«در حالی که در ورزشگاه تختی اهواز از نیم ساعت پیش از شروع بازی و تا دقایقی پس از پایان آن، از سوی برخی هواداران اهوازی صدای فحاشی و توهین‌های رکیک به احمدرضا عابدزاده به گوش می‌رسید پس از پایان بازی، چند تن از هواداران تیم استقلال اهواز که لباس آبی به تن داشتند با حمله به مربی دروازه‌بان‌های پرسپولیس اقدام به ضرب و شتم وی کردند.» این روایت سایت باشگاه پرسپولیس از اتفاقات حاشیه‌ای بازی با استقلال اهواز است، خبری که خیلی زود در خبرگزاری‌ها بازتاب پیدا کرد و البته با واکنش سرپرست تیم استقلال اهواز همراه شد: «اگر تیم من هم دقیقه 93 گل می‌خورد و با وجود بودجه میلیاردی‌اش و حمایت نفر اول ورزش کشور و معاون رئیس‌جمهور همه آمال و آرزوهایش را بر باد رفته می‌دید، چنین خبرسازی‌اي را انجام می‌دادم. در هر شهر و استانی ممکن است اتفاقی بیفتد اما این اتفاق به آن باشگاه ربطی ندارد. ضمن اینکه شاید خود پرسپولیسی‌ها بودند که این کار را انجام دادند و قطعا اگر اتفاقی پس از دقیقه 94 افتاده به هواداران استقلال اهواز مربوط نیست.» هر چند عبدالحمید رمضانی خیلی راحت از کنار این اتفاق گذشت اما عابدزاده می‌گوید که برای ضرب و شتم او از قبل برنامه‌ریزی کرده بودند: «حتما آنها از جایی تحریک شدند. اما من با چه کسی اختلاف دارم؟ اصلا من هم نه. علی کریمی که با کسی اینجا مشکلی ندارد. آيا افشین پیروانی هم اینجا با کسی اختلاف دارد؟ اینها از فحاشی به عنوان یک ابزار برای به هم ریختن تیم حریف استفاده می‌کنند. آقای شریفی اگر سال قبل که به کریمی فحاشی می‌شد جلوی این رفتار را می‌گرفت، این بار تکرارش نمی‌کردند. من مطمئن هستم که آنها دفعه بعد رفتاری بدتر از این هم خواهند داشت. اصلا مگر فوتبال چقدر ارزش دارد که برای بردن اینطوری به خانواده میهمانان‌مان توهین کنیم؟ اگر فدراسیون نمی‌تواند این فوتبال را پاک کند، اگر آقای کفاشیان و شریفی این بار هم می‌خواهند ساکت بمانند بهتر است این مسؤولیت را به ما بسپارند و ببینند چطور مشکل را حل می‌کنیم.» و البته روایت عابدزاده از این درگیری: «وقتی سوار اتوبوس می‌شدم چند نفر به سمت من حمله کردند و با لگد مرا زدند. دو، سه نفری را که نزدیک بودند، توجیه کردم تا دیگر نه فحش بدهند و نه به کسی حمله کنند اما تعدادشان زیاد بود؛ چند نفری هم که زدند و در رفتند. پلیس‌های محترم هم در همه این مدت فقط تماشا می‌کردند. من واقعا نباید از این اتفاق ناراحت باشم. این آدم‌ها با اجازه چه کسی در محل خروج ما حضور داشتند؟ مگر پلیس نباید امنیت ما را تضمین کند؟ آیا در این شرایط می‌شود بازی کرد؟»
عابدزاده را زدند!
اصرار از پرسپولیس، انکار از استقلال اهواز
«در حالی که در ورزشگاه تختی اهواز از نیم ساعت پیش از شروع بازی و تا دقایقی پس از پایان آن، از سوی برخی هواداران اهوازی صدای فحاشی و توهین‌های رکیک به احمدرضا عابدزاده به گوش می‌رسید پس از پایان بازی، چند تن از هواداران تیم استقلال اهواز که لباس آبی به تن داشتند با حمله به مربی دروازه‌بان‌های پرسپولیس اقدام به ضرب و شتم وی کردند.» این روایت سایت باشگاه پرسپولیس از اتفاقات حاشیه‌ای بازی با استقلال اهواز است، خبری که خیلی زود در خبرگزاری‌ها بازتاب پیدا کرد و البته با واکنش سرپرست تیم استقلال اهواز همراه شد: «اگر تیم من هم دقیقه 93 گل می‌خورد و با وجود بودجه میلیاردی‌اش و حمایت نفر اول ورزش کشور و معاون رئیس‌جمهور همه آمال و آرزوهایش را بر باد رفته می‌دید، چنین خبرسازی‌اي را انجام می‌دادم. در هر شهر و استانی ممکن است اتفاقی بیفتد اما این اتفاق به آن باشگاه ربطی ندارد. ضمن اینکه شاید خود پرسپولیسی‌ها بودند که این کار را انجام دادند و قطعا اگر اتفاقی پس از دقیقه 94 افتاده به هواداران استقلال اهواز مربوط نیست.» هر چند عبدالحمید رمضانی خیلی راحت از کنار این اتفاق گذشت اما عابدزاده می‌گوید که برای ضرب و شتم او از قبل برنامه‌ریزی کرده بودند: «حتما آنها از جایی تحریک شدند. اما من با چه کسی اختلاف دارم؟ اصلا من هم نه. علی کریمی که با کسی اینجا مشکلی ندارد. آيا افشین پیروانی هم اینجا با کسی اختلاف دارد؟ اینها از فحاشی به عنوان یک ابزار برای به هم ریختن تیم حریف استفاده می‌کنند. آقای شریفی اگر سال قبل که به کریمی فحاشی می‌شد جلوی این رفتار را می‌گرفت، این بار تکرارش نمی‌کردند. من مطمئن هستم که آنها دفعه بعد رفتاری بدتر از این هم خواهند داشت. اصلا مگر فوتبال چقدر ارزش دارد که برای بردن اینطوری به خانواده میهمانان‌مان توهین کنیم؟ اگر فدراسیون نمی‌تواند این فوتبال را پاک کند، اگر آقای کفاشیان و شریفی این بار هم می‌خواهند ساکت بمانند بهتر است این مسؤولیت را به ما بسپارند و ببینند چطور مشکل را حل می‌کنیم.» و البته روایت عابدزاده از این درگیری: «وقتی سوار اتوبوس می‌شدم چند نفر به سمت من حمله کردند و با لگد مرا زدند. دو، سه نفری را که نزدیک بودند، توجیه کردم تا دیگر نه فحش بدهند و نه به کسی حمله کنند اما تعدادشان زیاد بود؛ چند نفری هم که زدند و در رفتند. پلیس‌های محترم هم در همه این مدت فقط تماشا می‌کردند. من واقعا نباید از این اتفاق ناراحت باشم. این آدم‌ها با اجازه چه کسی در محل خروج ما حضور داشتند؟ مگر پلیس نباید امنیت ما را تضمین کند؟ آیا در این شرایط می‌شود بازی کرد؟»
ارسال نظر
پربیننده