رضا بابایی: اگرچه معاون رئیس‌جمهوری کشورمان 2 روز مانده به اتمام نشست کپنهاگ پیش‌بینی کرده بود که توافق کشورهای صنعتی در اجلاس کپنهاگ برای کاهش آلاینده‌های محیط زیست با تردید جدی روبه‌رو است اما هیچ کس باورش نمی‌شد بزرگ‌ترین تجمع سران کشورهای جهان درباره مهم‌ترین مساله کره زمین بدون حتی نتیجه‌های ساده و دم دستی به پایان برسد و رؤساي جمهور و هیات‌های همراهشان دست خالی به کشورهای‌شان بازگردند. در این اجلاس که سران و مقامات بیش از 150 کشور جهان شرکت کرده بودند، اختلاف دیدگاه میان کشورهای گروه 77 با کشورهای صنعتی به دلیل پایبند نبودن کشورهای صنعتی به تعهدات خود در زمینه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مهم‌ترین عامل به بار ننشستن تلاش‌های دانمارک، میزبان این اجلاس شمرده می‌شود. در حال حاضر عامل انتشار بیش از 50 درصد این گازها چین و آمریکا هستند، اما این کشورها همواره از اجرای تعهدات خود طفره رفته‌اند. اگر چه در دومین روز اجلاس کپنهاگ سران کشورها به نوعی همگرایی برای ضرورت کاهش آلاینده‌های محیط‌زیست دست یافتند اما این کشورها هیچ‌گونه تعهد و ضمانتی را برای آن مطرح نکردند. از سوی دیگر بسیاری از ناظران جهانی بیانیه اجلاس کپنهاگ را بیانیه‌ای سیاسی می‌دانند و اگر چه این بیانیه نشان از یک اراده جمعی برای حل مشکلات زیست محیطی است، اما هیچ تعهد عینی برای حل مشکل در آن وجود ندارد. اعتبار پیمان کیوتو سال 2012 پایان می‌یابد و زنگ خطر تبعات آن از هم‌اکنون جهان را به لرزه انداخته است. پایان بدون نتیجه نشست کپنهاگ
رضا بابایی: اگرچه معاون رئیس‌جمهوری کشورمان 2 روز مانده به اتمام نشست کپنهاگ پیش‌بینی کرده بود که توافق کشورهای صنعتی در اجلاس کپنهاگ برای کاهش آلاینده‌های محیط زیست با تردید جدی روبه‌رو است اما هیچ کس باورش نمی‌شد بزرگ‌ترین تجمع سران کشورهای جهان درباره مهم‌ترین مساله کره زمین بدون حتی نتیجه‌های ساده و دم دستی به پایان برسد و رؤساي جمهور و هیات‌های همراهشان دست خالی به کشورهای‌شان بازگردند. در این اجلاس که سران و مقامات بیش از 150 کشور جهان شرکت کرده بودند، اختلاف دیدگاه میان کشورهای گروه 77 با کشورهای صنعتی به دلیل پایبند نبودن کشورهای صنعتی به تعهدات خود در زمینه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای مهم‌ترین عامل به بار ننشستن تلاش‌های دانمارک، میزبان این اجلاس شمرده می‌شود. در حال حاضر عامل انتشار بیش از 50 درصد این گازها چین و آمریکا هستند، اما این کشورها همواره از اجرای تعهدات خود طفره رفته‌اند. اگر چه در دومین روز اجلاس کپنهاگ سران کشورها به نوعی همگرایی برای ضرورت کاهش آلاینده‌های محیط‌زیست دست یافتند اما این کشورها هیچ‌گونه تعهد و ضمانتی را برای آن مطرح نکردند. از سوی دیگر بسیاری از ناظران جهانی بیانیه اجلاس کپنهاگ را بیانیه‌ای سیاسی می‌دانند و اگر چه این بیانیه نشان از یک اراده جمعی برای حل مشکلات زیست محیطی است، اما هیچ تعهد عینی برای حل مشکل در آن وجود ندارد. اعتبار پیمان کیوتو سال 2012 پایان می‌یابد و زنگ خطر تبعات آن از هم‌اکنون جهان را به لرزه انداخته است. ارسال نظر
پربیننده