بهناز شیربانی: هرچند این روزها مخاطبان همیشگی تلویزیون روند متضادی را در پخش سریال‌ها از رسانه ملی شاهد هستند اما بحث عدم تداخل زمان پخش سریال‌ها ماه‌هاست که برای مسؤولان و دست‌اندرکاران تلویزیون اهمیت ویژه‌ای یافته است. شاید اولین بحث جدی در این زمینه در زمان پخش سریال‌های ماه مبارک رمضان نمود پیدا کرد؛ زمانی که قرار بود طبق سنت هرساله هر 5 شبکه سیما سریالی را برای این ایام آماده و پخش کنند. بحث جابه‌جایی سریال‌ها و بعد از آن تداخل زمان پخش آنها با یکدیگر باعث شد تا شاهد پخش سریال‌های نه‌چندان موفقی در شبکه‌های ملی باشیم. اما رفته‌رفته با پخش مجموعه‌هایی مثل «مسافران»، «شمس‌العماره» و «دلنوازان» که هر کدام به‌رغم داشتن ساعات خوبی که برای پخش آنها در نظر گرفته شده بود، در جذب مخاطب موفقیت چندانی را کسب نکردند. با فرارسیدن فصل پاییز، فصلی که زمان خوبی برای پخش سریال‌ها در تلویزیون لقب گرفته با نابسامانی‌هایی در پخش سریال‌های تلویزیونی روبه‌رو هستیم. «آشپزباشی»، «گاوصندوق»، «در چشم باد»، «خسته‌دلان»، «جست‌وجو‌گران»، «یک لحظه دیرتر»، «به کجا چنین شتابان» و «کلانتر» سریال‌هایی است که این روزها روي آنتن شبکه‌های سیماست. در نگاه اول این پرسش مطرح می‌شود که لزوم پخش این حجم از سریال در یک دوره زمانی خاص چه ضرورتی دارد؟ چرا که به نظر می‌رسد گاهی به دلیل همزمانی برخی از این مجموعه‌ها با یکدیگر، مخاطب دچار سردرگمی در انتخاب می‌شود و آیا تلویزیون قصد دارد همچنان سیاست و روند خود را در پخش سریال‌هایش به همین ترتیب ادامه دهد یا خیر؟ این موضوع بهانه‌ای شد تا به نظرخواهی راجع به این روند پرداخته و پیامدهای آن را بررسی کنیم.
طبیعتاً اتفاق خوبی نیست!
ایرج کریمی که این روزها با کارگردانی 2 اپیزود از سریال «یک لحظه دیرتر» وارد گود رقابت مجموعه‌های تلویزیونی شده‌است در اين‌باره گفت: علاقه‌ای به دیدن ندارم اما همزمانی سریال‌ها با یکدیگر طبیعتا اتفاق خوبی نیست. کریمی تأکید می‌کند: من احساس می‌کنم وقتی با زحمت زیاد کاری تولید می‌شود نباید به همین راحتی زحمات دوستان نادیده گرفته شود. تلویزیون ما دولتی است بنابراین دلیلی ندارد تا شبکه‌ها با یکدیگر رقابت کنند و این موضوع از نظر من دلیل منطقی ندارد.
انتخاب آخر با مخاطب است
حسن شکوهی که این روزها سریال «به کجا چنین شتابان» با بازی و تهیه‌کنندگی او از شبکه 5 و 2 سیما پخش می‌شود نیز در این باره می‌گوید: در حال حاضر در تمام دنیا همزمانی پخش 5 یا 6 فیلم و سریال از تلویزیون اتفاق بعیدی نیست و تقریبا در همه‌جا مرسوم و متداول است چرا که انتخاب آخر با مخاطب است و اوست که در نهایت کاری را برای دیدن انتخاب می‌کند که با سلیقه‌اش همسو باشد. شکوهی در ادامه می‌گوید: من احساس می‌کنم که برای جلوگیری از تهاجم فرهنگی، تلویزیون ما نیازمند تولید انبوه است تا حداقل سلیقه همه طیف مخاطبانش را تامین کند و هرکس به فراخور نیازش شبکه و سریال مورد علاقه‌اش را انتخاب کند. مسعود شاه‌محمدی، کارگردان هم مانند شکوهی معتقد است: همزمانی پخش سریال‌ها از تلویزیون باعث می‌شود تا طیف گسترده‌ای از مخاطبان، از سریال‌ها استفاده کنند و دقیقا این اتفاق در چنین فصلی که به نوعی فصل پربار و پربرنامه تلویزیون است می‌تواند نیاز مخاطبان این رسانه را رفع کند.
استانداردهایی که رعایت نمی‌شود
کیکاووس زیاری اما از جمله منتقدانی است که علاقه‌ای به دیدن تلویزیون ندارد چرا که کیفیت آثار تلویزیونی را بسیار پایین ارزیابی می‌کند و معتقد است برخی سریال‌ها مستقیما به شعور مخاطب توهین می‌کنند. زیاری در توضیح این دیدگاه به سریالی که مدتی است پخش آن تمام شده اشاره می‌کند و می‌گوید: ضعف فیلمنامه این کار به حدی بود که در تهران بزرگ، تمام اتفاقات جاری در خانواده و رابطه آنها به نحوی نمایش داده می‌شد که انگار همه آنها در یک خیابان سکونت دارند بدون اینکه اشاره‌ای به وجود یا عدم وجود این مساله داشته باشیم و این خانواده‌ها هر روز از هم با خبر هستند و درگیر اتفاقات جاری در اجتماع نیستند! البته بازیگری و کارگردانی بسیار ضعیف این کار بیش از پیش در نوع ارائه اثر دخیل بود. زیاری حضور کارگردان‌های مطرح سینما را در تلویزیون یک اتفاق خوب می‌داند و می‌افزاید: در حال حاضر سریال‌های خوبی را از کارگردان‌های مطرح سینما در تلویزیون شاهد هستیم. اما احساس می‌کنم اگر همین کارگردان‌ها استانداردهایی که در ساخت آثارشان در سینما رعایت می‌کنند در تلویزیون هم اعمال کنند، نتیجه بسیار مطلوبی از آثار تلویزیونی خواهیم گرفت. نمونه آن ساخت سریال‌های «آشپزباشی» و «خسته‌دلان» است که با فیلمنامه و بازی‌های خوب طبیعتا می‌توان آنها را جزو آثار باکیفیت و مطلوب تلویزیون دسته‌بندی کرد و امیدوار بود که به مرور سطح آثار تلویزیونی به مرتبه بالاتری ارتقا پیدا کند. این منتقد درباره پخش همزمان سریال‌ها می‌گوید: فکر می‌کنم این نحوه پخش سریال‌ها مخاطب را دچار سردرگمی خواهد کرد و لزومی ندارد تلویزیون تمام ساخته‌هایش را در یک دوره زمانی مشخص ارائه کند.
این سردرگمی مشترک!
فارغ از این اظهارات اما نکته جالب در تهیه این گزارش عدم تماشای تلویزیون از سوی اهالی رسانه و منتقدانی بود که به نظر می‌رسید طبیعتا باید با ریزبینی بیشتری ساخته‌های تلویزیون را رصد کنند. البته شاید همین همزمانی سریال‌ها منتقدان تلویزیون را هم دچار سردرگمی کرده است و برخی از آنها به دلیل کیفیت نامطلوب این سریال‌ها تمایلی به تماشای رسانه ملی ندارند! گزارش «وطن‌امروز» درباره ترافيك سريال‌هاي تلويزيوني
سرگرمي يا سرگرداني؟
بهناز شیربانی: هرچند این روزها مخاطبان همیشگی تلویزیون روند متضادی را در پخش سریال‌ها از رسانه ملی شاهد هستند اما بحث عدم تداخل زمان پخش سریال‌ها ماه‌هاست که برای مسؤولان و دست‌اندرکاران تلویزیون اهمیت ویژه‌ای یافته است. شاید اولین بحث جدی در این زمینه در زمان پخش سریال‌های ماه مبارک رمضان نمود پیدا کرد؛ زمانی که قرار بود طبق سنت هرساله هر 5 شبکه سیما سریالی را برای این ایام آماده و پخش کنند. بحث جابه‌جایی سریال‌ها و بعد از آن تداخل زمان پخش آنها با یکدیگر باعث شد تا شاهد پخش سریال‌های نه‌چندان موفقی در شبکه‌های ملی باشیم. اما رفته‌رفته با پخش مجموعه‌هایی مثل «مسافران»، «شمس‌العماره» و «دلنوازان» که هر کدام به‌رغم داشتن ساعات خوبی که برای پخش آنها در نظر گرفته شده بود، در جذب مخاطب موفقیت چندانی را کسب نکردند. با فرارسیدن فصل پاییز، فصلی که زمان خوبی برای پخش سریال‌ها در تلویزیون لقب گرفته با نابسامانی‌هایی در پخش سریال‌های تلویزیونی روبه‌رو هستیم. «آشپزباشی»، «گاوصندوق»، «در چشم باد»، «خسته‌دلان»، «جست‌وجو‌گران»، «یک لحظه دیرتر»، «به کجا چنین شتابان» و «کلانتر» سریال‌هایی است که این روزها روي آنتن شبکه‌های سیماست. در نگاه اول این پرسش مطرح می‌شود که لزوم پخش این حجم از سریال در یک دوره زمانی خاص چه ضرورتی دارد؟ چرا که به نظر می‌رسد گاهی به دلیل همزمانی برخی از این مجموعه‌ها با یکدیگر، مخاطب دچار سردرگمی در انتخاب می‌شود و آیا تلویزیون قصد دارد همچنان سیاست و روند خود را در پخش سریال‌هایش به همین ترتیب ادامه دهد یا خیر؟ این موضوع بهانه‌ای شد تا به نظرخواهی راجع به این روند پرداخته و پیامدهای آن را بررسی کنیم.
طبیعتاً اتفاق خوبی نیست!
ایرج کریمی که این روزها با کارگردانی 2 اپیزود از سریال «یک لحظه دیرتر» وارد گود رقابت مجموعه‌های تلویزیونی شده‌است در اين‌باره گفت: علاقه‌ای به دیدن ندارم اما همزمانی سریال‌ها با یکدیگر طبیعتا اتفاق خوبی نیست. کریمی تأکید می‌کند: من احساس می‌کنم وقتی با زحمت زیاد کاری تولید می‌شود نباید به همین راحتی زحمات دوستان نادیده گرفته شود. تلویزیون ما دولتی است بنابراین دلیلی ندارد تا شبکه‌ها با یکدیگر رقابت کنند و این موضوع از نظر من دلیل منطقی ندارد.
انتخاب آخر با مخاطب است
حسن شکوهی که این روزها سریال «به کجا چنین شتابان» با بازی و تهیه‌کنندگی او از شبکه 5 و 2 سیما پخش می‌شود نیز در این باره می‌گوید: در حال حاضر در تمام دنیا همزمانی پخش 5 یا 6 فیلم و سریال از تلویزیون اتفاق بعیدی نیست و تقریبا در همه‌جا مرسوم و متداول است چرا که انتخاب آخر با مخاطب است و اوست که در نهایت کاری را برای دیدن انتخاب می‌کند که با سلیقه‌اش همسو باشد. شکوهی در ادامه می‌گوید: من احساس می‌کنم که برای جلوگیری از تهاجم فرهنگی، تلویزیون ما نیازمند تولید انبوه است تا حداقل سلیقه همه طیف مخاطبانش را تامین کند و هرکس به فراخور نیازش شبکه و سریال مورد علاقه‌اش را انتخاب کند. مسعود شاه‌محمدی، کارگردان هم مانند شکوهی معتقد است: همزمانی پخش سریال‌ها از تلویزیون باعث می‌شود تا طیف گسترده‌ای از مخاطبان، از سریال‌ها استفاده کنند و دقیقا این اتفاق در چنین فصلی که به نوعی فصل پربار و پربرنامه تلویزیون است می‌تواند نیاز مخاطبان این رسانه را رفع کند.
استانداردهایی که رعایت نمی‌شود
کیکاووس زیاری اما از جمله منتقدانی است که علاقه‌ای به دیدن تلویزیون ندارد چرا که کیفیت آثار تلویزیونی را بسیار پایین ارزیابی می‌کند و معتقد است برخی سریال‌ها مستقیما به شعور مخاطب توهین می‌کنند. زیاری در توضیح این دیدگاه به سریالی که مدتی است پخش آن تمام شده اشاره می‌کند و می‌گوید: ضعف فیلمنامه این کار به حدی بود که در تهران بزرگ، تمام اتفاقات جاری در خانواده و رابطه آنها به نحوی نمایش داده می‌شد که انگار همه آنها در یک خیابان سکونت دارند بدون اینکه اشاره‌ای به وجود یا عدم وجود این مساله داشته باشیم و این خانواده‌ها هر روز از هم با خبر هستند و درگیر اتفاقات جاری در اجتماع نیستند! البته بازیگری و کارگردانی بسیار ضعیف این کار بیش از پیش در نوع ارائه اثر دخیل بود. زیاری حضور کارگردان‌های مطرح سینما را در تلویزیون یک اتفاق خوب می‌داند و می‌افزاید: در حال حاضر سریال‌های خوبی را از کارگردان‌های مطرح سینما در تلویزیون شاهد هستیم. اما احساس می‌کنم اگر همین کارگردان‌ها استانداردهایی که در ساخت آثارشان در سینما رعایت می‌کنند در تلویزیون هم اعمال کنند، نتیجه بسیار مطلوبی از آثار تلویزیونی خواهیم گرفت. نمونه آن ساخت سریال‌های «آشپزباشی» و «خسته‌دلان» است که با فیلمنامه و بازی‌های خوب طبیعتا می‌توان آنها را جزو آثار باکیفیت و مطلوب تلویزیون دسته‌بندی کرد و امیدوار بود که به مرور سطح آثار تلویزیونی به مرتبه بالاتری ارتقا پیدا کند. این منتقد درباره پخش همزمان سریال‌ها می‌گوید: فکر می‌کنم این نحوه پخش سریال‌ها مخاطب را دچار سردرگمی خواهد کرد و لزومی ندارد تلویزیون تمام ساخته‌هایش را در یک دوره زمانی مشخص ارائه کند.
این سردرگمی مشترک!
فارغ از این اظهارات اما نکته جالب در تهیه این گزارش عدم تماشای تلویزیون از سوی اهالی رسانه و منتقدانی بود که به نظر می‌رسید طبیعتا باید با ریزبینی بیشتری ساخته‌های تلویزیون را رصد کنند. البته شاید همین همزمانی سریال‌ها منتقدان تلویزیون را هم دچار سردرگمی کرده است و برخی از آنها به دلیل کیفیت نامطلوب این سریال‌ها تمایلی به تماشای رسانه ملی ندارند! ارسال نظر
پربیننده