هشدار برای بینندگان کبری 11

در هالیوود متدی وجود دارد که هر چند سال یک‌بار و اخیرا هر سال یکی، دو فیلم ساخته می شود تا به هجو کردن فیلم‌های ساخته شده در آن سال بپردازد. برای نخستین‌بار مهدی مظلومی دست به کاری مثلا بدیع زده است تا به هجو یک سریال آلمانی (هشدار برای کبری 11) بپردازد، اما این تله‌فیلم که یک ماه فیلمبرداری آن در جزیره کیش به طول انجامیده و هزینه بسیاری صرف آن شده ماحصلش هجو رنگ و رو رفته‌ای است که فیلمنامه مشخصی ندارد و براساس بداهه‌پردازی 2 بازیگر طنزپردازش شکل گرفته و از داشتن یک قصه خطی کاملا بی‌بهره است. اگر در پی یک قیاس ساده باشیم متوجه خواهیم شد، هجویه‌های هالیوودی فیلمنامه‌های مشخص خطی دارند که شناخته شده‌ترین آنها «مجموعه اسکرین مووی»، اسلحه مرگبار و گلوله داغ است. چنین هجویه‌هایی که ببینده پیگیر سینما را در غرب وادار به خندیدن می‌کند، در کشور ما ساختار تعریف شده‌ای ندارد. معمولا تعریف و ذهنیت ما نسبت به هجو منحصر به نوعی از شوهای استندآپ کمدی (شوهای یک نفره) بوده و قوانین خاصی برای هجو کردن شخصیت‌ها و داستان‌ها در فرهنگ فیلمسازی ما وجود ندارد. ای‌کاش معاونت سینمایی برای تصویب فیلمنامه‌های اینچنینی کمی دقیق‌تر به ساختار داستان توجه می‌کرد تا در روزی مثل عید غدیرخم با یک کمدی سطحی و نازل مواجه نباشیم. اساسا ساخت هجویه‌های اینچنین به دلیل هجو بودن باید یک خط مشخص داستانی سر راست داشته باشد تا بیننده را سردرگم نکند. هجویه هشدار برای کبری‌11 سایه‌ای از 2 نفر و نصفی را به شیوه چیچو و فرانکو ،کاملا سطحی با شوخی‌های کاملا مبتذل به بیننده ارائه می‌کند. این دست تله‌فیلم‌ها فقط سبب خندیدن تینیجرها می‌شود و مشخصا بینندگان بالای 20 سال از دیدنش پرهیز خواهند کرد. سطح بازی‌های این تله‌فیلم غیر از طنازی‌ها و بداهه 2 بازیگر اولش بسیار نازل و غیرقابل پذیرش است. کاش فیلمنامه‌نویسان این مجموعه اساسا فرقی میان ساختار هجو و کمدی قائل می شدند تا داستان بهتری را به نگارش درآورند.