گروه فرهنگ و هنر: سریال «در چشم باد» از سریال‌های «الف- ویژه» تلویزیون است که وقایع سیاسی و اجتماعی 3 دوره از تاریخ معاصر ایران در سال‌های 1300، 1320و 1360 را بررسی می‌کند. دوره اول پایان دوره قاجار و دوره پهلوی، دوره دوم قیام میرزاکوچک خان و دوره سوم یک دوره زمانی خاص در بعد از انقلاب را که دوره فتح خرمشهر است دربرمی‌گیرد. بودجه 12 میلیارد توماني برای ساخت سریالی با این حجم که به گفته تهیه‌کنندگان آن سقف سینمای ایران به لحاظ به‌کارگیری تکنولوژی‌های جدید است، اگرچه بسیار اندک می‌نماید اما آنچه که به عنوان ماحصل کار دیده می‌شود بیانگر توانایی عوامل سازنده آن در به‌کارگیری امکانات محدود برای ساخت آثار ماندگار است. اهمیت این سریال و تاثیر آن بر مخاطبان تلویزیون عاملی شد تا صبح دیروز نشست خبری عوامل این مجموعه در دفتر خبرگزاری ایسنا برگزار شود. سعید نیکپور، لاله اسکندری، سحر جعفری‌جوزانی (بازیگران)، امیر کریمی (فیلمبردار)، مهدی حسینی‌وند (تدوینگر) و احمد رمضان‌زاده (دستیار اول کارگردان) افرادی بودند که مسعود جعفری جوزانی(کارگردان و نویسنده) را در این نشست همراهی کردند.
هزینه ناچیز ساخت سریال
مسعود جعفری‌جوزانی درباره هزینه ساخت «در چشم باد» گفت: چندین بار شنیدم که می‌گفتند «در چشم باد»، پرخرج‌ترین سریال تلویزیون ایران بوده‌است، اما چنین چیزی صحت ندارد. اگر پول همه بخش‌ها را از فیلمنامه تا پایان تدوین پرداخت کنند، این سریال حدود 12میلیارد تومان هزینه داشته که رقم ناچیزی است. وی افزود: حداقل بودجه این سریال برای کارهایی که انجام گرفت، باید 50 میلیارد تومان باشد، اما ما در این 6 سال و تا پایان کار حدود 12 میلیارد تومان خرج کردیم که بسیار اندک است. این معجزه فقط در ایران می‌تواند اتفاق بیفتد. در هیچ کجای دنیا شما با این مساله مواجه نمی‌شوید که از ابتدا تا انتها هزینه‌ها دقیق و ثابت بماند، حتی در کشورهایی که نرخ تورم ثابت و معقول است.
عدم دریافت دستمزد واقعی
کارگردان «در چشم باد» سپس به این نکته اشاره کرد که اغلب عوامل این سریال دستمزد واقعی خود را نگرفتند و گفت: مصطفی زمانی بدون هیچ چشمداشتی به خرمشهر آمد، یک سکانس بازی کرد و یک ریال هم دریافت نکرد و باید گفت بازیگر خوبی هم هست. محمدعلی نجفی هم در یک سکانس از سریال که در شمال فیلمبرداری می‌شد، بازی کرده و یک ریال هم دریافت نکرد. حقیقت این است که همه بازیگران دستمزد کمی گرفتند؛ پارسا پیروزفر در تمام این 4 سال حتی دستمزد یک فیلم سینمایی را نگرفت.
شیوه زرین‌دست را رعایت کردم
امیرکریمی مدیر فیلمبرداری سریال «در چشم باد» هم که در همان بخش‌های نخست جایگزین علیرضا زرین‌دست در گروه تولید این مجموعه شد، در پاسخ به پرسشی درباره حفظ ریتم کار پس از سپرده شدن کار به وی، گفت: شنیدم استاد گفتند که اگر من کار را ادامه می‌دادم، طی یک‌سال و نیم «در چشم باد» را تمام می‌کردم؛ این در حالی است که ایشان در 6 ماه کمتر از 200 دقیقه فیلم گرفتند، چگونه در یک‌سال و نیم کار را تمام می‌کردند؟ کریمی سپس ادامه داد: وقتی 185 دقیقه‌ای که توسط علیرضا زرین‌دست فیلمبرداری شده بود را دیدم، دستم آمد که آقای جوزانی چه خواسته‌ای دارند. بنابراین من همان رنگ و شیوه فیلمبرداری آقای زرین‌دست را در کار رعایت کردم. بویژه که جوزانی دقیقاً می‌دانست چه می‌خواهد. از انتخاب لنزها گرفته تا چیدمان و میزانسن و حرکت دوربین و حتی رنگ نورها و بافت اجزای صحنه از نظر ایشان دور نمی‌ماند.
مستندات قابل دفاع
مجید میرفخرایی، مدیر هنری سریال «در چشم باد» با تاکید بر اینکه مستندات این سریال درست و همه آن قابل دفاع است، اظهار کرد: حتی لباس‌های ارتشی‌ها بر اساس کتاب‌هایی که در موزه سعد‌آباد وجود دارد، طراحی شده‌است. آقای جوزانی آنقدر حساسیت داشتند که حتی روزنامه‌ها بر اساس اسناد موجود در کتابخانه ملی طراحی شدند. من پای مستندات این سریال ایستاده‌ام. خلاقیت در طراحی صحنه و لباس سریال «در چشم باد» از زمانی شکل گرفته که به مستندات لطمه نخورد. میرفخرایی در پاسخ به پرسشی درباره پایین آمدن کیفیت تصاویر به هنگام پخش تلویزیونی خاطرنشان کرد: واقعیت این است که تلویزیون ما در این بخش‌ها فقیر است. بویژه وقتی مجبور می‌شود صحنه‌ای را کم‌رنگ‌تر کند تا مثلاً آرایش‌ها دیده نشوند. از آن جا که سیستم پخش تلویزیون ما «پال» است و پخش «دیجیتال» ندارد، روی کیفیت، فضاسازی، رنگ و بقیه بخش‌ها تاثیر می‌گذارد. البته این مشکل کمتر به سریال «در چشم باد» که 35 میلیمتری فیلمبرداری شده مربوط می‌شود اما به هر حال به رنگ و بافت لطمه وارد می‌شود. بویژه که برای حذف بعضی صحنه‌ها مجبور می‌شوند کپی در کپی بگیرند یا رنگ صورت بازیگران را حذف کنند.
هم دوست داریم هم رقیب
در ادامه سعید نیکپور بازیگر نقش «شیخ‌حسن ایرانی» گفت: سریالی مانند «امیرکبیر» وقتی 20 سال قبل پخش شد، تمام مطبوعات و منتقدان به این کار حمله کردند. حتی تیمی برای کوبیدن این کار تجهیز شدند. ولی در طول زمان این سریال خودش را نشان داد و امروز وقتی همه این سریال را نگاه می‌کنند، از آن تعریف می‌کنند و آن را دوست دارند. وی ادامه داد: سریال در چشم باد هم همینطور است، در کنار افرادی که از این کار بسیار استقبال می‌کنند، عده‌ای هم شروع به سم‌پاشی کردند که زود از بین رفت. این سریال اثرش را گذاشته است. ما هم دوست و هم حریف و رقیب داریم و می‌بینیم که همه آنها با تماشای این کار متوجه می‌شوند که ساخت این سریال کار هر کسی نبوده‌است.
در نشست عوامل مجموعه «در چشم باد» عنوان شد
حضور افتخاری یوزارسیف مقابل دوربین جوزانی
گروه فرهنگ و هنر: سریال «در چشم باد» از سریال‌های «الف- ویژه» تلویزیون است که وقایع سیاسی و اجتماعی 3 دوره از تاریخ معاصر ایران در سال‌های 1300، 1320و 1360 را بررسی می‌کند. دوره اول پایان دوره قاجار و دوره پهلوی، دوره دوم قیام میرزاکوچک خان و دوره سوم یک دوره زمانی خاص در بعد از انقلاب را که دوره فتح خرمشهر است دربرمی‌گیرد. بودجه 12 میلیارد توماني برای ساخت سریالی با این حجم که به گفته تهیه‌کنندگان آن سقف سینمای ایران به لحاظ به‌کارگیری تکنولوژی‌های جدید است، اگرچه بسیار اندک می‌نماید اما آنچه که به عنوان ماحصل کار دیده می‌شود بیانگر توانایی عوامل سازنده آن در به‌کارگیری امکانات محدود برای ساخت آثار ماندگار است. اهمیت این سریال و تاثیر آن بر مخاطبان تلویزیون عاملی شد تا صبح دیروز نشست خبری عوامل این مجموعه در دفتر خبرگزاری ایسنا برگزار شود. سعید نیکپور، لاله اسکندری، سحر جعفری‌جوزانی (بازیگران)، امیر کریمی (فیلمبردار)، مهدی حسینی‌وند (تدوینگر) و احمد رمضان‌زاده (دستیار اول کارگردان) افرادی بودند که مسعود جعفری جوزانی(کارگردان و نویسنده) را در این نشست همراهی کردند.
هزینه ناچیز ساخت سریال
مسعود جعفری‌جوزانی درباره هزینه ساخت «در چشم باد» گفت: چندین بار شنیدم که می‌گفتند «در چشم باد»، پرخرج‌ترین سریال تلویزیون ایران بوده‌است، اما چنین چیزی صحت ندارد. اگر پول همه بخش‌ها را از فیلمنامه تا پایان تدوین پرداخت کنند، این سریال حدود 12میلیارد تومان هزینه داشته که رقم ناچیزی است. وی افزود: حداقل بودجه این سریال برای کارهایی که انجام گرفت، باید 50 میلیارد تومان باشد، اما ما در این 6 سال و تا پایان کار حدود 12 میلیارد تومان خرج کردیم که بسیار اندک است. این معجزه فقط در ایران می‌تواند اتفاق بیفتد. در هیچ کجای دنیا شما با این مساله مواجه نمی‌شوید که از ابتدا تا انتها هزینه‌ها دقیق و ثابت بماند، حتی در کشورهایی که نرخ تورم ثابت و معقول است.
عدم دریافت دستمزد واقعی
کارگردان «در چشم باد» سپس به این نکته اشاره کرد که اغلب عوامل این سریال دستمزد واقعی خود را نگرفتند و گفت: مصطفی زمانی بدون هیچ چشمداشتی به خرمشهر آمد، یک سکانس بازی کرد و یک ریال هم دریافت نکرد و باید گفت بازیگر خوبی هم هست. محمدعلی نجفی هم در یک سکانس از سریال که در شمال فیلمبرداری می‌شد، بازی کرده و یک ریال هم دریافت نکرد. حقیقت این است که همه بازیگران دستمزد کمی گرفتند؛ پارسا پیروزفر در تمام این 4 سال حتی دستمزد یک فیلم سینمایی را نگرفت.
شیوه زرین‌دست را رعایت کردم
امیرکریمی مدیر فیلمبرداری سریال «در چشم باد» هم که در همان بخش‌های نخست جایگزین علیرضا زرین‌دست در گروه تولید این مجموعه شد، در پاسخ به پرسشی درباره حفظ ریتم کار پس از سپرده شدن کار به وی، گفت: شنیدم استاد گفتند که اگر من کار را ادامه می‌دادم، طی یک‌سال و نیم «در چشم باد» را تمام می‌کردم؛ این در حالی است که ایشان در 6 ماه کمتر از 200 دقیقه فیلم گرفتند، چگونه در یک‌سال و نیم کار را تمام می‌کردند؟ کریمی سپس ادامه داد: وقتی 185 دقیقه‌ای که توسط علیرضا زرین‌دست فیلمبرداری شده بود را دیدم، دستم آمد که آقای جوزانی چه خواسته‌ای دارند. بنابراین من همان رنگ و شیوه فیلمبرداری آقای زرین‌دست را در کار رعایت کردم. بویژه که جوزانی دقیقاً می‌دانست چه می‌خواهد. از انتخاب لنزها گرفته تا چیدمان و میزانسن و حرکت دوربین و حتی رنگ نورها و بافت اجزای صحنه از نظر ایشان دور نمی‌ماند.
مستندات قابل دفاع
مجید میرفخرایی، مدیر هنری سریال «در چشم باد» با تاکید بر اینکه مستندات این سریال درست و همه آن قابل دفاع است، اظهار کرد: حتی لباس‌های ارتشی‌ها بر اساس کتاب‌هایی که در موزه سعد‌آباد وجود دارد، طراحی شده‌است. آقای جوزانی آنقدر حساسیت داشتند که حتی روزنامه‌ها بر اساس اسناد موجود در کتابخانه ملی طراحی شدند. من پای مستندات این سریال ایستاده‌ام. خلاقیت در طراحی صحنه و لباس سریال «در چشم باد» از زمانی شکل گرفته که به مستندات لطمه نخورد. میرفخرایی در پاسخ به پرسشی درباره پایین آمدن کیفیت تصاویر به هنگام پخش تلویزیونی خاطرنشان کرد: واقعیت این است که تلویزیون ما در این بخش‌ها فقیر است. بویژه وقتی مجبور می‌شود صحنه‌ای را کم‌رنگ‌تر کند تا مثلاً آرایش‌ها دیده نشوند. از آن جا که سیستم پخش تلویزیون ما «پال» است و پخش «دیجیتال» ندارد، روی کیفیت، فضاسازی، رنگ و بقیه بخش‌ها تاثیر می‌گذارد. البته این مشکل کمتر به سریال «در چشم باد» که 35 میلیمتری فیلمبرداری شده مربوط می‌شود اما به هر حال به رنگ و بافت لطمه وارد می‌شود. بویژه که برای حذف بعضی صحنه‌ها مجبور می‌شوند کپی در کپی بگیرند یا رنگ صورت بازیگران را حذف کنند.
هم دوست داریم هم رقیب
در ادامه سعید نیکپور بازیگر نقش «شیخ‌حسن ایرانی» گفت: سریالی مانند «امیرکبیر» وقتی 20 سال قبل پخش شد، تمام مطبوعات و منتقدان به این کار حمله کردند. حتی تیمی برای کوبیدن این کار تجهیز شدند. ولی در طول زمان این سریال خودش را نشان داد و امروز وقتی همه این سریال را نگاه می‌کنند، از آن تعریف می‌کنند و آن را دوست دارند. وی ادامه داد: سریال در چشم باد هم همینطور است، در کنار افرادی که از این کار بسیار استقبال می‌کنند، عده‌ای هم شروع به سم‌پاشی کردند که زود از بین رفت. این سریال اثرش را گذاشته است. ما هم دوست و هم حریف و رقیب داریم و می‌بینیم که همه آنها با تماشای این کار متوجه می‌شوند که ساخت این سریال کار هر کسی نبوده‌است.
ارسال نظر
پربیننده