امير انصاري
روزگار غریبی است! هر روز که می‌گذرد واژه‌ها و مفاهیم،لباس معانی ضدخود را به تن می‌کنند و به تبع این وارونگی مفاهیم کارکرد نهاد‌ها نیز روز به روز دچار دگرگونی‌های غیرقابل پیش‌بینی می‌شود. زیست عاقلانه در دوران ما، هوش سرشاری را طلب می‌کند و انسان متحیر می‌ماند که در پی حوادث انتظارات خود را چگونه سامان دهد؟ روز 16 آذر در دانشگاه تهران اتفاقی رخ داد که قلب همه دوستداران انقلاب را به غم و غضب فشرد. رسانه‌های جهان تصاویری را پخش کردند که نشان‌دهنده حرمت‌شکنی جماعت سبز نسبت به امام راحل (ره) بود. در شرایطی که در روز‌های پس از این واقعه تلخ، موج محکومیت این اقدام از سوی دوستداران حضرت امام مشاهده می‌شد، سران اصلاح‌طلب که سال‌ها مدعی مالکیت خط امام (ره) بوده‌اند، خاموش ماندند. توگویی اساسا عمل ناپسندی رخ نداده است و اینان نام امام را تنها وسیله‌ای می‌خواهند که هر از چندی از انتقادات مخالفان نجاتشان دهد.روز گذشته نیز مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره) نامه‌ای خطاب به رئیس سازمان صدا و سیما منتشر کرد که در آن نه‌تنها این عمل زشت محکوم نشده که حتی با کمال تعجب رسانه ملی به دلیل پخش این تصاویر مورد انتقاد شدید قرار گرفته است.
در این‌باره نکات زیر گفتنی است:
1- پیش از هر چیز، رفتار زشتی انجام شده است که علاوه بر تلویزیون ایران از بسیاری از رسانه‌های جهان منعکس شده و حتی شبکه‌های ماهواره‌ای ضدانقلاب تصاویر اختصاصی از این رخداد را نیز پخش کرده‌اند.
2- این نخستین‌بار نیست که این جماعت حرمت‌شکن به انقلاب و امام انقلاب، اهانت روا می‌دارند و به اصرار تلاش می‌کنند خود را از راه نورانی آن جدا نشان دهند.
3- آیا در چند روز گذشته موسسه تنظیم و نشر احساس تکلیف نکرد که در برابر این اهانت آشکار به ساحت حضرت امام(ره) واکنش نشان دهد و حداقل در بیانیه‌ای آن را صراحتاً محکوم کند؟ مسلما این حداقل انتظار ملت ایران از نهادی است که اساسا برای نشر اندیشه امام و دفاع از حریم نورانی ایشان تشکیل شده است. متاسفانه در گذشته نیز بسیار از این موسسه مشاهده شده که به جای پرداختن به وظیفه اصلی خود، گاه‌گاه نقش یک حزب یا سازمان سیاسی را ایفا می‌کند و دفاع از یک جریان خاص را بر دفاع از امام(ره) ترجیح می‌دهد.
4- آیا موسسه تنظیم و نشر نیز دچار آفت مورد اشاره در ابتدای این نوشتار شده است؟ ما بویژه در ماه‌های گذشته مصادیق بسیاری از وارونگی مفاهیم را به چشم دیده‌ایم. ما جماعتی را دیدیم که در روز قدس اصرار داشتند بگویند دوست اسرائیل هستند و از شعار «مرگ بر اسرائیل» فرار می‌کردند. همان جماعت را در حالی مشاهده کردیم که مراسم
16 آذرشان، نمایشگاه شعارهای ضدامام شده بود.
نامزدی را در انتخابات دیدیم که انگیزه شرکت خود در رقابت را بازگشت به قانون اساسی می‌دانست و رقیب خود را دروغگو می‌خواند. تنها چند روز بعد، در انتخابات که شکست خورد، هواداران خود را با دروغی بزرگ به مخالفت با ساختارهای قانونی کشور فراخواند. می‌بینید که تهی شدن مفاهیم از معانی اصلی خود چندان هم عجیب نیست و دوستداران امام و انقلاب نگرانند که مبادا موسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام (ره) نیز در این وانفسا به این آفت دچار شده باشد. جامه دفاع از امام، جامه پرافتخاری است و خدا آن روز را نیاورد که این جامه را بر تن مسؤولان این موسسه، پوستینی وارونه ببینیم. پوستین وارونه
امير انصاري
روزگار غریبی است! هر روز که می‌گذرد واژه‌ها و مفاهیم،لباس معانی ضدخود را به تن می‌کنند و به تبع این وارونگی مفاهیم کارکرد نهاد‌ها نیز روز به روز دچار دگرگونی‌های غیرقابل پیش‌بینی می‌شود. زیست عاقلانه در دوران ما، هوش سرشاری را طلب می‌کند و انسان متحیر می‌ماند که در پی حوادث انتظارات خود را چگونه سامان دهد؟ روز 16 آذر در دانشگاه تهران اتفاقی رخ داد که قلب همه دوستداران انقلاب را به غم و غضب فشرد. رسانه‌های جهان تصاویری را پخش کردند که نشان‌دهنده حرمت‌شکنی جماعت سبز نسبت به امام راحل (ره) بود. در شرایطی که در روز‌های پس از این واقعه تلخ، موج محکومیت این اقدام از سوی دوستداران حضرت امام مشاهده می‌شد، سران اصلاح‌طلب که سال‌ها مدعی مالکیت خط امام (ره) بوده‌اند، خاموش ماندند. توگویی اساسا عمل ناپسندی رخ نداده است و اینان نام امام را تنها وسیله‌ای می‌خواهند که هر از چندی از انتقادات مخالفان نجاتشان دهد.روز گذشته نیز مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره) نامه‌ای خطاب به رئیس سازمان صدا و سیما منتشر کرد که در آن نه‌تنها این عمل زشت محکوم نشده که حتی با کمال تعجب رسانه ملی به دلیل پخش این تصاویر مورد انتقاد شدید قرار گرفته است.
در این‌باره نکات زیر گفتنی است:
1- پیش از هر چیز، رفتار زشتی انجام شده است که علاوه بر تلویزیون ایران از بسیاری از رسانه‌های جهان منعکس شده و حتی شبکه‌های ماهواره‌ای ضدانقلاب تصاویر اختصاصی از این رخداد را نیز پخش کرده‌اند.
2- این نخستین‌بار نیست که این جماعت حرمت‌شکن به انقلاب و امام انقلاب، اهانت روا می‌دارند و به اصرار تلاش می‌کنند خود را از راه نورانی آن جدا نشان دهند.
3- آیا در چند روز گذشته موسسه تنظیم و نشر احساس تکلیف نکرد که در برابر این اهانت آشکار به ساحت حضرت امام(ره) واکنش نشان دهد و حداقل در بیانیه‌ای آن را صراحتاً محکوم کند؟ مسلما این حداقل انتظار ملت ایران از نهادی است که اساسا برای نشر اندیشه امام و دفاع از حریم نورانی ایشان تشکیل شده است. متاسفانه در گذشته نیز بسیار از این موسسه مشاهده شده که به جای پرداختن به وظیفه اصلی خود، گاه‌گاه نقش یک حزب یا سازمان سیاسی را ایفا می‌کند و دفاع از یک جریان خاص را بر دفاع از امام(ره) ترجیح می‌دهد.
4- آیا موسسه تنظیم و نشر نیز دچار آفت مورد اشاره در ابتدای این نوشتار شده است؟ ما بویژه در ماه‌های گذشته مصادیق بسیاری از وارونگی مفاهیم را به چشم دیده‌ایم. ما جماعتی را دیدیم که در روز قدس اصرار داشتند بگویند دوست اسرائیل هستند و از شعار «مرگ بر اسرائیل» فرار می‌کردند. همان جماعت را در حالی مشاهده کردیم که مراسم
16 آذرشان، نمایشگاه شعارهای ضدامام شده بود.
نامزدی را در انتخابات دیدیم که انگیزه شرکت خود در رقابت را بازگشت به قانون اساسی می‌دانست و رقیب خود را دروغگو می‌خواند. تنها چند روز بعد، در انتخابات که شکست خورد، هواداران خود را با دروغی بزرگ به مخالفت با ساختارهای قانونی کشور فراخواند. می‌بینید که تهی شدن مفاهیم از معانی اصلی خود چندان هم عجیب نیست و دوستداران امام و انقلاب نگرانند که مبادا موسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام (ره) نیز در این وانفسا به این آفت دچار شده باشد. جامه دفاع از امام، جامه پرافتخاری است و خدا آن روز را نیاورد که این جامه را بر تن مسؤولان این موسسه، پوستینی وارونه ببینیم. ارسال نظر
پربیننده