بهرنگ فتوحی: اجلاس تغییرات آب و هوایی به پایان رسید؛ اجلاسی که بسیاری از آدم‌های این کره خاکی با امید به نتایج آن روزهای گذشته را در التهاب گذراندند اما امروز دریافتند که سران کشورهای حاضر در این نشست با کوتاه نیامدن از دیدگاه‌های خود از تصویب یک قطعنامه محکم و «وادارکننده» سر باز زده‌اند. با این حساب اکنون سوال اساسی اینجاست که وضع گرمای زمین چه خواهد شد و سرانجام تغییرات آب و هوایی دامن کدام نسل انسان را خواهد گرفت. در این میان نطق رئیس‌جمهوری کشورمان در این اجلاس را باید یکی از مهم‌ترین گام‌های کشورهای آسیایی در راه ورود به سیاستگذاری‌های زیست محیطي جهان نامید. روز گذشته معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست در نخستین نشست خبری خود به ارزیابی این اجلاس پرداخت. او که به همراه محمدباقر قالیباف نمایندگان ایران در این اجلاس بودند، در ابتدای سخن از سیاست‌های آمریکا لب به انتقاد گشود و گفت: اجلاس مهم تغییرات آب‌و‌هوا که روزهای گذشته در کپنهاگ، پایتخت دانمارک برگزار شد در حالی بدون نتیجه به پایان رسید که آمریکا پیگیر تصویب یک بیانیه سیاسی بود. محمدجواد محمدی‌زاده در توضیح این اجلاس گفت: این اجلاس قوی‌ترین و پرحجم‌ترین نشست زیست‌محیطی در طول تاریخ گذشته بود ولی به دلیل عدم همکاری کشورهای توسعه یافته نتوانست نتیجه‌گیری مناسبی برای کشورهای عضو داشته باشد. وی تصریح کرد: اعتراضات یکسویه کشورهای در حال توسعه به کشورهای توسعه یافته درباره عدم پایبندی به تعهدات‌شان در قبال آلایندگی هوا و محیط‌زیست از جمله نکات مهم این اجلاس بود. محمدی‌زاده اظهار داشت: تلاش‌های زیادی از سوی مسؤولان کشورهای مختلف از جمله دانمارک، میزبان اجلاس برای به نتیجه رساندن اهداف برگزاری صورت گرفت ولی متاسفانه اجلاس کپنهاگ با شکست مواجه شد. وی تاکید کرد: نشست تغییرات آب و هوا در کپنهاگ چند ویژگی داشت، موضوعات مربوط به این تغییرات اکنون برای رهبران و مسؤولان کشورهای مختلف در درجه اول اهمیت قرار گرفت؛ حضور بیش از 50 نفر از سران و 70 نفر از نخست‌وزیران کشورهای مختلف و حضور وزرای محیط‌زیست همه 193 کشور عضو از این جمله بود. رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست گفت: جمهوری اسلامی ایران در این اجلاس در قالب یک هیات 10 نفره شرکت کرد ولی در 2 روز آخر رئیس‌جمهوری اسلامی نیز برای شرکت و سخنرانی در این اجلاس به دانمارک سفر کرد. معاون رئیس‌جمهور تاکید کرد: توجه به مسائل مهم آب و هوایی توانست نگرانی بین‌المللی درباره تغییرات آب‌و‌هوایی را به دنبال داشته باشد، به‌طوری که مهم‌ترین سوال شرکت‌کنندگان در این اجلاس درباره عدم توفیق پیمان کیوتو و اینکه برای رفع نواقص این پیمان چه باید کرد، بود. وی یادآور شد: این سوال که از نخستین روز برگزاری این اجلاس مطرح بود سرانجام تا پایان روز دوازدهم و خاتمه اجلاس کپنهاگ بدون پاسخ ماند. به گفته محمدی‌زاده، در روزهای اولیه دولت دانمارک، میزبان اجلاس تلاش زیادی کرد تا با طرح این مساله که دنیا درصدد ارائه پاسخی به نگرانی شرکت‌کنندگان است، از طرح دغدغه‌های آنها جلوگیری کند. وی خاطرنشان کرد: کشورهای گروه 77 که سودان به عنوان سخنگوی آنها بود فریب این بازی‌ها را نخورد و به‌طور ویژه مراتب نگرانی کشورهای گروه را اعلام و خواستار ارائه پاسخ از سوی کشورهای توسعه یافته شدند. محمدی‌زاده تصریح کرد: طرح دقیق مسائل، منطق جدی و مطالبه‌گر بسیاری از کشورها که تاکنون جرات ابراز عقیده نداشتند برای نخستین‌بار در این زمینه که جنوبی‌ها قربانی توسعه‌طلبی شمالی‌ها می‌شوند، حرکت جدیدی در این اجلاس بود که جمهوری اسلامی ایران به عنوان پایه‌گذار این حرکت مطرح بود. وی اعلام کرد: درد آب و هوا دردی است که نظام سرمایه‌داری به دنیا تحمیل کرده هر چند برخی مانند آمریکا در این اجلاس از موضع قدرت و اقتدار خود سخن گفتند که می‌خواهند در جهت بهبود این تغییرات همکاری کنند! محمدی‌زاده با اشاره به اینکه این اجلاس در 3 سطح «کارشناسان، وزرای محیط‌زیست و سران» برگزار شد، گفت: در 2 مرحله اول هیچ توفیقی به دست نیامد و اجلاس برای نتیجه‌گیری منتظر حضور سران کشورها شد که این حضور نیز مانع از شکست نخوردن اجلاس و عدم تصمیم‌گیری نشد. وی افزود: اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده پس از اینکه اجلاس نتوانست به یک نتیجه‌گیری مشترک دست یابد با طرح ابتکاری خود که با همکاری 4 کشور آفریقای جنوبی، استرالیا، چین و کانادا دنبال شد موضوع تصویب یک بیانیه سیاسی را مطرح کرد که این نیز مورد توافق کشورهای شرکت‌کننده واقع نشد. به گفته محمدی‌زاده، توقع شرکت‌کنندگان در اجلاس تصویب 2 سند و یک بیانیه سیاسی بود که 2 مورد اولی با شکست مواجه شد ولی درباره بیانیه که بار حقوقی هم ندارد، قرار شد تا قبل از برگزاری سال آینده این اجلاس در کشور مکزیک به تصویب اعضا و کشورهای شرکت‌کننده برسد. وی یادآور شد: در بخش کمک‌های مالی در حالی کشورهای توسعه‌یافته متعهد به پرداخت 30 میلیارد دلار به کشورهای در حال توسعه و آسیب‌دیده شدند که تنها آمریکا برای اصلاح صنایع آلاینده خود نیاز به یکهزار میلیارد دلار اعتبار دارد! رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست پس از بازگشت از اجلاس کپنهاگ عنوان‌كرد
نظام سرمایه‌داری و تحميل درد آب و هوا به دنیا
بهرنگ فتوحی: اجلاس تغییرات آب و هوایی به پایان رسید؛ اجلاسی که بسیاری از آدم‌های این کره خاکی با امید به نتایج آن روزهای گذشته را در التهاب گذراندند اما امروز دریافتند که سران کشورهای حاضر در این نشست با کوتاه نیامدن از دیدگاه‌های خود از تصویب یک قطعنامه محکم و «وادارکننده» سر باز زده‌اند. با این حساب اکنون سوال اساسی اینجاست که وضع گرمای زمین چه خواهد شد و سرانجام تغییرات آب و هوایی دامن کدام نسل انسان را خواهد گرفت. در این میان نطق رئیس‌جمهوری کشورمان در این اجلاس را باید یکی از مهم‌ترین گام‌های کشورهای آسیایی در راه ورود به سیاستگذاری‌های زیست محیطي جهان نامید. روز گذشته معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست در نخستین نشست خبری خود به ارزیابی این اجلاس پرداخت. او که به همراه محمدباقر قالیباف نمایندگان ایران در این اجلاس بودند، در ابتدای سخن از سیاست‌های آمریکا لب به انتقاد گشود و گفت: اجلاس مهم تغییرات آب‌و‌هوا که روزهای گذشته در کپنهاگ، پایتخت دانمارک برگزار شد در حالی بدون نتیجه به پایان رسید که آمریکا پیگیر تصویب یک بیانیه سیاسی بود. محمدجواد محمدی‌زاده در توضیح این اجلاس گفت: این اجلاس قوی‌ترین و پرحجم‌ترین نشست زیست‌محیطی در طول تاریخ گذشته بود ولی به دلیل عدم همکاری کشورهای توسعه یافته نتوانست نتیجه‌گیری مناسبی برای کشورهای عضو داشته باشد. وی تصریح کرد: اعتراضات یکسویه کشورهای در حال توسعه به کشورهای توسعه یافته درباره عدم پایبندی به تعهدات‌شان در قبال آلایندگی هوا و محیط‌زیست از جمله نکات مهم این اجلاس بود. محمدی‌زاده اظهار داشت: تلاش‌های زیادی از سوی مسؤولان کشورهای مختلف از جمله دانمارک، میزبان اجلاس برای به نتیجه رساندن اهداف برگزاری صورت گرفت ولی متاسفانه اجلاس کپنهاگ با شکست مواجه شد. وی تاکید کرد: نشست تغییرات آب و هوا در کپنهاگ چند ویژگی داشت، موضوعات مربوط به این تغییرات اکنون برای رهبران و مسؤولان کشورهای مختلف در درجه اول اهمیت قرار گرفت؛ حضور بیش از 50 نفر از سران و 70 نفر از نخست‌وزیران کشورهای مختلف و حضور وزرای محیط‌زیست همه 193 کشور عضو از این جمله بود. رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست گفت: جمهوری اسلامی ایران در این اجلاس در قالب یک هیات 10 نفره شرکت کرد ولی در 2 روز آخر رئیس‌جمهوری اسلامی نیز برای شرکت و سخنرانی در این اجلاس به دانمارک سفر کرد. معاون رئیس‌جمهور تاکید کرد: توجه به مسائل مهم آب و هوایی توانست نگرانی بین‌المللی درباره تغییرات آب‌و‌هوایی را به دنبال داشته باشد، به‌طوری که مهم‌ترین سوال شرکت‌کنندگان در این اجلاس درباره عدم توفیق پیمان کیوتو و اینکه برای رفع نواقص این پیمان چه باید کرد، بود. وی یادآور شد: این سوال که از نخستین روز برگزاری این اجلاس مطرح بود سرانجام تا پایان روز دوازدهم و خاتمه اجلاس کپنهاگ بدون پاسخ ماند. به گفته محمدی‌زاده، در روزهای اولیه دولت دانمارک، میزبان اجلاس تلاش زیادی کرد تا با طرح این مساله که دنیا درصدد ارائه پاسخی به نگرانی شرکت‌کنندگان است، از طرح دغدغه‌های آنها جلوگیری کند. وی خاطرنشان کرد: کشورهای گروه 77 که سودان به عنوان سخنگوی آنها بود فریب این بازی‌ها را نخورد و به‌طور ویژه مراتب نگرانی کشورهای گروه را اعلام و خواستار ارائه پاسخ از سوی کشورهای توسعه یافته شدند. محمدی‌زاده تصریح کرد: طرح دقیق مسائل، منطق جدی و مطالبه‌گر بسیاری از کشورها که تاکنون جرات ابراز عقیده نداشتند برای نخستین‌بار در این زمینه که جنوبی‌ها قربانی توسعه‌طلبی شمالی‌ها می‌شوند، حرکت جدیدی در این اجلاس بود که جمهوری اسلامی ایران به عنوان پایه‌گذار این حرکت مطرح بود. وی اعلام کرد: درد آب و هوا دردی است که نظام سرمایه‌داری به دنیا تحمیل کرده هر چند برخی مانند آمریکا در این اجلاس از موضع قدرت و اقتدار خود سخن گفتند که می‌خواهند در جهت بهبود این تغییرات همکاری کنند! محمدی‌زاده با اشاره به اینکه این اجلاس در 3 سطح «کارشناسان، وزرای محیط‌زیست و سران» برگزار شد، گفت: در 2 مرحله اول هیچ توفیقی به دست نیامد و اجلاس برای نتیجه‌گیری منتظر حضور سران کشورها شد که این حضور نیز مانع از شکست نخوردن اجلاس و عدم تصمیم‌گیری نشد. وی افزود: اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده پس از اینکه اجلاس نتوانست به یک نتیجه‌گیری مشترک دست یابد با طرح ابتکاری خود که با همکاری 4 کشور آفریقای جنوبی، استرالیا، چین و کانادا دنبال شد موضوع تصویب یک بیانیه سیاسی را مطرح کرد که این نیز مورد توافق کشورهای شرکت‌کننده واقع نشد. به گفته محمدی‌زاده، توقع شرکت‌کنندگان در اجلاس تصویب 2 سند و یک بیانیه سیاسی بود که 2 مورد اولی با شکست مواجه شد ولی درباره بیانیه که بار حقوقی هم ندارد، قرار شد تا قبل از برگزاری سال آینده این اجلاس در کشور مکزیک به تصویب اعضا و کشورهای شرکت‌کننده برسد. وی یادآور شد: در بخش کمک‌های مالی در حالی کشورهای توسعه‌یافته متعهد به پرداخت 30 میلیارد دلار به کشورهای در حال توسعه و آسیب‌دیده شدند که تنها آمریکا برای اصلاح صنایع آلاینده خود نیاز به یکهزار میلیارد دلار اعتبار دارد! ارسال نظر
پربیننده