۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۰:۴۹

باکلمه

ده یک فتحه روی دال که قرار بگیرد نشان از عددی می‌دهد که عموماً بیان کثرت می‌کند. ده با واژه‌های فراوان دیگری همراه شده است و ترکیب‌های جدیدی ساخته مثل: ده مرده، ده‌ستون، ده شب، ده روزه و غیره، همچنین گاه با یک پسوند معنا یا مفهوم یا مصداق امری می‌کند که از نظر ساخت دستوری صفت نسبی نام می‌گیرد و آن واژه «دهه» است، با یک پیش زمینه ذهنی و فرهنگی و دینی. ممکن است یک ماه به 3 دهه تقسیم شود یا 40 روز به 4 دهه. اما یکی از این دهه‌ها در طول سال که قریب به هزار و 400 سال سابقه دارد، دهه اول ماهی است که کم‌نظیرترین اتفاق تاریخ در آن می‌افتد. ده‌روزی که سناریوی آن‌گویی از ازل با قلم خداوند نوشته شده بود. شخصیت‌های آن نیز از پیش‌تعیین شده و نقش اول این سناریوی تاریخی ـ حماسی و دینی باید مردی باشد که در مکتب بزرگمردی چون محمد(ص) مردی بیاموزد. مردی باشد که در سایه حق و تحت هدایت و حمایت بزرگمردی دیگر به نام علی (ع) قد کشیده باشد. مردی که غیرت و آزادی و آزادگی را در دامن بزرگ‌زنی به نام فاطمه(س) باید بیاموزد. برادر کوچک‌تر حسن(ع) از نظر سن اما بزرگ در «هیهات من الذله»، سرافراز در حق‌طلبی و مبارز در همیشه تاریخ، او جز حسین(ع) نیست. حسینی که اگر در سی و ششمین دهه سال برای او، برای جای خالی او اشک بریزیم سزاست. حسینی که اگر تمام روزهای سال را با نام و عظمت و اعتبار و حماسه او، سینه سپر کنیم زیباست. همو که یک بیگانه غیرمسلمان را با حرکت مردانه خویش علیه نامردها وادار می‌کند تا بگوید: «من نمی‌دانم حسین کیست؟ و تا به حال درباره او تحقیق نکرده‌ام، اما همین که می‌گویند او به‌خاطر بیعت نکردن با ستمگران کشته شد، باید انسان بسیار بزرگی باشد». دهه اول ماه محرم، دهه تراژدی مقدس و اشک و حماسه و عشق است. همراه با یک تراژدی بزرگ هم باید به او، به خود و به تاریخ خود بالید و فخر فروخت و هم برای خلأيی که در تاریخ ایجاد شد،‌خلأيی که بی‌حسین با هیچ کس پر نخواهد شد، گریست نه برای مظلومیت حسین(ع)، نه برای غربت حسین(ع) و نه برای مرگ او که برای جای خالی او که در تاریخ تکرار ناشدنی بود. حسین این حماسه‌ساز جاویدان، بزرگ‌تر از آن است که مظلومش معرفی کنیم، غریب و مضطر تعریفش کنیم. مرگ او را مرگی کم بدانی بلکه پهلوانی است که مردانه با نامردها می‌جنگد . ظلم و زورگویی را بر نمی‌تابد، عصیان می‌کند علیه آنهایی که می‌خواهند همیشه از دیگران برده‌ای بسازند برای سواری خود و حسین برنمی‌تابد. برمی‌خیزد و ایستاده شهید می‌شود، چون او یک مرد بود، یک جوانمرد بود و یک اسطوره! نخستین‌ استودیوی استاندارد میکس صدا در ایران افتتاح شد فاز جدید استودیوی بهمن با مدیریت مسعود بهنام روز سه‌شنبه در جمع خبرنگاران به بهره‌برداری رسید تا به این ترتیب سینمای ایران به تنها استودیوی استاندارد میکس صدا مجهز شود. مسعود بهنام، در کنار خبرنگاران با مراجعه به بخش‌های مختلف استودیو به معرفی امکانات جدید موجود پرداخت. او گفت: «از سال 1364به بعد، سیستم صدای سینمای ایران دچار تغییراتی اساسی شد و افراد توانستند اقدام به صدابرداری سرصحنه بکنند. در آن زمان تجهیزات ما در این زمینه هم به نسبت خوب بود اما همواره سالنی استاندارد برای مرحله‌ آخر که مربوط به میکس صدا می‌شود را کم داشتیم. برای یک میکس خوب داشتن سالنی شبیه به سالن‌های سینما از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است اما متاسفانه در تمام این سال‌ها ما به‌شکل غم‌انگیزی فاقد چنین سالنی بودیم.» به گزارش خبرآنلاین، او ادامه داد: «اکنون این سالن از نظر ابعاد پرده هیچ تفاوتی با سالن‌های سینما ندارد و به‌غیر از صندلی‌های سینما از تمام ویژگی‌های یک‌سالن سینما بهره می‌برد و بدین ترتیب و با بهره‌گیری از ابزار و تجهیزات روز دنیا این استودیو قادر شده است که صدای فیلم‌ها را به شکل چند باندی با روشی مشابه دالبی SR ضبط کند». ماجرا پیچیده نیست! ادامه از صفحه اول بدون شک آنها از همه این اقدامات باخبرند ولی براستی چرا سکوت گزیده‌اند؟ دلیل این سکوت هم پیچیده نیست. این سکوت هم‌جنس با سکوت در قبال اهانت به اندیشه‌ها و افکار امام خمینی (ره) در روزهای قدس و 13 آبان و اهانت به عکس امام خمینی‌(ره) است. آنان این روزها نمی‌دانند میان ادعاهایشان و طرفدارانشان کدام را برگزینند. اگر بر ادعا پافشاری کنند، اندک طرفداران آنها هم دیگر در اطرافشان نیستند و اگر جانب ساختارشکنی‌ها و اعتقادات طرفدارانشان را بگیرند، دیگر جایی در جمهوری اسلامی ایران ندارند. همه چیز مشخص است. ماجرا پیچیده نیست! نخستین‌ استودیوی استاندارد میکس صدا در ایران افتتاح شد فاز جدید استودیوی بهمن با مدیریت مسعود بهنام روز سه‌شنبه در جمع خبرنگاران به بهره‌برداری رسید تا به این ترتیب سینمای ایران به تنها استودیوی استاندارد میکس صدا مجهز شود. مسعود بهنام، در کنار خبرنگاران با مراجعه به بخش‌های مختلف استودیو به معرفی امکانات جدید موجود پرداخت. او گفت: «از سال 1364به بعد، سیستم صدای سینمای ایران دچار تغییراتی اساسی شد و افراد توانستند اقدام به صدابرداری سرصحنه بکنند. در آن زمان تجهیزات ما در این زمینه هم به نسبت خوب بود اما همواره سالنی استاندارد برای مرحله‌ آخر که مربوط به میکس صدا می‌شود را کم داشتیم. برای یک میکس خوب داشتن سالنی شبیه به سالن‌های سینما از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است اما متاسفانه در تمام این سال‌ها ما به‌شکل غم‌انگیزی فاقد چنین سالنی بودیم.» به گزارش خبرآنلاین، او ادامه داد: «اکنون این سالن از نظر ابعاد پرده هیچ تفاوتی با سالن‌های سینما ندارد و به‌غیر از صندلی‌های سینما از تمام ویژگی‌های یک‌سالن سینما بهره می‌برد و بدین ترتیب و با بهره‌گیری از ابزار و تجهیزات روز دنیا این استودیو قادر شده است که صدای فیلم‌ها را به شکل چند باندی با روشی مشابه دالبی SR ضبط کند».
ارسال نظر
captcha
پربیننده