۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۵:۵۵

حقیقتی به نام ملت ایران

احمد نوذری در 6 ماهه پس از انتخابات دهم ریاست‌جمهوری، وقایعی که در کشور اتفاق افتاد سبب شد حقایق بیش از پیش خود را نمایان سازد. مقام معظم رهبری طی سخنانی در تاریخ10/8/86 به مناسبت روز ملی مبارزه با استکبار فرمودند: «انقلاب موج خروشانی است که هر چیزی بخواهد با او مقابله کند، آن را تحمل نمی‌کند. انقلاب، آنها (اشاره به مسائل دانشگاه تهران در سال‌های 58 و59) و بزرگ‌تر از آنها را با خودش برد. بعضی توانستند با جریان انقلاب همسو شوند و بالاخره خودشان را به نحوی با انقلاب همراه کنند و نجات پیدا کنند؛ اما عده‌ای دیگر هم در این اقیانوس مواج، غرق و نابود شدند و صد البته نابودی معنوی، از نابودی جسمی خطرناک‌تر است».  به نظر نگارنده این جملات به گونه‌ای، ترجمه و تفسیری از آیه شریفه 17 سوره مبارکه رعد است که در آن به بیان مثال‌هایی پیرامون حق و باطل پرداخته شده است. خداوند متعال در این آیه می‌فرماید:«أنزل من السّماءِ ماءً فَسالَت أودِیَهٌ بِقَدَرِها فاحتملَ السَّیلُ زَبَدَاً رابیاً... خداوند از آسمان آبی فرستاد و از هر دره و رودخانه‌ای به اندازه آنها سیلابی جاری شد، سپس سیل روی خود کفی حمل کرد، و از آنچه (در کوره‌ها) برای به دست آوردن زینت‌آلات یا وسایل زندگی آتش روی آن روشن می‌کنند نیز کف‌هایی مانند آن به وجود می‌آید، خداوند اینچنین حق و باطل را مثال می‌زند اما کف‌ها به بیرون پرتاب می‌شوند (کنار می‌روند و نابود می‌شوند) و آنچه به مردم سود می‌رساند (آب یا فلز خالص) در زمین می‌ماند، خداوند اینچنین مثال می‌زند». در اینجا منظره حق و باطل به عالی‌ترین صورت ترسیم شده است، خدا از آسمان آبی نازل می‌کند که پاک و مایه حیات است وآنگاه هر نهری به اندازه خود از آن استفاده می‌کند. انقلاب اسلامی نیز همینگونه است اما افراد به میزان ظرفیت خود از آن برداشت می‌کنند و عده‌ای هم که ظرف کوچک وجودشان نمی‌تواند انقلاب را درک کند، یا چتری بالای سرشان می‌گیرند یا سعی می‌کنند بارش آن را متوقف کنند. از بهم پیوستن جویبارها و نهرها سیلی به راه می‌افتد که هر چه را بر سر راهش قرار گیرد، با خود همراه می‌کند، یا اگر به مقابله با جریان خروشان سیل بپردازد آن را به کناری می‌افکند و نابود می‌کند. بر اثر تلاطم جریان و برخورد موانع با آب در طول مسیر کم کم کف‌هایی روی آب شکل می‌گیرد، کلمه «رابیاً» در آیه به معنی بلندی یا بالای چیزی است، یعنی کف روی آب را می‌گیرد، آنگاه کسی که به این صحنه می‌نگرد، اگر به عمق نگاه نکند، احساس می‌کند کف همه جا را فرا گرفته و آب مغلوب آن شده است، در صورتی که حقیقت چیز دیگریست، آری! اگر بصیرت در نگاه وجود نداشته باشد، عده کمی اغتشاشگر از تریبون‌های رسمی، «ملت» خطاب می‌شوند و اینگونه احساس می‌شود که آنها همه جا را فرا گرفته‌اند و جریان اصلی انقلاب مغلوب آنها شده است اما آنچه از آیه برداشت می‌شود، این است که باطل همواره مستکبر، پرسر و صدا ولی توخالی اما حق، متواضع، اهل عمل و پر محتواست. در قسمت بعدی آیه، خداوند علاوه بر آب، مثال فلزات با کاربرد زینتی یا دیگر کارایی‌ها را می‌زند که بر اثر حرارت دیدن و ذوب شدن، همان کف، روی آنها نیز تشکیل می‌شود (و مِمّا یوقِدونَ علیهِ فی النّارِ ابتِغاءَ حِلیَهٍ أو مَتاعٍ زَبَدٌ مِثلُهُ) پس باطل همواره در یک لباس ظاهر نمی‌شود و برای بقای خود دائماً رنگ عوض می‌کند، وقتی چهره بوش زشت می‌شود ماسک اوباما روی آن می‌کشند، وقتی دست چدنی لو می‌رود دستکش مخملی روی آن می‌کشند، وقتی صدای BBC انگلیسی کهنه می‌شود BBCفارسی راه‌اندازی می‌کنند، وقتی CNN کم می‌آورد VOA به کمکش می‌آید، وقتی نوکران آمریکا و اسرائیل تپق می‌زنند، مخمل‌باف تصحیح می‌کند، وقتی عده‌ای بیانیه می‌دهند سایت‌های ضدانقلاب آن را تیتر می‌کنند و مجاهدین خلق (منافقین) تأیید می‌کنند، وقتی عده‌ای انقلابی فرسوده می‌شوند «مرگ بر آمریکا» را خط می‌زنند، وقتی عده‌ای انقلابی پشیمان می‌شوند بعد از سال‌ها به آرامی از دیوار لانه جاسوسی آمریکا پایین می‌آیند و به بهانه تنش زدایی و دموکراسی و برای زندگی راحت به دنبال عذر خواهی از مستکبر می‌روند، وقتی عده‌ای پشت اسم «خط امام» پنهان می‌شوند ولی با مخالفان امام و ولایت فقیه و ساده لوحانِ مطرودِ امام رفت و آمد و مشورت می‌کنند، نشان از این دارد که لباس باطل تنها آب نیست بلکه در پس لباس نابی از جنس طلا نیز قرار می‌گیرد.برداشت دیگر این است که حق همیشه متکی به نفس است اما باطل از آبروی حق مدد می‌گیرد و سعی می‌کند از حیثیت او استفاده کند و این به معنای آن است که باطل برای حضور خود همواره نیاز به یک زمینه از حق دارد، همانطور که آمریکا به بهانه جمع‌آوری سلاح‌های کشتار جمعی ومبارزه با تروریسم و برقراری صلح و امنیت وارد عراق و افغانستان شد، همانطورکه برای ایجاد و بقای باطلی به نام اسرائیل از تاکتیک مظلوم نمایی استفاده کردند و آن را مقدس جلوه دادند، همانطور که عده‌ای به بهانه مبارزه با فساد وارد انتخابات شدند اما خودشان با گزارش چند شرکت وابسته به مفسدی به نام صهیونیسم، کشور را متهم به فساد کردند. آری! تا حق نباشد، باطلی هم نخواهد بود. مدتی پیش آقای کروبی اعلام کرد: «مصمم هستیم از این پس همچنان در مجامع عمومی مانند راهپیمایی 22 بهمن، عزاداری محرم و گردهمایی‌هایی از این قبیل حضور یابیم»، اینجا این سؤال باید مطرح شود که چرا عده‌ای آشوب‌طلب روزهایی را برای عرض اندام انتخاب می‌کنند که ملت ایران در صحنه حاضر است، روزهایی مثل روز قدس، 13 آبان، 16 آذر و... پس حقیقتی باید باشدتا کفی روی آن شکل بگیرد، حقیقتی به نام «ملت ایران».
ارسال نظر
captcha
پربیننده