۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۳:۳۳

آواتار دربرابر انسان‌ها...

علاقه‌مندان به سینما با بسیاری از آثار جیمز کامرون مانند «نابودگر»، «بیگانه» و «تایتانیک» آشنایی کامل دارند، اما شاید نکته جالب توجه درباره وی ارائه آثار خلاقانه‌ای باشد که همواره حدود سینمایی را بویژه در زمینه‌های داستانی و تکنولوژیکی درهم می‌شکند و قلمروهای جدیدی را به‌روی فعالان این هنر می‌گشاید که شاید بهترین نمونه این فیلم‌ها، «نابودگر2» و «تایتانیک» باشد. فیلم تایتانیک این کارگردان 55 ساله موفق شد 3 جایزه اسکار بهترین فیلم سال، بهترین کارگردانی و بهترین تدوین را برای وی به ارمغان آورد. آخرین ساخته کامرون که «آواتار» نام دارد نیز در زمینه تکنیک‌های تولیدی نوعی نوآوری محسوب می‌شود. این فیلم با بودجه‌ای حدود 273 میلیون دلار تولید شده و از حضور سم ورثینگتون (در نقش اصلی) سود می‌برد که پیش‌تر شاهد نقش‌آفرینی او در فیلم «رهایی نابودگر» در نقش مارکوس بودیم. همچنین سیگورنی ویور نیز که در سری فیلم‌های ترسناک «بیگانه» به ایفای نقش پرداخت در این فیلم حضور دارد. آواتار داستان یک نظامی پیشین آمریکایی با نام جک سالی (با بازی سم ورثینگتون) را به تصویر می‌کشد که بر اثر جراحت، توانایی راه رفتن را از دست داده است، بنابراین وی برای برنامه‌ای موسوم به آواتار انتخاب می‌شود که وی را قادر می‌سازد تا دوباره راه برود. در همین راستا جک به سیاره‌ای به نام پاندورا فرستاده می‌شود که ساکنان آن به «ناوی» شهرت دارند، اما دست‌اندازی انسان‌ها به‌ منابع و جنگل‌های پاندورا، ناوی‌ها را به دفاع برمی‌انگیزاند. از سوی دیگر انسان‌ها که قادر نیستند در هوای پاندورا نفس بکشند با قرار گرفتن در قالبی موسوم به آواتار بسیاری از کارها را در این سیاره و برای خود میسر می‌کنند. تاکنون برخی از فیلم‌های کامرون با استقبال از سوی فیلمسازان دیگر، در قالب چندگانه ادامه یافته‌اند که انتظار می‌رود آواتار نیز چنین سرنوشتی داشته باشد. اما شاید مهم‌ترین نکته درباره آواتار حضور کامرون پس از 12 سال در مقام یک کارگردان و روی پرده‌ سینماها باشد.
ارسال نظر
captcha