کاپلو؛ تصویری از یک برنده
قسمت پنجم: آن گل ومبلی
کاپلو در این گفتوگو اظهار داشت: «مسائلی که درباره تیم ملی مطرح است تفاوت بسیار زیادی با مسائل مربوط به عرصه باشگاهی دارد. شما تنها یک بار فرصت حضور در چنین بازیهایی را پیدا میکنید و به طور طبیعی نمیتوان از همان روحیهای که در عرصه باشگاهی وجود دارد برخوردار بود، سوای اینکه در چنین دیدارهای دوستانهای شما از همان انگیزه و محرک عرصه باشگاهی هنگامی که مساله قهرمانی در میان است، برخوردار نیستید. همانطوری که گفتم، تیم ملی چالشی کاملاً متفاوت به همراه دارد». در فوتبال امروز این گفتههای کاپلو به طرز بسیار عجیبی پیشگویانه به نظر میرسند. با این حال، اگر در عصر کنونی با وجود این همه حامیان مالی، شور و هیجان و حق پخش تلویزیونی، یک بازیکن پیش از چنین دیدار دوستانه معتبری پیرامون کمبود انگیزه در تیم خود صحبت کرده و نوعی جدایی در میان بازیکنان به وجود بیاورد غیرقابل تصور به نظر میرسد. در آن روزها و در دهه 70 بازیکنان صداقت به مراتب بیشتری داشتند. کاپلو همچنین به ستایش از فوتبال انگلیس پرداخته و گفت: «انگلیسیها استادان فوتبال هستند و شکست آنها فوقالعاده خوشحال کننده خواهد بود». این همان اتفاقی بود که در روز مسابقه رخ داد. ایتالیا با نتیجه 2 بر صفر انگلیس را از پیش رو برداشت و کاپلو باز هم موفق به گلزنی شد. او که این بار برای ضربه سر وارد محوطه جریمه شده بود با ضربه پای چپ خود دروازه حریف را باز کرد. 34 سال بعد کاپلو در روز 16 دسامبر سال 2007 و طی آخرین حضور خود در لادومنیکا اسپورتیوا (نسخه ایتالیایی Match of the Day) اعتراف کرد که به طور تصادفی برابر انگلیس موفق به گلزنی شده بود. کاپلو گفت: «قصد داشتم توپ را به گوشه دیگر دروازه بفرستم. فکر میکنم کمی خوش اقبال بودم».
پیروزی ایتالیا برابر انگلیس، تاریخی محسوب میشد. ایتالیاییها در نهمین تلاش خود برابر کشوری که فوتبال را به جهان هدیه کرده بود سرانجام موفق به پیروزی شده بودند و کاپلو در این بین نقش کلیدی ایفا کرده بود. او تقریباً هیچ وقتی برای فکر کردن به این پیروزی نداشت، چرا که 3 روز بعد یووه باید خارج از خانه و در چارچوب رقابتهای کوپا ایتالیا به مصاف اینتر میرفت. آنها موفق شدند به عنوان سرگروه به مرحله نهایی راه پیدا کرده و در این مرحله رقیب میلان شناخته شوند. رسانههای ایتالیا از این بازی به عنوان فرصت میلان برای نجات خود نام برده بودند، چرا که روسونری قهرمانی در سری A را طی آخرین روز این رقابتها از دست داده بود. در رختکن یووه بازیکنان به این فکر بودند که اگر شرایط در بلگراد متفاوت بود، شاید آنها برای نخستین بار موفق به کسب 3 جام در یک فصل میشدند. یوونتوس نخستین گل بازی را با ضربه بهتهگا به ثمر رساند اما میلان با ضربه پنالتی رومئو بنتی کار را به تساوی کشاند. وقتهای اضافه هیچ گلی به همراه نداشت و کار به ضربات پنالتی کشیده شد که در این هنگام میلانیها با نتیجه 5 بر 2 موفق به شکست حریف خود شدند. روز شکست یووه فرا رسیده بود. آنها هنوز به فکر Treble بودند که از دست داده بودند. این پیروزی تسلای خاطر بسیار کوچکی برای میلان پس از آنچه در ورونا رخ داد، بود. تابستان آن سال، ترکیب یوونتوس نسبتاً با تغییرات زیادی همراه نشد و آنها یکی از بختهای قهرمانی دوباره در فصل 74-1973 بودند اما در روزهای آغازین فصل، فوتبال ایتالیا تحتالشعاع رخداد دیگری قرار گرفت که در روز 14 نوامبر 1973 در ورزشگاه ومبلی رخ داده بود. لاجوردی پوشان ایتالیا در میان انبوهی از بازیهای رسانهای پا به لندن گذاشته بودند. آنها 18 ماه بود که طعم شکست را نچشیده بودند و در 9 بازی حتی یک بار هم دروازه تیمشان باز نشده بود. حالا ایتالیا قرار بود در ومبلی گام بگذارد؛ جایی که هالهای از جادو، معما و ترس را پیش از دوران جنگ به اذهان ایتالیاییها وارد کرده بود. چند روز پیش از دیدار دو تیم، آمیخته معمولی از وطن پرستی و کمی احساس زنوفوبیا (ترس از بیگانه) به چشم میخورد. یکی از روزنامهنگاران انگلیسی گفته بود که ایتالیاییها تنها توسط 20 هزار خدمتکار ایتالیایی تشویق خواهند شد؛ حرفی که به مهاجران زیاد ایتالیایی حاضر در لندن در اواخر دهه 60 اشاره داشت. این گفته روزنامهنگار انگلیسی باعث شد تا رسانههای ایتالیایی بازیکنان خود را تهییج کنند.
ترجمه: رشید سعدلو
برنامه جام باشگاههای جهان
مسابقات جام باشگاههای جهان از روز چهارشنبه هفته جاری با دیدار تیمهای الاهلی، نماینده کشور میزبان (امارات) و اوکلند سیتی نیوزیلند آغار خواهد شد. این مسابقات که پس از چند دوره برگزاری در کشور ژاپن میزبانی آن برای 2 سال به شهر ابوظبی، پایتخت کشور امارات داده شده است، از چهارشنبه 18آذر ماه آغاز و تا روز شنبه 28 آذرماه، تا مشخص شدن قهرمان این بازیها ادامه خواهد داشت. تیمهای الاهلی نماینده کشور میزبان، اوکلند سیتی نیوزیلند، مازیمبی کنگو، استودیانتس آرژانتین، اتنته مکزیک، بارسلونای اسپانیا و پوهانگ استیلرز کرهجنوبی تیمهای حاضر در این رقابتها خواهند بود. بیوگرافی
کاپلو؛ تصویری از یک برنده
قسمت پنجم: آن گل ومبلی
کاپلو در این گفتوگو اظهار داشت: «مسائلی که درباره تیم ملی مطرح است تفاوت بسیار زیادی با مسائل مربوط به عرصه باشگاهی دارد. شما تنها یک بار فرصت حضور در چنین بازیهایی را پیدا میکنید و به طور طبیعی نمیتوان از همان روحیهای که در عرصه باشگاهی وجود دارد برخوردار بود، سوای اینکه در چنین دیدارهای دوستانهای شما از همان انگیزه و محرک عرصه باشگاهی هنگامی که مساله قهرمانی در میان است، برخوردار نیستید. همانطوری که گفتم، تیم ملی چالشی کاملاً متفاوت به همراه دارد». در فوتبال امروز این گفتههای کاپلو به طرز بسیار عجیبی پیشگویانه به نظر میرسند. با این حال، اگر در عصر کنونی با وجود این همه حامیان مالی، شور و هیجان و حق پخش تلویزیونی، یک بازیکن پیش از چنین دیدار دوستانه معتبری پیرامون کمبود انگیزه در تیم خود صحبت کرده و نوعی جدایی در میان بازیکنان به وجود بیاورد غیرقابل تصور به نظر میرسد. در آن روزها و در دهه 70 بازیکنان صداقت به مراتب بیشتری داشتند. کاپلو همچنین به ستایش از فوتبال انگلیس پرداخته و گفت: «انگلیسیها استادان فوتبال هستند و شکست آنها فوقالعاده خوشحال کننده خواهد بود». این همان اتفاقی بود که در روز مسابقه رخ داد. ایتالیا با نتیجه 2 بر صفر انگلیس را از پیش رو برداشت و کاپلو باز هم موفق به گلزنی شد. او که این بار برای ضربه سر وارد محوطه جریمه شده بود با ضربه پای چپ خود دروازه حریف را باز کرد. 34 سال بعد کاپلو در روز 16 دسامبر سال 2007 و طی آخرین حضور خود در لادومنیکا اسپورتیوا (نسخه ایتالیایی Match of the Day) اعتراف کرد که به طور تصادفی برابر انگلیس موفق به گلزنی شده بود. کاپلو گفت: «قصد داشتم توپ را به گوشه دیگر دروازه بفرستم. فکر میکنم کمی خوش اقبال بودم».
پیروزی ایتالیا برابر انگلیس، تاریخی محسوب میشد. ایتالیاییها در نهمین تلاش خود برابر کشوری که فوتبال را به جهان هدیه کرده بود سرانجام موفق به پیروزی شده بودند و کاپلو در این بین نقش کلیدی ایفا کرده بود. او تقریباً هیچ وقتی برای فکر کردن به این پیروزی نداشت، چرا که 3 روز بعد یووه باید خارج از خانه و در چارچوب رقابتهای کوپا ایتالیا به مصاف اینتر میرفت. آنها موفق شدند به عنوان سرگروه به مرحله نهایی راه پیدا کرده و در این مرحله رقیب میلان شناخته شوند. رسانههای ایتالیا از این بازی به عنوان فرصت میلان برای نجات خود نام برده بودند، چرا که روسونری قهرمانی در سری A را طی آخرین روز این رقابتها از دست داده بود. در رختکن یووه بازیکنان به این فکر بودند که اگر شرایط در بلگراد متفاوت بود، شاید آنها برای نخستین بار موفق به کسب 3 جام در یک فصل میشدند. یوونتوس نخستین گل بازی را با ضربه بهتهگا به ثمر رساند اما میلان با ضربه پنالتی رومئو بنتی کار را به تساوی کشاند. وقتهای اضافه هیچ گلی به همراه نداشت و کار به ضربات پنالتی کشیده شد که در این هنگام میلانیها با نتیجه 5 بر 2 موفق به شکست حریف خود شدند. روز شکست یووه فرا رسیده بود. آنها هنوز به فکر Treble بودند که از دست داده بودند. این پیروزی تسلای خاطر بسیار کوچکی برای میلان پس از آنچه در ورونا رخ داد، بود. تابستان آن سال، ترکیب یوونتوس نسبتاً با تغییرات زیادی همراه نشد و آنها یکی از بختهای قهرمانی دوباره در فصل 74-1973 بودند اما در روزهای آغازین فصل، فوتبال ایتالیا تحتالشعاع رخداد دیگری قرار گرفت که در روز 14 نوامبر 1973 در ورزشگاه ومبلی رخ داده بود. لاجوردی پوشان ایتالیا در میان انبوهی از بازیهای رسانهای پا به لندن گذاشته بودند. آنها 18 ماه بود که طعم شکست را نچشیده بودند و در 9 بازی حتی یک بار هم دروازه تیمشان باز نشده بود. حالا ایتالیا قرار بود در ومبلی گام بگذارد؛ جایی که هالهای از جادو، معما و ترس را پیش از دوران جنگ به اذهان ایتالیاییها وارد کرده بود. چند روز پیش از دیدار دو تیم، آمیخته معمولی از وطن پرستی و کمی احساس زنوفوبیا (ترس از بیگانه) به چشم میخورد. یکی از روزنامهنگاران انگلیسی گفته بود که ایتالیاییها تنها توسط 20 هزار خدمتکار ایتالیایی تشویق خواهند شد؛ حرفی که به مهاجران زیاد ایتالیایی حاضر در لندن در اواخر دهه 60 اشاره داشت. این گفته روزنامهنگار انگلیسی باعث شد تا رسانههای ایتالیایی بازیکنان خود را تهییج کنند.
ترجمه: رشید سعدلو
برنامه جام باشگاههای جهان
مسابقات جام باشگاههای جهان از روز چهارشنبه هفته جاری با دیدار تیمهای الاهلی، نماینده کشور میزبان (امارات) و اوکلند سیتی نیوزیلند آغار خواهد شد. این مسابقات که پس از چند دوره برگزاری در کشور ژاپن میزبانی آن برای 2 سال به شهر ابوظبی، پایتخت کشور امارات داده شده است، از چهارشنبه 18آذر ماه آغاز و تا روز شنبه 28 آذرماه، تا مشخص شدن قهرمان این بازیها ادامه خواهد داشت. تیمهای الاهلی نماینده کشور میزبان، اوکلند سیتی نیوزیلند، مازیمبی کنگو، استودیانتس آرژانتین، اتنته مکزیک، بارسلونای اسپانیا و پوهانگ استیلرز کرهجنوبی تیمهای حاضر در این رقابتها خواهند بود. ارسال نظر
پربیننده