گروه سیاسی: پس از آنکه پرونده هستهای ایران بهمنماه 84 به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شد، نخستین واکنش دولتمردان کشورمان به ریاست محمود احمدینژاد به این اقدام سیاسی، توقف اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی و همه توافقات و در واقع امتیازاتی بود که دولت اصلاحات به اسم اعتمادسازی در دوران مذاکرات خود با کشورهای اروپایی متعهد به انجام آنها شده بود که از آن جمله میتوان به موافقت دولت وقت با امضای معاهده منع آزمایشات هستهای یا CTBT اشاره کرد که آژانس و در واقع اروپا براساس آن، تحت پوشش لرزهنگاری اقدام به راه اندازی ایستگاههای شنود و جاسوسی در ایران کرد مثل ایستگاه چاران. اما ظاهرا به دنبال لغو این توافقنامه، غرب دست از تلاش بر نداشت چراکه 5 ماه پس از متوقف شدن اجرای این توافقنامه یعنی اردیبهشتماه 85، رئیسجمهور ترکمنستان موافقت خود را با تاسیس ایستگاهی نزدیک مرز ایران برای ردگیری آزمایشهای اتمی زیرزمینی اعلام و فرمان ایجاد یک ایستگاه لرزه نگاری نزدیک مرز ایران را امضا کرد که بر اساس تعهدات ترکمنستان در چارچوب پیمان منع آزمایشات هستهای ساخته میشد.
چندی پیش، پس از گذشت 3 سال و 6 ماه از موافقت ترکمنستان، سازمان معاهده جامع منع آزمایشات هستهای در بیانیهای که جمعه گذشته در وین منتشر کرد از نصب یک دستگاه لرزهنگاری در خاک ترکمنستان و در نزدیکی مرز ایران خبر داد که در چارچوب برنامه عادی معاهده جامع منع آزمایشات هستهای (CTBT) نصب شده و ظاهرا وظیفه آن ثبت هر نوع زمین لرزهای عنوان شده است؛ معاهدهای که دیپلمات و کارشناس برجسته مسائل هستهای کشورمان آن را یک معاهده «امنیتی و جاسوسی» خواند که به گفته وی از پروتکل الحاقی نیز خطرناکتر است.
ابوالفضل ظهره وند، سفیر سابق کشورمان در ایتالیا در گفتوگو با ایرنا درباره چرایی نصب دستگاه لرزهنگاری در خاک ترکمنستان و در نزدیکی مرز ایران که آژانس بینالمللی انرژی اتمی تحت معاهده CTBT اقدام به انجام آن کرده است، گفت: «معاهده CTBT محصول چند دهه بررسی فعالیتهای جاسوسی در سطح جهان است و به موجب این معاهده و تحت پوشش منع جامع آزمایشات هستهای، از هر نوع اشاعه فعالیتهای هستهای کنترل و جلوگیری میشود و به عبارتی از طریق این معاهده میتوانند مانع فعالیتهای صلح آمیز هستهای کشورها شوند و حتی با آزمایشات موشکی کشورها نیز مقابله کنند». وی معاهده CTBT را معاهدهای کنترلی خواند که در تعارض و تناقض جدی با اصل حاکمیت کشورها قرار دارد و این ایستگاهها تحت عنوان لرزهنگاری در کشورهای مختلف ایجاد میشود. ظهرهوند سپس با اشاره به اینکه در ایران هم در گذشته (دولت اصلاحات) 5 ایستگاه را پیشبینی و حتی مکانیابی کرده بودند، خاطرنشان کرد: «با افشای ماهیت این ایستگاهها و متوقف شدن فعالیت یکی از آنها (ایستگاه چاران) که ایران را تحت کنترل قرار میداد، آنها به این نتیجه رسیدند که این ایستگاهها را به صورت کمربندی به دور کشورمان در بیاورند که فعلا در ترکمنستان این ایستگاه را تعبیه کردهاند».
این دیپلمات برجسته ایرانی در ادامه با اشاره به اینکه در حال حاضر این ایستگاهها در ترکمنستان که نزدیکترین فاصله را با ایران دارد تعبیه شده است، پیشبینی کرد که به طور قطع ایستگاههایی نیز در برخی کشورهای همجوار برای تکمیل حلقه کنترلی بر فعالیت کشورها از جمله فعالیت هستهای ایران پیشبینی شده است». ظهرهوند با بیان اینکه محتوای معاهده منع آزمایشات هستهای (CTBT) در تعارض با حاکمیت ملی کشورهاست، تاکید کرد: «کمترین اطلاعرسانی در سطح بینالملل در رابطه با این معاهده صورت گرفته است که خطرناکتر از پروتکل الحاقی است».
به گفته این کارشناس مسائل بینالمللی، این معاهدات را زمانی «گروه نیویورکیها» در ایران با این عنوان که ما با پیوستن به این قبیل معاهدات میتوانیم از همکاریهای تکنولوژیک غرب برخوردار شویم، تبلیغ میکردند و تحت این عنوان که میخواهند لرزهنگاری کنند، ایران را تشویق میکردند تا به این قبیل معاهدات بپیوندد ولی ماهیت این معاهدات افشا و این روند متوقف شد. ظهرهوند تصریح کرد: «این ایستگاهها به گونهای طراحی شده که کشور محل استقرار هیچگونه دسترسی به اطلاعات آن ندارد و اطلاعات به طور مستقیم و سریع به مرکز لرزهنگاری که در وین مستقر است ارسال میشود و در وین آنها میتوانند این اطلاعات را تجزیه و تحلیل کنند. این ایستگاهها تنها وظیفه لرزه نگاری ندارند و انجام وظایف متعددی را برعهده دارند». به گفته سفیر سابق کشورمان در ایتالیا، این ایستگاهها به اندازهای حساس هستند که اگر در یک کیلومتری آن یک درخت به زمین بیفتد، لرزه این درخت را میتوانند به وین گزارش کنند که در واقع این موضوع میزان حساسیت این نوع از ایستگاههای جاسوسی را نشان میدهد. به بهانه معاهده CTBT صورت میگیرد
کمربند جاسوسی آژانس در اطراف ایران
گروه سیاسی: پس از آنکه پرونده هستهای ایران بهمنماه 84 به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شد، نخستین واکنش دولتمردان کشورمان به ریاست محمود احمدینژاد به این اقدام سیاسی، توقف اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی و همه توافقات و در واقع امتیازاتی بود که دولت اصلاحات به اسم اعتمادسازی در دوران مذاکرات خود با کشورهای اروپایی متعهد به انجام آنها شده بود که از آن جمله میتوان به موافقت دولت وقت با امضای معاهده منع آزمایشات هستهای یا CTBT اشاره کرد که آژانس و در واقع اروپا براساس آن، تحت پوشش لرزهنگاری اقدام به راه اندازی ایستگاههای شنود و جاسوسی در ایران کرد مثل ایستگاه چاران. اما ظاهرا به دنبال لغو این توافقنامه، غرب دست از تلاش بر نداشت چراکه 5 ماه پس از متوقف شدن اجرای این توافقنامه یعنی اردیبهشتماه 85، رئیسجمهور ترکمنستان موافقت خود را با تاسیس ایستگاهی نزدیک مرز ایران برای ردگیری آزمایشهای اتمی زیرزمینی اعلام و فرمان ایجاد یک ایستگاه لرزه نگاری نزدیک مرز ایران را امضا کرد که بر اساس تعهدات ترکمنستان در چارچوب پیمان منع آزمایشات هستهای ساخته میشد.
چندی پیش، پس از گذشت 3 سال و 6 ماه از موافقت ترکمنستان، سازمان معاهده جامع منع آزمایشات هستهای در بیانیهای که جمعه گذشته در وین منتشر کرد از نصب یک دستگاه لرزهنگاری در خاک ترکمنستان و در نزدیکی مرز ایران خبر داد که در چارچوب برنامه عادی معاهده جامع منع آزمایشات هستهای (CTBT) نصب شده و ظاهرا وظیفه آن ثبت هر نوع زمین لرزهای عنوان شده است؛ معاهدهای که دیپلمات و کارشناس برجسته مسائل هستهای کشورمان آن را یک معاهده «امنیتی و جاسوسی» خواند که به گفته وی از پروتکل الحاقی نیز خطرناکتر است.
ابوالفضل ظهره وند، سفیر سابق کشورمان در ایتالیا در گفتوگو با ایرنا درباره چرایی نصب دستگاه لرزهنگاری در خاک ترکمنستان و در نزدیکی مرز ایران که آژانس بینالمللی انرژی اتمی تحت معاهده CTBT اقدام به انجام آن کرده است، گفت: «معاهده CTBT محصول چند دهه بررسی فعالیتهای جاسوسی در سطح جهان است و به موجب این معاهده و تحت پوشش منع جامع آزمایشات هستهای، از هر نوع اشاعه فعالیتهای هستهای کنترل و جلوگیری میشود و به عبارتی از طریق این معاهده میتوانند مانع فعالیتهای صلح آمیز هستهای کشورها شوند و حتی با آزمایشات موشکی کشورها نیز مقابله کنند». وی معاهده CTBT را معاهدهای کنترلی خواند که در تعارض و تناقض جدی با اصل حاکمیت کشورها قرار دارد و این ایستگاهها تحت عنوان لرزهنگاری در کشورهای مختلف ایجاد میشود. ظهرهوند سپس با اشاره به اینکه در ایران هم در گذشته (دولت اصلاحات) 5 ایستگاه را پیشبینی و حتی مکانیابی کرده بودند، خاطرنشان کرد: «با افشای ماهیت این ایستگاهها و متوقف شدن فعالیت یکی از آنها (ایستگاه چاران) که ایران را تحت کنترل قرار میداد، آنها به این نتیجه رسیدند که این ایستگاهها را به صورت کمربندی به دور کشورمان در بیاورند که فعلا در ترکمنستان این ایستگاه را تعبیه کردهاند».
این دیپلمات برجسته ایرانی در ادامه با اشاره به اینکه در حال حاضر این ایستگاهها در ترکمنستان که نزدیکترین فاصله را با ایران دارد تعبیه شده است، پیشبینی کرد که به طور قطع ایستگاههایی نیز در برخی کشورهای همجوار برای تکمیل حلقه کنترلی بر فعالیت کشورها از جمله فعالیت هستهای ایران پیشبینی شده است». ظهرهوند با بیان اینکه محتوای معاهده منع آزمایشات هستهای (CTBT) در تعارض با حاکمیت ملی کشورهاست، تاکید کرد: «کمترین اطلاعرسانی در سطح بینالملل در رابطه با این معاهده صورت گرفته است که خطرناکتر از پروتکل الحاقی است».
به گفته این کارشناس مسائل بینالمللی، این معاهدات را زمانی «گروه نیویورکیها» در ایران با این عنوان که ما با پیوستن به این قبیل معاهدات میتوانیم از همکاریهای تکنولوژیک غرب برخوردار شویم، تبلیغ میکردند و تحت این عنوان که میخواهند لرزهنگاری کنند، ایران را تشویق میکردند تا به این قبیل معاهدات بپیوندد ولی ماهیت این معاهدات افشا و این روند متوقف شد. ظهرهوند تصریح کرد: «این ایستگاهها به گونهای طراحی شده که کشور محل استقرار هیچگونه دسترسی به اطلاعات آن ندارد و اطلاعات به طور مستقیم و سریع به مرکز لرزهنگاری که در وین مستقر است ارسال میشود و در وین آنها میتوانند این اطلاعات را تجزیه و تحلیل کنند. این ایستگاهها تنها وظیفه لرزه نگاری ندارند و انجام وظایف متعددی را برعهده دارند». به گفته سفیر سابق کشورمان در ایتالیا، این ایستگاهها به اندازهای حساس هستند که اگر در یک کیلومتری آن یک درخت به زمین بیفتد، لرزه این درخت را میتوانند به وین گزارش کنند که در واقع این موضوع میزان حساسیت این نوع از ایستگاههای جاسوسی را نشان میدهد. ارسال نظر
پربیننده