تغییر در فدراسیون‌ها
حق سازمان تربیت بدنی است
ساختار اساسنامه فدراسیونهای آماتور ورزشی که مبنای قانونی فعالیت این تشکلهای مردم نهاد با اخذ مصوبه هیات وزیران است، در سال 1376 و زمان حضور هاشمی طبا مورد تصویب هیات وزیران قرار گرفت و در سال 1381 همزمان با حضور مهرعلیزاده نیز تغییراتی در آن صورت گرفت که افزودن بند قائل شدن حق عزل رئیس فدراسیون توسط رئیس سازمان تربیت بدنی به عنوان رئیس مجمع عمومی فدراسیونهای ورزشی مهمترین بخش تغییرات بود. بنابراین نمیتوان عزل رؤسای فدراسیونهای ورزشی را غیرقانونی تلقی کرد و قانون در این ارتباط صراحت دارد. بر مبنای اساسنامه فعلی، تغییرات به 2 شکل اتفاق میافتد که در رویه نخست تصمیمگیری برای تغییرات با رای اعضای مجمع عمومی تعریف شده و روش تغییرات دیگر نیز تغییرات بر قاعده اقلیت با حفظ پشتوانه کارشناسی است و به عبارت سادهتر رئیس دستگاه ورزش پس از بررسی و اخذ نظر از تیم کارشناسیاش، از اختیارات قانونی‌اش تنها برای مسؤولیت سرپرستی فدراسیون تا زمان انتخاب رئیس توسط اعضای مجمع انتخاباتی استفاده میکند و راساً دست به تغییرات میزند که این امر محتوم است. با این حال این انتظار طبیعی نیز وجود دارد که تغییرات در هر بخش ورزش مدلل باشد و مدیران سازمان ورزش علت و توجیهشان را برای تغییرات اعم از عملکرد ضعیف مدیر حوزه، ناهماهنگی مدیر مربوطه یا دیگر دلایل قابل عنوان را بیان کنند تا افکار عمومی بتواند تغییرات را منطبق با دلایل بیان شده درک و هضم کند. با توجه به آنکه این بند در زمان هاشمیطبا در اساسنامه وجود نداشت، چنین سبک تغییراتی طبیعتاً به وقوع نپیوست اما پس از آن در همه ادوار که ریاست مهرعلیزاده و علی‌آبادی را شامل میشده از این حق قانونی استفاده شده و سعیدلو سومین رئیس سازمانی است که از این حق خود استفاده میکند. در زمان حضور مهرعلیزاده از مجموع 38 فدراسیون ورزشی موجود، 23 تغییر یا به عبارتی 60 درصد تغییرات داشتیم که 13 درصد در پایان دوره 4 ساله تغییر کردهاند و شخص جدیدی به جای ایشان رئیس فدراسیون شده است و 47 درصد نیز با استناد به بند برکناری، تغییر کردهاند تا تنها 40 درصد ابقا شده باشند. در انتهای دوره مهرعلیزاده نیز که تعداد فدراسیونهای ورزشی به واسطه تشکیل فدراسیونهای جدید برای رشتههایی که در بحث قهرمانی یا همگانی دارای جایگاه شده بودند، به 49 فدراسیون رسیده بود و همین میزان کمی نیز تاکنون باقی مانده، 46 درصد در سطح رؤسای فدراسیون‌ها تغییرات به وقوع پیوست که 12 درصد دوره 4 ساله‌شان به اتمام رسید و اشخاص تازهای در مجمع انتخاباتی، برگزیده شده و تغییر 17 رئیس فدراسیون یا 34 درصد نیز با تکیه بر بند برکناری توسط رئیس سازمان اتفاق افتاد. با توجه به حجم وسیع این تغییرات در ادوار پیشین نمیتوان چنین هجمهای را وارد آورد و با نادیده انگاشتن گذشته، این تغییرات را برای نخستین بار تلقی کرد. یادداشت
تغییر در فدراسیون‌ها
حق سازمان تربیت بدنی است
ساختار اساسنامه فدراسیونهای آماتور ورزشی که مبنای قانونی فعالیت این تشکلهای مردم نهاد با اخذ مصوبه هیات وزیران است، در سال 1376 و زمان حضور هاشمی طبا مورد تصویب هیات وزیران قرار گرفت و در سال 1381 همزمان با حضور مهرعلیزاده نیز تغییراتی در آن صورت گرفت که افزودن بند قائل شدن حق عزل رئیس فدراسیون توسط رئیس سازمان تربیت بدنی به عنوان رئیس مجمع عمومی فدراسیونهای ورزشی مهمترین بخش تغییرات بود. بنابراین نمیتوان عزل رؤسای فدراسیونهای ورزشی را غیرقانونی تلقی کرد و قانون در این ارتباط صراحت دارد. بر مبنای اساسنامه فعلی، تغییرات به 2 شکل اتفاق میافتد که در رویه نخست تصمیمگیری برای تغییرات با رای اعضای مجمع عمومی تعریف شده و روش تغییرات دیگر نیز تغییرات بر قاعده اقلیت با حفظ پشتوانه کارشناسی است و به عبارت سادهتر رئیس دستگاه ورزش پس از بررسی و اخذ نظر از تیم کارشناسیاش، از اختیارات قانونی‌اش تنها برای مسؤولیت سرپرستی فدراسیون تا زمان انتخاب رئیس توسط اعضای مجمع انتخاباتی استفاده میکند و راساً دست به تغییرات میزند که این امر محتوم است. با این حال این انتظار طبیعی نیز وجود دارد که تغییرات در هر بخش ورزش مدلل باشد و مدیران سازمان ورزش علت و توجیهشان را برای تغییرات اعم از عملکرد ضعیف مدیر حوزه، ناهماهنگی مدیر مربوطه یا دیگر دلایل قابل عنوان را بیان کنند تا افکار عمومی بتواند تغییرات را منطبق با دلایل بیان شده درک و هضم کند. با توجه به آنکه این بند در زمان هاشمیطبا در اساسنامه وجود نداشت، چنین سبک تغییراتی طبیعتاً به وقوع نپیوست اما پس از آن در همه ادوار که ریاست مهرعلیزاده و علی‌آبادی را شامل میشده از این حق قانونی استفاده شده و سعیدلو سومین رئیس سازمانی است که از این حق خود استفاده میکند. در زمان حضور مهرعلیزاده از مجموع 38 فدراسیون ورزشی موجود، 23 تغییر یا به عبارتی 60 درصد تغییرات داشتیم که 13 درصد در پایان دوره 4 ساله تغییر کردهاند و شخص جدیدی به جای ایشان رئیس فدراسیون شده است و 47 درصد نیز با استناد به بند برکناری، تغییر کردهاند تا تنها 40 درصد ابقا شده باشند. در انتهای دوره مهرعلیزاده نیز که تعداد فدراسیونهای ورزشی به واسطه تشکیل فدراسیونهای جدید برای رشتههایی که در بحث قهرمانی یا همگانی دارای جایگاه شده بودند، به 49 فدراسیون رسیده بود و همین میزان کمی نیز تاکنون باقی مانده، 46 درصد در سطح رؤسای فدراسیون‌ها تغییرات به وقوع پیوست که 12 درصد دوره 4 ساله‌شان به اتمام رسید و اشخاص تازهای در مجمع انتخاباتی، برگزیده شده و تغییر 17 رئیس فدراسیون یا 34 درصد نیز با تکیه بر بند برکناری توسط رئیس سازمان اتفاق افتاد. با توجه به حجم وسیع این تغییرات در ادوار پیشین نمیتوان چنین هجمهای را وارد آورد و با نادیده انگاشتن گذشته، این تغییرات را برای نخستین بار تلقی کرد. ارسال نظر
پربیننده