احمد شریعتی
ماجرا چندان پیچیده نیست. حامیان موسوی این روزها بشدت تحت فشار افکار عمومی هستند و پاسخی برای هتک حرمت به امام خمینی(ره) ندارند. سران فتنه نیز به‌واسطه این اهانت غیرقابل توجیه دچار انفعال شده‌اند و در پارادوکسی کلافه‌کننده میان ادعای نظام‌خواهی و نیز سخنان در خفا با لیدرهای خود مانده‌اند. اینگونه است که در انفعالی عجیب هواداران در پوشش زنان در می‌آیند و سران، نفاق پیشه می‌کنند.
ماجرا چندان پیچیده نیست. سران نه می‌توانند به صراحت و در قالب بیانیه اقدام اهانت به امام(ره) را محکوم کنند ـ چرا که اندک بازماندگان هوادار آنها اساساً زاویه‌ای با نگرش‌های ضدانقلابی و ضدامامی ندارند و محکومیت سران موجب رویگردانی این اندک اطرافیان می‌شود ـ و نه می‌توانند همانند هواداران خود سکوت حاکی از رضایت اختیارکنند که در این صورت روزشمار انقراض به کار خواهد افتاد. این تمام واقعیت این روزهای جریانی است که پیدایشش با یک دروغ بزرگ (تقلب) بود و بقایش نیز به دروغ و شایعه وابسته است و البته این روزها در مخمصه‌ای بی‌چاره گرفتار شده است. اندرزها بر تصمیم‌گیران این جریان اثرگذار نیست و «دیالوگ» بی‌فایده‌ترین راهکاری است که برای سرعقل آوردن آنها می‌توان پیشنهاد داد. آنها در سراشیبی وحشتناک سقوط قرار دارند و گویا پرده‌هایی پولادین برچشم‌ها و گوش‌هایشان آویخته است. پریشان‌گویی‌های آنان، این را می‌گوید اما به عنوان نمونه اینها را نیز از نظر بگذرانید:
حامیان موسوی در واکنش به دستگیری یک عنصر آشوبگر درجه چندم، به ناگاه در شمایل زنان درمی‌آیند و تبلیغات گسترده‌ای را برای پیوستن دیگران به آنها انجام می‌دهند. نکته بسیار عجیب آنکه موسوی و بویژه مجمع روحانیون کمترین واکنشی در این‌باره نشان نمی‌دهند! آیا موسوی و مجمع روحانیون نمی‌دانند حکم فقهی پوشش زنانه برای مردان چیست؟ از سوی دیگر آیا آنها نمی‌دانند این اقدام حامیان آنها در افکار عمومی با چه واکنش‌هایی مواجه شده است؟ این روزها در هر کوی و برزن هرگاه سخن از این اقدام حامیان موسوی به میان می‌آید لبخند تمسخر به چهره ملت نمایان می‌شود. آیا آنها از این موضوع نیز بی‌اطلاع هستند؟
اما دیگر موضوع که پرسش‌های جدی‌تری به همراه دارد. «مردان باحجاب» چند روز پس از ملبس شدن به پوشش زنانه، اعلام کرده‌اند، این اقدام را برای اعلام مخالفت با «حجاب اسلامی» انجام می‌دهند! و به دنبال این اعلام، رسانه‌ها و چهره‌های مخالف نظام و اسلام از جمله شیرین عبادی به مدح آنان می‌پردازند! اگرچه واکنش به چنین اقدامات و اظهاراتی در جامعه فقط «تمسخر» و «تاسف» است اما آیا روحانیون مجمع و موسوی از این موضوع بی‌اطلاع هستند؟
بدون شک آنها از همه این اقدامات باخبرند ولی براستی چرا سکوت گزیده‌اند؟ دلیل این سکوت هم پیچیده نیست. این سکوت هم‌جنس با سکوت در قبال اهانت به اندیشه‌ها و افکار امام خمینی (ره) در روزهای قدس و 13 آبان و اهانت به عکس امام خمینی(ره) است. آنان این روزها نمی‌دانند میان ادعاهایشان و طرفدارانشان کدام را برگزینند. اگر بر ادعا پافشاری کنند، اندک طرفداران آنها هم دیگر در اطرافشان نیستند و اگر جانب ساختارشکنی‌ها و اعتقادات طرفدارانشان را بگیرند، دیگر جایی در جمهوری اسلامی ایران ندارند. همه چیز مشخص است. ماجرا پیچیده نیست!
ماجرا پیچیده نیست!
احمد شریعتی
ماجرا چندان پیچیده نیست. حامیان موسوی این روزها بشدت تحت فشار افکار عمومی هستند و پاسخی برای هتک حرمت به امام خمینی(ره) ندارند. سران فتنه نیز به‌واسطه این اهانت غیرقابل توجیه دچار انفعال شده‌اند و در پارادوکسی کلافه‌کننده میان ادعای نظام‌خواهی و نیز سخنان در خفا با لیدرهای خود مانده‌اند. اینگونه است که در انفعالی عجیب هواداران در پوشش زنان در می‌آیند و سران، نفاق پیشه می‌کنند.
ماجرا چندان پیچیده نیست. سران نه می‌توانند به صراحت و در قالب بیانیه اقدام اهانت به امام(ره) را محکوم کنند ـ چرا که اندک بازماندگان هوادار آنها اساساً زاویه‌ای با نگرش‌های ضدانقلابی و ضدامامی ندارند و محکومیت سران موجب رویگردانی این اندک اطرافیان می‌شود ـ و نه می‌توانند همانند هواداران خود سکوت حاکی از رضایت اختیارکنند که در این صورت روزشمار انقراض به کار خواهد افتاد. این تمام واقعیت این روزهای جریانی است که پیدایشش با یک دروغ بزرگ (تقلب) بود و بقایش نیز به دروغ و شایعه وابسته است و البته این روزها در مخمصه‌ای بی‌چاره گرفتار شده است. اندرزها بر تصمیم‌گیران این جریان اثرگذار نیست و «دیالوگ» بی‌فایده‌ترین راهکاری است که برای سرعقل آوردن آنها می‌توان پیشنهاد داد. آنها در سراشیبی وحشتناک سقوط قرار دارند و گویا پرده‌هایی پولادین برچشم‌ها و گوش‌هایشان آویخته است. پریشان‌گویی‌های آنان، این را می‌گوید اما به عنوان نمونه اینها را نیز از نظر بگذرانید:
حامیان موسوی در واکنش به دستگیری یک عنصر آشوبگر درجه چندم، به ناگاه در شمایل زنان درمی‌آیند و تبلیغات گسترده‌ای را برای پیوستن دیگران به آنها انجام می‌دهند. نکته بسیار عجیب آنکه موسوی و بویژه مجمع روحانیون کمترین واکنشی در این‌باره نشان نمی‌دهند! آیا موسوی و مجمع روحانیون نمی‌دانند حکم فقهی پوشش زنانه برای مردان چیست؟ از سوی دیگر آیا آنها نمی‌دانند این اقدام حامیان آنها در افکار عمومی با چه واکنش‌هایی مواجه شده است؟ این روزها در هر کوی و برزن هرگاه سخن از این اقدام حامیان موسوی به میان می‌آید لبخند تمسخر به چهره ملت نمایان می‌شود. آیا آنها از این موضوع نیز بی‌اطلاع هستند؟
اما دیگر موضوع که پرسش‌های جدی‌تری به همراه دارد. «مردان باحجاب» چند روز پس از ملبس شدن به پوشش زنانه، اعلام کرده‌اند، این اقدام را برای اعلام مخالفت با «حجاب اسلامی» انجام می‌دهند! و به دنبال این اعلام، رسانه‌ها و چهره‌های مخالف نظام و اسلام از جمله شیرین عبادی به مدح آنان می‌پردازند! اگرچه واکنش به چنین اقدامات و اظهاراتی در جامعه فقط «تمسخر» و «تاسف» است اما آیا روحانیون مجمع و موسوی از این موضوع بی‌اطلاع هستند؟
بدون شک آنها از همه این اقدامات باخبرند ولی براستی چرا سکوت گزیده‌اند؟ دلیل این سکوت هم پیچیده نیست. این سکوت هم‌جنس با سکوت در قبال اهانت به اندیشه‌ها و افکار امام خمینی (ره) در روزهای قدس و 13 آبان و اهانت به عکس امام خمینی(ره) است. آنان این روزها نمی‌دانند میان ادعاهایشان و طرفدارانشان کدام را برگزینند. اگر بر ادعا پافشاری کنند، اندک طرفداران آنها هم دیگر در اطرافشان نیستند و اگر جانب ساختارشکنی‌ها و اعتقادات طرفدارانشان را بگیرند، دیگر جایی در جمهوری اسلامی ایران ندارند. همه چیز مشخص است. ماجرا پیچیده نیست!
ارسال نظر
پربیننده