گروه فرهنگ و هنر: پس از گذشت 3 ماه از درگذشت پرویز مشکاتیان و 3 سال از فوت ناصر عبداللهی، بار دیگر علاقه‌مندان موسیقی چهارشنبه _25 آذر- گرد هم آمدند تا در برنامه‌ای مجزا نام آنها را گرامی دارند.
بيداد خزان سوخت دل و جان و تن من
در نكوداشت پرويز مشكاتيان که به همت بنياد فرهنگي ـ هنري «ايرج بسطامي» و «موسسه نغمه شهر» در تالار انديشه حوزه هنري برگزار شد، داريوش طلايي،گفت: سابقه آشنايي من و شادروان مشكاتيان به چند مرحله بازمي‌گردد كه سرآغاز آن در سال‌هاي 54-53 در دانشكده موسيقي هنرهاي زيبا بود و بلافاصله بعد از آن در مركز حفظ و اشاعه موسيقي نيز با هم همكار شديم. اين نوازنده تار و پژوهشگر موسيقي در بخش ديگري از صحبت‌هاي خود به شكل‌گيري گروه «چاووش» اشاره كرد و افزود: بعد از فعاليت در مركز، من عازم خارج شدم و آن زمان تعدادي از افراد مركز گروه «چاووش» را با انگيزه‌هاي جديد و با جنسي از جنس انقلابي تشكيل دادند كه دوره‌اي شكوفا براي موسيقي محسوب مي‌شد و در سفري كه من به ايران داشتم به دعوت شجريان و مشكاتيان براي آلبوم «دود عود» نوازندگي كردم. طلايي متذكر شد: بعد از آن مدام با مشكاتيان و گروهش در تماس بودم و حتي در پاريس با همراهي شجريان برنامه‌اي را در تئاترشهر پاريس اجرا كرديم و از اين حيث از دست دادن هنرمندي همچون مشكاتيان در اين سن وسال يك ضربه جبران‌ناپذير است. او گفت: چندماه گذشته براي موسيقي ما روزهايي سخت و ناگوار بود و چهره‌هاي بزرگي از موسيقي را از دست داديم كه آخرين آنها فرامرز پايور بود. اين اتفاق‌ها تأسف‌آور است و با وجود آنكه مرگ حق ماست و بايد روزي همه ما اين دنيا را ترك كنيم اما وقتي اين اتفاق درباره يك هنرمند مي‌افتد غم ديگري هم دارد كه سرشار از اي‌كاش‌هاي ماست. طلايي در پايان سخنانش مطرح كرد: اين مرگ حزني همراه دارد كه به دنبال آن اين سوال مطرح مي‌شود كه اي‌كاش آن موقع كه او زنده بود اين كارها را مي‌كرديم و مجال كار كردن به او را مي‌داديم. اميدوارم تا زماني كه عزيزانمان هستند و مي‌توانند كار كنند قدر آنها را بدانيم و با صميميت بيشتر اين فرصت را تبديل به سازندگي، خلاقيت و صميميت كنيم. در ادامه اين مراسم، عليرضا مقدمي شاعر به نيابت از خانواده و بنياد فرهنگي ـ هنري زنده‌ياد ايرج بسطامي شعر «بيداد خزان» را در سوگ پرويز مشكاتيان خواند.
در ادامه اين مراسم قطعه «اي خطه ايران من» با صداي ايرج بسطامي و نواي ساز مشكاتيان پخش شد و سپس فاضل جمشيدي مقاله‌اي با عنوان
«آواز ايراني؛ گوهر گرانبها» را قرائت كرد.
یادبود ناصرعبداللهی با نوای «ناصریا»
مراسم یادبود ناصرعبداللهی هم با قصيده‌اي بلند در رثاي حضرت علي(ع) آغاز شد و با آهنگ «ناصریا» حال و هوایی دیگر یافت. سپس با نواختن اركستر، صداي ناصر عبداللهي با اجراي قطعه «يافاطمه بنت نبي» در سالن پيچيد. سپس محمدهادي ايازي، معاون فرهنگي و اجتماعي شهرداري تهران در سخناني گفت: ناصر عبداللهي به اهل‌بيت (ع) علاقه خاصي داشت و اميدوارم دیگر هنرمندان مسيري را كه او مي‌خواست در آن معنويت را با هنر و موسيقي گره بزند، ادامه دهند. سپس رضا صادقي خواننده بندرعباسي و همشهري ناصر عبداللهي روي سن آمد و ترانه «به همين سادگي رفتي…» را اجرا كرد. بزرگداشتی دیگربرای پرویز مشکاتیان و ناصر عبداللهی
«بغض ترانه» با صدای سنتور شكست
گروه فرهنگ و هنر: پس از گذشت 3 ماه از درگذشت پرویز مشکاتیان و 3 سال از فوت ناصر عبداللهی، بار دیگر علاقه‌مندان موسیقی چهارشنبه _25 آذر- گرد هم آمدند تا در برنامه‌ای مجزا نام آنها را گرامی دارند.
بيداد خزان سوخت دل و جان و تن من
در نكوداشت پرويز مشكاتيان که به همت بنياد فرهنگي ـ هنري «ايرج بسطامي» و «موسسه نغمه شهر» در تالار انديشه حوزه هنري برگزار شد، داريوش طلايي،گفت: سابقه آشنايي من و شادروان مشكاتيان به چند مرحله بازمي‌گردد كه سرآغاز آن در سال‌هاي 54-53 در دانشكده موسيقي هنرهاي زيبا بود و بلافاصله بعد از آن در مركز حفظ و اشاعه موسيقي نيز با هم همكار شديم. اين نوازنده تار و پژوهشگر موسيقي در بخش ديگري از صحبت‌هاي خود به شكل‌گيري گروه «چاووش» اشاره كرد و افزود: بعد از فعاليت در مركز، من عازم خارج شدم و آن زمان تعدادي از افراد مركز گروه «چاووش» را با انگيزه‌هاي جديد و با جنسي از جنس انقلابي تشكيل دادند كه دوره‌اي شكوفا براي موسيقي محسوب مي‌شد و در سفري كه من به ايران داشتم به دعوت شجريان و مشكاتيان براي آلبوم «دود عود» نوازندگي كردم. طلايي متذكر شد: بعد از آن مدام با مشكاتيان و گروهش در تماس بودم و حتي در پاريس با همراهي شجريان برنامه‌اي را در تئاترشهر پاريس اجرا كرديم و از اين حيث از دست دادن هنرمندي همچون مشكاتيان در اين سن وسال يك ضربه جبران‌ناپذير است. او گفت: چندماه گذشته براي موسيقي ما روزهايي سخت و ناگوار بود و چهره‌هاي بزرگي از موسيقي را از دست داديم كه آخرين آنها فرامرز پايور بود. اين اتفاق‌ها تأسف‌آور است و با وجود آنكه مرگ حق ماست و بايد روزي همه ما اين دنيا را ترك كنيم اما وقتي اين اتفاق درباره يك هنرمند مي‌افتد غم ديگري هم دارد كه سرشار از اي‌كاش‌هاي ماست. طلايي در پايان سخنانش مطرح كرد: اين مرگ حزني همراه دارد كه به دنبال آن اين سوال مطرح مي‌شود كه اي‌كاش آن موقع كه او زنده بود اين كارها را مي‌كرديم و مجال كار كردن به او را مي‌داديم. اميدوارم تا زماني كه عزيزانمان هستند و مي‌توانند كار كنند قدر آنها را بدانيم و با صميميت بيشتر اين فرصت را تبديل به سازندگي، خلاقيت و صميميت كنيم. در ادامه اين مراسم، عليرضا مقدمي شاعر به نيابت از خانواده و بنياد فرهنگي ـ هنري زنده‌ياد ايرج بسطامي شعر «بيداد خزان» را در سوگ پرويز مشكاتيان خواند.
در ادامه اين مراسم قطعه «اي خطه ايران من» با صداي ايرج بسطامي و نواي ساز مشكاتيان پخش شد و سپس فاضل جمشيدي مقاله‌اي با عنوان
«آواز ايراني؛ گوهر گرانبها» را قرائت كرد.
یادبود ناصرعبداللهی با نوای «ناصریا»
مراسم یادبود ناصرعبداللهی هم با قصيده‌اي بلند در رثاي حضرت علي(ع) آغاز شد و با آهنگ «ناصریا» حال و هوایی دیگر یافت. سپس با نواختن اركستر، صداي ناصر عبداللهي با اجراي قطعه «يافاطمه بنت نبي» در سالن پيچيد. سپس محمدهادي ايازي، معاون فرهنگي و اجتماعي شهرداري تهران در سخناني گفت: ناصر عبداللهي به اهل‌بيت (ع) علاقه خاصي داشت و اميدوارم دیگر هنرمندان مسيري را كه او مي‌خواست در آن معنويت را با هنر و موسيقي گره بزند، ادامه دهند. سپس رضا صادقي خواننده بندرعباسي و همشهري ناصر عبداللهي روي سن آمد و ترانه «به همين سادگي رفتي…» را اجرا كرد. ارسال نظر
پربیننده