالار اصلی تئاتر شهر روی صحنه آورده است؛ نمایشی با 5 اپیزود و همانطور که نامش برمی‌آید با محوریت زنان. «جومه قرمز»، «معدن»، «ایران‌خانم»، «فیروزه» و «شاه خنده‌خواه» اپیزودهایی هستند که یک نویسنده آنها را روایت می‌کند. این نویسنده اکنون با مرگ مواجه شده است و در بحث‌هایی که بین اپیزودها با هم دارند سعی می‌کند آثاری را به او ارائه کند تا مرگ را مجاب کند که اکنون وقت مردنش نیست. بد نیست ببینیم خود بهزادخان در بروشور نمایش‌اش با تماشاگر چه موضوعی را در میان گذاشته: «35 سال از عمر گروه کوچ گذشت و ما هنوز در خم یک کوچه از تئاتر ملی میهن‌مان هستیم. تئاتر ملی در پیچ‌وتابی گاه ژرف و گاه بیمارگونه‌اش، هنوز نتوانسته به جایگاه شکوهمند خود برسد، هر چند بزرگان ارجمندی را از کف داده و گاه همچون شاهین سرکیسیان، بیژن مفید، ساعدی و رادی را فدای بالندگی خود کرده است. ما بر پیمان خویش وفادار مانده‌ایم و هنوز بر جایگاه بلند این بخش از تئاتر پای می‌فشاریم... هنوز در رسانه ملی در سال، 10 نمایش پارسی پخش نمی‌شود و این پرهیز لابد از آن رو است که هنر ملی، سخنی دیگر دارد و برتافتنش دور از سیاست روز... آنچه می‌بینید و پیشکش نگاه پرمهرتان شده است، برگ سبزی است که افزون بر 20 سال عمرم را غارت کرده است و با همه سادگی‌هایش طعم گوارای نمایش ملی میهن‌مان را دارد و بی‌ادعا حرف دل گروه کوچ است و امید که بر دل بنشیند». در «فیروزه»، بازیگرانی همچون شقایق فراهانی در کنار مادر هنرمندش فهیمه رحیم‌نیا حضور دارند. مهدی میامی، نقی سیف‌جمالی، بهنام تشکر، مرتضی مسجدجامعی، مهناز افضلی و دیگران نیز همراه و همبازی بهزاد فراهانی هستند. فرخ نعمتی و بیوک میرزایی هم با آن صدای جادویی‌شان روبه‌روی هم بازی و کل‌کل می‌کنند و بحق صحنه پایانی نمایش که بیوک، گلوی فرخ را می‌فشارد از به‌یادماندنی‌ترین صحنه‌های پایانی تئاتر این سال‌ها خواهد بود. بخشی از موسیقی این نمایش نیز به شکل زنده اجرا می‌شود. طراح دکور رضا شاپورزاده است و طراح لباسش شقایق فراهانی. طرح زیبای اردشیر رستمی هم با همان سبک و سیاق خودش روی جلد بروشور خوش می‌درخشد.«فیروزه» را می‌توانید هر روز به غیر از شنبه‌ها ساعت 6:30 عصر در تالار اصلی تئاتر شهر ببینید.
ارسال نظر
پربیننده