ورود سپاه «عمر بن سعد» به سرزمین کربلا
پس از آنکه حربن یزید، امام حسین(ع) و یارانش را در سرزمین کربلا در محاصره خویش قرار داد و مانع حرکت آنان شد، عبیدالله‌بن زیاد عامل یزید در کوفه، فرماندهی سپاه یزید را بر عهده عمربن سعد گذاشت. عمربن سعد در روز جمعه سوم محرم الحرام سال 61 قمری به همراه 4 هزار نیروی جنگی وارد کربلا شد و فرماندهی آنان را برعهده گرفت. عمربن سعد پیش از واقعه کربلا، منصب حکومت «ری» را از عبیدالله گرفته بود ولیکن با مخالفت اباعبدالله‌الحسین (ع) با یزید و امتناع از بیعت و حرکت آن حضرت به سوی کوفه، عبیدالله حکومت ری را مشروط به خاتمه بخشیدن به قضیه امام حسین (ع) کرد. عمربن سعد به خاطر دستیابی به حکومت منطقه وسیع ایالت «ری» فرماندهی سپاه یزید را پذیرفت و مرتکب اين جنایت بزرگ غیرانسانی شد. از روزی که عمربن سعد وارد سرزمین کربلا شد، پیوسته لشکریانی از سوی عبیدالله بن زیاد برای وی فرستاده می‌شد. بنابر روایتی تا ششم محرم، متجاوز از 20 هزار نفر در سپاه عمربن سعد گرد آمدند.
با تو شعله‌زاران گلستان می‌شود
محمدرضا سنگری: چگونه شعله و شراره شیفتگی‌مان به تو هر دم افروخته‌تر نشود که با تو شعله‌زاران، گلستان می‌شود؛ با تو همه درها به باغ سبز رستگاری گشوده می‌شود. هر کس بی‌تو سر رسیدن به بهشت داشته باشد شعله‌های سرکش جهنم را دیدار خواهد کرد. پیامبر که در دیدار تو بهشت می‌دید می‌گفت:
اَلا و اِنّ الحسین بابٌ مِن ابواب الجنّه من عانَدهُ حَرم اللهُ علیهِ رائحهًُْ الجنه.
آگاه باشید که حسین، دری از درهای بهشت است هر کس با او دشمنی ورزد خداوند بوی بهشت را بر وی حرام می‌سازد. ای بهشت جان‌های خسته از جهنم دنیا، ای سید جوانان بهشت، ای سرانگشتی که شب عاشورا بهشت را نشان یاران دادی. چشم‌های ما به امتداد سرانگشتی دوخته است که بهشت می‌رویاند. پیامبر در گریبان تو چه می‌دید که می‌بویید و رائحه بهشت در جان می‌ریخت! ای دروازه همه خوبی‌ها و زیبایی‌ها! آن روز که همه شیفته دیدار پیامبرند، آن روز که اشتیاق زیارت رسول در بهشت، آرمان و آرزوی همگان است، تو دستمان بگیر تا با تو پیامبر را ادراک کنیم که امروز و همیشه نیز بی‌تو کسی به پیامبر و معرفت و محبت او نمی‌رسد.آن روز همه لذت‌های بهشت در شکوه لذت دیدار تو در کنار پیامبر گم می‌شود. ای که داغ تشنگی می‌دانی ما را در تشنه‌کامی هجران پیامبر مپسند.
عزاداری در جبهه
داوود احمدپور *: روز اول محرم سال 63 در تهران بودم که یک نوار نوحه جدید تهیه و به سمت مهران حرکت کردم. وقتی برای روز دوم به شهر مهران رسیدم شهید مصطفی ملکی و شهید علی سنبله‌کار با تعدادی دیگر از رزمنده‌ها پشت خاکریز نشسته بودند. شهید مصطفی ملکی ناراحت بود، علت ناراحتی او را جویا شدم، گفت: «2 شب از محرم گذشته و من هنوز برای امام حسین (ع) سینه‌زنی نکرده‌ام». در این هنگام شهید علی سنبله‌کار رو به شهید مصطفی ملکی کرد و گفت: «این که ناراحتی ندارد، اگر دوست داری برای مراسم سینه‌زنی حسینیه‌ای برپا می‌کنیم»؛ وقتی این پیشنهاد را شهید سنبله‌کار داد، بچه‌ها به اتفاق هم با یک یا علی (ع) برخاستند و به یکی از سنگرها رفتند تا آن سنگر کوچک را برای حسینیه آماده کنند. در وضعي که ما قرار داشتیم، بلدوزر و لودر نمی‌توانست به آن قسمت بیاید، زیرا ما پشت خاکریز بودیم و عراقی‌ها در ارتفاعات قرار داشتند و به سنگرهای ما مسلط بودند؛ ما مجبور بودیم خودمان به کندن زمین و برپایی حسینیه اقدام کنیم. تا اینکه بچه‌های رزمنده با دست خالی شروع به کندن زمین کردند. برای برپایی حسینیه در جبهه امکانات محدود بود و رزمندگان با دستان خود زمین را می‌کندند که بعد از آن دست همه آنها بشدت تاول زده بود و طوری این حسینیه مسقف شد تا بچه‌های رزمنده بتوانند ایستاده سینه‌زنی کنند. دیوارهای حسینیه را با پتوهای مشکی سیاهپوش کردیم، حمید ترابی خط خوبی داشت و روی کاغذ اشعاری را نوشت و به صورت کتیبه دور سنگر نصب کرد. حدود 4 شبانه روز تلاش کردیم تا حسینیه را برای عزاداری سالار شهیدان برپا کنیم. وقتی سنگر حسینیه به اتمام رسید به همه رزمنده‌ها اعلام کردیم برای عزاداری، شب به این سنگر بیایند. شهید مهدی هدایتی، شهید احمد کیایی، رضا پوراحمد، محمد طاهری و مجید قنبری‌ها از رزمنده‌های مداح بودند که در آنجا حضور داشتند. در حسینیه برای نوحه‌خوانی حاضر می‌شدند و وقتی شب فرامی‌رسید، نماز خوانده می‌شد و نوحه‌خوانی و سینه‌زنی را برگزار می‌کردند. در همان موقع شهید مصطفی ملکی روضه حضرت رقیه (س) را برای بچه‌ها خواند و گفت: «شما با عشق امام حسین (ع) این حسینیه را برپا کردید و هیچ اجباری در کار نبود و برای اینکه اینجا جمع شوید و برای امام حسین (ع) سینه بزنید. دستانتان تاول زده و نمی‌توانید سینه بزنید و یاد کنید لحظه‌ای که دختر 3 ساله با پاهای کوچک و تاول‌زده خود روی آتش و سنگ راه می‌رفت و تازیانه بر سر او می‌زدند».
*رزمنده دفاع مقدس
نمایش فیلم‌های مذهبی و عاشورایی
برنامه این هفته کانون فیلم «سینماحقیقت» مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به نمایش فیلم‌های مذهبی و عاشورایی «مهدی اسدی» و جــلسه گفت‌و‌گو با وی اختصاص یافته است. فیلم‌های کوتاه «خاطره ازلی» و «محبوب» از جمله آثار عاشورایی مهدی اسدی هستند که از ساعت 16 عصر فردا (دوشنبه 30 آذر ماه 1388) در سالن سینماحقیقت این مرکز به نمایش عمومی درخواهند آمد. همچنین بخش‌هایی از جدیدترین اثر مذهبی اسدی با عنوان
«راه ولایت» در این برنامه روی پرده می‌رود و در ادامه، جلسه گفت‌و‌گو با وی برگزار خواهد شد. عموم علاقه‌مندان به منظور تماشای این آثار مذهبی و عاشورایی و شرکت در جلسه گفت‌و‌گو با کارگردان آن می‌توانند به سالن سینماحقیقت واقع در خیابان سهروردی شمالی، میدان شهید قندی، شماره 15، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی مراجعه کنند و یا به منظور کسب اطلاعات بیشتر و عضویت در کانون فیلم «سینمـاحقیقت»، با شماره تلفن‌های 14 و 88528312 تماس بگیرند.
عطر سیب
ورود سپاه «عمر بن سعد» به سرزمین کربلا
پس از آنکه حربن یزید، امام حسین(ع) و یارانش را در سرزمین کربلا در محاصره خویش قرار داد و مانع حرکت آنان شد، عبیدالله‌بن زیاد عامل یزید در کوفه، فرماندهی سپاه یزید را بر عهده عمربن سعد گذاشت. عمربن سعد در روز جمعه سوم محرم الحرام سال 61 قمری به همراه 4 هزار نیروی جنگی وارد کربلا شد و فرماندهی آنان را برعهده گرفت. عمربن سعد پیش از واقعه کربلا، منصب حکومت «ری» را از عبیدالله گرفته بود ولیکن با مخالفت اباعبدالله‌الحسین (ع) با یزید و امتناع از بیعت و حرکت آن حضرت به سوی کوفه، عبیدالله حکومت ری را مشروط به خاتمه بخشیدن به قضیه امام حسین (ع) کرد. عمربن سعد به خاطر دستیابی به حکومت منطقه وسیع ایالت «ری» فرماندهی سپاه یزید را پذیرفت و مرتکب اين جنایت بزرگ غیرانسانی شد. از روزی که عمربن سعد وارد سرزمین کربلا شد، پیوسته لشکریانی از سوی عبیدالله بن زیاد برای وی فرستاده می‌شد. بنابر روایتی تا ششم محرم، متجاوز از 20 هزار نفر در سپاه عمربن سعد گرد آمدند.
با تو شعله‌زاران گلستان می‌شود
محمدرضا سنگری: چگونه شعله و شراره شیفتگی‌مان به تو هر دم افروخته‌تر نشود که با تو شعله‌زاران، گلستان می‌شود؛ با تو همه درها به باغ سبز رستگاری گشوده می‌شود. هر کس بی‌تو سر رسیدن به بهشت داشته باشد شعله‌های سرکش جهنم را دیدار خواهد کرد. پیامبر که در دیدار تو بهشت می‌دید می‌گفت:
اَلا و اِنّ الحسین بابٌ مِن ابواب الجنّه من عانَدهُ حَرم اللهُ علیهِ رائحهًُْ الجنه.
آگاه باشید که حسین، دری از درهای بهشت است هر کس با او دشمنی ورزد خداوند بوی بهشت را بر وی حرام می‌سازد. ای بهشت جان‌های خسته از جهنم دنیا، ای سید جوانان بهشت، ای سرانگشتی که شب عاشورا بهشت را نشان یاران دادی. چشم‌های ما به امتداد سرانگشتی دوخته است که بهشت می‌رویاند. پیامبر در گریبان تو چه می‌دید که می‌بویید و رائحه بهشت در جان می‌ریخت! ای دروازه همه خوبی‌ها و زیبایی‌ها! آن روز که همه شیفته دیدار پیامبرند، آن روز که اشتیاق زیارت رسول در بهشت، آرمان و آرزوی همگان است، تو دستمان بگیر تا با تو پیامبر را ادراک کنیم که امروز و همیشه نیز بی‌تو کسی به پیامبر و معرفت و محبت او نمی‌رسد.آن روز همه لذت‌های بهشت در شکوه لذت دیدار تو در کنار پیامبر گم می‌شود. ای که داغ تشنگی می‌دانی ما را در تشنه‌کامی هجران پیامبر مپسند.
عزاداری در جبهه
داوود احمدپور *: روز اول محرم سال 63 در تهران بودم که یک نوار نوحه جدید تهیه و به سمت مهران حرکت کردم. وقتی برای روز دوم به شهر مهران رسیدم شهید مصطفی ملکی و شهید علی سنبله‌کار با تعدادی دیگر از رزمنده‌ها پشت خاکریز نشسته بودند. شهید مصطفی ملکی ناراحت بود، علت ناراحتی او را جویا شدم، گفت: «2 شب از محرم گذشته و من هنوز برای امام حسین (ع) سینه‌زنی نکرده‌ام». در این هنگام شهید علی سنبله‌کار رو به شهید مصطفی ملکی کرد و گفت: «این که ناراحتی ندارد، اگر دوست داری برای مراسم سینه‌زنی حسینیه‌ای برپا می‌کنیم»؛ وقتی این پیشنهاد را شهید سنبله‌کار داد، بچه‌ها به اتفاق هم با یک یا علی (ع) برخاستند و به یکی از سنگرها رفتند تا آن سنگر کوچک را برای حسینیه آماده کنند. در وضعي که ما قرار داشتیم، بلدوزر و لودر نمی‌توانست به آن قسمت بیاید، زیرا ما پشت خاکریز بودیم و عراقی‌ها در ارتفاعات قرار داشتند و به سنگرهای ما مسلط بودند؛ ما مجبور بودیم خودمان به کندن زمین و برپایی حسینیه اقدام کنیم. تا اینکه بچه‌های رزمنده با دست خالی شروع به کندن زمین کردند. برای برپایی حسینیه در جبهه امکانات محدود بود و رزمندگان با دستان خود زمین را می‌کندند که بعد از آن دست همه آنها بشدت تاول زده بود و طوری این حسینیه مسقف شد تا بچه‌های رزمنده بتوانند ایستاده سینه‌زنی کنند. دیوارهای حسینیه را با پتوهای مشکی سیاهپوش کردیم، حمید ترابی خط خوبی داشت و روی کاغذ اشعاری را نوشت و به صورت کتیبه دور سنگر نصب کرد. حدود 4 شبانه روز تلاش کردیم تا حسینیه را برای عزاداری سالار شهیدان برپا کنیم. وقتی سنگر حسینیه به اتمام رسید به همه رزمنده‌ها اعلام کردیم برای عزاداری، شب به این سنگر بیایند. شهید مهدی هدایتی، شهید احمد کیایی، رضا پوراحمد، محمد طاهری و مجید قنبری‌ها از رزمنده‌های مداح بودند که در آنجا حضور داشتند. در حسینیه برای نوحه‌خوانی حاضر می‌شدند و وقتی شب فرامی‌رسید، نماز خوانده می‌شد و نوحه‌خوانی و سینه‌زنی را برگزار می‌کردند. در همان موقع شهید مصطفی ملکی روضه حضرت رقیه (س) را برای بچه‌ها خواند و گفت: «شما با عشق امام حسین (ع) این حسینیه را برپا کردید و هیچ اجباری در کار نبود و برای اینکه اینجا جمع شوید و برای امام حسین (ع) سینه بزنید. دستانتان تاول زده و نمی‌توانید سینه بزنید و یاد کنید لحظه‌ای که دختر 3 ساله با پاهای کوچک و تاول‌زده خود روی آتش و سنگ راه می‌رفت و تازیانه بر سر او می‌زدند».
*رزمنده دفاع مقدس
نمایش فیلم‌های مذهبی و عاشورایی
برنامه این هفته کانون فیلم «سینماحقیقت» مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به نمایش فیلم‌های مذهبی و عاشورایی «مهدی اسدی» و جــلسه گفت‌و‌گو با وی اختصاص یافته است. فیلم‌های کوتاه «خاطره ازلی» و «محبوب» از جمله آثار عاشورایی مهدی اسدی هستند که از ساعت 16 عصر فردا (دوشنبه 30 آذر ماه 1388) در سالن سینماحقیقت این مرکز به نمایش عمومی درخواهند آمد. همچنین بخش‌هایی از جدیدترین اثر مذهبی اسدی با عنوان
«راه ولایت» در این برنامه روی پرده می‌رود و در ادامه، جلسه گفت‌و‌گو با وی برگزار خواهد شد. عموم علاقه‌مندان به منظور تماشای این آثار مذهبی و عاشورایی و شرکت در جلسه گفت‌و‌گو با کارگردان آن می‌توانند به سالن سینماحقیقت واقع در خیابان سهروردی شمالی، میدان شهید قندی، شماره 15، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی مراجعه کنند و یا به منظور کسب اطلاعات بیشتر و عضویت در کانون فیلم «سینمـاحقیقت»، با شماره تلفن‌های 14 و 88528312 تماس بگیرند.
ارسال نظر
پربیننده