مرتضي حسيني
حتما تا به حال فیلم سینمایی دیده‌اید. کارگردان بر اساس فیلمنامه، تعدادی از بازیگران را مقابل دوربین به حرکت درمی‌‌آورد و بر اساس سناریوی از قبل نوشته شده، پلان‌ها و سکانس‌های فیلمش را جلو می‌برد. بازیگران البته برای اینکه بازی‌شان برای بیننده جذاب‌تر و البته واقعی‌تر باشد،«گریم» هم می‌کنند. بازی هنرپیشه‌ها، جلوی دوربین تمام می‌شود، فیلم تدوین می‌شود و آماده نمایش، اما هم بازیگران و هم تماشاچی‌ها می‌دانند که تصاویر، «حقیقی» نیستند و همگی بر اساس فیلمنامه «ساختگی و نمایشی» هستند و این حکایت برخی مدعیان خط امام (ره) است که طی سال‌هایی که از انقلاب اسلامی گذشته است، فقط «فیلم» بازی کرده بودند و البته با گریم کاملا طبیعی، جلوی مردم، پلان‌ها و سکانس‌های بازی‌شان را جلو می‌بردند كه اتفاقات و مسائل پیش‌آمده قبل و بعد از انتخابات اخیر و حتی سال‌های اخیر برای مخاطب «بازی‌های این آقایان» به مثابه سرکشیدن به پشت صحنه «صحنه‌آرایی» این مدعیان بود. این اما از سنت‌های لایتغیر الهی است که مدعیان را با همان «ادعایی»که دارند به «بوته آزمایش و امتحان» می‌کشاند. بسترسازی چندماهه سران فتنه برای مخالفان قسم‌خورده خمینی کبیر کار را به جایی رساند که آنها با چراغ سبز «فرقه سبز» به ساحت مقدس حضرت روح‌الله جسارت کردند و به «جان جانان» این ملت «چنگ» انداختند.«امت امام» که از این جسارت خون به دل شده بودند، به خیابان‌ها ریختند و عشق مقدس‌شان به «خمینی و خامنه‌ای» را تجلی دادند، اما آقایان مدعی خط امامی چه کردند؟ اول منکر جسارت به عکس حضرت امام(ره) شدند، آنگاه که خشم عمومی کشور را فراگرفت، بیانیه پشت بیانیه آن را محکوم کردند. موسوی اما ترجیح داد همان بیانیه خشک و خالی را هم ندهد و به یک مصاحبه صوری بسنده کرد! اعتراض سراسر کشور را فراگرفت و ملت قرار شد پس از نماز جمعه در راهپیمایی سراسری، این‌بار «کوبنده‌تر» خشم‌شان را به جهانیان نشان دهند. اما سران فتنه چه کردند؟ اعلام کردند: «ما در راهپیمایی شرکت نمی‌کنیم و از طرفدارانمان هم می‌خواهیم در این اعتراض شرکت نکنند». ادعایشان این بود که ما باید جداگانه حاضر شویم. حتی پسر کروبی به رادیو فردا (سیا) گفته بود ما اعتراض‌مان به صدا و سیماست نه به جسارت‌کنندگان به عکس امام! اما گویا «خمینی» نمی‌خواهد دست از سر این مدعیان بردارد و تا تشت رسوایی آنان را پیش چشم همگان از بام نیندازد آرام نمی‌نشیند. خبر آمد «حسینعلی منتظری» درگذشته است؛ منتظری که «خون به دل امام امت کرد». خمینی که از اول هم با قائم‌مقامی او مخالف بود و در نامه 6/1/68 قسم جلاله خورده بود که «والله قسم با قائم‌مقامی منتظری مخالف بودم»، منتظری را از قائم‌مقامی برکنار کرد و ... . اما مدعیان این‌بار هم چه کردند؟ فقط تجلیل کردند و ای‌کاش فقط تجلیل می‌کردند، خبر آمد «موسوی و کروبی» روز «دوشنبه را عزای عمومی اعلام کرده‌اند». و این اعلام عزای عمومی برای کسی که امام از «دست رفتار او مرگش را از خدا خواسته بود»، بزرگ‌ترین دروغ این آقایان یعنی «ادعای دفاع از امام» را برای همیشه تاریخ به ثبت رساند. ای کاش چون «پیام رهبر معظم انقلاب ضمن عرض تسلیت، به داغ‌هایی که منتظری به دل امام گذاشت اشاره می‌کردید» و چه زیبا این بار هم خود «خمینی» آمد و برای همیشه «تاریخ» رسوایتان کرد. خب! فیلم تمام شد، باید سالن سینما را ترک کنیم، روی پرده دارد تیتراژ را پخش می‌کند، همه دارند به نام‌های بازیگران نگاه می‌کنند: موسوی، کروبی، خاتمی، هاشمی و ... . بازی تمام شد
مرتضي حسيني
حتما تا به حال فیلم سینمایی دیده‌اید. کارگردان بر اساس فیلمنامه، تعدادی از بازیگران را مقابل دوربین به حرکت درمی‌‌آورد و بر اساس سناریوی از قبل نوشته شده، پلان‌ها و سکانس‌های فیلمش را جلو می‌برد. بازیگران البته برای اینکه بازی‌شان برای بیننده جذاب‌تر و البته واقعی‌تر باشد،«گریم» هم می‌کنند. بازی هنرپیشه‌ها، جلوی دوربین تمام می‌شود، فیلم تدوین می‌شود و آماده نمایش، اما هم بازیگران و هم تماشاچی‌ها می‌دانند که تصاویر، «حقیقی» نیستند و همگی بر اساس فیلمنامه «ساختگی و نمایشی» هستند و این حکایت برخی مدعیان خط امام (ره) است که طی سال‌هایی که از انقلاب اسلامی گذشته است، فقط «فیلم» بازی کرده بودند و البته با گریم کاملا طبیعی، جلوی مردم، پلان‌ها و سکانس‌های بازی‌شان را جلو می‌بردند كه اتفاقات و مسائل پیش‌آمده قبل و بعد از انتخابات اخیر و حتی سال‌های اخیر برای مخاطب «بازی‌های این آقایان» به مثابه سرکشیدن به پشت صحنه «صحنه‌آرایی» این مدعیان بود. این اما از سنت‌های لایتغیر الهی است که مدعیان را با همان «ادعایی»که دارند به «بوته آزمایش و امتحان» می‌کشاند. بسترسازی چندماهه سران فتنه برای مخالفان قسم‌خورده خمینی کبیر کار را به جایی رساند که آنها با چراغ سبز «فرقه سبز» به ساحت مقدس حضرت روح‌الله جسارت کردند و به «جان جانان» این ملت «چنگ» انداختند.«امت امام» که از این جسارت خون به دل شده بودند، به خیابان‌ها ریختند و عشق مقدس‌شان به «خمینی و خامنه‌ای» را تجلی دادند، اما آقایان مدعی خط امامی چه کردند؟ اول منکر جسارت به عکس حضرت امام(ره) شدند، آنگاه که خشم عمومی کشور را فراگرفت، بیانیه پشت بیانیه آن را محکوم کردند. موسوی اما ترجیح داد همان بیانیه خشک و خالی را هم ندهد و به یک مصاحبه صوری بسنده کرد! اعتراض سراسر کشور را فراگرفت و ملت قرار شد پس از نماز جمعه در راهپیمایی سراسری، این‌بار «کوبنده‌تر» خشم‌شان را به جهانیان نشان دهند. اما سران فتنه چه کردند؟ اعلام کردند: «ما در راهپیمایی شرکت نمی‌کنیم و از طرفدارانمان هم می‌خواهیم در این اعتراض شرکت نکنند». ادعایشان این بود که ما باید جداگانه حاضر شویم. حتی پسر کروبی به رادیو فردا (سیا) گفته بود ما اعتراض‌مان به صدا و سیماست نه به جسارت‌کنندگان به عکس امام! اما گویا «خمینی» نمی‌خواهد دست از سر این مدعیان بردارد و تا تشت رسوایی آنان را پیش چشم همگان از بام نیندازد آرام نمی‌نشیند. خبر آمد «حسینعلی منتظری» درگذشته است؛ منتظری که «خون به دل امام امت کرد». خمینی که از اول هم با قائم‌مقامی او مخالف بود و در نامه 6/1/68 قسم جلاله خورده بود که «والله قسم با قائم‌مقامی منتظری مخالف بودم»، منتظری را از قائم‌مقامی برکنار کرد و ... . اما مدعیان این‌بار هم چه کردند؟ فقط تجلیل کردند و ای‌کاش فقط تجلیل می‌کردند، خبر آمد «موسوی و کروبی» روز «دوشنبه را عزای عمومی اعلام کرده‌اند». و این اعلام عزای عمومی برای کسی که امام از «دست رفتار او مرگش را از خدا خواسته بود»، بزرگ‌ترین دروغ این آقایان یعنی «ادعای دفاع از امام» را برای همیشه تاریخ به ثبت رساند. ای کاش چون «پیام رهبر معظم انقلاب ضمن عرض تسلیت، به داغ‌هایی که منتظری به دل امام گذاشت اشاره می‌کردید» و چه زیبا این بار هم خود «خمینی» آمد و برای همیشه «تاریخ» رسوایتان کرد. خب! فیلم تمام شد، باید سالن سینما را ترک کنیم، روی پرده دارد تیتراژ را پخش می‌کند، همه دارند به نام‌های بازیگران نگاه می‌کنند: موسوی، کروبی، خاتمی، هاشمی و ... . ارسال نظر
پربیننده