مساله اخیری که در سوییس اتفاق افتاد، رویدادی است که در ادامه حوادث قبلی با همین محتوا رخ داده بود اما به این اتفاق باید در یک سطح بسیار قابل تأمل نگریست. سوییسی‌ها که یک کشور آرام سیاسی- اجتماعی محسوب می‌شوند بر اساس نوع وحشتی که توسط رسانه‌های غربی ایجاد شده و اسلام‌ستیزی را به عنوان یک ضرورت اجتماعی در جلوی چشم مردم اروپا برجسته می‌کند، آنها را واداشت تا با ساخت 2 مناره مسجد که از آنها صدای اذان پخش می‌شود، مخالفت کنند.
در قواعد و تعاریف دموکراسی 2 نکته اصلی داریم، اول اینکه دموکراسی به مفهوم حکومت اکثریت در یک کشور است که آرای اکثریت در آن کشور حاکم شود. دومین نکته در ماهیت دموکراسی اینکه، این حکومت باید حقوق اقلیت‌ها را رعایت کند. این امر دقیقا همان‌چیزی است که غربی‌ها تلاش می‌کنند با استفاده از آن کشورهای شرقی، غیرغربی و اسلامی را تحت فشار قرار دهند، با داعیه دفاع از زنان، اقلیت‌های دینی و... . هر سال وزارت خارجه آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی با انتشار گزارش‌هایی، کشورهای هدف خود را مورد اتهام قرار می‌دهند که حقوق اقلیت‌های مذهبی در آنها نادیده گرفته می‌شود و آزادی‌های دینی، بیان و ... در آنها سرکوب می‌شود.
این در حالی است که در غرب و اروپا اعتقادات مسلمانان به تمسخر گرفته می‌شود، تصویر پیامبر اسلام (ص) در اشکال توهین‌آمیز در روزنامه‌هایشان به چاپ می‌رسد یا از بیان اعتقادات اسلامی به انحای مختلف جلوگیری می‌شود. برای مثال یکی از این موارد این است که برای اینکه اعتقادات اسلامی مسلمانان رنگ ببازد و آنها به نوعی مسحور تمدن غرب شوند، قوانینی مانند قانون شهروندی را به تصویب می‌رسانند و در واقع شرایط شهروندی را در این می‌دانند که مسلمانان به تمام قواعد و مقررات (حتی خلاف اسلام) در آن کشورها باید عمل کنند. در این صورت آنها شهروند هستند و اگر این ضوابط و آداب را انجام ندهند به عنوان یک شهروند درجه دوم با آنها برخورد می‌شود و از تحصیل و کار محروم می‌شوند، حق کار که یک حق مشروع بین‌المللی است درباره آنها زیرپا گذاشته می‌شود و در نتیجه آنها در مضیقه قرار خواهند گرفت.
نکته دیگر اینکه فضای تبعیض نژادی و نژادپرستی را در کشورهایشان بشدت تحریک می‌کنند. این رویداد در سوییس که پس از مدتی با اخباری در هلند هماهنگ شده و ادامه يافت، نشان از آن دارد كه اروپا متمایل است مسلمانان را در محدودیت بیشتری قرار دهد بویژه از این منظر که هلند جولانگاه نفوذ صهیونیست‌ها در اروپا به شمار می‌رود، قابل توجه است که در واقع محرک جدی چنین پدیده‌ای در اروپا و حتی آمریکا مجامع صهیونیستی و مجامع محافظه‌کار و نومحافظه‌کار هستند که زمینه‌ها را برای ایجاد شکاف و فشار بیشتر علیه مسلمانان دامن می‌زنند.
به هر حال این مساله می‌تواند واکنش‌هایی را در پی داشته باشد، ضمن اینکه فلسفه تفکر غربی و فلسفه تفکر لیبرالیستی غرب را با پارادوکس در مفهوم و اجرا مواجه می‌کند بدان‌معنا که در کتاب‌های علوم سیاسی غربی، روی امتیازهای جوامع غربی و دموکراسی لیبرالیستی غرب مانور بسیاری صورت می‌گيرد و با مفاهیم زیبا افراد مخاطب را جذب می‌کنند، ولی در عمل شدیدترین اشکال نژادپرستی، ممنوعیت و محدودیت‌های دینی و اجتماعی را بر علیه دیگر ادیان و پیروان آنها یا حتی پیروان دیگر تفکرات شهروندان خود به اجرا می‌گذارند. جالب است که همواره غربی‌ها در کشورهای شرقی مروج مراعات دگراندیشان هستند ولی در کشورهای خودشان بشدت علیه چنین پدیده‌ای موضع می‌گیرند و با آن مخالفت می‌کنند و هیچ حقوقی برای دگراندیشی در جوامع خودشان قائل نیستند چه رسد به اینکه این دگراندیشی یک تفکر اسلامی باشد.
امروز شاهد هستیم که دگراندیشان در بدترین وضع تبعیض فشار و نادیده گرفته شدن حقوق خودشان قرار دارند. بیداد پارادوکس‌ها در غرب
مساله اخیری که در سوییس اتفاق افتاد، رویدادی است که در ادامه حوادث قبلی با همین محتوا رخ داده بود اما به این اتفاق باید در یک سطح بسیار قابل تأمل نگریست. سوییسی‌ها که یک کشور آرام سیاسی- اجتماعی محسوب می‌شوند بر اساس نوع وحشتی که توسط رسانه‌های غربی ایجاد شده و اسلام‌ستیزی را به عنوان یک ضرورت اجتماعی در جلوی چشم مردم اروپا برجسته می‌کند، آنها را واداشت تا با ساخت 2 مناره مسجد که از آنها صدای اذان پخش می‌شود، مخالفت کنند.
در قواعد و تعاریف دموکراسی 2 نکته اصلی داریم، اول اینکه دموکراسی به مفهوم حکومت اکثریت در یک کشور است که آرای اکثریت در آن کشور حاکم شود. دومین نکته در ماهیت دموکراسی اینکه، این حکومت باید حقوق اقلیت‌ها را رعایت کند. این امر دقیقا همان‌چیزی است که غربی‌ها تلاش می‌کنند با استفاده از آن کشورهای شرقی، غیرغربی و اسلامی را تحت فشار قرار دهند، با داعیه دفاع از زنان، اقلیت‌های دینی و... . هر سال وزارت خارجه آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی با انتشار گزارش‌هایی، کشورهای هدف خود را مورد اتهام قرار می‌دهند که حقوق اقلیت‌های مذهبی در آنها نادیده گرفته می‌شود و آزادی‌های دینی، بیان و ... در آنها سرکوب می‌شود.
این در حالی است که در غرب و اروپا اعتقادات مسلمانان به تمسخر گرفته می‌شود، تصویر پیامبر اسلام (ص) در اشکال توهین‌آمیز در روزنامه‌هایشان به چاپ می‌رسد یا از بیان اعتقادات اسلامی به انحای مختلف جلوگیری می‌شود. برای مثال یکی از این موارد این است که برای اینکه اعتقادات اسلامی مسلمانان رنگ ببازد و آنها به نوعی مسحور تمدن غرب شوند، قوانینی مانند قانون شهروندی را به تصویب می‌رسانند و در واقع شرایط شهروندی را در این می‌دانند که مسلمانان به تمام قواعد و مقررات (حتی خلاف اسلام) در آن کشورها باید عمل کنند. در این صورت آنها شهروند هستند و اگر این ضوابط و آداب را انجام ندهند به عنوان یک شهروند درجه دوم با آنها برخورد می‌شود و از تحصیل و کار محروم می‌شوند، حق کار که یک حق مشروع بین‌المللی است درباره آنها زیرپا گذاشته می‌شود و در نتیجه آنها در مضیقه قرار خواهند گرفت.
نکته دیگر اینکه فضای تبعیض نژادی و نژادپرستی را در کشورهایشان بشدت تحریک می‌کنند. این رویداد در سوییس که پس از مدتی با اخباری در هلند هماهنگ شده و ادامه يافت، نشان از آن دارد كه اروپا متمایل است مسلمانان را در محدودیت بیشتری قرار دهد بویژه از این منظر که هلند جولانگاه نفوذ صهیونیست‌ها در اروپا به شمار می‌رود، قابل توجه است که در واقع محرک جدی چنین پدیده‌ای در اروپا و حتی آمریکا مجامع صهیونیستی و مجامع محافظه‌کار و نومحافظه‌کار هستند که زمینه‌ها را برای ایجاد شکاف و فشار بیشتر علیه مسلمانان دامن می‌زنند.
به هر حال این مساله می‌تواند واکنش‌هایی را در پی داشته باشد، ضمن اینکه فلسفه تفکر غربی و فلسفه تفکر لیبرالیستی غرب را با پارادوکس در مفهوم و اجرا مواجه می‌کند بدان‌معنا که در کتاب‌های علوم سیاسی غربی، روی امتیازهای جوامع غربی و دموکراسی لیبرالیستی غرب مانور بسیاری صورت می‌گيرد و با مفاهیم زیبا افراد مخاطب را جذب می‌کنند، ولی در عمل شدیدترین اشکال نژادپرستی، ممنوعیت و محدودیت‌های دینی و اجتماعی را بر علیه دیگر ادیان و پیروان آنها یا حتی پیروان دیگر تفکرات شهروندان خود به اجرا می‌گذارند. جالب است که همواره غربی‌ها در کشورهای شرقی مروج مراعات دگراندیشان هستند ولی در کشورهای خودشان بشدت علیه چنین پدیده‌ای موضع می‌گیرند و با آن مخالفت می‌کنند و هیچ حقوقی برای دگراندیشی در جوامع خودشان قائل نیستند چه رسد به اینکه این دگراندیشی یک تفکر اسلامی باشد.
امروز شاهد هستیم که دگراندیشان در بدترین وضع تبعیض فشار و نادیده گرفته شدن حقوق خودشان قرار دارند. ارسال نظر
پربیننده