چیرو فرارا، پسری از ناپل
چیرو شروع خوبی در این فصل داشت، ولی به نظر می‌رسد آسیب‌دیدگی‌های مکرر بازیکنان یووه و همینطور عدم مهره‌گیری مناسب در فصل نقل و انتقالات مشکلات عمده‌ای را برای او به وجود آورد. فرارا پتانسیل این را دارد که بتواند یووه را از این شرایط نجات دهد اما پیش از هر چیز باید بداند که بازیکنان او بیش از حد خسته‌اند و بدن‌‌های آنها احتیاج به ریکاوری دارد. نکته دوم درباره چینش بازیکنان در زمین است، شاید بنا نهادن روش‌های تاکتیکی و اعتماد بیش از حد به بازیکنی مانند دیه‌گو یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی است که او تا امروز مرتکب شده، اعتماد سران بیانکونری به پسر ناپلی می‌تواند روحیه از دست رفته او را احیا کند، یادمان نرود که او در جام‌جهانی دستیار مارچلو لیپی بزرگ بود.
یورگن کلینزمن، فلسفه نوین
انتخاب بایرن‌مونیخ بعد از آن تحولی که یورگن در تیم ملی آلمان به پا کرد شاید انتخاب مناسبی نبود. سران FC هالیوود هیچ‌گاه روی وعده‌هایشان مبنی بر حمایت از کلینزمن عمل نکردند. مجموعه‌ای که می‌توانست با تفکرات مدرن یورگن شخصیت گمشده اروپایی‌اش را پیدا کند زیردست مربی محتاطی مانند لوئیس ونگال افتاد. شاید اگر کلینزمن به جای رفتن به مونیخ که نخستین تجربه مربیگری‌اش در عرصه باشگاهی به حساب می‌آمد به لیگ برتر می‌رفت امروز ما شاهد یک پپ گوآردیولای دیگر بودیم. به هر صورت به نظر می‌رسد او تا پایان نیم‌فصل قصد مربیگری ندارد و باید منتظر بمانیم تا ببینیم این جوان خوشفکر آلمانی هدایت کدام تیم را بر عهده می‌گیرد.
پپ گوآردیولا، مردی از جنس کاتالان‌ها
پپ خودش را ثابت کرده و گزاف نیست اگر او را تنها مربی جوانی بدانیم که توانسته در نخستین تجربه‌اش در بزرگ‌ترین باشگاه اروپا مردانی چون فرگوسن، مورینیو و گاس هیدینک را مغلوب کند، اما سرچشمه تمام این موفقیت‌ها بیشتر به اعتماد سران بارسا به گوآردیولا برمی‌گردد. مردی از جنس کاتالان‌ها که بخوبی از دل باشگاه بیرون آمد و توانست بارسلونا را به جایگاه اصلی‌اش برگرداند. نظم و انضباطی که پپ به پسرانش منتقل کرده سبب شده تا از آنها تیمی رویایی بسازد. اما نکته جالب اینجاست که او نیز در ابتدای کار نتایج خیلی خوبی نتوانست کسب کند ولی تنها چند دیدار کافی بود تا گوآردیولا به دست‌نیافتنی‌ترین مربی جوان اروپا تبدیل شود.
لئوناردو، پر از فراز و فرود
پسر برزیلی روسونری آنقدر فراز و فرود دارد که نمی‌توان درباره او به وضوح قضاوت کرد. شروع ناامیدکننده میلان در این فصل سری A و همینطور نتایج ضعیفش در لیگ قهرمانان تا شب قبل از دیدارشان برابر مادرید در برنابئو همگان را به این فکر می‌انداخت که او میلان را به تنهایی به ورطه نابودی می‌کشاند، اما تنها یک جرقه کافی بود تا روسونری با آن مجموعه نصفه‌‌و‌نیمه‌اش به مکان دوم جدول کالچو نزدیک شود اما باز هم شکست یکشنبه‌شب آنها برابر پالرمو شرایط را برای او و بازیکنانش به اما و اگر کشید. لئوناردو بدون شک یکی از ضعیف‌ترین مربیان جوانی است که هیچ فلسفه‌ای ندارد. مردان جوان
چیرو فرارا، پسری از ناپل
چیرو شروع خوبی در این فصل داشت، ولی به نظر می‌رسد آسیب‌دیدگی‌های مکرر بازیکنان یووه و همینطور عدم مهره‌گیری مناسب در فصل نقل و انتقالات مشکلات عمده‌ای را برای او به وجود آورد. فرارا پتانسیل این را دارد که بتواند یووه را از این شرایط نجات دهد اما پیش از هر چیز باید بداند که بازیکنان او بیش از حد خسته‌اند و بدن‌‌های آنها احتیاج به ریکاوری دارد. نکته دوم درباره چینش بازیکنان در زمین است، شاید بنا نهادن روش‌های تاکتیکی و اعتماد بیش از حد به بازیکنی مانند دیه‌گو یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی است که او تا امروز مرتکب شده، اعتماد سران بیانکونری به پسر ناپلی می‌تواند روحیه از دست رفته او را احیا کند، یادمان نرود که او در جام‌جهانی دستیار مارچلو لیپی بزرگ بود.
یورگن کلینزمن، فلسفه نوین
انتخاب بایرن‌مونیخ بعد از آن تحولی که یورگن در تیم ملی آلمان به پا کرد شاید انتخاب مناسبی نبود. سران FC هالیوود هیچ‌گاه روی وعده‌هایشان مبنی بر حمایت از کلینزمن عمل نکردند. مجموعه‌ای که می‌توانست با تفکرات مدرن یورگن شخصیت گمشده اروپایی‌اش را پیدا کند زیردست مربی محتاطی مانند لوئیس ونگال افتاد. شاید اگر کلینزمن به جای رفتن به مونیخ که نخستین تجربه مربیگری‌اش در عرصه باشگاهی به حساب می‌آمد به لیگ برتر می‌رفت امروز ما شاهد یک پپ گوآردیولای دیگر بودیم. به هر صورت به نظر می‌رسد او تا پایان نیم‌فصل قصد مربیگری ندارد و باید منتظر بمانیم تا ببینیم این جوان خوشفکر آلمانی هدایت کدام تیم را بر عهده می‌گیرد.
پپ گوآردیولا، مردی از جنس کاتالان‌ها
پپ خودش را ثابت کرده و گزاف نیست اگر او را تنها مربی جوانی بدانیم که توانسته در نخستین تجربه‌اش در بزرگ‌ترین باشگاه اروپا مردانی چون فرگوسن، مورینیو و گاس هیدینک را مغلوب کند، اما سرچشمه تمام این موفقیت‌ها بیشتر به اعتماد سران بارسا به گوآردیولا برمی‌گردد. مردی از جنس کاتالان‌ها که بخوبی از دل باشگاه بیرون آمد و توانست بارسلونا را به جایگاه اصلی‌اش برگرداند. نظم و انضباطی که پپ به پسرانش منتقل کرده سبب شده تا از آنها تیمی رویایی بسازد. اما نکته جالب اینجاست که او نیز در ابتدای کار نتایج خیلی خوبی نتوانست کسب کند ولی تنها چند دیدار کافی بود تا گوآردیولا به دست‌نیافتنی‌ترین مربی جوان اروپا تبدیل شود.
لئوناردو، پر از فراز و فرود
پسر برزیلی روسونری آنقدر فراز و فرود دارد که نمی‌توان درباره او به وضوح قضاوت کرد. شروع ناامیدکننده میلان در این فصل سری A و همینطور نتایج ضعیفش در لیگ قهرمانان تا شب قبل از دیدارشان برابر مادرید در برنابئو همگان را به این فکر می‌انداخت که او میلان را به تنهایی به ورطه نابودی می‌کشاند، اما تنها یک جرقه کافی بود تا روسونری با آن مجموعه نصفه‌‌و‌نیمه‌اش به مکان دوم جدول کالچو نزدیک شود اما باز هم شکست یکشنبه‌شب آنها برابر پالرمو شرایط را برای او و بازیکنانش به اما و اگر کشید. لئوناردو بدون شک یکی از ضعیف‌ترین مربیان جوانی است که هیچ فلسفه‌ای ندارد. ارسال نظر
پربیننده