گروه ورزشی: تقریبا چیزی حدود 10 سال خواهد گذشت تا بارسا دورانی را سپری کند که در زمان پپ تجربه کرده بود. اگر هوادار بارسا هستید لطفا کمی نقاب متعصبانه را کنار گذاشته و خاک شدن این تیم کاتالونیایی را بپذیرد. باورش کمی سخت است برای تیمی که مدت‌ها در بالاترین نقطه قرار داشته و حالا اینچنین مقابل تیم‌هایی مثل گرانادا حرفی برای گفتن ندارد. شاید این پیش‌بینی خیلی دور از ذهن نباشد اگر بگوییم بارسا یک فصل بدون جام را سپری خواهد کرد! برای اثبات این موضوع تنها 48 ساعت زمان کافی است تا در بامداد روز پنجشنبه این پیشگویی درست از آب در بیاید. در همین رابطه پدرو سن مارتین ستون نویس روزنامه آ.اس می‌نویسد: بارسا در بدترین شرایطش است. حقیقت این است که مدتی است روی بند حرکت می‌کنند. علائم فعلی خیلی وخیم هستند: دو بازی کلیدی پیاپی و دو شکست بدون زدن حتی یک گل. از چمپیونزلیگ اوت شده‌اند، مسی بی‌حال است، بارسا با تاتا ناهماهنگ است (حرف از کلوب به میان آمده است)، پینتو تنها امیدشان در خط دروازه است، نیمار بیشتر به فکر بازی‌ها و ظاهر است تا تاثیرگذاری. حتی می‌گویند کوپا نه مارتینو و نه حتی بارتومئو را نجات نمی‌دهد... در حالی که بارسا در غم و غصه بسر می‌برد، در برنابئو کاملا برعکس است. هیجان با دستیابی به رده دوم لالیگا و رسیدن به نیمه‌نهایی چمپیونزلیگ با ارائه یک بازی منسجم و پرگل بیشتر شده است و امید به فینال کوپا روز افزون است... البته نباید مصدومیت کریستیانو را فراموش کرد. امید رئال بیشتر به خاطر حقایق و نتایج است. رئال می‌خواهد چهارشنبه اولین غوغای بزرگش را داشته باشد. دومین غوغایش وابسته به امتیاز دادن اتلتیکو در لالیگاست و در نهایت اوج کار می‌تواند قهرمانی اروپا باشد... این دست‌خط‌ها شاید از روی کینه و عداوت با دشمن دیرینه باشد ولی چه کسی است که نداند این روزها ستاره‌های مسن بارسا روزهای افول‌شان را سپری می‌کنند. حتی آن خرید گرانقیمت برزیلی حالا بیشتر شبیه عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی شده و مدام دست به شیرجه‌زدن در محوطه می‌کند! خب اگر قرار بود مدیران بارسا به خاطر قرارداد
پر سرو صدای نیمار تا این اندازه آبروریزی کنند و بعد این بازیکن جوان تنها هنرش شیرجه زدن و فریب داور باشد، بهتر بود کسی مثل سوآرس یا فالکائو یا حتی کاوانی را به‌خدمت می‌گرفتند! واقعا خروجی بازی نیمار برای بارسا چه بوده؟ این همه تبلیغات پروپاگاندایی و مدام گفتن از زوج طلایی مسی و نیمار چه ثمری داشت؟ راستی مسی کجاست؟ چه کسی مسؤول افت «کک» است؟ در این 10 سال اخیر هیچ‌گاه لئو را تا این اندازه بی‌روحیه و مستعصل ندیده بودیم! تقریبا یک ماه پیش، آنخل کاپا، کارمند سابق باشگاه بارسلونا با رادیو کاتالان مصاحبه‌ای جنجالی انجام داد و در آن گفت: «اگر به بازی مسی در 4 یا 5 سال اخیر نگاه کنید، یک دیوانگی در بازی وی وجود دارد. یک شور و اشتیاق زیاد در بازی اما حالا نمی‌‌دانم به چه دلیل، این اشتیاق به پایان رسیده است. وی توانایی‌‌های فوق‌العاده‌ای دارد و در هر لحظه بازی فوق‌العاده‌ای انجام می‌‌دهد اما انگار وی پس از ۱۵ سال ازدواج با فوتبال، از همسرش خسته شده است.» کاپا پیش از این با سزار لویز منوتی سرمربی سابق تیم ملی آرژانتین در سال ۱۹۸۰ همکار بوده و با باشگاه بارسلونا رابطه بسیار نزدیکی دارد. شاید این صحبت‌ها کاملا درست نباشد اما حرف‌های وی شاید سؤالاتی را به وجود بیاورد. در باخت بارسلونا برابر اتلتیکو، مسی تنها 8/6 کیلومتر دوید که طبق اعلام سایت رسمی یوفا، وی تنها 4/1 کیلومتر از پینتو دروازه‌بان بارسلونا بیشتر دویده است و کوکه هافبک اتلتیکو تقریبا 2 برابر وی در این بازی دویده است. وی از بسیاری از بازیکنان بارسلونا کمتر دویده است: ژاوی(8/11)، آلبا(5/11)، آلوس(8/10)، بارترا(7/10) و نیمار (8/9).عملکرد ضعیف وی تنها منتهی به میزان دوندگی وی نبوده است. مسی در این بازی از ۳۹ پاس خود تنها ۲۹ بارش را سالم به مقصد رسانده است. این پنجمین بازی (۳۴۱ دقیقه) است که مسی نمی‌‌تواند دروازه اتلتیکو مادرید را باز کند. وی پیش از این در ۱۴ بازی ابتدایی‌اش برابر اتلتیکو ۲۰ گل به ثمر رسانده بود. با میانگین دریافت ۶۴ توپ در لیگ قهرمانان، مسی در این بازی تنها توانست ۳۹ بار خود را در موقعیت توپگیری قرار دهد. این را استبارنز بازیکن سابق اتلتیکو و مربی حال حاضر جوانان باشگاه به وب‌سایت گل می‌‌گوید: «آنها بشدت کار کردند تا فضا را برای مسی ببندند. این تنها دفاع کردن صرف نیست بلکه تلاش تیمی هافبک‌ها برای کم کردن فضا است.» زیرنظر دیگو سیمئونه، اتلتیکو مادرید ثبات و کیفیت لازم را برای حملات بسیار عمیق پیدا کرده و تنها کاری که نیاز بود انجام دهند، قطع کردن پاس‌های هافبک‌های بارسلونا بود. با کمی کم کردن فضا، مسی به سمت راست متمایل شد اما این کار هم ثمری نداشت و کورتوا دروازه‌بان اتلتیکو، مانع فرو‌ریزی دروازه مادریدی‌ها شد. آنالیزکردن بازی با اتلتیکو به ما ثابت می‌کند ستاره‌ای که روزگاری نتایج رقابت‌های مهم را می‌توانست به نفع بارسا تغییر دهد حالا تنها سایه‌ای از او باقی‌مانده است. اگر قرار باشد تنها گناه این داستان را به گردن تاتا مارتینو بیندازیم کمی دور از انصاف است چون بدون هیچ توصیفی باید گفت متهم ردیف اول ساندرو روسل است که به خاطر ترس از رسوایی خیلی زود استعفایش را روی میز هیات‌مدیره گذاشت. روسل با سیاست‌های کاسب‌کارانه‌اش بارسا را از موقعیت اصلی دور کرد و حالا خروجی این داستان تنها در یک جمله خلاصه خواهد شد... فصل بدون جام... شاید!