بهار مهرنژاد: یک سوال! تا به حال فکر کرده‌اید اگر روی نقشه جغرافیایی ایران، اثری از تهران نبود، چه اتفاقی می‌افتاد؟! اصلا آیا اتفاقی می‌افتاد؟ فکرش را بکنید اگر تهران نبود، دیگر نه خبری از میدان فردوسی بود که سنگفرش‌هایش را یکی‌یکی بشمریم تا به پل کالج برسیم و بعد هم به تئاتر شهر برویم و به انتظار شروع نمایش، کمی با فرهاد قفل زن ِ تناولی خلوت کنیم و نه میدان انقلابی بود که هر روز بتوانیم در پیاده‌روهایش با كتاب‌ها احوالپرسی کنیم. از این حس نوستالژیک که بگذریم، تهران همواره به عنوان مرکز ثقل هنر و ادبیات شهرهای ایران مطرح بوده و هست که البته بالارفتن میزان چاپ آثاری که وقایع این شهر عصیان زده را محور خود قرار داده‌اند، گواه خوبی بر این ادعا در عرصه ادبیات است. یکی از آن دسته آثاری که «شهر» در آن نه به عنوان مرز جغرافیایی که یک شخصیت و محور اصلی همه جریان‌ها مطرح می‌شود، رمان «یوسف‌آباد، خیابان سی‌وسوم»، نوشته سینا دادخواه است. دادخواه در این رمان که نخستین اثر او به شمار می‌رود، زندگی آدم‌هایی را پیش چشم خواننده به تصویر می‌کشد که در نزدیکی ما و در همین شهر زندگی می‌کنند و ما هر روز به سادگی از کنارشان می‌گذریم. سامان، لیلا، حامد نجات و ندا 4 راوی داستان هستند که نویسنده از زبان آنها به بیان بحران‌های هویتی موجود در این کلانشهر می‌پردازد و برخلاف تصورمخاطب، او را نه در مواجهه با فضای خبیث و تبهکارانه، که در مقابل یک فضای کاملا سانتی‌مانتالیستي قرار می‌دهد و معضلات زندگی در این فضا را در ذهن او جلوه‌گر می‌سازد و البته این ویژگی را بیش از همه در زندگی سامان می‌توان دید؛ جوانی مرفه و به اصطلاح «مارک باز» که با پاساژ‌گردی‌هایش مخاطب را به شکار لحظاتی می‌برد که تا قبل از این گویی از پشت یک عینک پهن دودی به آنها می‌نگریسته است و ناگهان با برداشتن آن از مه‌ای کدر پا به شفافیت سیال ذهن راوی می‌گذارد. اثر دیگری که تقریبا بی‌شباهت به رمان قبلی نیست، مجموعه داستانی است از محمود قلی‌پور به نام «فوتبال وسط حمام» که بتازگی از سوی نشر «افراز» منتشر شده است. در داستان «فوتبال وسط حمام» از این کتاب، نویسنده در این مجموعه با طرح موضوعی مانند فوتبال و نگاه طنزپردازانه به آن، موقعیت‌هایی را خلق می‌کند که پرده از اشکال جدید روابط میان آدم‌ها برمی‌دارد. اما در میان آثاری که به نوعی در زمره روایت‌های فلسفی انسان معاصر از زندگی مدرن خویش به شمار می‌روند، مجموعه داستان «کتابت بهار» نوشته مهدی مرعشی است که اثر قابل توجهی برای دوستداران به این ژانر ادبی خواهد بود. نویسنده در این مجموعه که انتشارات ققنوس آن را چاپ کرده، به نگاه فلسفی برخی آدم‌ها نسبت به درونشان پرداخته است. آدم‌های این مجموعه همچنانکه خود مرعشی می‌گوید، افرادی هستند که فلسفه‌ای تازه را در زندگی‌شان جست‌و‌جو می‌کنند. برخی از آنها به سایه‌ای دلخوش کرده‌اند و گروهی از آنها به دنبال ردپایی از خاطره یا نشانی می‌گردند تا به زندگی خود انگیزه و اصالتی بدهند و از این طریق به نیازهای درونی‌شان پاسخ گویند. راستی! شما برای یافتن فلسفه مورد نظرتان دست به چه کاری می‌زنید؟ به سایه دلخوش می‌کنید یا رد نشانه‌ها را می‌گیرید. اگر همچون بنده راه دوم را می‌روید، پیشنهاد می‌کنم در طی این طریق، شعر‌خوانی را فراموش نکنید چرا‌که فقط شعر است که نیاز درونی شما را پاسخ خواهد داد. یکی از مجموعه‌هایی که می‌تواند تاثیرگذار باشد، گزیده‌ای از شعرهای محمد شمس لنگرودی به نام «مرا ببخش خیابان بلندم» است که غلامرضا بروسان به همراه انتشارات شاملو در مشهد آن را به چاپ رسانده است. در این گزیده بیش از 50 شعر از مجموعه‌های منتشرشده شمس لنگرودی عرضه شده و در آغاز نیز شعر تقدیمی بروسان به این شاعر انتشار یافته است. انتشارات «آهنگ دیگر» نیز 3 مجموعه شعر به نام «مه چهره‌هایمان را با خود می‌برد»، «پس از عبور درناها» و «عاشقانه‌های مصدق» منتشر کرده که می‌تواند در انتخاب فلسفه زندگی‌تان شما را یاری دهد. «پس از عبور درناها» نیز دومین مجموعه شعر واهه آرمن است که وی به فارسی برگردانده و در 4 بخش با عنوان‌های «بیدارم نکن از این بی‌خوابی»، «رومئو و لیلی»، «سروده‌های هفت‌گانه» و «رنگین‌ترین کمان دنیا» جمع‌آوری کرده است و «عاشقانه‌های مصدق» نخستین مجموعه شعر مرتضی بخشایش، شامل 22 قطعه شعر سپید با درون‌مایه عاشقانه است که در 4 دفتر با عنوان‌های «پرنده‌های پوشالی»، «عاشقانه‌های مصدق»، «این فصل لعنتی» و «دست‌ها یک روز تمام می‌شوند» در کنار هم گرد آمده است.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
*عنوان مطلب از نام نخستین مجموعه شعر
داوود ملک‌زاده گرفته شده است مروری بر آثار پرفروش ادبی در هفته‌ای که گذشت
تهران برای شعر شدن شهر کوچکی است*
بهار مهرنژاد: یک سوال! تا به حال فکر کرده‌اید اگر روی نقشه جغرافیایی ایران، اثری از تهران نبود، چه اتفاقی می‌افتاد؟! اصلا آیا اتفاقی می‌افتاد؟ فکرش را بکنید اگر تهران نبود، دیگر نه خبری از میدان فردوسی بود که سنگفرش‌هایش را یکی‌یکی بشمریم تا به پل کالج برسیم و بعد هم به تئاتر شهر برویم و به انتظار شروع نمایش، کمی با فرهاد قفل زن ِ تناولی خلوت کنیم و نه میدان انقلابی بود که هر روز بتوانیم در پیاده‌روهایش با كتاب‌ها احوالپرسی کنیم. از این حس نوستالژیک که بگذریم، تهران همواره به عنوان مرکز ثقل هنر و ادبیات شهرهای ایران مطرح بوده و هست که البته بالارفتن میزان چاپ آثاری که وقایع این شهر عصیان زده را محور خود قرار داده‌اند، گواه خوبی بر این ادعا در عرصه ادبیات است. یکی از آن دسته آثاری که «شهر» در آن نه به عنوان مرز جغرافیایی که یک شخصیت و محور اصلی همه جریان‌ها مطرح می‌شود، رمان «یوسف‌آباد، خیابان سی‌وسوم»، نوشته سینا دادخواه است. دادخواه در این رمان که نخستین اثر او به شمار می‌رود، زندگی آدم‌هایی را پیش چشم خواننده به تصویر می‌کشد که در نزدیکی ما و در همین شهر زندگی می‌کنند و ما هر روز به سادگی از کنارشان می‌گذریم. سامان، لیلا، حامد نجات و ندا 4 راوی داستان هستند که نویسنده از زبان آنها به بیان بحران‌های هویتی موجود در این کلانشهر می‌پردازد و برخلاف تصورمخاطب، او را نه در مواجهه با فضای خبیث و تبهکارانه، که در مقابل یک فضای کاملا سانتی‌مانتالیستي قرار می‌دهد و معضلات زندگی در این فضا را در ذهن او جلوه‌گر می‌سازد و البته این ویژگی را بیش از همه در زندگی سامان می‌توان دید؛ جوانی مرفه و به اصطلاح «مارک باز» که با پاساژ‌گردی‌هایش مخاطب را به شکار لحظاتی می‌برد که تا قبل از این گویی از پشت یک عینک پهن دودی به آنها می‌نگریسته است و ناگهان با برداشتن آن از مه‌ای کدر پا به شفافیت سیال ذهن راوی می‌گذارد. اثر دیگری که تقریبا بی‌شباهت به رمان قبلی نیست، مجموعه داستانی است از محمود قلی‌پور به نام «فوتبال وسط حمام» که بتازگی از سوی نشر «افراز» منتشر شده است. در داستان «فوتبال وسط حمام» از این کتاب، نویسنده در این مجموعه با طرح موضوعی مانند فوتبال و نگاه طنزپردازانه به آن، موقعیت‌هایی را خلق می‌کند که پرده از اشکال جدید روابط میان آدم‌ها برمی‌دارد. اما در میان آثاری که به نوعی در زمره روایت‌های فلسفی انسان معاصر از زندگی مدرن خویش به شمار می‌روند، مجموعه داستان «کتابت بهار» نوشته مهدی مرعشی است که اثر قابل توجهی برای دوستداران به این ژانر ادبی خواهد بود. نویسنده در این مجموعه که انتشارات ققنوس آن را چاپ کرده، به نگاه فلسفی برخی آدم‌ها نسبت به درونشان پرداخته است. آدم‌های این مجموعه همچنانکه خود مرعشی می‌گوید، افرادی هستند که فلسفه‌ای تازه را در زندگی‌شان جست‌و‌جو می‌کنند. برخی از آنها به سایه‌ای دلخوش کرده‌اند و گروهی از آنها به دنبال ردپایی از خاطره یا نشانی می‌گردند تا به زندگی خود انگیزه و اصالتی بدهند و از این طریق به نیازهای درونی‌شان پاسخ گویند. راستی! شما برای یافتن فلسفه مورد نظرتان دست به چه کاری می‌زنید؟ به سایه دلخوش می‌کنید یا رد نشانه‌ها را می‌گیرید. اگر همچون بنده راه دوم را می‌روید، پیشنهاد می‌کنم در طی این طریق، شعر‌خوانی را فراموش نکنید چرا‌که فقط شعر است که نیاز درونی شما را پاسخ خواهد داد. یکی از مجموعه‌هایی که می‌تواند تاثیرگذار باشد، گزیده‌ای از شعرهای محمد شمس لنگرودی به نام «مرا ببخش خیابان بلندم» است که غلامرضا بروسان به همراه انتشارات شاملو در مشهد آن را به چاپ رسانده است. در این گزیده بیش از 50 شعر از مجموعه‌های منتشرشده شمس لنگرودی عرضه شده و در آغاز نیز شعر تقدیمی بروسان به این شاعر انتشار یافته است. انتشارات «آهنگ دیگر» نیز 3 مجموعه شعر به نام «مه چهره‌هایمان را با خود می‌برد»، «پس از عبور درناها» و «عاشقانه‌های مصدق» منتشر کرده که می‌تواند در انتخاب فلسفه زندگی‌تان شما را یاری دهد. «پس از عبور درناها» نیز دومین مجموعه شعر واهه آرمن است که وی به فارسی برگردانده و در 4 بخش با عنوان‌های «بیدارم نکن از این بی‌خوابی»، «رومئو و لیلی»، «سروده‌های هفت‌گانه» و «رنگین‌ترین کمان دنیا» جمع‌آوری کرده است و «عاشقانه‌های مصدق» نخستین مجموعه شعر مرتضی بخشایش، شامل 22 قطعه شعر سپید با درون‌مایه عاشقانه است که در 4 دفتر با عنوان‌های «پرنده‌های پوشالی»، «عاشقانه‌های مصدق»، «این فصل لعنتی» و «دست‌ها یک روز تمام می‌شوند» در کنار هم گرد آمده است.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
*عنوان مطلب از نام نخستین مجموعه شعر
داوود ملک‌زاده گرفته شده است ارسال نظر
پربیننده