نمی توانیم جلوی حذف های خود خواسته را بگیریم

با توجه به اتفاقات بعد از انتخابات، آیا می‌شود اینگونه تصور کرد‌ چهره جریان نفاق جدید که بارها رهبر معظم انقلاب نسبت به آن هشدار داده بودند، آشکار شده است؟ آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها از رویدادهای پس از انتخابات که خودشان دستی در طراحی آن داشتند، سعی کردند یک فرقه پدید آورند نظیر فرقه رجوی! مردم ما با این فرقه‌سازی‌ها طی یکصد سال اخیر خوب آشنا هستند. طرفداران آقای موسوی در هر مناسبت یک رونمایی از ماهیت خود می‌کنند. اهانت به ساحت مقدس امام‌(ره) توسط گروهی از آنها در دانشگاه، خشم مردم و اهل علم و دانشگاهیان را برانگیخته است و مردم هر روز که می‌گذرد به ماهیت آنها ‌بیشتر پی‌ می‌برند. حاج‌آقا! به نظر شما ریشه ناآرامی‌های اخیر در فضای کشور کجاست؟ شرایط ما بعد از انتخابات سبب شد 2 مورد از اهداف مقام معظم رهبری تحقق پیدا کند و 2 هدف هم با فتنه زیر بمباران قرار داده شد. یکی از اهدافی که تحقق یافت این بود که انتخابات پرشرکت کننده‌ترین انتخابات بود، دیگر اینکه رئیس‌جمهور بالاترین رأی را آورد. اما 2 هدف دیگری که ایشان داشتند این بود که بعد از اتمام انتخابات، رقابت تمام و رفاقت شروع شود و انسجام ملی در حد اعلای ممکن شکل بگیرد. دیگر اینکه با این انسجام، رأی و انتخابات دولت دهم مقتدرتر از دولت نهم باشد. دشمن با فتنه و البته توسط نامزدها و طرفداران آنها، این دو هدف را مورد حمله قرار داد. نخستین شعاری را که دشمنان ما شاید 20 روز قبل از انتخابات دادند، تقلب در انتخابات بود. نامزدها و طرفدارانشان تقلب را مطرح و 2 هدف اول، پرشرکت‌کننده‌ترین انتخابات و بالاترین رأی رئیس‌جمهور را در تاریخ جمهوری اسلامی مورد تخطئه قرار دادند. در نتیجه با این شعار که مردم باید به خیابان بیایند و حقشان را بگیرند، نظم و آرامش را بر هم زدند و سعی کردند به جای انسجام، ازدحام خیابانی و تفرّق و تفرقه را به دنیا نشان دهند. ممکن است اینها بگویند ما چنین غرضی نداشتیم اما در عمل غیر از این غرض، تحقق پیدا نکرد. ازدحام خیابانی بی‌هدف و بی‌برنامه اسباب این است که انسجام مورد پیش‌بینی رهبر معظم انقلاب مورد حمله قرار گیرد و در نتیجه این کشمکش‌ها شائبه‌ای روی دولت تازه و رئیس‌جمهور انتخاب شده با رأی بالا ایجاد شود، لذا دولت نتواند مقتدرتر از دولت پیش باشد. مقام معظم رهبری فرمودند‌ انتخابات تمام شده است و کسانی هم که دولت را قبول ندارند‌ نباید در تقابل و تعارض با آن عمل کنند. تمام شدن انتخابات در نظر شما به چه معناست؟ از نظر رسمی و قانونی مردم رأی دادند، مجری، یعنی وزارت کشور گزارش کرد، نظارت، صحت انتخابات را تأیید کرد. رهبر عزیز انقلاب اسلامی هم رأی مردم را تنفیذ فرمودند. رئیس قوه قضائیه در محضر قرآن و حضور نمایندگان، شاهد سوگند و تحلیف رئیس‌جمهور بود؛ از نظر قانون اساسی و قوانین و مقررات، انتخابات تمام شده است بویژه که رئیس‌جمهور دولتش را به مجلس معرفی و مجلس از اکثریت آنها با رأی خوب و شایسته‌ای استقبال کرد و به آنها رأی اعتماد داد. اما آنچه تمام نشده این است که 2 نفر از نامزدها هنوز درصدد این هستند که آرامش به کشور بازنگردد. حضرتعالی شخصا رفتار نامزدهای شکست خورده در انتخابات و بیشتر‌ آقای میرحسین موسوی را با توجه به سابقه کاری‌ای که با او دارید چگونه تحلیل می‌کنید؟ آیا می‌شد این رفتارها را قبل از انتخابات پیش‌بینی کرد؟ اگر می‌شد چرا اجازه داده شد کشور رو به ناآرامی برود و ایران در سطوح مختلف بین‌المللی دچار ضعف شود؟ طبیعی است حب جاه انسان را کر ‌و ‌‌کور ‌کرده و او را از حق منحرف می‌کند و نمی‌گذارد حقایق را دریابد. بی‌شک شیطان کسی را که در این وادی اسیر کرده باشد همراه خود می‌برد و در ناکجاآباد رها می‌کند و عقل او را زائل می‌کند که چیزی را تشخیص ندهد؛ یکدفعه چشم باز می‌کند و می‌بیند دنیا و آخرت خود را خیلی ارزان فروخته است. خداوند در سوره زخرف، آیه 36، فرموده است: «و من یعش عن ذکر الرحمن نقیض له شیطانا فهو له قرین؛ هر کس از ذکر رحمان روی گرداند ما شیطانی را بر او مسلط می‌کنیم که همیشه همراه او باشد». چرا سیاسیون اجازه دادند اختلافات داخلی آنان اینقدر شدت یابد که بعد از نمودار شدن این شکاف عظیم، مردم دچار نگرانی شوند و به فرموده رهبري جامعه در فضایی قرار بگیرد که به صلاح نظام نیست؟ آیا این اختلافات به دلیل دوری از محور ولایت و ولی فقیه نیست؟ بحمدالله وحدت مردم با هم و وحدت مردم با مسؤولان روز به روز عمیق‌تر می‌شود. این رویدادهای تلخ فقط در چند خیابان در تهران است که هر دفعه هم رو به افول بیشتری می‌رود. ولایت فقیه همچنان محور وحدت و همگرایی جامعه ما است؛ آنها که از این محور دور می‌شوند، فقط به خود زیان می‌رسانند و دشمن را شاد می‌کنند. با مدد خداوند رویش‌های جدید در انقلاب اسلامی ما به حدی است که اینگونه ریزش‌ها اصلا محسوس نیست. برخورد با هدایتگران آشوب‌ها و سران ناآرامی‌های کشور چگونه باید باشد؟ چرا سیستم قضایی کشور در محاکمه آنان تعلل می‌کند؟ این سوال بدین جهت است که شاید حضرتعالی معتقد باشید این کار از لحاظ امنیت ملی به صلاح نیست. نهادهای امنیتی و قضایی هوشمندانه با این پدیده برخورد کرده و ان‌شاء‌الله می‌کنند و توانسته‌اند آن را مهار و کنترل کنند. هر چه جلوتر می‌رویم، دقت آنها را بیشتر ملاحظه می‌کنیم. آینده جریان‌های اصولگرایی و اصلاحات را چگونه پیش‌بینی می‌کنید؟ آیا معتقدید‌ اصلاحات بعد از انتخابات و قانون‌شکنی‌های پس از آن نابود شد؟ آینده اصولگرایی مثل روز‌ روشن است. ما به آرمان‌های حضرت امام و انقلاب و مردم وفادار هستیم. همین باعث وحدت و همگرایی در جامعه ما بوده و هست. ما الان مقتدرترین نظام منطقه هستیم و با عنایت ربانی از یک انتخابات، با مشارکت 85 درصدی و گزینش یک رئیس‌جمهور با دو‌سوم آرا، خیلی پیروز و موفق بیرون آمدیم. این سر و صداهای ایجاد شده توسط دشمنان خارجی برای سرپوش گذاشتن روی اقتدار نظام را زیر صدایی که فقط در کاخ سفید شنیده می‌شود نمی‌توان پنهان کرد. حیات دوم خردادی‌ها هم کاملا بستگی به رفتار سیاسی آنها دارد. برخی از آنها با قانون‌شکنی و ایجاد هرج و مرج شانس خود را برای بازگشت به قدرت از دست داده‌اند. باید بازگردند به عقلانیت و پاسداشت قانون؛ آغوش ملت همیشه برای قانونمداران باز است. برخی اصلاح‌طلبان با نوعی مظلوم‌نمایی سران جریان اصولگرایی را متهم به فعالیت برای نابودی جریان خود می‌کنند؟ هیچ‌کس قادر نیست یک جریان سیاسی ولو ضعیف را حذف کند. حیات و ممات جریان‌های سیاسی دست خودشان است، اما اگر یک جریان سیاسی دست به انتحار زد دیگر کسی قادر به نجات آن نیست. در برهه فعلی تمام گروه‌ها و جریان‌های سیاسی مدعی «حق» هستند، یعنی خودشان را نه تنها طرفدار حق می‌دانند بلکه حق می‌دانند و نمونه آن را هم بعد از فرمایشات رهبر معظم انقلاب شاهدیم؛ اینکه رسانه‌های وابسته به این جریان‌ها و گروه‌ها هر کدام تفسیر خاصی از این فرمایشات داشتند. به نظر حضرتعالی اشکال کار کجاست؟ ما در شرایطی قرار گرفته‌ایم که دشمن، ما را با فتنه‌هایی در بحران‌های مرئی و نامرئی قرار داده است. خداوند به اهل ایمان؛ به کسانی که ایمان را انتخاب کرده‌اند، می‌فرماید: «یا أیها الّذین آمنوا إتّقوا الله» اما نه صرف شروع و سنتی تقوا بلکه «حق تُقاته». در حال حاضر اشکال ما این است که مؤمنان متقی در کشور در رسته‌ها و دستگاه‌های مختلفی هستند، هر کدام تقوا‌ را از زاویه مجموعه خودشان می‌بینند و متّقی هم هستند اما در مجموع این تقوای «حق تُقاته» در دوره بلوا نیست. راجع به حق تقاته روایتی هست که نشان می‌دهد‌ حق تقوای کدام است. می‌فرماید: «اطاعت بدون معصیت، ذکر او بدون نسیان و شکر او بدون کفران.» معصوم (ع) این 3 مورد را در معنای حق تقوا به ما عنایت فرموده است و بعد از آن می‌فرماید: «و لاتموتنّ الّا و أنتم مسلمون» کاری کنید که عاقبت زندگی‌تان با تسلیم تمام شود. آنچه در این باره می‌فرمایند، پاسداری دائم از ایمان و تسلیم است. حضرت علی(ع) به ما می‌آموزد و می‌فرماید، «إنّما هی نفسی أروضها بالتّقوی» تمام همت ایشان مراقبت از نفس و خویشتن خویش است. باید مراقبت کنیم. اگر منمان را مراقبت نکنیم، ما را به جاهایی می‌کشاند که بعضی وقت‌ها راه برگشت نیست. یکی از دوستان نزدیک آقای مهندس موسوی از آقای مهندس موسوی و آقای کروبی به این صورت تعبیر می‌کرد که در جایی قرار گرفته‌اند که نمی‌توانند برگردند. هُش‌دار تا نیفکندت پیروی نفس/ در ورطه‌ای که سود ندارد شناوری. شما چه راه‌حل مناسبی را پیشنهاد می‌کنید؟ در ادامه همان آیه در سوره آل عمران، بعد از این 3قیدی که در آیه قبل به آنها اشاره می‌کند، فرموده است که من‌هایتان را کنترل کنید و آهنگ ولایت را بگیرید، می‌فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعاً و لاتفرّقوا»، عزیزانی که به ادبیات عرب آشنا هستند، بزرگان مفسران با توجه به احادیث فرموده‌اند، به 3 تأکید‌‌ در اینجا توجه داشته باشید؛ یکی اینکه نمی‌فرماید: «و اعتصم»، بلکه می‌فرماید: «و اعتصموا». اعتصام جمعی می‌تواند مؤثر باشد. اعتصام فردی نمی‌تواند. اول به «واعتصموا» اشاره و بعد تأکید‌‌ می‌کند: «جمیعاً» و در نهایت تصریح می‌کند: «و لاتفرّقوا». اگر توجه کنیم، بزرگان هدایتمان کرده‌اند که ما از این سیاق می‌فهمیم که پیمان انسان در مراقبت از خویشتن وقتی مؤثر است که جمعی و بدون تفرقه باشد. ما در جمع اصلاح می‌شویم، در جمع مراقبت از نفسمان میسر می‌شود. در زاویه، کنج و اتاق در بسته‌ انسان خود را نزدیک به خدا می‌بیند و از همه پیغمبران هم جلو می‌زند. چند روز پیش مصاحبه‌ای کردم؛ یکی از دوستان نزدیکمان آقای حسین شریعتمداری در روزنامه کیهان انتقاد کرد که این انتقاد مرا اصلاح می‌کند و چون در جمع بود عده‌ای از این انتقاد سوءاستفاده کردند و گفتند: «اصولگرا در مقابل اصولگرا». من پیش از این راجع به آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد گفتم، ما ایشان را نامزد کرده و برای‌شان فعالیت می‌کنیم، ولی هیچگاه از انتقاد به ایشان صرفنظر نمی‌کنیم. ما اصولاً انتقاد درون‌گفتمانی را پذیرفته‌ایم. حسین شریعتمداری با کاری که انجام داد خیلی به من کمک کرد. با اینکه بسیار مؤدبانه بود و خیلی مستقیم هم نبود. اما «الکنایه ابلغ من التصریح» شاید در تعبیرهایی که ایشان کرد اگر اسم می‌برد، اینگونه به جایی بر نمی‌خورد. بنده هم با سفارش دوستان نامه‌ای نوشتم و تلفنی هم با ایشان صحبت کردم و از ایشان تشکر کردم، ولی گفتم: «این توضیحات را بنویس». گفت: «به دست من رسیده است و فردا می‌نویسم». می‌خواهم بگویم ما در جمع اصلاح می‌شویم، چون خداوند در سوره مبارکه عصر می‌فرماید: «و العصر * إنّ الانسان لفی خسر» خدای عصر، به عصر قسم می‌خورد- ‌حال عصر به معانی‌ای است که بزرگان از احادیث استفاده کرده‌اند‌- و می‌فرماید، انسان به طبع و طبیعتش در سراشیبی ورشکستی است. مگر انسان‌هایی که این چند ویژگی را داشته باشند، نه انسان به تنهایی و نمی‌فرماید، «الّا الّذی آمن»، بلکه می‌فرماید «الّا الّذین آمنوا و عملوا الصّالحات...» که در ادامه 2 قید دیگر دارد: «... و تواصوا بالحق و تواصوا بالصّبر»؛ اینها همدیگر را توصیه به حق کنند. اینکه مثلاً آقای بادامچیان به گردن من و مؤتلفه حق دارد هیچ مانعی نیست که بنده انتقادی از ایشان داشته باشم و ایشان را توصیه به حق کنم. اینکه کسی برود و گوشه خانه‌اش بخزد و به تعبیر مقام معظم رهبری‌ از روایت فتنه این آهنگ را پیدا کند که خود را از جامعه کنار بکشد، مستوجب خسران است. امیرالمؤمنین(ع) بنا به نقل از ائمه دیگر فرموده‌اند: «کن فی الفتنه کابن اللبون لاظهر فیرکب ولاضرع فیحلب؛ در فتنه مثل بچه شتر باش، نه پشت و پهلویی دارد که بتوانند از او بار بکشند، نه پستانی دارد که بتوانند از او شیر بدوشند.» مقام معظم رهبری استنباط تازه‌ای را به فرهنگ شیعه مرحمت فرمودند. کسانی که خیال می‌کنند با این روایت باید بروند و گوشه خانه‌شان بنشینند و خود را محدود کنند، خیر، این‌طور نیست. این روایت می‌گوید، هوشیار باش که از تو بار نکشند. اینکه بروی و کنار بنشینی، از تو بار می‌کشند. هوشیار باش که شیره جانتان را هم می‌گیرند. طرح شما برای مقابله با چنین فضایی چیست؟ ممکن است درباره آن طرح بیشتر توضیح دهید؟ من از اینکه بخواهم جزئیات مطالب مورد نظر خود را نقل کنم، معذورم؛ چراکه ممکن است قبل از اینکه دوستان این مطالب را بشنوند، دشمنان بشنوند و از آنجا که دشمن شنوایی‌اش بیشتر است، نباید جزئیات طرح وحدت را بیشتر منعکس کنیم. اما وظیفه ما این بوده و هست که دور از افراط و تفریط به این نامزدها بگوییم که آغوش رهبری و مردم برای شما هنوز باز است. ما آغوش را بسته اعلام نکنیم. بگوییم که اگر شما خواسته باشید به رهبری، مردم و قانون اساسی برگردید، هیچ مشکلی برای شما نیست. البته در این باره افراط و تفریط وجود دارد. افراط این است که می‌گویند با اینها برنامه آشتی بگذارید. اصولاً کسی که خود را از نظام بیرون نگه داشته است، تا زمانی که داخل نظام نیاید، اگر بگوییم آشتی‌کنان، معنایش این است که موضع آنها به حق است و موضع طرف مقابل هم به حق است. نه، موضع آنها به حق نیست. آشتی ملی، وحدت ملی، ائتلاف ملی و تفاهم ملی، وقتی براساس ولایت و قانون اساسی قابل اجراست که اینها درون انقلاب و نظام باشند. در روز قدس، این افتخار امام امت، حاضر نشدند به نماز جمعه بیایند و به گوشه‌ای رفتند که طرفدارانشان در آنجا شعار «جمهوری ایرانی» سر دادند. امام ما به ما فرموده است، «جمهوری اسلامی؛ نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد». این افراط است که بگوییم با اینها آشتی‌کنان راه بیندازیم یا با اینها وحدت را برنامه‌ریزی کنیم. تفریط نیز این است که بگوییم، اینها را به عنوان محارب، محاکمه و مجازات کنید. به نظر کسانی که در آهنگ ولایت کار می‌کنند باید این افراط و تفریط را کنترل کنند و اینها را بیاورند و از آنها بخواهند که به دامن انقلاب و امام انقلاب و صاحبان انقلاب که مردم هستند، برگردند. طرح «وحدت ملی»؛ 2 واژه‌ای که قبل از انتخابات در مراسم 30 سال قانونگذاری مطرح شد و امروز محوری‌ترین سوالی است که از حضرتعالی پرسیده می‌شود، نشان از نوعی انشقاق در میان مسؤولان کشور دارد و خارج‌نشینان با استفاده از این طرح علیه ایران خیمه‌شب‌بازی‌های فراوانی به راه انداخته‌اند. سوالی که داریم، این است که چرا این طرح با گذشت بیش از یک سال از مطرح شدن آن بدون مبانی مانده و بسیاری از سیاسیون حتی از طرفینی که قرار است با هم به وحدت برسند، بی‌اطلاعند؟ ملت ما با هم وحدت دارند. اگر نداشتند که نمی‌توانستند 3 دهه انقلاب را حفظ کنند. ما الان در دهه چهارم حیات انقلاب زندگی می‌کنیم. ملت، نخبگان و مسؤولان زیر پرچم ولایت در راه رشد و تعالی گفتمان پیشرفت، عدالت و خدمت، خشم دشمن را برانگیخته‌اند. آنها هم دارند دست و پای مذبوحانه می‌زنند. وحدت ملی و انسجام اسلامی ما در سایه پیروی از رهبر معظم انقلاب در اوج است؛ منتها نکته‌ای که هست، این است که ملت و رهبری می‌خواهند کسانی که دشمن آنها را فریب داده است به آغوش انقلاب برگردند و از بی‌مهری به نظام دست بردارند. دشمن برخی توهماتی در ذهن عده‌ای به‌وجود آورده که روز به روز از واقعیت فاصله می‌گیرند. اینها به بیماری خودشیفتگی دچار شده‌اند و ویروس حب جاه دارد آنها را از پای در‌می‌آورد؛ اما ‌هر چه جلوتر می‌رویم، کانون فتنه ضعیف‌تر می‌شود. ما معتقدیم، قادریم آتش این فتنه را با کمترین هزینه خاموش کنیم. امروز بعد از اتفاقاتی که برای کشورمان حاشیه‌سازی کرد باوجود نقاط و جنبه‌های منفی آن اتفاقات به نظر نکات مثبتی هم بتوان پیدا کرد که از جمله آنها دشمن‌شناسی بود، یعنی تمییز دوست و دشمن. شما تصور می‌کنید از حالا به بعد چگونه می‌توان دوست و دشمن را شناخت؟ ما باید دوست‌شناس و دشمن‌شناس باشیم؛ درباره ‌دوست قضاوت سطحی نکنیم، درباره دشمن هم همین‌طور. دشمن می‌آید قاطی دوستان می‌شود یعنی همین کارهایی که اتفاق افتاد. چون دشمن بعد از انتخابات توانست تحریکاتی بکند و بحرانی پدید بیاورد؛ بحران در خیابان ریختن. این بحران سبب این شد که در مقابل هم کسانی به خیابان بریزند. بازسازی دوست‌شناسی و دشمن‌شناسی، اخلاق اسلامی است. رهبری غیر از اینکه در تریبون نماز جمعه خط اصلی نفاق را مطرح فرمودند، در روز 13 رجب نیز ریل‌های آن را نشان دادند که دشمن ما را روی ریل‌های دیگر سوزن‌بانی نکند. مقام معظم رهبری در نقدهایشان در خطبه نماز جمعه و در توصیه‌شان در روز 13 رجب جاذبه و دافعه را با هم مطرح کردند. این جمله از آیت‌الله شهید دکتر بهشتی است که در شرایطی که ما می‌خواهیم اسلام را پیاده کنیم، جاذبه در حد تمام و دافعه در حد ضرورت باشد. نمی‌شود انسان فقط جاذبه داشته باشد و دافعه نداشته باشد. به همین جهت آیت‌الله مطهری (ره) که یکی از یادگارهایشان کتاب جاذبه و دافعه علی(ع) است، می‌گویند این نیست که علی فقط جاذبه یا دافعه داشته باشد بلکه هر دو را دارد. ببینید، رهبری جاذبه را در 13 رجب و دافعه را در 2خطبه فرمودند. این قضاوت‌ها را درک کنید. در این قضاوت سخنان همراه با سیاه نمایی از خدمات انقلاب، در مسیر بیگانگان است. اما جاذبه را نیز در فرمایش ایشان مشاهده کنید. همه را جذب کردند. می‌فرمایند با یک اشتباه، دو اشتباه کسی را دشمن ندانید. بروید دوست‌شناس و دشمن‌شناس بشوید. حتی در سخنرانی اخیر در جمع نخبگان هم، خط دشمن را از خط کسانی که به تعبیر ایشان با ناشی‌گری سیاسی با دشمن همراه شدند، جدا تحلیل فرمود. به نظر شما باید کسانی را که در این بحران‌آفرینی‌ها نقش داشتند، محاکمه کرد؟ باید میان میزان نقش افراد تفاوت گذاشت. در جریان وقایع اخیر تعدادی گرفتار شدند که نمی‌توانند هیچ چیز را انکار کنند. وقتی این افراد را دستگیر کردند با توجه به فیلم‌هایی که از این افراد موجود بود، این افراد را در مقابل تصاویر خودشان قرار دادند و در کل مدارک موجود اثبات‌کننده بوده و راهی هم برای فرار وجود نداشته است. البته قانون هم برای هر جرم مجازات متناسب پیش‌بینی کرده است. در سال‌های اخیر من خودم با آقای بهزاد نبوی‌ چند بار ملاقات داشتم، یک بار همدیگر را در مکه دیدیم و یک بار هنگامی که ایشان از مجلس ششم استعفا دادند من با ایشان دیدار کردم و تذکراتی دادم، همچنین وقتی آقای نبوی قبل از انتخابات سخنرانی براندازانه‌ای را ایراد کرد، برای ایشان پیغام دادم که این راهی که تو می‌روی، راه مناسبی نیست اما او چنین راهی را طی کرد. ما با مهندس بازرگان هم همکار بودیم و با خیلی از افرادی که بعداً به عنوان منافق اسم‌شان برده شد نیز همکاری داشتیم ولی وقتی که این افراد در مقابل نظام و امت قرار گرفتند، دیگر نمی‌توانیم به مسیر برگردانیم‌شان. آقای خاتمی و موسوی با هم ملاقاتی داشته و مطالبی را مطرح کرده بودند، در اینجا سؤال من این است که چه کسی شما را در انزوا قرار داده است؟ شما نمی‌خواهید با ولایت ارتباطی داشته باشید؟ «انسجام ملی» با آن وحدتی که طی آن آشتی‌کنان راه بیندازیم و به کسانی که بعد از انتخابات باعث بروز آسیب‌هایی شده‌اند، بگوییم که با شما آشتی می‌کنیم، فرق دارد. این افراد با اراده خودشان، خودشان را منزوی کردند. برخی در این میدان جرمی به بزرگی زیر سؤال بردن اصل انتخابات را مرتکب شدند، هماهنگ با دشمن عمل کردند و از اعمال براندازانه دشمنان نظام پس از انتخابات اعلام برائت نکردند. ما علاقه به بازگشت این گروه به آغوش نظام و اصلاح اشتباهاتشان را داریم. اگر به آغوش ملت بازگردند، از انزوا خارج خواهند شد، من اصلاً معتقد به این مسأله نیستم که اصلاح‌طلبان حذف‌شدنی هستند اما اگر کسی بخواهد خودش را حذف کند، ما نمی‌توانیم جلوی آن را بگیریم. برای خروج از فضای بیش از حد سیاسی کشور چه راه‌حلی را پیشنهاد می‌دهید؟ ما باید به آینده فکر کنیم چون از فتنه به سلامت عبور کردیم؛ ما باید به فکر پیشرفت کشور و جبران عقب‌ماندگی‌ها باشیم، ما باید هر روز سطح خدمات خودمان را به مردم افزایش دهیم و رفاه و خوشبختی برای آنان به ارمغان بیاوریم، ما باید در برقراری عدالت در جامعه تئوری داشته باشیم و به بی‌عدالتی‌ها پایان بدهیم. دغدغه اصلی ما باید این باشد. دشمن می‌خواهد ما از این دغدغه غفلت کنیم و به مسائلی فکر کنیم که او برای ما ایجاد کرده و به‌وجود می‌آورد. عده‌ای دم از طرحی با عنوان «برون‌رفت از بحران» می‌زنند، آیا کشور ما در بحران است که با اینگونه الفاظ موجبات تبلیغ بیگانگان علیه نظام را فراهم می‌آوریم؟ در کشور بحرانی وجود ندارد، آنها که به موضوع بحران در کشور می‌پردازند، خودشان در بحران زندگی می‌کنند. اعمال و رفتار آنها دنیا و آخرتشان را بحرانی کرده است. آنها بر اثر برخورد احساسی کارهایی کرده‌اند که دشمن در آنها طمع کرده است. 6 ماه است برای رادیوها و تلویزیون‌های آمریکا و اروپا خوراک تهیه می‌کنند. دلشان خوش است که اتفاق جدیدی بیفتد. هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. ما اکنون یک دولت نیرومند و مقتدر داریم که با رای بیش از دو‌سوم شرکت‌کنندگان، در اوج مشروعیت قانونی است. رئیس دولت طی 6ماه گذشته در برابر شرارت معارضان سکوت کرده و این سکوت مبنای عقلانی دارد. دولت مشغول خدمت است و این مشغولیت را رها نمی‌کند که با معارضان دهان به دهان شود. کار درستی هم نیست. دولت دهم ماموریت‌های بزرگی را از باب پیشرفت کشور و خدمت به مردم در پیش رو‌ دارد و باید به آنها فکر کند. احمدی‌نژاد ثابت کرده است آدم باهوشی است. خدمت به مردم و طراحی درباره پیشرفت کشور را با هیچ چیز عوض نمی‌کند. زیبنده است که نامزدها و طرفدارانشان که به نظام، امت و ولایت در خط مبارک امام اعتقاد دارند در طلیعه ماه محرم، ماه حسین‌(ع) خود را در زیر خیمه نظام قرار داده و در کنار همه مردم در زیر چتر ولایت فقیه و در کنار سفره امام حسین‌(ع) برای رشد و توسعه کشور و نظام توسل جمعی داشته باشند؛ ان‌شاء‌الله همگی مورد عنایت ربانی قرار گیریم.