بهار مهرنژاد: ساعت 6 صبح است. از خواب بلند می‌شویم، صبحانه می‌خوریم، ساعت 7 از خانه بیرون می‌رویم. در ساعتی که معلوم نیست به اداره می‌رسیم، پشت میز کارمان می‌نشینیم و... عقربه ساعت بین 8 و 9 است که به خانه بازمی‌گردیم، همچنان که سریال 90شبی می‌بینیم و شرایط اقتصادی جامعه را تحلیل می‌کنیم، شام می‌خوریم و دست آخر می‌خوابیم؛ مثل همه روزهای قبل و روزهایی که قرار است بعداً بیاید. فرم زندگی اغلب ما اینگونه است. در یک قالب روزمره گرفتار شده‌ایم و ظاهرا راه خلاصی نیست. اما هست: کتاب خواندن. مارسل پروست خالق« در جست‌وجوی زمان از دست رفته» - مهم‌ترین و طولانی‌ترین کتاب قرن بیستم- معتقد است : خواندنِ کتاب، بابِ زندگی معنوی است و می‌تواند ما را به آن وارد کند. یکی از کتاب‌هایی که به نظر می‌رسد در دگرگون کردن زندگی ما تاثیرگذار خواهد بود، رمانی است به نام «چرخ دنده‌ها» نوشته امیراحمدی آریان که پیش از این با ترجمه رمان‌های «اوهام» پل استر و «جایی برای پیرمردها نیست» نوشته کورمک مک‌کارتی وارد عرصه ادبیات شده است. کتاب «چرخ دنده‌ها» که اوایل هفته جاری واز سوی نشر چشمه منتشر شده، رمانی کوتاه است که مساله تصادف و همزمانی‌های برخی وقایع پیش‌بینی‌ناپذیر را در قالب زندگی 2 انسان بیان می‌کند. به گفته نویسنده، در این کتاب نحوه تصادفی بودن برخی اتفاقات و تاثیرات آن در زندگی آدم‌ها با نوعی نگاه فلسفی بیان شده است. داستان این کتاب که وقایع آن در 2 شهر تهران و اهواز می‌گذرد، درباره 2 شخصیت است که براساس یک تصادف، زندگی آنان به هم گره خورده است. نشر چشمه همچنین مجموعه داستانی از حسن محمودی به نام «از 14 سالگی می‌ترسم» را به چاپ رسانده که در مدت زمان یک هفته‌ای که بازار آمده توانسته توجه زیادی از منتقدان را به خود جلب کند. «از 14 سالگی می‌ترسم» شامل ۸ داستان کوتاه است که نویسنده درآن وقایع اجتماعی را با استفاده از فرم‌ها و الگوهای کهن به روایت‌هایی داستانی تبدیل کرده است. کتاب دیگری که خواندنش توصیه می‌شود، مجموعه داستانی است از آزاده محسنی به نام «متولد ماه جغد». داستان‌های این کتاب درباره اقشار متفاوت جامعه شهری است که از زبان راویان مختلف روایت می‌شود. این مجموعه دربرگیرنده 10 داستان کوتاه است و نویسنده در آن، دغدغه‌های انسانی را در قالب موضوعات مختلف و با لحنی گزارش گونه به نگارش درآورده است. این کتاب را می‌توانید از نشر «ققنوس» و با قیمت 2000 تومان تهیه کنید. نمی‌دانم چقدر به ادبیات فرانسه علاقه‌مندید و با آثار پاتریک مودیانو آشنا هستید. اگر کتاب «در کافه جوانی گمشده» این نویسنده را خوانده‌اید و از آن لذت برده‌اید پیشنهاد می‌کنم دیگر اثر ترجمه شده این نویسنده با عنوان «خیابان بوتیک‌های خاموش» را حتما بخوانید. این کتاب که در سال 1978 برنده جایزه گنکور شناخته شد و همانند «در کافه جوانی گمشده» ساسان تبسمی آن را ترجمه کرده، ماجرای کارآگاهی را شرح می‌دهد که حافظه‌اش را از دست داده و به دنبال شناخت هویت فراموش‌شده خویش است. مودیانو در این اثر با زبانی ساده و به دور از هرگونه پیچیدگی و لفاظی‌های زبانی به روایت زندگی افرادی می‌پردازد که در میانه راه بوده و همچنان در دنیای خواب زده خود روزگارشان را می‌گذرانند. شخصیت‌های مودیانو همیشه ناآرام هستند و هیچ‌وقت احساس آرامش نمی‌کنند. آنها درباره هیچ‌چیز اطمینان ندارند؛ نه درباره رگ و ریشه خود، نه سرگذشت خود، نه حافظه خود، نه زندگی‌ای که از سَر می‌گذرانند و نه احساسات‌شان. فقط سعی می‌کنند تا آنجا که می‌توانند زنده بمانند؛ آدم‌هایی که متعلق به گذشته بوده و دیگر وجود ندارند و همانطور که مودیانو در نخستین سطر کتاب می‌نویسد، هیچ هستند، هیچ جز شبحی روشن! مروری بر ادبیات در هفته‌ای که گذشت
رمان چگونه می‌تواند زندگی شما را دگرگون کند!
بهار مهرنژاد: ساعت 6 صبح است. از خواب بلند می‌شویم، صبحانه می‌خوریم، ساعت 7 از خانه بیرون می‌رویم. در ساعتی که معلوم نیست به اداره می‌رسیم، پشت میز کارمان می‌نشینیم و... عقربه ساعت بین 8 و 9 است که به خانه بازمی‌گردیم، همچنان که سریال 90شبی می‌بینیم و شرایط اقتصادی جامعه را تحلیل می‌کنیم، شام می‌خوریم و دست آخر می‌خوابیم؛ مثل همه روزهای قبل و روزهایی که قرار است بعداً بیاید. فرم زندگی اغلب ما اینگونه است. در یک قالب روزمره گرفتار شده‌ایم و ظاهرا راه خلاصی نیست. اما هست: کتاب خواندن. مارسل پروست خالق« در جست‌وجوی زمان از دست رفته» - مهم‌ترین و طولانی‌ترین کتاب قرن بیستم- معتقد است : خواندنِ کتاب، بابِ زندگی معنوی است و می‌تواند ما را به آن وارد کند. یکی از کتاب‌هایی که به نظر می‌رسد در دگرگون کردن زندگی ما تاثیرگذار خواهد بود، رمانی است به نام «چرخ دنده‌ها» نوشته امیراحمدی آریان که پیش از این با ترجمه رمان‌های «اوهام» پل استر و «جایی برای پیرمردها نیست» نوشته کورمک مک‌کارتی وارد عرصه ادبیات شده است. کتاب «چرخ دنده‌ها» که اوایل هفته جاری واز سوی نشر چشمه منتشر شده، رمانی کوتاه است که مساله تصادف و همزمانی‌های برخی وقایع پیش‌بینی‌ناپذیر را در قالب زندگی 2 انسان بیان می‌کند. به گفته نویسنده، در این کتاب نحوه تصادفی بودن برخی اتفاقات و تاثیرات آن در زندگی آدم‌ها با نوعی نگاه فلسفی بیان شده است. داستان این کتاب که وقایع آن در 2 شهر تهران و اهواز می‌گذرد، درباره 2 شخصیت است که براساس یک تصادف، زندگی آنان به هم گره خورده است. نشر چشمه همچنین مجموعه داستانی از حسن محمودی به نام «از 14 سالگی می‌ترسم» را به چاپ رسانده که در مدت زمان یک هفته‌ای که بازار آمده توانسته توجه زیادی از منتقدان را به خود جلب کند. «از 14 سالگی می‌ترسم» شامل ۸ داستان کوتاه است که نویسنده درآن وقایع اجتماعی را با استفاده از فرم‌ها و الگوهای کهن به روایت‌هایی داستانی تبدیل کرده است. کتاب دیگری که خواندنش توصیه می‌شود، مجموعه داستانی است از آزاده محسنی به نام «متولد ماه جغد». داستان‌های این کتاب درباره اقشار متفاوت جامعه شهری است که از زبان راویان مختلف روایت می‌شود. این مجموعه دربرگیرنده 10 داستان کوتاه است و نویسنده در آن، دغدغه‌های انسانی را در قالب موضوعات مختلف و با لحنی گزارش گونه به نگارش درآورده است. این کتاب را می‌توانید از نشر «ققنوس» و با قیمت 2000 تومان تهیه کنید. نمی‌دانم چقدر به ادبیات فرانسه علاقه‌مندید و با آثار پاتریک مودیانو آشنا هستید. اگر کتاب «در کافه جوانی گمشده» این نویسنده را خوانده‌اید و از آن لذت برده‌اید پیشنهاد می‌کنم دیگر اثر ترجمه شده این نویسنده با عنوان «خیابان بوتیک‌های خاموش» را حتما بخوانید. این کتاب که در سال 1978 برنده جایزه گنکور شناخته شد و همانند «در کافه جوانی گمشده» ساسان تبسمی آن را ترجمه کرده، ماجرای کارآگاهی را شرح می‌دهد که حافظه‌اش را از دست داده و به دنبال شناخت هویت فراموش‌شده خویش است. مودیانو در این اثر با زبانی ساده و به دور از هرگونه پیچیدگی و لفاظی‌های زبانی به روایت زندگی افرادی می‌پردازد که در میانه راه بوده و همچنان در دنیای خواب زده خود روزگارشان را می‌گذرانند. شخصیت‌های مودیانو همیشه ناآرام هستند و هیچ‌وقت احساس آرامش نمی‌کنند. آنها درباره هیچ‌چیز اطمینان ندارند؛ نه درباره رگ و ریشه خود، نه سرگذشت خود، نه حافظه خود، نه زندگی‌ای که از سَر می‌گذرانند و نه احساسات‌شان. فقط سعی می‌کنند تا آنجا که می‌توانند زنده بمانند؛ آدم‌هایی که متعلق به گذشته بوده و دیگر وجود ندارند و همانطور که مودیانو در نخستین سطر کتاب می‌نویسد، هیچ هستند، هیچ جز شبحی روشن! ارسال نظر
پربیننده