شاید اعضای کمیته فنی فدراسیون وزنهبرداری هم حدس نمیزدنند اتفاقاتی که در جلسه سهشنبه این کمیته افتاد، صبح چهارشنبه به تیتر اصلی خبرگزاریهای مختلف تبدیل شود. جلسهای که محمدرضا کاظمینژاد یکی از اعضای این کمیته دربارهاش میگوید: «در این 3-2 سال گذشته کمیته فنی به شکل واقعی خودش وجود نداشت و تنها جلساتی را برگزار میکرد». همین جلسه پر سر و صدا صبح دیروز به مهمترین خبر ورزشی تبدیل شد و هر یک از خبرگزاریها تفسیری متفاوت از آن ارائه کردند.
ایسنا اعلام کرد، اعضای کادر فنی تیم ملی بزرگسالان به دلیل «اتفاقات غیرمنتظره» و «تکرار محرومیتهای ملیپوشان ایرانی به دلیل دوپینگ» مادامالعمر از مربیگری محروم شدهاند. حرفهای دبیر فدراسیون وزنهبرداری هم این خبر را تایید میکرد. او در مصاحبهاش به سابقه بد وزنهبرداری ایران در دوپینگ اشاره میکند: «چند سال پیش زمانی که ایوانف نیز در ایران فعالیت میکرد، پس از اعلام شدن دوپینگ تیم ملی به صورت مادامالعمر محروم شد. کسانی که آلوده این مسائل میشوند، جوانان را هم آلوده میکنند. آنها صلاحیت این را ندارند که جوانان را رهبری کرده و به آنها تعلیم و تربیت بیاموزند.» البته پس از این خبر، خبرگزاری مهر که از خبر جا مانده بود و البته خط مشی آنها در ماههای اخیر مشخص است، اعلام کرد که حسین رضازاده، مدیر فنی تیمهای ملی هم جزو کسانی است که مشمول این محرومیت واقع میشود اما فارس هم ساعتی بعد در گفتوگویی که با جلایر داشت، خبر محرومیت رضازاده را تکذیب کرد: «هرگز نگفتهام رضازاده و کادر فنی تیم ملی به صورت مادامالعمر محروم شدهاند. باز هم تاکید میکنم این موضوع بستگی به نظرات همه اعضای کادر فنی فدراسیون دارد و نتیجه نهایی روز دوشنبه مشخص خواهد شد. اعضای کادر فنی فدراسیون روز سهشنبه با تشکیل جلسهای رسمی، ناکامیهای اخیر تیم ملی ایران را در مسابقات جهانی کرهجنوبی بررسی کردند، اما به نتیجهای نرسیدند و جلسه به زمان دیگری موکول شد.» اگر خبر اصلی که صبح دیروز منتشر شد را هم دوباره رصد کنیم، میبینیم تاکید شده، کادر فنی تیم ملی دچار محرومیت شدهاند و نیاز به توضیح نیست که رضازاده، مدیر فنی تیمهای ملی است و نفر اول کادر فنی تیم ملی زارع است. یکی از افراد نزدیک به فدراسیون وزنهبرداری به خبرنگار «وطن امروز» میگوید: «کمیته فنی صلاحیت اتخاذ چنین تصمیماتی را ندارد و وظیفه این کمیته بررسی شرایط فنی تیمهای ملی است».
وزنهبرداری بدون دوپینگ هرگز!
تا قبل از این صحبت درباره دوپینگ تابو بود. کسی جرات نداشت بگوید که در وزنهبرداری و دیگر ورزشهای قدرتی دوپینگ بیداد میکند اما الان کار به جایی رسیده که به قول سعید آذری یکی از قهرمانان سابق وزنهبرداری ما باید بین اخلاق و مدال یکی را انتخاب کنیم: « در دهه 1990 و با فروپاشی شوروی سابق، استرالیا اسرار ورزشی شوروی را 50 میلیون دلار خریداری کرد و در این اسرار مطالب مربوط به بیوشیمی نیز وجود داشت. آنها با استفاده از این اسرار و با توجه به اینکه در رشته شنا استعداد داشتند، قدرت اول دنیا شدند. امروزه بدون استفاده از مکمل امکان ندارد، کسی قهرمان جهان شود و این قهرمانی خود را حفظ کند. در آن کشورها همه چیز برای کسب مدال است. اما در کشور ما بحث اخلاقیات نیز مطرح بوده و ما حاضر نیستیم به هر قیمتی مدال بگیریم اما خیلی جالب است که در بررسی عملکرد فدراسیونها تعداد مدال را مدنظر قرار میدهیم. اول باید تکلیفمان را با این تناقض مشخص کنیم، مدال میخواهیم یا اخلاق». آنهایی که از نزدیک معادلات حاکم بر فدراسیون جهانی وزنهبرداری را دنبال میکنند، میدانند که تاماش آیان، رئیس مجاری این فدراسیون چه امپراتوری ناپاکی را به وجود آورده است. در سالهای نه چندان دور، شایعههای بسیاری درباره خرید و فروش مدالهای مختلف در رقابتهای بینالمللی مطرح بود که با گرفتن دامن ایران، این موضوع برای ما به اثبات رسید. همه بازیهای المپیک سیدنی را بهخاطر دارند. جایی که شاهين نصیرینیا در حالی که سال گذشتهاش در آتن قهرمان یونان را شکست داده بود و طلا گرفته بود، در صحنه رقابتهای سیدنی قربانی آسیبدیدگی ساختگی شد تا میلیونها علاقهمند را به این دل خوش کند که آسیب دیده است. اما واقعیت ماجرا را همانگونه که بسیاری از نزدیکان او پیش از این اعلام کردهاند، از گریههای چند روزه نصیرینیا مشخص بود. در آن رقابتها براساس همین زدوبندها، اراده «ملوکانه!» مسؤولان فدراسیون بینالمللی بر قهرمانی «پیروس دیماس» از یونان قرار گرفته بود که چنین هم شد. بدینترتیب پیش از رقابت به نصیرینیا به صورت رسمی اعلام میکنند که نمونهاش مثبت شده و نمیتواند در رقابتها شرکت کند! امپراتوری ناپاک «تاماش آیان» در فدراسیون جهانی
وزنهبرداری در بنبست!
شاید اعضای کمیته فنی فدراسیون وزنهبرداری هم حدس نمیزدنند اتفاقاتی که در جلسه سهشنبه این کمیته افتاد، صبح چهارشنبه به تیتر اصلی خبرگزاریهای مختلف تبدیل شود. جلسهای که محمدرضا کاظمینژاد یکی از اعضای این کمیته دربارهاش میگوید: «در این 3-2 سال گذشته کمیته فنی به شکل واقعی خودش وجود نداشت و تنها جلساتی را برگزار میکرد». همین جلسه پر سر و صدا صبح دیروز به مهمترین خبر ورزشی تبدیل شد و هر یک از خبرگزاریها تفسیری متفاوت از آن ارائه کردند.
ایسنا اعلام کرد، اعضای کادر فنی تیم ملی بزرگسالان به دلیل «اتفاقات غیرمنتظره» و «تکرار محرومیتهای ملیپوشان ایرانی به دلیل دوپینگ» مادامالعمر از مربیگری محروم شدهاند. حرفهای دبیر فدراسیون وزنهبرداری هم این خبر را تایید میکرد. او در مصاحبهاش به سابقه بد وزنهبرداری ایران در دوپینگ اشاره میکند: «چند سال پیش زمانی که ایوانف نیز در ایران فعالیت میکرد، پس از اعلام شدن دوپینگ تیم ملی به صورت مادامالعمر محروم شد. کسانی که آلوده این مسائل میشوند، جوانان را هم آلوده میکنند. آنها صلاحیت این را ندارند که جوانان را رهبری کرده و به آنها تعلیم و تربیت بیاموزند.» البته پس از این خبر، خبرگزاری مهر که از خبر جا مانده بود و البته خط مشی آنها در ماههای اخیر مشخص است، اعلام کرد که حسین رضازاده، مدیر فنی تیمهای ملی هم جزو کسانی است که مشمول این محرومیت واقع میشود اما فارس هم ساعتی بعد در گفتوگویی که با جلایر داشت، خبر محرومیت رضازاده را تکذیب کرد: «هرگز نگفتهام رضازاده و کادر فنی تیم ملی به صورت مادامالعمر محروم شدهاند. باز هم تاکید میکنم این موضوع بستگی به نظرات همه اعضای کادر فنی فدراسیون دارد و نتیجه نهایی روز دوشنبه مشخص خواهد شد. اعضای کادر فنی فدراسیون روز سهشنبه با تشکیل جلسهای رسمی، ناکامیهای اخیر تیم ملی ایران را در مسابقات جهانی کرهجنوبی بررسی کردند، اما به نتیجهای نرسیدند و جلسه به زمان دیگری موکول شد.» اگر خبر اصلی که صبح دیروز منتشر شد را هم دوباره رصد کنیم، میبینیم تاکید شده، کادر فنی تیم ملی دچار محرومیت شدهاند و نیاز به توضیح نیست که رضازاده، مدیر فنی تیمهای ملی است و نفر اول کادر فنی تیم ملی زارع است. یکی از افراد نزدیک به فدراسیون وزنهبرداری به خبرنگار «وطن امروز» میگوید: «کمیته فنی صلاحیت اتخاذ چنین تصمیماتی را ندارد و وظیفه این کمیته بررسی شرایط فنی تیمهای ملی است».
وزنهبرداری بدون دوپینگ هرگز!
تا قبل از این صحبت درباره دوپینگ تابو بود. کسی جرات نداشت بگوید که در وزنهبرداری و دیگر ورزشهای قدرتی دوپینگ بیداد میکند اما الان کار به جایی رسیده که به قول سعید آذری یکی از قهرمانان سابق وزنهبرداری ما باید بین اخلاق و مدال یکی را انتخاب کنیم: « در دهه 1990 و با فروپاشی شوروی سابق، استرالیا اسرار ورزشی شوروی را 50 میلیون دلار خریداری کرد و در این اسرار مطالب مربوط به بیوشیمی نیز وجود داشت. آنها با استفاده از این اسرار و با توجه به اینکه در رشته شنا استعداد داشتند، قدرت اول دنیا شدند. امروزه بدون استفاده از مکمل امکان ندارد، کسی قهرمان جهان شود و این قهرمانی خود را حفظ کند. در آن کشورها همه چیز برای کسب مدال است. اما در کشور ما بحث اخلاقیات نیز مطرح بوده و ما حاضر نیستیم به هر قیمتی مدال بگیریم اما خیلی جالب است که در بررسی عملکرد فدراسیونها تعداد مدال را مدنظر قرار میدهیم. اول باید تکلیفمان را با این تناقض مشخص کنیم، مدال میخواهیم یا اخلاق». آنهایی که از نزدیک معادلات حاکم بر فدراسیون جهانی وزنهبرداری را دنبال میکنند، میدانند که تاماش آیان، رئیس مجاری این فدراسیون چه امپراتوری ناپاکی را به وجود آورده است. در سالهای نه چندان دور، شایعههای بسیاری درباره خرید و فروش مدالهای مختلف در رقابتهای بینالمللی مطرح بود که با گرفتن دامن ایران، این موضوع برای ما به اثبات رسید. همه بازیهای المپیک سیدنی را بهخاطر دارند. جایی که شاهين نصیرینیا در حالی که سال گذشتهاش در آتن قهرمان یونان را شکست داده بود و طلا گرفته بود، در صحنه رقابتهای سیدنی قربانی آسیبدیدگی ساختگی شد تا میلیونها علاقهمند را به این دل خوش کند که آسیب دیده است. اما واقعیت ماجرا را همانگونه که بسیاری از نزدیکان او پیش از این اعلام کردهاند، از گریههای چند روزه نصیرینیا مشخص بود. در آن رقابتها براساس همین زدوبندها، اراده «ملوکانه!» مسؤولان فدراسیون بینالمللی بر قهرمانی «پیروس دیماس» از یونان قرار گرفته بود که چنین هم شد. بدینترتیب پیش از رقابت به نصیرینیا به صورت رسمی اعلام میکنند که نمونهاش مثبت شده و نمیتواند در رقابتها شرکت کند! ارسال نظر
پربیننده