آنجا که رؤیا سنگ می‌شود!

بهار مهرنژاد: از جمله موضوعاتی که در ادبیات ایران زیاد به آن پرداخته شده، پدیده مهاجرت است؛ مضمونی که بویژه در سال‌های اخیر دستمایه خلق آثار قابل توجهی از سوی نویسندگان خارج از ایران شده است. در همه اين داستان‌ها، راوی به بیان معضلاتی می‌پردازد که به دنبال ناتوانی از کنار آمدن با شرایط و ارتباطات تازه و درگیری‌های ذهنی جدید، گریبان شخصیت‌های داستان را گرفته و آنها را به نوعی بی‌هویتی دچار ساخته است. تم اصلی این داستان‌ها معمولاً حول محور زندگی افرادی می‌چرخد که در جست‌وجوی زندگی ایده‌آل خود، ایران را ترک کرده‌اند نه اینکه از شهری به شهر دیگر ایران کوچ کرده باشند، درست برعکس اتفاقاتی که در مجموعه داستان «مرگ همین گوشه کنارهاست» می‌افتد. «مرگ همین گوشه کنارهاست» عنوان نخستین مجموعه داستانی کیومرث مسعودی است که نشر افراز آن را چاپ کرده و آبان ماه سال‌جاری به عنوان کتاب برگزیده سومین دوره جایزه ادبی گام اول انتخاب شد. این کتاب شامل 3 داستان به نام‌های «بعد از ظهر تابستان آن سال‌ها»، «مرگ همین گوشه کنارهاست» و «رؤیاها» است که نویسنده 2 تای آخری را با مضمون مهاجرت نوشته است. «مرگ همین گوشه کنارهاست» در حقیقت حکایت از دست رفتن ارزش‌ها و کمرنگ شدن مفهوم انسانیت در میان مهاجرانی است که برای همرنگ شدن با اکثریت و فرار از مرزهای جغرافیایی خود، مرزهای اعتقادی خود را به آسانی تخریب می‌کنند تا به نوعی نوگرایی زشت و بی‌هویت برسند. همین ماجرا به گونه متفاوت در داستان آخر اتفاق می‌افتد. در اپیزود «رؤیاها » مردی از شهر که به گفته خودش تجلی شکوهمند کار و تلاش و اندیشه خلاق بشری است، می‌گریزد و به منطقه‌ای کویری می‌رود و با حوادثی روبه‌رو می‌شود که همه تصوراتش را برهم می‌زند. او در آنجا خانواده‌ای را می‌بیند که مرد روان‌پریش است و زن مدت‌هاست به انتظار قطاری ایستاده که هرگز نخواهد آمد، اما زن همچنان در رویای شنیدن سوت ممتد قطار به سر می‌برد و دقیقا همین رویاست که زندگی او را معنا و مفهوم می‌بخشد و مرد را به بیان چنین تعابیری وا می‌دارد. جدا از نثر شیوا و رسا، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این مجموعه، بیان شفاف لایه‌های زیرین ذهن هر کدام از پرسوناژها است که به تامل بیشتر داستان از سوی خواننده کمک بزرگی می‌کند.