تأثیر قیام امام حسین(ع) و واقعه عاشورا بر شعر فارسی آنقدر زیاد است که خیلی زود سبکی با عنوان ادبیات عاشورا شکل گرفت. به جرأت می‌توان گفت که این گونه شعری تنها سبکی است که
هیچ گاه دچار تزلزل نشده و همواره بر تارک ادبیات ما درخشیده است. با این حال در سال‌های اخیر و به برکت پیروزی انقلاب اسلامی این گونه شعری جایگاه رفیع‌تری یافته که مجموعه اشعار «من می‌گویم،شما بگرييد» نمونه‌ای از این ادعاست که به همت علیرضا قزوه گردآوری شده است.قزوه در مقدمه این کتاب می‌گوید: «از کودکی در دسته‌های سینه‌زنی و عزاداری گم می‌شدم. هنوز هم گم شده آن دسته‌هایم. محرم که می‌آید کتیبه های محتشم را بر دیوار دل می‌کوبم و تا اربعین دلتنگ آن ظهر عطشان می‌مانم. این سال‌های آخر، شعرهای اینجا و آنجا از برخی مداحان آشنا و ناآشنا می‌شنوم که بیش از آنکه دل را بارانی کند، داعیه خودنمایی دارد. حاصل آنکه اصل در کربلا گم شدن است و به اصل خویش رسیدن. همین انگیزه‌ای شد تا این اشعار را در دفتری فراهم آورم و هدیه‌اش کنم به مداحان سوخته‌دل آل‌الله، بویژه آنان که به لحن عاشورا تکلم می‌کنند و حنجره‌شان وقف مظلومیت حسین و یارانش است. می‌توانستم به جای این شعرها، اشعاری را انتخاب کنم که زرق و برق الفاظش امروزی‌تر باشد اما فرمان از دل گرفتم و حکایت چنین شد که می‌بینید. تلاش شده است تا در شعرهای این دفتر، ضعف‌های دستوری، زبانی و بویژه محتوایی کمتر به چشم بیاید. اگرچه برخی از این شعرها را بارها شنیده‌اید، اما شعر خوب و با اصالت و پشتوانه همیشه تازه است. برخی از شعرها از حیث زمانی نیز تازه اند. شعرهای این دفتر را می‌توان بر منابرخواند و با آن اشک‌ها ریخت. می‌توانستم شعرهای ساده‌تر از این را نیز انتخاب کنم، در محدوده نوحه‌های حسینی و نیز دفتری از اشعار عاشورایی که بتوان آن را در محافل دانشگاهی و روشنفکری نیز طرح کرد و حتی به زبان‌های دیگر آن را ترجمه کرد. اما در این محرم پرشور، بگذار باقیات صالحات من و شاعران این دفتر، همین شعرهایی باشد که می‌خوانید. و حرف آخر اینکه کاش می‌شد دوباره در دسته‌های سینه‌زنی گم شد». منتخبی از اشعار این کتاب در ادامه می‌آید. من مي‌گويم، شما بگرييد
تأثیر قیام امام حسین(ع) و واقعه عاشورا بر شعر فارسی آنقدر زیاد است که خیلی زود سبکی با عنوان ادبیات عاشورا شکل گرفت. به جرأت می‌توان گفت که این گونه شعری تنها سبکی است که
هیچ گاه دچار تزلزل نشده و همواره بر تارک ادبیات ما درخشیده است. با این حال در سال‌های اخیر و به برکت پیروزی انقلاب اسلامی این گونه شعری جایگاه رفیع‌تری یافته که مجموعه اشعار «من می‌گویم،شما بگرييد» نمونه‌ای از این ادعاست که به همت علیرضا قزوه گردآوری شده است.قزوه در مقدمه این کتاب می‌گوید: «از کودکی در دسته‌های سینه‌زنی و عزاداری گم می‌شدم. هنوز هم گم شده آن دسته‌هایم. محرم که می‌آید کتیبه های محتشم را بر دیوار دل می‌کوبم و تا اربعین دلتنگ آن ظهر عطشان می‌مانم. این سال‌های آخر، شعرهای اینجا و آنجا از برخی مداحان آشنا و ناآشنا می‌شنوم که بیش از آنکه دل را بارانی کند، داعیه خودنمایی دارد. حاصل آنکه اصل در کربلا گم شدن است و به اصل خویش رسیدن. همین انگیزه‌ای شد تا این اشعار را در دفتری فراهم آورم و هدیه‌اش کنم به مداحان سوخته‌دل آل‌الله، بویژه آنان که به لحن عاشورا تکلم می‌کنند و حنجره‌شان وقف مظلومیت حسین و یارانش است. می‌توانستم به جای این شعرها، اشعاری را انتخاب کنم که زرق و برق الفاظش امروزی‌تر باشد اما فرمان از دل گرفتم و حکایت چنین شد که می‌بینید. تلاش شده است تا در شعرهای این دفتر، ضعف‌های دستوری، زبانی و بویژه محتوایی کمتر به چشم بیاید. اگرچه برخی از این شعرها را بارها شنیده‌اید، اما شعر خوب و با اصالت و پشتوانه همیشه تازه است. برخی از شعرها از حیث زمانی نیز تازه اند. شعرهای این دفتر را می‌توان بر منابرخواند و با آن اشک‌ها ریخت. می‌توانستم شعرهای ساده‌تر از این را نیز انتخاب کنم، در محدوده نوحه‌های حسینی و نیز دفتری از اشعار عاشورایی که بتوان آن را در محافل دانشگاهی و روشنفکری نیز طرح کرد و حتی به زبان‌های دیگر آن را ترجمه کرد. اما در این محرم پرشور، بگذار باقیات صالحات من و شاعران این دفتر، همین شعرهایی باشد که می‌خوانید. و حرف آخر اینکه کاش می‌شد دوباره در دسته‌های سینه‌زنی گم شد». منتخبی از اشعار این کتاب در ادامه می‌آید. ارسال نظر
پربیننده