کاخهای هخامنشی حاشیه خلیجفارس در فراموشی
یک باستانشناس گفت: به هیچیک از کاخهای هخامنشی حاشیه خلیج فارس که در شهرستان برازجان واقع شدهاند با وجود داشتن ارزشهای فراوان تاریخی توجه کافی نمیشود.
علیاکبر سرافراز افزود: هر 3 کاخ هخامنشی«چرخاب»، کاخ «سنگ سیاه» که نزد اهالی به کاخ «نظر آقا» مشهور است و کاخ «بردک سیاه» در وضع چندان مساعدی بسر نمیبرند و حفاظتهای حداقلی هم از آنها صورت نمیگیرد. وی در رابطه با نوع معماری به کار رفته در این کاخها اظهار داشت: بر اساس شواهد و اسناد به دست آمده، معماری داخلی این 3 کاخ وام گرفته از کاخ بزرگ آپادانا در شوش پایتخت اصلی هخامنشی بوده است. سرافراز با اشاره به وضع کاخ سنگ سیاه (نظرآقا) که به نسبت از 2 کاخ دیگر بزرگتر است، گفت: این کاخ که در حاشیه رودخانه است و بزرگی و عظمت کاخ شوش را داشته به دلایل نامعلومی تکمیل نشد و نیمهتمام ماند. پس از آن معماران هخامنشی تصمیم میگیرند در فاصله 30 کیلومتری، کاخ کوچکتر و زیبای بردک سیاه را بسازند. وی تصریح کرد: در کاوشهای کاخ بردک سیاه کتیبهای به دست آمد که روی آن جمله مبهم«بالای سردر است» حکاکی شده که هنوز معنی و مفهوم آن با توجه به عدم وجود سردر کاخ مشخص نشده است.
این کارشناس میراث فرهنگی با اشاره به لزوم توجه بیشتر به این بناهای پرارزش تاریخی که چیزی از کاخهای شوش و تختجمشید کم ندارد، تصریح کرد: حداقل باید یک مراقبت کارشناسی شده از این کاخها صورت میگرفت تا پایه ستونهای آن در معرض گرما، باران و رطوبت هوا و همچنین کشت و زرع کشاورزان محلی و کند و کاوهای حفاران غیرمجاز تخریب نمیشد. کاخ بردک سیاه که کاخ زمستانی داریوش اول هخامنشی بوده، این روزها به دلیل عدم محافظت و سهلانگاری در حال نابودی تدریجی است. این بنای هخامنشی که پس از مدتها از دل خاک بیرون آمده هیچگاه به اندازهای که شایسته یک بنای معماری مربوط به بیش از 2هزار سال قبل باشد مورد توجه قرار نگرفته است. کاخ چرخاب نیز که از کاخهای زمستانی کورش هخامنشی بوده و تنها یا حداقل اصلیترین سند معماری است که ثابت میکند خلیج فارس از دوران باستان متعلق به ایرانیان است در برازجان و به فاصله 20 کیلومتری از این آبهای نیلگون بدون محافظت رها شده و به دلیل آب و هوای شرجی و گرم در حال تخریب تدریجی است.
به گزارش مهر، این در حالی است که به گفته برخی از کارشناسان باستانشناسی جلگه برازجان در دوره هخامنشی اهمیت فراوان داشته و علت آن نیز این بوده که ایران در دوره هخامنشی صاحب نیروی دریایی شد و توانست از راه دریا به تجارت و کشورگشایی بپردازد. علت انتخاب این جلگه نزدیکی آن به خلیج فارس و در پی آن تسلط بر راههای تجاری منطقه و تحت نظر داشتن آبراهههای جنوبی از لحاظ سیاسی و اقتصادی بوده است. تمام این مسائل وسیله برپایی کاخهایی را در این منطقه فراهم آورده است. نگاه
کاخهای هخامنشی حاشیه خلیجفارس در فراموشی
یک باستانشناس گفت: به هیچیک از کاخهای هخامنشی حاشیه خلیج فارس که در شهرستان برازجان واقع شدهاند با وجود داشتن ارزشهای فراوان تاریخی توجه کافی نمیشود.
علیاکبر سرافراز افزود: هر 3 کاخ هخامنشی«چرخاب»، کاخ «سنگ سیاه» که نزد اهالی به کاخ «نظر آقا» مشهور است و کاخ «بردک سیاه» در وضع چندان مساعدی بسر نمیبرند و حفاظتهای حداقلی هم از آنها صورت نمیگیرد. وی در رابطه با نوع معماری به کار رفته در این کاخها اظهار داشت: بر اساس شواهد و اسناد به دست آمده، معماری داخلی این 3 کاخ وام گرفته از کاخ بزرگ آپادانا در شوش پایتخت اصلی هخامنشی بوده است. سرافراز با اشاره به وضع کاخ سنگ سیاه (نظرآقا) که به نسبت از 2 کاخ دیگر بزرگتر است، گفت: این کاخ که در حاشیه رودخانه است و بزرگی و عظمت کاخ شوش را داشته به دلایل نامعلومی تکمیل نشد و نیمهتمام ماند. پس از آن معماران هخامنشی تصمیم میگیرند در فاصله 30 کیلومتری، کاخ کوچکتر و زیبای بردک سیاه را بسازند. وی تصریح کرد: در کاوشهای کاخ بردک سیاه کتیبهای به دست آمد که روی آن جمله مبهم«بالای سردر است» حکاکی شده که هنوز معنی و مفهوم آن با توجه به عدم وجود سردر کاخ مشخص نشده است.
این کارشناس میراث فرهنگی با اشاره به لزوم توجه بیشتر به این بناهای پرارزش تاریخی که چیزی از کاخهای شوش و تختجمشید کم ندارد، تصریح کرد: حداقل باید یک مراقبت کارشناسی شده از این کاخها صورت میگرفت تا پایه ستونهای آن در معرض گرما، باران و رطوبت هوا و همچنین کشت و زرع کشاورزان محلی و کند و کاوهای حفاران غیرمجاز تخریب نمیشد. کاخ بردک سیاه که کاخ زمستانی داریوش اول هخامنشی بوده، این روزها به دلیل عدم محافظت و سهلانگاری در حال نابودی تدریجی است. این بنای هخامنشی که پس از مدتها از دل خاک بیرون آمده هیچگاه به اندازهای که شایسته یک بنای معماری مربوط به بیش از 2هزار سال قبل باشد مورد توجه قرار نگرفته است. کاخ چرخاب نیز که از کاخهای زمستانی کورش هخامنشی بوده و تنها یا حداقل اصلیترین سند معماری است که ثابت میکند خلیج فارس از دوران باستان متعلق به ایرانیان است در برازجان و به فاصله 20 کیلومتری از این آبهای نیلگون بدون محافظت رها شده و به دلیل آب و هوای شرجی و گرم در حال تخریب تدریجی است.
به گزارش مهر، این در حالی است که به گفته برخی از کارشناسان باستانشناسی جلگه برازجان در دوره هخامنشی اهمیت فراوان داشته و علت آن نیز این بوده که ایران در دوره هخامنشی صاحب نیروی دریایی شد و توانست از راه دریا به تجارت و کشورگشایی بپردازد. علت انتخاب این جلگه نزدیکی آن به خلیج فارس و در پی آن تسلط بر راههای تجاری منطقه و تحت نظر داشتن آبراهههای جنوبی از لحاظ سیاسی و اقتصادی بوده است. تمام این مسائل وسیله برپایی کاخهایی را در این منطقه فراهم آورده است. ارسال نظر
پربیننده