پرونده نیم‌فصل نخست رقابت‌های بوندس‌لیگا با قهرمانی بایرلورکوزن بسته شد. شاگردان «یوپ هاینکس» در حالی بالاتر از شالکه و بایرن‌مونیخ ایستادند که در 17 هفته برگزار شده از فصل 2010–2009 هیچ شکستی نداشته‌اند. براستی فرمول موفقیت هاینکس و لورکوزن چیست؟ مربی، بازیکنان یا مدیریت لورکوزن، شاید هم تمام این موارد. هاینکس روزگاری در بوندس‌لیگا به عنوان بازیکن توپ می‌زد. او که پس از مسابقه‌ها چهره‌ای سرخ و برافروخته داشت، لقب «Osram» را دریافت کرده بود. عنوانی که سخت به او می‌آمد. او که هم‌اکنون شصت و چهارمین سال عمرش را می‌گذراند، پس از 3 دهه حضور روی نیمکت مربیگری تیم‌های گوناگون همچنان هم در هر بازی با تب‌و‌تاب و هیجان فراوان روی نیمکت بایرلورکوزن می‌نشیند و شاگردانش را در بازی‌ها هدایت می‌کند.
هاینکس که فصل پیش برای 5 هفته جانشین یورگن کلینزمن برکنار شده در بایرن مونیخ شد، در میان 18 مربی حاضر در فصل جاری رقابت‌های بوندس‌لیگا سالخورده‌ترین به شمار می‌آید. ضمن آنکه لورکوزن هم دوازدهمین ایستگاه مربیگری او است. با کارگردانی او بود که لورکوزن بدون شکست قهرمان نیم‌فصل نخست بوندس‌لیگا شد. به نظر می‌رسد روزهای طلایی لورکوزن با کلاوس تاپ مولر در حال تکرار است. بوندس‌لیگایی‌ها بیش از هر چیز از آرامش هاینکس یاد می‌کنند. مردی که روزگاری به خاطر داد و فریادهایش در کنار زمین شهره خاص و عام بود؛ چه زمانی که در اسپانیا کار می‌کرد و یا روزهای حضورش در پرتغال.
پیرمرد لورکوزنی‌ها بخوبی می‌داند که شکست و ناکامی چه طعم تلخی دارد. آخرین ناکامی او به 27 ژانویه 2007 بازمی‌گردد، زمانی که او با بوروسیامونشن گلادباخ در بوندس‌لیگا حاضر بود. باختی که به کناره‌گیری او از تیم محبوبش انجامید. تیمی که او با آن به شهرت و افتخارهای فراوانی دست یافته بود. آن شکست پیامدهای زیادی برای هاینکس داشت و حتی از سوی برخی هواداران افراطی گلادباخ باسابقه در بوندس‌لیگا به مرگ تهدید شد. او می‌گفت، ادامه کار دیگر معنا نداشت، چرا که بیم جانش را داشت و احساس ایمنی نمی‌کرد. آن رخدادها برای او تلخ‌تر بود، چرا که در باشگاه خودش تهدید به مرگ شده بود؛ باشگاهی که در سال 1965 فوتبالش را از همانجا آغاز کرده بود. گلادباخ در دهه 60 یکی از غول‌های بوندس‌لیگا به شمار می‌آمد. تا جایی که هواداران این تیم هم اکنون خواب آن روزها را می‌بینند. هاینکس که بسیار شوکه شده بود، پس از آن تهدیدها فوتبال را بوسید و کنار گذاشت. او که به خاطر کار در رئال‌مادرید و آتلتیک بیلبائوی اسپانیا عنوان «دن یوپ» را هم دریافت کرده است، روزهای بازنشستگی را می‌گذراند که سران بایرن‌مونیخ و دوست قدیمی‌اش اولی هوینس سراغش را گرفتند. اولی از او خواست تا برای 5 بازی روی نیمکت بایرن بنشیند و این تیم را به لیگ قهرمانان اروپا برساند. به نظر سران بایرن، این تیم با کلینزمن در بحران به سر می‌برد. آنها که از قهرمانی تیم‌شان ناامید بودند، بیم داشتند، نتوانند یکی از سهمیه‌های بوندس‌لیگا در لیگ قهرمانان اروپا را به دست بیاورند. حضور یک ماهه در بایرن لذت فوتبال را در پیرمرد زنده کرد. شوق فوتبال به او برگشت و پیشنهاد لورکوزن چالشی تازه پیش روی او بود. رودی فولر، مدیر بایرلورکوزن می‌گوید: «یوپ اعتماد به نفس بازیکنان را به اوج رسانده است». مجله «بای آر‌نا» هاینکس را «متفکر فوتبال» می‌خواند.
بایرلورکوزن قهرمان نیم‌فصل نخست بوندس‌لیگا
هاینکس؛ متفکر فوتبال
پرونده نیم‌فصل نخست رقابت‌های بوندس‌لیگا با قهرمانی بایرلورکوزن بسته شد. شاگردان «یوپ هاینکس» در حالی بالاتر از شالکه و بایرن‌مونیخ ایستادند که در 17 هفته برگزار شده از فصل 2010–2009 هیچ شکستی نداشته‌اند. براستی فرمول موفقیت هاینکس و لورکوزن چیست؟ مربی، بازیکنان یا مدیریت لورکوزن، شاید هم تمام این موارد. هاینکس روزگاری در بوندس‌لیگا به عنوان بازیکن توپ می‌زد. او که پس از مسابقه‌ها چهره‌ای سرخ و برافروخته داشت، لقب «Osram» را دریافت کرده بود. عنوانی که سخت به او می‌آمد. او که هم‌اکنون شصت و چهارمین سال عمرش را می‌گذراند، پس از 3 دهه حضور روی نیمکت مربیگری تیم‌های گوناگون همچنان هم در هر بازی با تب‌و‌تاب و هیجان فراوان روی نیمکت بایرلورکوزن می‌نشیند و شاگردانش را در بازی‌ها هدایت می‌کند.
هاینکس که فصل پیش برای 5 هفته جانشین یورگن کلینزمن برکنار شده در بایرن مونیخ شد، در میان 18 مربی حاضر در فصل جاری رقابت‌های بوندس‌لیگا سالخورده‌ترین به شمار می‌آید. ضمن آنکه لورکوزن هم دوازدهمین ایستگاه مربیگری او است. با کارگردانی او بود که لورکوزن بدون شکست قهرمان نیم‌فصل نخست بوندس‌لیگا شد. به نظر می‌رسد روزهای طلایی لورکوزن با کلاوس تاپ مولر در حال تکرار است. بوندس‌لیگایی‌ها بیش از هر چیز از آرامش هاینکس یاد می‌کنند. مردی که روزگاری به خاطر داد و فریادهایش در کنار زمین شهره خاص و عام بود؛ چه زمانی که در اسپانیا کار می‌کرد و یا روزهای حضورش در پرتغال.
پیرمرد لورکوزنی‌ها بخوبی می‌داند که شکست و ناکامی چه طعم تلخی دارد. آخرین ناکامی او به 27 ژانویه 2007 بازمی‌گردد، زمانی که او با بوروسیامونشن گلادباخ در بوندس‌لیگا حاضر بود. باختی که به کناره‌گیری او از تیم محبوبش انجامید. تیمی که او با آن به شهرت و افتخارهای فراوانی دست یافته بود. آن شکست پیامدهای زیادی برای هاینکس داشت و حتی از سوی برخی هواداران افراطی گلادباخ باسابقه در بوندس‌لیگا به مرگ تهدید شد. او می‌گفت، ادامه کار دیگر معنا نداشت، چرا که بیم جانش را داشت و احساس ایمنی نمی‌کرد. آن رخدادها برای او تلخ‌تر بود، چرا که در باشگاه خودش تهدید به مرگ شده بود؛ باشگاهی که در سال 1965 فوتبالش را از همانجا آغاز کرده بود. گلادباخ در دهه 60 یکی از غول‌های بوندس‌لیگا به شمار می‌آمد. تا جایی که هواداران این تیم هم اکنون خواب آن روزها را می‌بینند. هاینکس که بسیار شوکه شده بود، پس از آن تهدیدها فوتبال را بوسید و کنار گذاشت. او که به خاطر کار در رئال‌مادرید و آتلتیک بیلبائوی اسپانیا عنوان «دن یوپ» را هم دریافت کرده است، روزهای بازنشستگی را می‌گذراند که سران بایرن‌مونیخ و دوست قدیمی‌اش اولی هوینس سراغش را گرفتند. اولی از او خواست تا برای 5 بازی روی نیمکت بایرن بنشیند و این تیم را به لیگ قهرمانان اروپا برساند. به نظر سران بایرن، این تیم با کلینزمن در بحران به سر می‌برد. آنها که از قهرمانی تیم‌شان ناامید بودند، بیم داشتند، نتوانند یکی از سهمیه‌های بوندس‌لیگا در لیگ قهرمانان اروپا را به دست بیاورند. حضور یک ماهه در بایرن لذت فوتبال را در پیرمرد زنده کرد. شوق فوتبال به او برگشت و پیشنهاد لورکوزن چالشی تازه پیش روی او بود. رودی فولر، مدیر بایرلورکوزن می‌گوید: «یوپ اعتماد به نفس بازیکنان را به اوج رسانده است». مجله «بای آر‌نا» هاینکس را «متفکر فوتبال» می‌خواند.
ارسال نظر
پربیننده