«من نخستین کارگردانی خواهم بود که اعتراف می‌کند؛ من واقعا کارگردان خوبی هستم.» این جمله از فرانک کاپراست که هنگام دریافت جایزه یک عمر موفقیت هنری از سوی انستیتوی فیلم آمریکا بر زبان آورد، اما کاپرا از نظر بسیاری از اهالی سینما واقعا یک کارگردان خوب بود که تاثیرات بسیاری را نیز در هنر هفتم از خود برجای گذاشت و حتی نشریه اینترتینمنت ویکلی او را به‌عنوان نهمین کارگردان برتر تمام دوران انتخاب کرد. این کارگردان از جمله افرادی به شمار می‌رود که تاثیر چشمگیری روی سینمای کلاسیک آمریکا برجای گذاشت.
فرانک روزاریو کاپرا در 18 مه 1897 و در سیسیل ایتالیا متولد شد. خانواده او چند روز مانده به تولد 6 سالگی‌اش عازم ایالات متحده می‌شوند و پس از مدتی لس‌آنجلس را برای زندگی خود انتخاب می‌کنند. تحصیلات فرانک نیز در کالیفرنیا ادامه می‌یابد. او در سال 1918 و در رشته مهندسی از انستیتوی تکنولوژی کالیفرنیا فارغ‌التحصیل می‌شود. در ادامه و با وقوع جنگ جهانی اول، کاپرا به ارتش می‌پیوندد اما ابتلا به بیماری آنفلوآنزای اسپانیایی به حضور وی در نظام پایان می‌دهد و تبدیل شدن وی به شهروند آمریکا در سال 1920 با تغییر نام او به فرانک راسل کاپرا همراه شد. اما کاپرا پس از مدتی قدم در عرصه‌ای گذاشت که وی را تبدیل به یک نماد در سینما کرد. او که کار در زمینه فیلم را تنها به‌عنوان یک شغل موقت تابستانی شروع کرده بود در دهه‌های 1920 و 1930 اوج‌گیری خود را در سینما آغاز کرد به‌طوری‌که با ساخت فیلم «بانوی یک‌روزه» (1933) نخستین نامزدی جایزه اسکار بهترین کارگردانی را تجربه کرد. اما نکته جالب توجه در روز اهدای جوایز روی داد یعنی زمانی‌که ویل راجرز، مجری مراسم پاکتی را که نام برنده در آن بود باز کرد و گفت: «بیا و تحویلش بگیر فرانک» کاپرا که تا نیمه راه صحنه را برای دریافت جایزه پیموده بود، ناگهان متوجه شد که منظور راجرز از فرانک او نیست، بلکه فرانک لوید است که به همراه وی نامزد این جایزه شده بود و آن را برای فیلم «رژه سواره» دریافت کرد. سال بعد اما کاپرا باید تمام مسیر را می‌پیمود چراکه این جایزه تنها به وی و فیلم «در یک شب اتفاق افتاد» او تعلق داشت. این فیلم تمام 5 جایزه اسکاری را که نامزد آنها شده بود، ربود که در بین آنها می‌توان به جوایز بهترین هنرپیشه مرد و زن که به ترتیب در دستان کلارك گیبل و کلودت کولبرت قرار گرفت، اشاره کرد. اما بردن اسکار بهترین کارگردانی 2بار دیگر نیز برای کاپرا روی داد و این کارگردان به ترتیب برای فیلم‌های «آقای دیدز به شهر می‌رود» (1936) و «نمی‌توانی آن را با خودت ببری» (1938) این جایزه را دریافت کرد. دریافت اسکار بهترین کارگردانی برای فیلم «نمی‌توانی آن را با خودت ببری» باعث شد تا کاپرا نخستین کارگردانی باشد که 3 بار این جایزه را از آن خود می‌کند اما بعد از مدتی جان فورد وی را با 4 جایزه پشت‌سر گذاشت و ویلیام وایلر نیز با رکورد او برابری کرد. دوران جنگ جهانی دوم برای کاپرا با حضور دوباره وی در دنیای نظام ادامه یافت. او در این مدت به ساخت فیلم‌های مستند پرداخت و حتی با فلیم «مقدمه‌ای بر جنگ» جایزه اسکار بهترین فیلم مستند را دریافت کرد، اما اسکار تنها صحنه قدردانی از کاپرا نبود. در واقع از دیگر جوایزی که به کاپرا تعلق گرفت، می‌توان به گلدن‌گلوب برای فیلم «زندگی شگفت‌انگیز»(1946) و جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز برای یک عمر موفقیت هنری اشاره کرد.
همانطور که پیش‌تر به آن اشاره شد، کاپرا یکی از تاثیرگذارترین هنرپیشه‌های تاریخ سینما به شمار می‌آید به‌طوری که فیلم‌های «زندگی شگفت‌انگیز»، «آقای اسمیت به واشنگتن می‌رود» (1939) و «در یک شب اتفاق افتاد» که وی آنها را کارگردانی کرد در بین برترین فیلم‌های تاریخ جای گرفتند. فیلم‌های «مرد قوی» (1926)، «در یک شب اتفاق افتاد»، «آقای اسمیت به واشنگتن می‌رود»، «چرا می‌جنگیم» (1942) و «زندگی شگفت‌انگیز» هم در فهرست فیلم‌های ملی آمریکا قرار دارند. فیلم زندگی شگفت‌انگیز این کارگردان نیز به‌عنوان الهام‌بخش‌ترین فیلم تاریخ از سوی انستیتوی فیلم آمریکا انتخاب شد. همچنین 10 هنرپیشه نیز تحت کارگردانی کاپرا نامزد جایزه اسکار شدند که گری کوپر و جیمز استوارت از جمله آنها هستند. استوارتی که کاپرا دلنشین بودن او را در «عادی بودن غیرعادی»اش می‌دانست. کاپرا از جمله افرادی به شمار می‌آمد که مخالف رنگی کردن فیلم‌های کلاسیک بود و در این‌باره می‌گفت: «به پولسازان چابکی که در خیالات باطل خود گمان می‌کنند که با مالیدن رنگ به آثار کلاسیک می‌توانند آنها را تحت مالکیت خود درآورند کمک نکنید.» فرانک کاپرا سرانجام در سال 1991 و در کالیفرنیای ایالات متحده زمانی که در خواب بسر می‌برد بر اثر سکته قلبی و در94 سالگی درگذشت. ستاره‌ای نیز به نام وی در راهروی مشاهیر هالیوود قرار دارد. کاپرا می‌گفت: «نصیحت من به فیلمسازان جوان این است: از سبک‌ها پیروی نکنید بلکه بنیانگذار آنها باشید».
درباره «فرانک کاپرا»
یک کارگردان واقعاً خوب
«من نخستین کارگردانی خواهم بود که اعتراف می‌کند؛ من واقعا کارگردان خوبی هستم.» این جمله از فرانک کاپراست که هنگام دریافت جایزه یک عمر موفقیت هنری از سوی انستیتوی فیلم آمریکا بر زبان آورد، اما کاپرا از نظر بسیاری از اهالی سینما واقعا یک کارگردان خوب بود که تاثیرات بسیاری را نیز در هنر هفتم از خود برجای گذاشت و حتی نشریه اینترتینمنت ویکلی او را به‌عنوان نهمین کارگردان برتر تمام دوران انتخاب کرد. این کارگردان از جمله افرادی به شمار می‌رود که تاثیر چشمگیری روی سینمای کلاسیک آمریکا برجای گذاشت.
فرانک روزاریو کاپرا در 18 مه 1897 و در سیسیل ایتالیا متولد شد. خانواده او چند روز مانده به تولد 6 سالگی‌اش عازم ایالات متحده می‌شوند و پس از مدتی لس‌آنجلس را برای زندگی خود انتخاب می‌کنند. تحصیلات فرانک نیز در کالیفرنیا ادامه می‌یابد. او در سال 1918 و در رشته مهندسی از انستیتوی تکنولوژی کالیفرنیا فارغ‌التحصیل می‌شود. در ادامه و با وقوع جنگ جهانی اول، کاپرا به ارتش می‌پیوندد اما ابتلا به بیماری آنفلوآنزای اسپانیایی به حضور وی در نظام پایان می‌دهد و تبدیل شدن وی به شهروند آمریکا در سال 1920 با تغییر نام او به فرانک راسل کاپرا همراه شد. اما کاپرا پس از مدتی قدم در عرصه‌ای گذاشت که وی را تبدیل به یک نماد در سینما کرد. او که کار در زمینه فیلم را تنها به‌عنوان یک شغل موقت تابستانی شروع کرده بود در دهه‌های 1920 و 1930 اوج‌گیری خود را در سینما آغاز کرد به‌طوری‌که با ساخت فیلم «بانوی یک‌روزه» (1933) نخستین نامزدی جایزه اسکار بهترین کارگردانی را تجربه کرد. اما نکته جالب توجه در روز اهدای جوایز روی داد یعنی زمانی‌که ویل راجرز، مجری مراسم پاکتی را که نام برنده در آن بود باز کرد و گفت: «بیا و تحویلش بگیر فرانک» کاپرا که تا نیمه راه صحنه را برای دریافت جایزه پیموده بود، ناگهان متوجه شد که منظور راجرز از فرانک او نیست، بلکه فرانک لوید است که به همراه وی نامزد این جایزه شده بود و آن را برای فیلم «رژه سواره» دریافت کرد. سال بعد اما کاپرا باید تمام مسیر را می‌پیمود چراکه این جایزه تنها به وی و فیلم «در یک شب اتفاق افتاد» او تعلق داشت. این فیلم تمام 5 جایزه اسکاری را که نامزد آنها شده بود، ربود که در بین آنها می‌توان به جوایز بهترین هنرپیشه مرد و زن که به ترتیب در دستان کلارك گیبل و کلودت کولبرت قرار گرفت، اشاره کرد. اما بردن اسکار بهترین کارگردانی 2بار دیگر نیز برای کاپرا روی داد و این کارگردان به ترتیب برای فیلم‌های «آقای دیدز به شهر می‌رود» (1936) و «نمی‌توانی آن را با خودت ببری» (1938) این جایزه را دریافت کرد. دریافت اسکار بهترین کارگردانی برای فیلم «نمی‌توانی آن را با خودت ببری» باعث شد تا کاپرا نخستین کارگردانی باشد که 3 بار این جایزه را از آن خود می‌کند اما بعد از مدتی جان فورد وی را با 4 جایزه پشت‌سر گذاشت و ویلیام وایلر نیز با رکورد او برابری کرد. دوران جنگ جهانی دوم برای کاپرا با حضور دوباره وی در دنیای نظام ادامه یافت. او در این مدت به ساخت فیلم‌های مستند پرداخت و حتی با فلیم «مقدمه‌ای بر جنگ» جایزه اسکار بهترین فیلم مستند را دریافت کرد، اما اسکار تنها صحنه قدردانی از کاپرا نبود. در واقع از دیگر جوایزی که به کاپرا تعلق گرفت، می‌توان به گلدن‌گلوب برای فیلم «زندگی شگفت‌انگیز»(1946) و جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز برای یک عمر موفقیت هنری اشاره کرد.
همانطور که پیش‌تر به آن اشاره شد، کاپرا یکی از تاثیرگذارترین هنرپیشه‌های تاریخ سینما به شمار می‌آید به‌طوری که فیلم‌های «زندگی شگفت‌انگیز»، «آقای اسمیت به واشنگتن می‌رود» (1939) و «در یک شب اتفاق افتاد» که وی آنها را کارگردانی کرد در بین برترین فیلم‌های تاریخ جای گرفتند. فیلم‌های «مرد قوی» (1926)، «در یک شب اتفاق افتاد»، «آقای اسمیت به واشنگتن می‌رود»، «چرا می‌جنگیم» (1942) و «زندگی شگفت‌انگیز» هم در فهرست فیلم‌های ملی آمریکا قرار دارند. فیلم زندگی شگفت‌انگیز این کارگردان نیز به‌عنوان الهام‌بخش‌ترین فیلم تاریخ از سوی انستیتوی فیلم آمریکا انتخاب شد. همچنین 10 هنرپیشه نیز تحت کارگردانی کاپرا نامزد جایزه اسکار شدند که گری کوپر و جیمز استوارت از جمله آنها هستند. استوارتی که کاپرا دلنشین بودن او را در «عادی بودن غیرعادی»اش می‌دانست. کاپرا از جمله افرادی به شمار می‌آمد که مخالف رنگی کردن فیلم‌های کلاسیک بود و در این‌باره می‌گفت: «به پولسازان چابکی که در خیالات باطل خود گمان می‌کنند که با مالیدن رنگ به آثار کلاسیک می‌توانند آنها را تحت مالکیت خود درآورند کمک نکنید.» فرانک کاپرا سرانجام در سال 1991 و در کالیفرنیای ایالات متحده زمانی که در خواب بسر می‌برد بر اثر سکته قلبی و در94 سالگی درگذشت. ستاره‌ای نیز به نام وی در راهروی مشاهیر هالیوود قرار دارد. کاپرا می‌گفت: «نصیحت من به فیلمسازان جوان این است: از سبک‌ها پیروی نکنید بلکه بنیانگذار آنها باشید».
ارسال نظر
پربیننده