مسی در 24 ژوئن 1987 در روساریو به دنیا آمد.
پدرش خورخه مسی، کارگر کارخانه و مادرش سلیا، نظافتچی بود. او اجدادی ایتالیایی دارد و پدربزرگش آنجلو در سال 1883 از آنکونای ایتالیا به آرژانتین مهاجرت کرد.
او 2 برادر بزرگ تر، رودریگو و ماتیاس و یک خواهر، ماریا سول، دارد.
از سن 5 سالگی فوتبال را آغاز کرد و نخستین باشگاهش، گراندولی، یک تیم محلی بود که هدایتش را پدرش، خورخه مسی، برعهده داشت.
در سن 11 سالگی دچار کمبود هورمون رشد شد و نیاز به درمان داشت. مسؤولان باشگاه ریورپلات به جذب او علاقه نشان دادند اما پول کافی برای درمان مسی پرداخت نمی‌کردند. درمان او ماهانه 900 دلار هزینه داشت.
کارلوس رکساچ، مدیر ورزشی باشگاه بارسلونا از طریق خویشاوندانی که مسی در کاتالونیا داشت به استعداد او پی برد و باشگاه بارسلونا اعلام کرد در صورت مهاجرت لیونل و خانواده‌اش به اروپا حاضر است هزینه درمان او را بپردازد.
او در سال 2000 و در سن 13 سالگی به تیم بارسلونا پیوست و در رده نوجوانان درخشش زیادی داشت. همین مساله توجه فرانک رایکارد، سرمربی وقت بارسلونا را جلب کرد و موجب شد تا مسی در سال 2003 و در حالی که تنها 16 سال داشت، نخستین بازی‌اش را در دیدار دوستانه مقابل پورتو برای تیم اول باشگاه انجام دهد.
او در سال 2005 با 2 گلی که از روی نقطه پنالتی وارد دروازه نیجریه کرد، موجب پیروزی تیم جوانان آرژانتین در فینال جام‌جهانی شد. او مانند اسطوره پیشین فوتبال آرژانتین، دیه‌گو مارادونا، رقابت‌ها را با کسب عنوان بهترین بازیکن و آقای گل رقابت‌ها به پایان برد.
در سپتامبر 2005 با گرفتن پاسپورت اسپانیایی، شهروند این کشور شد.
او در آگوست 2005 برای انجام نخستین بازی ملی‌اش مقابل مجارستان به میدان رفت اما تنها یک دقیقه بعد به دلیل زدن ضربه آرنج به بازیکنی که پیراهنش را کشیده بود، از زمین اخراج شد.
مشکلات اداری و بروکراتیک درباره تابعیت اروپایی‌اش موجب شد تا او نتواند تا اکتبر 2005 برای بارسلونا در رقابت‌های رسمی به میدان برود. او در 17 بازی، 6 بار گلزنی کرد تا بارسا برای دومین سال پیاپی قهرمان لالیگا شود.
در جام‌جهانی 2006 دقایق زیادی بازی نکرد و سرمربی تیم ملی آرژانتین، خوسه پکرمن، به دلیل نیمکت‌نشین کردن او در بازی با آلمان در مرحله یک‌چهارم نهایی که در نهایت با شکست آرژانتین در ضربات پنالتی به پایان رسید، مورد انتقاد شدید قرار گرفت.
در سال 2007 و در کوپا دل‌ری، در مقابل ختافه یک گل انفرادی بی‌نظیر زد که بسیاری را به یاد گل مارادونا در مقابل انگلیس در جام‌جهانی انداخت.
آرژانتین را در المپیک 2008 پکن به قهرمانی رساند و در انتخاب بهترین بازیکن سال فیفا، پس از کریس رونالدو پرتغالی که در آن زمان برای منچستر یونایتد بازی می‌کرد، دوم شد.
در مه 2009 و در فینال لیگ قهرمانان اروپا، دومین گل تیمش را وارد دروازه منچستر یونایتد کرد تا بارسا برای سومین‌بار در تاریخش، پس از سال‌های 1992 و 2006، قهرمان اروپا شود.
- در سپتامبر گذشته برای 2 سال دیگر قراردادش را با بارسلونا تمدید کرد که موجب می‌شود او تا سال 2016 در باشگاه کاتالانی بماند. مسی از روساریو تا بام اروپا
مسی در 24 ژوئن 1987 در روساریو به دنیا آمد.
پدرش خورخه مسی، کارگر کارخانه و مادرش سلیا، نظافتچی بود. او اجدادی ایتالیایی دارد و پدربزرگش آنجلو در سال 1883 از آنکونای ایتالیا به آرژانتین مهاجرت کرد.
او 2 برادر بزرگ تر، رودریگو و ماتیاس و یک خواهر، ماریا سول، دارد.
از سن 5 سالگی فوتبال را آغاز کرد و نخستین باشگاهش، گراندولی، یک تیم محلی بود که هدایتش را پدرش، خورخه مسی، برعهده داشت.
در سن 11 سالگی دچار کمبود هورمون رشد شد و نیاز به درمان داشت. مسؤولان باشگاه ریورپلات به جذب او علاقه نشان دادند اما پول کافی برای درمان مسی پرداخت نمی‌کردند. درمان او ماهانه 900 دلار هزینه داشت.
کارلوس رکساچ، مدیر ورزشی باشگاه بارسلونا از طریق خویشاوندانی که مسی در کاتالونیا داشت به استعداد او پی برد و باشگاه بارسلونا اعلام کرد در صورت مهاجرت لیونل و خانواده‌اش به اروپا حاضر است هزینه درمان او را بپردازد.
او در سال 2000 و در سن 13 سالگی به تیم بارسلونا پیوست و در رده نوجوانان درخشش زیادی داشت. همین مساله توجه فرانک رایکارد، سرمربی وقت بارسلونا را جلب کرد و موجب شد تا مسی در سال 2003 و در حالی که تنها 16 سال داشت، نخستین بازی‌اش را در دیدار دوستانه مقابل پورتو برای تیم اول باشگاه انجام دهد.
او در سال 2005 با 2 گلی که از روی نقطه پنالتی وارد دروازه نیجریه کرد، موجب پیروزی تیم جوانان آرژانتین در فینال جام‌جهانی شد. او مانند اسطوره پیشین فوتبال آرژانتین، دیه‌گو مارادونا، رقابت‌ها را با کسب عنوان بهترین بازیکن و آقای گل رقابت‌ها به پایان برد.
در سپتامبر 2005 با گرفتن پاسپورت اسپانیایی، شهروند این کشور شد.
او در آگوست 2005 برای انجام نخستین بازی ملی‌اش مقابل مجارستان به میدان رفت اما تنها یک دقیقه بعد به دلیل زدن ضربه آرنج به بازیکنی که پیراهنش را کشیده بود، از زمین اخراج شد.
مشکلات اداری و بروکراتیک درباره تابعیت اروپایی‌اش موجب شد تا او نتواند تا اکتبر 2005 برای بارسلونا در رقابت‌های رسمی به میدان برود. او در 17 بازی، 6 بار گلزنی کرد تا بارسا برای دومین سال پیاپی قهرمان لالیگا شود.
در جام‌جهانی 2006 دقایق زیادی بازی نکرد و سرمربی تیم ملی آرژانتین، خوسه پکرمن، به دلیل نیمکت‌نشین کردن او در بازی با آلمان در مرحله یک‌چهارم نهایی که در نهایت با شکست آرژانتین در ضربات پنالتی به پایان رسید، مورد انتقاد شدید قرار گرفت.
در سال 2007 و در کوپا دل‌ری، در مقابل ختافه یک گل انفرادی بی‌نظیر زد که بسیاری را به یاد گل مارادونا در مقابل انگلیس در جام‌جهانی انداخت.
آرژانتین را در المپیک 2008 پکن به قهرمانی رساند و در انتخاب بهترین بازیکن سال فیفا، پس از کریس رونالدو پرتغالی که در آن زمان برای منچستر یونایتد بازی می‌کرد، دوم شد.
در مه 2009 و در فینال لیگ قهرمانان اروپا، دومین گل تیمش را وارد دروازه منچستر یونایتد کرد تا بارسا برای سومین‌بار در تاریخش، پس از سال‌های 1992 و 2006، قهرمان اروپا شود.
- در سپتامبر گذشته برای 2 سال دیگر قراردادش را با بارسلونا تمدید کرد که موجب می‌شود او تا سال 2016 در باشگاه کاتالانی بماند. ارسال نظر
پربیننده