آقای باروسو! شما به عنوان رئیس کميسیون اروپا بار‌ها درباره جهانی‌سازی بوي‍‍‍ژه جهانی‌سازی فرهنگی نظرات خود را اعلام کرده‌اید. در این میان سوال اول من این است که چگونه اروپا از جهانی‌سازی صحبت می‌کند، اما به سوی یکپارچگی فرهنگی به پیش می‌رود؟ این در حالی است که بحث چندگانگی مذهبی در اروپا وجود دارد و ما شاهد زندگی میان ادیان مختلف در این قاره هستیم.
از سوال شما تشکر می‌کنم. باید در پاسخ به آن بگوییم که جهانی شدن فرهنگی مساله‌ای است که ما هر روز با آن رو به رو هستیم. روزانه شما با تولیدات فرهنگی جدیدی مواجه هستید که در زندگی روزمره‌تان موثر است. جهانی شدن علمی است که شما را آماده می‌کند تا با جهان پیرامون خود که هر روز در حال تغییر است ارتباط برقرار کرده و به نوعی شما را آماده می‌کند تا با دنیای اطرافتان تعامل برقرار کنید. شما در روند جهانی‌شدن فرهنگی، فرهنگ خود را بیشتر می‌شناسید زیرا ما خود را در آینه دیگران تعریف می‌کنیم. ادغام فرهنگی از جمله نمونه‌هايی است که جهانی‌سازی برای ما به ارمغان آورده است و پدیده «ادغام»، فرهنگ را بیش از پیش دستخوش تغییر کرده و این مساله فقط مختص به اتحادیه اروپا نیست؛ درست است که مرزها در اروپا برداشته شده و مردم براحتی می‌توانند با سفر به نقاط مختلف با فرهنگ‌های دیگر آشنا شوند. میوه نارس جهانی‌شدن هنوز نیازمند زمان است تا بتواند تغییراتی مهم و قابل توجه را برای جهان به ارمغان آورد. جهانی‌شدن به ما کمک می‌کند خود را بهتر بشناسیم. ما اکنون در پرتغال هویتی مدیترانه‌ای داریم که فرهنگ ما ناشی از عادات و سلایق و الزامات منطقه جغرافیایی زندگی‌مان است. در مدیترانه شاهد یک تغییر پایدار به خاطر مساله تاریخی ملت‌های همسایه دریا هستیم که این مساله نیز به خودی خود قابل بررسی است. شناخت دیگران در محدوده اروپا به ما کمک خواهد کرد تا در مساله سازندگی و تولید فرهنگ بتوانیم پیشرو و نقش‌آفرین باشیم.
مدیریت مساله همزیستی میان ادیان مختلف در اتحادیه اروپا با بحث‌ها و عقاید مختلفی همراه بوده است. به نظر شما ما به چه قوانینی درباره این همزیستی در جهت ارتقاي زندگی ساکنان خانه اروپایی بزرگ نیازمندیم؟
گفت‌وگو میان ادیان و گروه‌های مذهبی همیشه از نگرانی‌های من بوده است. اروپا مجموعه‌ای چند دینی است که در آن مساجد، کلیسا‌ها و معابد وجود دارند. این مساله موجب شده است تاکنون ما شاهد یک همزیستی میان ادیان مختلف باشیم. اما گفت‌وگو میان باور‌ها و اعتقادات با دشواری‌هایی نیز رو‌به‌رو است. این نکته را فراموش نکنید که دین یک انتخاب است، اما ملیت یک انتخاب نیست. شما در خانواده‌ای متولد می‌شوید و در آن رشد می‌کنید، هویت اجتماعی خود را نمی‌توانید رها کنید و به شما مسؤولیت‌هایی در قبال اجتماع‌تان داده می‌شود. از دیدگاه تاریخی مساله دین و هویت اجتماعی مقوله‌ای به هم پیوسته بود اما اکنون ما نمونه‌های بسیاری را هر روز می‌بینیم که در شهرهای اروپایی قدم می‌زنند و با یکدیگر همکار هستند، اما از ادیان مختلفی پیروی می‌کنند. در گذشته شاهد جنگ‌های بسیاری بودیم که از اختلافات مذهبی نشأت می‌گرفت البته که امروز نیز نمونه‌های زیادی از آن را می‌بینیم. درگیری در سرزمین فلسطین و تحت فشار قرار دادن مسلمانان از جمله نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد جنگ‌های مذهبی کماکان ادامه دارد و ما باید راهی برای پایان آن بیابیم. بسیاری از مناقشات امروز نشأت گرفته از درگیری‌های مذهبی گذشته است که ناتمام مانده‌اند و باید برای پایان آن چاره‌ای اندیشید. برای برون‌رفت از چنین بحران‌هایی رهبران مذهبی باید به یاری سیاستمداران بشتابند و با همدلی و گفت‌وگو به درگیری‌های مذهبی پایان دهند. دولت‌هایی مانند اسرائیل که ایمان مردم را برای جنگ با مسلمانان تهییج می‌كنند نیز باید به این فعالیت‌های خود پایان دهند تا ما شاهد صلح و توسعه باشیم. با هدایت رهبران مذهبی و دوری از ایده‌های رادیکال می‌توانيم برای آینده برنامه‌ریزی دقیق‌تری داشته باشیم.
بازگردیم به موضوع مدیترانه و تعاملاتش با اتحادیه اروپا؛ به نظر شما اختلافات مذهبی چه تاثیراتی بر روند مناسبات میان 2 ساحل مدیترانه می‌تواند داشته باشد؟
روابط دوجانبه میان اروپا و مدیترانه پیش از سال 1995 شکل تشکیلاتی به خود گرفت. ما اکنون سازمان‌های فرهنگی‌ای داریم که با کمک یکدیگر فعالیت‌های هنری مختلفی را انجام می‌دهند. در این میان من باید تاکید کنم که اختلافات فرهنگی میان کشورهای جنوبی و شمالی مدیترانه موجب شد تا ما در روند نزدیکی فرهنگی و همکاری‌های سیاسی و تجاری با اختلاف نظر‌های زیادی رو به رو باشيم که این دشواری‌ها اکنون به حد‌اقل رسیده‌اند. همزیستی میان ما و همسایگان جنوبی‌مان برای سیاست خارجی اتحادیه یک اصل است که نباید فراموش کنیم که این توسعه نیازمند نزدیکی فرهنگی است. ما در کميسیون اروپا سفر‌های زیادی را به حاشیه مدیترانه داشته‌ایم، مجموعه سفر‌های ما منجر به تشکیل جامعه جوانان مدیترانه اروپا شد که در آن ما همکاری‌های گسترده‌ای را برای ایجاد آینده‌ای بهتر در دستور کار قرار داده‌ایم. اروپا سیاستی رو به جنوب را در برنامه خود در نظر دارد. ما همسایه آتی خاورمیانه‌ای خواهیم بود که اکنون کانون بحران است و مدل مدیترانه‌ای می‌تواند برای توسعه روابط ما با کشورهای خاورمیانه نیز بسیار مفید باشد.سال 2009 بعد از 10 سال نخستین‌بار است که وزرای فرهنگ کشورهای حوزه مدیترانه دور هم جمع می‌شوند تا درباره نظام فرهنگی مشترک به توافق برسند. همان‌طور که پیش از این گفتم همکاری اتحادیه اروپا و کشورهای حوزه مدیترانه مدلی برای آینده روابط ما با دیگر مناطق جهان از جمله خاورمیانه است. تفاوت‌های فرهنگی و دینی میان اروپا و خاورمیانه و ریشه‌های تاریخی اختلافات موجب شده است تا ما نتوانيم با کشورهای این منطقه آن طور که باید تعامل برقرار کنیم. بسیاری از کشورهای خاورمیانه اکنون بزرگ‌ترین مراکز واردات کالا از اروپا هستند. ایران، عربستان‌سعودی، سوریه و بسیاری دیگر از این کشورها مشتریان بروکسل بوده اما از نظر سیاسی، ما اختلافاتی داریم که باید به آنها با دقت بپردازیم و رسیدگی کنیم. استراتژی ما برای تعامل با دنیای اسلام و خاورمیانه نیازمند تحقیقات و بررسی‌های جدیدی است اما نباید فراموش کنیم که راه ارتباطات میان کشورهای جهان یک آزادراه دوطرفه است و باید از سوی کشورهای منطقه خاورمیانه نیز گام‌هایی در این راستا برداشته شود. ما همگی در اتحادیه اروپا از مشکلات موجود برای تعامل بیشتر با منطقه خاورمیانه آگاه هستیم و می‌دانیم که تفاوت‌های زیادی میان مدیترانه و خاورمیانه وجود دارد.
منبع: Europress
خوزه مانوئل باروسو:
اروپا نگاه به جنوب را در پیش گرفته است
آقای باروسو! شما به عنوان رئیس کميسیون اروپا بار‌ها درباره جهانی‌سازی بوي‍‍‍ژه جهانی‌سازی فرهنگی نظرات خود را اعلام کرده‌اید. در این میان سوال اول من این است که چگونه اروپا از جهانی‌سازی صحبت می‌کند، اما به سوی یکپارچگی فرهنگی به پیش می‌رود؟ این در حالی است که بحث چندگانگی مذهبی در اروپا وجود دارد و ما شاهد زندگی میان ادیان مختلف در این قاره هستیم.
از سوال شما تشکر می‌کنم. باید در پاسخ به آن بگوییم که جهانی شدن فرهنگی مساله‌ای است که ما هر روز با آن رو به رو هستیم. روزانه شما با تولیدات فرهنگی جدیدی مواجه هستید که در زندگی روزمره‌تان موثر است. جهانی شدن علمی است که شما را آماده می‌کند تا با جهان پیرامون خود که هر روز در حال تغییر است ارتباط برقرار کرده و به نوعی شما را آماده می‌کند تا با دنیای اطرافتان تعامل برقرار کنید. شما در روند جهانی‌شدن فرهنگی، فرهنگ خود را بیشتر می‌شناسید زیرا ما خود را در آینه دیگران تعریف می‌کنیم. ادغام فرهنگی از جمله نمونه‌هايی است که جهانی‌سازی برای ما به ارمغان آورده است و پدیده «ادغام»، فرهنگ را بیش از پیش دستخوش تغییر کرده و این مساله فقط مختص به اتحادیه اروپا نیست؛ درست است که مرزها در اروپا برداشته شده و مردم براحتی می‌توانند با سفر به نقاط مختلف با فرهنگ‌های دیگر آشنا شوند. میوه نارس جهانی‌شدن هنوز نیازمند زمان است تا بتواند تغییراتی مهم و قابل توجه را برای جهان به ارمغان آورد. جهانی‌شدن به ما کمک می‌کند خود را بهتر بشناسیم. ما اکنون در پرتغال هویتی مدیترانه‌ای داریم که فرهنگ ما ناشی از عادات و سلایق و الزامات منطقه جغرافیایی زندگی‌مان است. در مدیترانه شاهد یک تغییر پایدار به خاطر مساله تاریخی ملت‌های همسایه دریا هستیم که این مساله نیز به خودی خود قابل بررسی است. شناخت دیگران در محدوده اروپا به ما کمک خواهد کرد تا در مساله سازندگی و تولید فرهنگ بتوانیم پیشرو و نقش‌آفرین باشیم.
مدیریت مساله همزیستی میان ادیان مختلف در اتحادیه اروپا با بحث‌ها و عقاید مختلفی همراه بوده است. به نظر شما ما به چه قوانینی درباره این همزیستی در جهت ارتقاي زندگی ساکنان خانه اروپایی بزرگ نیازمندیم؟
گفت‌وگو میان ادیان و گروه‌های مذهبی همیشه از نگرانی‌های من بوده است. اروپا مجموعه‌ای چند دینی است که در آن مساجد، کلیسا‌ها و معابد وجود دارند. این مساله موجب شده است تاکنون ما شاهد یک همزیستی میان ادیان مختلف باشیم. اما گفت‌وگو میان باور‌ها و اعتقادات با دشواری‌هایی نیز رو‌به‌رو است. این نکته را فراموش نکنید که دین یک انتخاب است، اما ملیت یک انتخاب نیست. شما در خانواده‌ای متولد می‌شوید و در آن رشد می‌کنید، هویت اجتماعی خود را نمی‌توانید رها کنید و به شما مسؤولیت‌هایی در قبال اجتماع‌تان داده می‌شود. از دیدگاه تاریخی مساله دین و هویت اجتماعی مقوله‌ای به هم پیوسته بود اما اکنون ما نمونه‌های بسیاری را هر روز می‌بینیم که در شهرهای اروپایی قدم می‌زنند و با یکدیگر همکار هستند، اما از ادیان مختلفی پیروی می‌کنند. در گذشته شاهد جنگ‌های بسیاری بودیم که از اختلافات مذهبی نشأت می‌گرفت البته که امروز نیز نمونه‌های زیادی از آن را می‌بینیم. درگیری در سرزمین فلسطین و تحت فشار قرار دادن مسلمانان از جمله نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد جنگ‌های مذهبی کماکان ادامه دارد و ما باید راهی برای پایان آن بیابیم. بسیاری از مناقشات امروز نشأت گرفته از درگیری‌های مذهبی گذشته است که ناتمام مانده‌اند و باید برای پایان آن چاره‌ای اندیشید. برای برون‌رفت از چنین بحران‌هایی رهبران مذهبی باید به یاری سیاستمداران بشتابند و با همدلی و گفت‌وگو به درگیری‌های مذهبی پایان دهند. دولت‌هایی مانند اسرائیل که ایمان مردم را برای جنگ با مسلمانان تهییج می‌كنند نیز باید به این فعالیت‌های خود پایان دهند تا ما شاهد صلح و توسعه باشیم. با هدایت رهبران مذهبی و دوری از ایده‌های رادیکال می‌توانيم برای آینده برنامه‌ریزی دقیق‌تری داشته باشیم.
بازگردیم به موضوع مدیترانه و تعاملاتش با اتحادیه اروپا؛ به نظر شما اختلافات مذهبی چه تاثیراتی بر روند مناسبات میان 2 ساحل مدیترانه می‌تواند داشته باشد؟
روابط دوجانبه میان اروپا و مدیترانه پیش از سال 1995 شکل تشکیلاتی به خود گرفت. ما اکنون سازمان‌های فرهنگی‌ای داریم که با کمک یکدیگر فعالیت‌های هنری مختلفی را انجام می‌دهند. در این میان من باید تاکید کنم که اختلافات فرهنگی میان کشورهای جنوبی و شمالی مدیترانه موجب شد تا ما در روند نزدیکی فرهنگی و همکاری‌های سیاسی و تجاری با اختلاف نظر‌های زیادی رو به رو باشيم که این دشواری‌ها اکنون به حد‌اقل رسیده‌اند. همزیستی میان ما و همسایگان جنوبی‌مان برای سیاست خارجی اتحادیه یک اصل است که نباید فراموش کنیم که این توسعه نیازمند نزدیکی فرهنگی است. ما در کميسیون اروپا سفر‌های زیادی را به حاشیه مدیترانه داشته‌ایم، مجموعه سفر‌های ما منجر به تشکیل جامعه جوانان مدیترانه اروپا شد که در آن ما همکاری‌های گسترده‌ای را برای ایجاد آینده‌ای بهتر در دستور کار قرار داده‌ایم. اروپا سیاستی رو به جنوب را در برنامه خود در نظر دارد. ما همسایه آتی خاورمیانه‌ای خواهیم بود که اکنون کانون بحران است و مدل مدیترانه‌ای می‌تواند برای توسعه روابط ما با کشورهای خاورمیانه نیز بسیار مفید باشد.سال 2009 بعد از 10 سال نخستین‌بار است که وزرای فرهنگ کشورهای حوزه مدیترانه دور هم جمع می‌شوند تا درباره نظام فرهنگی مشترک به توافق برسند. همان‌طور که پیش از این گفتم همکاری اتحادیه اروپا و کشورهای حوزه مدیترانه مدلی برای آینده روابط ما با دیگر مناطق جهان از جمله خاورمیانه است. تفاوت‌های فرهنگی و دینی میان اروپا و خاورمیانه و ریشه‌های تاریخی اختلافات موجب شده است تا ما نتوانيم با کشورهای این منطقه آن طور که باید تعامل برقرار کنیم. بسیاری از کشورهای خاورمیانه اکنون بزرگ‌ترین مراکز واردات کالا از اروپا هستند. ایران، عربستان‌سعودی، سوریه و بسیاری دیگر از این کشورها مشتریان بروکسل بوده اما از نظر سیاسی، ما اختلافاتی داریم که باید به آنها با دقت بپردازیم و رسیدگی کنیم. استراتژی ما برای تعامل با دنیای اسلام و خاورمیانه نیازمند تحقیقات و بررسی‌های جدیدی است اما نباید فراموش کنیم که راه ارتباطات میان کشورهای جهان یک آزادراه دوطرفه است و باید از سوی کشورهای منطقه خاورمیانه نیز گام‌هایی در این راستا برداشته شود. ما همگی در اتحادیه اروپا از مشکلات موجود برای تعامل بیشتر با منطقه خاورمیانه آگاه هستیم و می‌دانیم که تفاوت‌های زیادی میان مدیترانه و خاورمیانه وجود دارد.
منبع: Europress
ارسال نظر
پربیننده