گروه سیاسی: توهین بی‌سابقه فرقه موسوی به ساحت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و حوادث تلخ عاشورا که منجر به کشته و زخمی شدن برخی از شهروندان تهرانی شد، یک بار دیگر و این بار به صورت ویژه این موضوع را در افکار عمومی و نیز محافل تاثیرگذار مطرح کرده که عامل این اهانت‌ها،حوادث و ساختارشکنی‌ها کیست؟ چگونگی سرکوب فتنه‌گران این فرقه دین‌گریز نیز اینک موضوعی مطرح است، قطعا افکار عمومی خواهان برخورد قاطع و سریع نهادهای مسؤول در این‌باره هستند، چرا که آنچه در درجه اول نیاز مبرم آنهاست، آرامش و امنیت است. به همین واسطه در راستای ایجاد امنیت و آرامش در تهران می‌باید هرچه سریع‌تر، برخورد با سران فرقه آغاز شود. اما چگونه؟ به نظر می‌رسد نیاز چندانی به واکاوی این حوادث برای شناسایی عوامل اصلی فتنه وجود ندارد چرا که این روزها همه چیز برای اکثریت افکار عمومی آشکار شده است. همه می‌دانند که ادعای تقلب و آشوب‌های خیابانی پس از انتخابات نقطه آغاز فتنه بود.
تقلب؛ دروغ بزرگ
میرحسین موسوی با ادعای تقلب، اعتراضات هوادارانش در تهران را به راه انداخت، او کوچک‌ترین اعتنایی به ساز‌و‌کارهای قانونی برای پیگیری این ادعا نکرد و تنها با صدور بیانیه‌های تحریک‌کننده خواستارحضور هوادارانش در خیابان‌های پایتخت شد. اعتراضات هواداران این کاندیدای بازنده انتخابات در ادامه تبدیل به آشوب شد به طوری که در پی تجمعات غیرقانونی طرفداران موسوی، حمله به مراکز عمومی و اموال خصوصی و شعارهای هتاکانه به نظام به‌وجود آمد. اما حادثه بسیار مهم که در تجمعات نخستین مورد پسند موسوی به وقوع پیوست، حمله برخی افراد حامی موسوی به یکی از پایگاه‌های بسیج در خیابان طرشت بود. در این پایگاه بسیج حدود 500 قبضه اسلحه وجود داشت. جلوگیری 2 نفر از افراد حاضر در این حوزه از خلع سلاح این پایگاه منجر به کشته شدن 7 نفر از مهاجمان شد اما هیچگاه این پرسش را کسی پاسخ نداد که چرا در تجمع هواداران موسوی به بهانه ادعای تقلب، باید عده‌ای به دنبال خلع سلاح یک پایگاه بسیج باشند. هواداران موسوی گمان می‌کردند در انتخابات تقلب شده اما آنها اسلحه را برای چه می‌خواستند؟ در آن شرایط البته غبار فتنه به اندازه‌ای بود که کسی این موضوع را چندان جدی نگرفت! غوغاسازی فتنه‌گران نیز مجالی برای طرح این پرسش نگذاشت که چرا عده‌ای از طرفداران موسوی به دنبال مسلح شدن بودند؟
ریزش حامیان موسوی
در فاصله زمانی پس‌از روز انتخابات تا روز قدس، تجمعات گوناگون و متفاوتی با تحریک موسوی صورت گرفت که شاه‌بیت تمام آنها طرح ادعای تقلب بود. این تجمعات که بشدت از سوی رسانه‌های دول آمریکا و انگلیس پوشش داده می‌شد اما بتدریج با کاهش جمعیت مواجه شد. به اعتقاد صاحبنظران دلیل این ریزش بسیار ملموس، عدم اقناع این افراد برای اثبات تقلب بود ضمن اینکه ارگان‌های دولتی نیز با حضور در صدا و سیما و نیز مصاحبه‌های مفصل، ادعای تقلب را به چالش می‌کشیدند. در این هنگامه بود که بیانیه‌های موسوی بر مسائل فرعی تمرکز یافت و موضوعاتی نظیر کشته‌ها مورد توجه وی قرار گرفت اما این ترفند موسوی نیز کارگر نشد چرا که در تجمع غیرقانونی حامیان وی در روز قدس، این ریزش ملموس‌تر از گذشته بود. 13 آبان‌ماه نیز موعد دیگری بود که جماعت قلیل حامی موسوی آمدند و اوج این ریزش طرفداران و رویگردانی حامیان موسوی
- آنها که به خاطر ادعای تقلب به خیابان‌ها می‌آمدند- در 16 آذر پدیدار شد. این موضوع که طرفداران موسوی نسبت به روزهای نخستین پس از انتخابات بشدت کاهش یافته‌اند دیگر محل مناقشه نیست چرا که همگان این موضوع را به وضوح مشاهده کرده‌اند اما این جماعت اندک فعلی چه کسانی هستند؟
جماعت افسارگسیخته!
موسوی به بهانه تقلب، حامیانش را به خیابان‌ها آورد اما همانگونه که گفته شد، ناتوانی وی در اثبات ادعای تقلب موجب پراکندگی جماعت طرفدار او شد. ترفندهای وی برای پرداختن به موضوعات فرعی چون افراد کشته شده و نیز پرداختن به مسائلی چون موضوع هسته‌ای – که البته شنیده شد، بلافاصله از سوی نزدیکانش توصیه به توقف آن صورت گرفت- نیز توانست از پراکندگی اطرافیانش جلوگیری کند. در چنین هنگامی بود که اندک بازماندگان حامی وی، اهداف واقعی خود را بر زبان آوردند. مخالفت با حمایت‌های ایدئولوژیک ایران از فلسطین و لبنان در روز قدس و سر دادن شعار ضداسلامی «جمهوری ایرانی» موجب شد تا رویکرد واقعی این جماعت- که رفتار آنها موجب شد آنان به اسم یک فرقه جدید معرفی شوند- آشکار شود. موسوی که تا پیش از آن خود را یک انقلابی معرفی می‌کرد، نه‌تنها هیچگاه از شعارهای ضداسلامی این افراد انتقاد نکرد که خود نیز در بیانیه‌هایش به نیروهای انقلابی و بسیجی اهانت کرد. این فرقه در 16 آذر نیز با اهانت به تمثال مبارک حضرت امام(ره) علنا مخالفت خود را با جمهوری اسلامی و ولایت فقیه نشان داد. این رفتار در واقع نشان‌دهنده مخالفت فرقه موسوی با جمهوری اسلامی بود. آنها پس از این اتفاق در صفحات وب خود به کرات اعلام کردند که مخالف جمهوری اسلامی و امام خمینی هستند. موسوی در واکنش به این اتفاقات یک بهانه خنده‌دار آورد و برای مخالفت با این اقدام، خواستار صدور مجوز شد! البته او هیچگاه نگفت که تاکنون کدام‌یک از تجمعات هواداران وی قانونی بوده و چرا وی طرفدارانش را به حضور در تجمع اعتراضی مردم به هتک حرمت امام ترغیب نکرد؟
و این بار عاشورا
موسوی از یک کاندیدای معترض به نتیجه انتخابات تبدیل به نفر اول مخالفان جمهوری اسلامی در داخل کشور شد. مخالفان نظام اسلامی با به دست گرفتن عکس و نماد انتخاباتی وی انواع و اقسام توهین‌ها را علیه جمهوری اسلامی و ولایت فقیه گفتند و در مقابل، نظام تنها با آنها مماشات کرد! متاسفانه این مماشات در ادامه منجر به اهانت بی‌سابقه جماعت دین‌گریز فرقه موسوی به امام حسین(ع) در روز عاشورا شد و در شرایطی که جمعیت میلیونی عزادار تهران در حسینیه‌ها و مساجد در حال عزاداری بودند، اقدام به تخریب اموال مردم و سوت، کف، هلهله و پایکوبی در تهران کردند. مخالفان جمهوری اسلامی با این کار عملا مخالفت خود را با اسلام و تشیع و اهل بیت(ع) آشکار ساختند. حامیان موسوی تمثال حضرت عباس(ع) را پاره کردند، عزاداران را کتک زدند و از همه مهم‌تر قرآن را در آتش جهالت خود سوزاندند. ماجرا را یک‌بار دیگر مرور کنید. موسوی اکنون نفر شماره یک مخالفان اسلام و جمهوری‌اسلامی در ایران است. مخالفانی که تنها به حفظ اعتقاد خود بسنده نمی‌کنند. آنها به خیابان‌ها می‌آیند، علیه مقدسات ملت شعار می‌دهند و اقدام به تخریب اموال عمومی می‌کنند! باید با این فرد برخوردی صورت گیرد.
قتل مشکوک و یک انتقاد
اقدام دیگری که برخورد با فتنه و فرقه موسوی را بسیار ضروری می‌کند، حوادث بسیار مشکوک روز عاشوراست. در صورتی که نیروی انتظامی تأکید می‌کند که مأموران به هیچ‌عنوان دستور شلیک نداشته و اصلا مجهز به اسلحه نبوده؛ چگونه تعدادی کشته می‌شوند؟ چگونه یک نفر از کشته‌ها با «گلوله» کشته می‌شود؟ آن هم «خواهرزاده» موسوی! مطمئنا قتل این فرد مشکوک است. پروژه کشته‌سازی مدت‌ها بود در اتاق‌های فکر فرقه موسوی مطرح شده بود و متأسفانه بر اثر غفلت نیروهای امنیتی این اقدام صورت گرفت. خواهرزاده موسوی که در اعتراضات و اغتشاشات حضور همیشگی داشت و در اصطلاح امنیتی، فردی نشان‌دار بوده، کشته می‌شود. آن هم در روزی که وزارت اطلاعات چندین نفر از اعضای مسلح گروهک منافقین را بازداشت می‌کند. شنیده‌های خبرنگار «وطن‌امروز» حاکیست، این افراد هفته گذشته از عراق وارد ایران شده‌اند و در آشوب سکولار‌ها در روز عاشورا حضور داشتند. این موضوع آیا مشکوک نیست؟ شنیده‌های «وطن‌امروز» اضافه می‌کند، فرقه موسوی به حالت مسلح درآمده و جنگ نظامی با نظام را دنبال می‌کند و متأسفانه این اقدامات نيز در غفلت نیروهای اطلاعاتی و امنیتی کشور صورت گرفته است. هزینه این غفلت به گونه‌ای است که دیگر حتی عابران نیز در معرض خطر و براحتی در معرض افراد مسلح مخالف نظام قرار دارند.
... و اما اقدام ضروری!
حضور خواهرزاده موسوی در اهانت این فرقه دین‌گریز در روز عاشورا، از نقش فعال موسوی در تدارک این جمعیت هتاک خبر می‌دهد. او اینک تمام اغتشاشات و هجوم‌های وحشیانه افراد ضددین و ضدانقلاب در تهران را رهبری می‌کند. کسانی که با گستاخی به مردم و اموال آنها حمله می‌کنند و علیه مقدسات ملت اقدام می‌کنند. مماشات باعث شده اینک این جماعت گستاخ وارد فاز نظامی شوند و پروژه کشته‌سازی خود را دنبال کنند. در چنین شرایطی چه تحلیل و منطقی حکم می کند که عامل اصلی فرقه ضددین، یعنی موسوی آزادانه به اقدامات ضدانقلابی خود ادامه دهد؟ چرا نهاد‌ها و سازمان‌های ذی‌ربط در این‌باره اهمال می‌کنند و از مردم در برابر هجوم این جماعت وحشی دفاع نمی‌کنند؟ قطعا دستگیری و مجازات شدید موسوی به عنوان عامل اصلی فتنه اخیر و متهم شماره یک اهانت به حضرت سید‌الشهداء(ع) و مقدسات و تخریب جان و مال مردم، مهم‌ترین عامل در مهار و نابودی فرقه ضددین موسوی است.
مسیر انحرافی از زبان مسیح مهاجری
مدیرمسؤول روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله دیروز خود با عنوان «این مسیر انحرافی را ببندید» نوشت: با توجه به این واقعیت که افراطیون تاکنون لطمات زیادی به جریان اعتراض وارد ساخته‌اند سران این جریان باید مرز خود را با آنها مشخص کنند. این واقعیت باید با صراحت بیان شود تا هرگونه فرصت سوءاستفاده از آنها و از دشمنان گرفته شود. در بخشی از این مطلب آمده است: آهنگ تبلیغات رسانه‌های بیگانه نشان می‌دهد که آنها با سوءاستفاده از حوادث چند ماه گذشته از اشخاص عبور کرده و درصدد برآمده‌اند اصل کارآیی نظام حکومتی دینی را زیر سوال ببرند.
این خواسته‌ای است که از آغاز تشکیل نظام جمهوری اسلامی دشمنان این نظام درصدد رسیدن به آن بودند و البته هرچه بیشتر تلاش کردند ناامیدتر شدند. امروز گستردگی حوزه اختلافات متاسفانه به دشمنان کمک کرده و آنها امیدوارتر از هر زمان دیگری به این موضوع می‌پردازند. نویسنده در پایان این مطلب می‌نویسد: این وضع به زیان ملت کشور و آرمان‌ها و اصول موردنظر انقلاب و نظام است. همه باید در این زمینه احساس مسؤولیت کنند و با خویشتنداری، گذشت، پایبندی به آرمان‌ها، اصول و شفاف ساختن مواضع برای رسیدن به این هدف مقدس تلاش کنند و مسیر انحرافی افراطیون دوطرف که همچون دولبه یک قیچی به مصالح کشور و منافع ملی هجوم آورده‌اند را سد کنند.
گزارش کیهان از وقایع عصر عاشورا
روزنامه کیهان در یادداشت روز خود با عنوان «تأملی درباره وقایع دیروز» به قلم مهدی محمدی آورده است: حوادث دیروز[پریروز] تهران... زوایای جدیدی از فتنه چندماه اخیر را آشکار کرده است. حضور یک ذهن امنیتی پشت آشوب‌های دیروز تهران کاملاً آشکار است. علائم و نشانه‌های قطعی وجود دارد که نشان می‌دهد سرویس‌های اطلاعاتی و امنیتی دشمن با واسطه برخی عوامل داخلی خود یک پروژه کاملاً برنامه‌ریزی شده و هدفمند را در خیابان‌های تهران کلید زده‌اند.
نویسنده در ادامه آورده است: ورود به ایام عزای حضرت اباعبدالله(ع) این تنگنا را برای فتنه‌گران شدیدتر کرد. رشد عمیق و خود به خودی شامه تشخیص فتنه و روحیه فتنه‌ستیزی مردم در این ایام موجب شد تا در تمام 9روز اول ماه محرم به‌رغم همه تلاش‌ها و تبلیغاتی که فتنه‌گران انجام دادند، هیچ تجمع و آشوبی ولو به صورت لکه‌ای مجال ظهور پیدا نکند.
خاصیت فتنه‌سوزی ایام محرم چنان بود که صدای برخی از حامیان بیرونی جریان فتنه را هم درآورد. در بخش دیگری از این سرمقاله می‌خوانیم: اکنون دیگر نه صبر رواست و نه مصالحه و مماشات جایز. کسانی که روز قدس شعار «نه غزه، نه لبنان» سر می‌دهند، روز 13آبان آمریکا را ستایش می‌کنند، روز 16آذر به عکس امام اهانت می‌کنند و روز عاشورا به مقام قدسی حسین بن علی(ع) جسارت می‌ورزند، جزو مردم ایران نیستند و برخورد با آنها هم برای نظام مقتدر اسلامی آسان‌تر از آن است که جای ملاحظه‌کاری باقی بماند. نویسنده در پایان تاکید می‌کند: نکته نهایی خطاب به سران فتنه است که خوب باید بدانند اگرچه اکنون از همه جا رانده شده‌اند و جز مشتی رجاله بی‌دین و رقاصه هرزه برای آنها باقی نمانده، اما از چشم ملت ایران مسؤول همه این وقایع آنها هستند و باید هزینه این جسارت‌های بزرگ را تمام و کمال به همین زودی‌ها بپردازند.
تله آفساید برای رسانه‌های بیگانه
شبکه ایران نیز در گزارشی آورده است: در حالی که رسانه‌های بیگانه و ضدانقلاب نظیر شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی، برنامه‌ریزی مفصل و طولانی مدتی را برای ایجاد درگیری و آشوب در روز عاشورا در نظر گرفته بودند، با تدبیر نیروهای امنیتی و انتظامی در عدم استفاده از سلاح گرم و همچنین حضور مردم انقلابی در صحنه، آشوبگران در رسیدن به اهداف خود ناکام ماندند.
در بخش دیگری از این گزارش می‌خوانیم: جریان فتنه در جلسات محفلی خود پس از فوت آیت‌الله منتظری به این نتیجه رسید که باید برای ادامه اغتشاشات و مناسبت‌سازی‌های بعدی چند کشته در روز عاشورا داشته باشند. در این جلسات حتی تصمیم گرفته شد اگر نتوانستند نظام را به برخورد با خود ترغیب کنند باید با خودزنی و کشته‌سازی جعلی همچون دیگر کشته‌سازی‌های گذشته به ادامه اغتشاشات دامن بزنند. این پروژه جدید که دنباله همان پروژه «شهیدسازی» حزب مشارکت است، با اقدام مدبرانه و هوشمندانه مسؤولان امنیتی و انتظامی در عدم استفاده از هرگونه سلاح گرم شکست خورد. این در حالی است که قتل مشکوک خواهرزاده مهندس موسوی در حالی در محدوده چهارراه کالج صورت گرفته که گزارش‌ها حاکی از استفاده از اسلحه مخصوص تیم‌های ترور در این اقدام مشکوک است.
افشای اسناد محرمانه پس از 30سال
سایت خبری پرچم می‌نویسد: آرشیو ملی انگلیس بخشی از اسناد مربوط به سال 1979 در منطقه خاورمیانه را از طبقه‌بندی محرمانه خارج کرد. پایگاه اینترنتی روزنامه القبس در گزارشی به قلم رائد الخمار نوشت: در این سال حوادث مهمی اتفاق افتاد که برخی از آنها تاریخ منطقه و جهان را تغییر داد.
از جمله اسناد مربوط به سال 1979 که القبس بدان دست یافته و آرشیو ملی انگلیس آن را آزاد کرده، حوادث انقلاب ایران است که طی آن امام‌خمینی قدرت را در دست گرفت. از جمله اسناد دیگری که القبس از این آرشیو به دست آورده ماجرای گروگانگیری از سفارت آمریکا در تهران و مسائلی است که سبب شد انور سادات، رئیس‌جمهور مصر میزبانی شاه را قبول کند در حالی که آمریکا حاضر نشد به وی پناهندگی بدهد.
موسوی را بازداشت كنيد
درخواست مردم سراسر كشور از دستگاه قضايي براي برخورد با عامل هتك‌حرمت مقدسات
گروه سیاسی: توهین بی‌سابقه فرقه موسوی به ساحت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و حوادث تلخ عاشورا که منجر به کشته و زخمی شدن برخی از شهروندان تهرانی شد، یک بار دیگر و این بار به صورت ویژه این موضوع را در افکار عمومی و نیز محافل تاثیرگذار مطرح کرده که عامل این اهانت‌ها،حوادث و ساختارشکنی‌ها کیست؟ چگونگی سرکوب فتنه‌گران این فرقه دین‌گریز نیز اینک موضوعی مطرح است، قطعا افکار عمومی خواهان برخورد قاطع و سریع نهادهای مسؤول در این‌باره هستند، چرا که آنچه در درجه اول نیاز مبرم آنهاست، آرامش و امنیت است. به همین واسطه در راستای ایجاد امنیت و آرامش در تهران می‌باید هرچه سریع‌تر، برخورد با سران فرقه آغاز شود. اما چگونه؟ به نظر می‌رسد نیاز چندانی به واکاوی این حوادث برای شناسایی عوامل اصلی فتنه وجود ندارد چرا که این روزها همه چیز برای اکثریت افکار عمومی آشکار شده است. همه می‌دانند که ادعای تقلب و آشوب‌های خیابانی پس از انتخابات نقطه آغاز فتنه بود.
تقلب؛ دروغ بزرگ
میرحسین موسوی با ادعای تقلب، اعتراضات هوادارانش در تهران را به راه انداخت، او کوچک‌ترین اعتنایی به ساز‌و‌کارهای قانونی برای پیگیری این ادعا نکرد و تنها با صدور بیانیه‌های تحریک‌کننده خواستارحضور هوادارانش در خیابان‌های پایتخت شد. اعتراضات هواداران این کاندیدای بازنده انتخابات در ادامه تبدیل به آشوب شد به طوری که در پی تجمعات غیرقانونی طرفداران موسوی، حمله به مراکز عمومی و اموال خصوصی و شعارهای هتاکانه به نظام به‌وجود آمد. اما حادثه بسیار مهم که در تجمعات نخستین مورد پسند موسوی به وقوع پیوست، حمله برخی افراد حامی موسوی به یکی از پایگاه‌های بسیج در خیابان طرشت بود. در این پایگاه بسیج حدود 500 قبضه اسلحه وجود داشت. جلوگیری 2 نفر از افراد حاضر در این حوزه از خلع سلاح این پایگاه منجر به کشته شدن 7 نفر از مهاجمان شد اما هیچگاه این پرسش را کسی پاسخ نداد که چرا در تجمع هواداران موسوی به بهانه ادعای تقلب، باید عده‌ای به دنبال خلع سلاح یک پایگاه بسیج باشند. هواداران موسوی گمان می‌کردند در انتخابات تقلب شده اما آنها اسلحه را برای چه می‌خواستند؟ در آن شرایط البته غبار فتنه به اندازه‌ای بود که کسی این موضوع را چندان جدی نگرفت! غوغاسازی فتنه‌گران نیز مجالی برای طرح این پرسش نگذاشت که چرا عده‌ای از طرفداران موسوی به دنبال مسلح شدن بودند؟
ریزش حامیان موسوی
در فاصله زمانی پس‌از روز انتخابات تا روز قدس، تجمعات گوناگون و متفاوتی با تحریک موسوی صورت گرفت که شاه‌بیت تمام آنها طرح ادعای تقلب بود. این تجمعات که بشدت از سوی رسانه‌های دول آمریکا و انگلیس پوشش داده می‌شد اما بتدریج با کاهش جمعیت مواجه شد. به اعتقاد صاحبنظران دلیل این ریزش بسیار ملموس، عدم اقناع این افراد برای اثبات تقلب بود ضمن اینکه ارگان‌های دولتی نیز با حضور در صدا و سیما و نیز مصاحبه‌های مفصل، ادعای تقلب را به چالش می‌کشیدند. در این هنگامه بود که بیانیه‌های موسوی بر مسائل فرعی تمرکز یافت و موضوعاتی نظیر کشته‌ها مورد توجه وی قرار گرفت اما این ترفند موسوی نیز کارگر نشد چرا که در تجمع غیرقانونی حامیان وی در روز قدس، این ریزش ملموس‌تر از گذشته بود. 13 آبان‌ماه نیز موعد دیگری بود که جماعت قلیل حامی موسوی آمدند و اوج این ریزش طرفداران و رویگردانی حامیان موسوی
- آنها که به خاطر ادعای تقلب به خیابان‌ها می‌آمدند- در 16 آذر پدیدار شد. این موضوع که طرفداران موسوی نسبت به روزهای نخستین پس از انتخابات بشدت کاهش یافته‌اند دیگر محل مناقشه نیست چرا که همگان این موضوع را به وضوح مشاهده کرده‌اند اما این جماعت اندک فعلی چه کسانی هستند؟
جماعت افسارگسیخته!
موسوی به بهانه تقلب، حامیانش را به خیابان‌ها آورد اما همانگونه که گفته شد، ناتوانی وی در اثبات ادعای تقلب موجب پراکندگی جماعت طرفدار او شد. ترفندهای وی برای پرداختن به موضوعات فرعی چون افراد کشته شده و نیز پرداختن به مسائلی چون موضوع هسته‌ای – که البته شنیده شد، بلافاصله از سوی نزدیکانش توصیه به توقف آن صورت گرفت- نیز توانست از پراکندگی اطرافیانش جلوگیری کند. در چنین هنگامی بود که اندک بازماندگان حامی وی، اهداف واقعی خود را بر زبان آوردند. مخالفت با حمایت‌های ایدئولوژیک ایران از فلسطین و لبنان در روز قدس و سر دادن شعار ضداسلامی «جمهوری ایرانی» موجب شد تا رویکرد واقعی این جماعت- که رفتار آنها موجب شد آنان به اسم یک فرقه جدید معرفی شوند- آشکار شود. موسوی که تا پیش از آن خود را یک انقلابی معرفی می‌کرد، نه‌تنها هیچگاه از شعارهای ضداسلامی این افراد انتقاد نکرد که خود نیز در بیانیه‌هایش به نیروهای انقلابی و بسیجی اهانت کرد. این فرقه در 16 آذر نیز با اهانت به تمثال مبارک حضرت امام(ره) علنا مخالفت خود را با جمهوری اسلامی و ولایت فقیه نشان داد. این رفتار در واقع نشان‌دهنده مخالفت فرقه موسوی با جمهوری اسلامی بود. آنها پس از این اتفاق در صفحات وب خود به کرات اعلام کردند که مخالف جمهوری اسلامی و امام خمینی هستند. موسوی در واکنش به این اتفاقات یک بهانه خنده‌دار آورد و برای مخالفت با این اقدام، خواستار صدور مجوز شد! البته او هیچگاه نگفت که تاکنون کدام‌یک از تجمعات هواداران وی قانونی بوده و چرا وی طرفدارانش را به حضور در تجمع اعتراضی مردم به هتک حرمت امام ترغیب نکرد؟
و این بار عاشورا
موسوی از یک کاندیدای معترض به نتیجه انتخابات تبدیل به نفر اول مخالفان جمهوری اسلامی در داخل کشور شد. مخالفان نظام اسلامی با به دست گرفتن عکس و نماد انتخاباتی وی انواع و اقسام توهین‌ها را علیه جمهوری اسلامی و ولایت فقیه گفتند و در مقابل، نظام تنها با آنها مماشات کرد! متاسفانه این مماشات در ادامه منجر به اهانت بی‌سابقه جماعت دین‌گریز فرقه موسوی به امام حسین(ع) در روز عاشورا شد و در شرایطی که جمعیت میلیونی عزادار تهران در حسینیه‌ها و مساجد در حال عزاداری بودند، اقدام به تخریب اموال مردم و سوت، کف، هلهله و پایکوبی در تهران کردند. مخالفان جمهوری اسلامی با این کار عملا مخالفت خود را با اسلام و تشیع و اهل بیت(ع) آشکار ساختند. حامیان موسوی تمثال حضرت عباس(ع) را پاره کردند، عزاداران را کتک زدند و از همه مهم‌تر قرآن را در آتش جهالت خود سوزاندند. ماجرا را یک‌بار دیگر مرور کنید. موسوی اکنون نفر شماره یک مخالفان اسلام و جمهوری‌اسلامی در ایران است. مخالفانی که تنها به حفظ اعتقاد خود بسنده نمی‌کنند. آنها به خیابان‌ها می‌آیند، علیه مقدسات ملت شعار می‌دهند و اقدام به تخریب اموال عمومی می‌کنند! باید با این فرد برخوردی صورت گیرد.
قتل مشکوک و یک انتقاد
اقدام دیگری که برخورد با فتنه و فرقه موسوی را بسیار ضروری می‌کند، حوادث بسیار مشکوک روز عاشوراست. در صورتی که نیروی انتظامی تأکید می‌کند که مأموران به هیچ‌عنوان دستور شلیک نداشته و اصلا مجهز به اسلحه نبوده؛ چگونه تعدادی کشته می‌شوند؟ چگونه یک نفر از کشته‌ها با «گلوله» کشته می‌شود؟ آن هم «خواهرزاده» موسوی! مطمئنا قتل این فرد مشکوک است. پروژه کشته‌سازی مدت‌ها بود در اتاق‌های فکر فرقه موسوی مطرح شده بود و متأسفانه بر اثر غفلت نیروهای امنیتی این اقدام صورت گرفت. خواهرزاده موسوی که در اعتراضات و اغتشاشات حضور همیشگی داشت و در اصطلاح امنیتی، فردی نشان‌دار بوده، کشته می‌شود. آن هم در روزی که وزارت اطلاعات چندین نفر از اعضای مسلح گروهک منافقین را بازداشت می‌کند. شنیده‌های خبرنگار «وطن‌امروز» حاکیست، این افراد هفته گذشته از عراق وارد ایران شده‌اند و در آشوب سکولار‌ها در روز عاشورا حضور داشتند. این موضوع آیا مشکوک نیست؟ شنیده‌های «وطن‌امروز» اضافه می‌کند، فرقه موسوی به حالت مسلح درآمده و جنگ نظامی با نظام را دنبال می‌کند و متأسفانه این اقدامات نيز در غفلت نیروهای اطلاعاتی و امنیتی کشور صورت گرفته است. هزینه این غفلت به گونه‌ای است که دیگر حتی عابران نیز در معرض خطر و براحتی در معرض افراد مسلح مخالف نظام قرار دارند.
... و اما اقدام ضروری!
حضور خواهرزاده موسوی در اهانت این فرقه دین‌گریز در روز عاشورا، از نقش فعال موسوی در تدارک این جمعیت هتاک خبر می‌دهد. او اینک تمام اغتشاشات و هجوم‌های وحشیانه افراد ضددین و ضدانقلاب در تهران را رهبری می‌کند. کسانی که با گستاخی به مردم و اموال آنها حمله می‌کنند و علیه مقدسات ملت اقدام می‌کنند. مماشات باعث شده اینک این جماعت گستاخ وارد فاز نظامی شوند و پروژه کشته‌سازی خود را دنبال کنند. در چنین شرایطی چه تحلیل و منطقی حکم می کند که عامل اصلی فرقه ضددین، یعنی موسوی آزادانه به اقدامات ضدانقلابی خود ادامه دهد؟ چرا نهاد‌ها و سازمان‌های ذی‌ربط در این‌باره اهمال می‌کنند و از مردم در برابر هجوم این جماعت وحشی دفاع نمی‌کنند؟ قطعا دستگیری و مجازات شدید موسوی به عنوان عامل اصلی فتنه اخیر و متهم شماره یک اهانت به حضرت سید‌الشهداء(ع) و مقدسات و تخریب جان و مال مردم، مهم‌ترین عامل در مهار و نابودی فرقه ضددین موسوی است.
مسیر انحرافی از زبان مسیح مهاجری
مدیرمسؤول روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله دیروز خود با عنوان «این مسیر انحرافی را ببندید» نوشت: با توجه به این واقعیت که افراطیون تاکنون لطمات زیادی به جریان اعتراض وارد ساخته‌اند سران این جریان باید مرز خود را با آنها مشخص کنند. این واقعیت باید با صراحت بیان شود تا هرگونه فرصت سوءاستفاده از آنها و از دشمنان گرفته شود. در بخشی از این مطلب آمده است: آهنگ تبلیغات رسانه‌های بیگانه نشان می‌دهد که آنها با سوءاستفاده از حوادث چند ماه گذشته از اشخاص عبور کرده و درصدد برآمده‌اند اصل کارآیی نظام حکومتی دینی را زیر سوال ببرند.
این خواسته‌ای است که از آغاز تشکیل نظام جمهوری اسلامی دشمنان این نظام درصدد رسیدن به آن بودند و البته هرچه بیشتر تلاش کردند ناامیدتر شدند. امروز گستردگی حوزه اختلافات متاسفانه به دشمنان کمک کرده و آنها امیدوارتر از هر زمان دیگری به این موضوع می‌پردازند. نویسنده در پایان این مطلب می‌نویسد: این وضع به زیان ملت کشور و آرمان‌ها و اصول موردنظر انقلاب و نظام است. همه باید در این زمینه احساس مسؤولیت کنند و با خویشتنداری، گذشت، پایبندی به آرمان‌ها، اصول و شفاف ساختن مواضع برای رسیدن به این هدف مقدس تلاش کنند و مسیر انحرافی افراطیون دوطرف که همچون دولبه یک قیچی به مصالح کشور و منافع ملی هجوم آورده‌اند را سد کنند.
گزارش کیهان از وقایع عصر عاشورا
روزنامه کیهان در یادداشت روز خود با عنوان «تأملی درباره وقایع دیروز» به قلم مهدی محمدی آورده است: حوادث دیروز[پریروز] تهران... زوایای جدیدی از فتنه چندماه اخیر را آشکار کرده است. حضور یک ذهن امنیتی پشت آشوب‌های دیروز تهران کاملاً آشکار است. علائم و نشانه‌های قطعی وجود دارد که نشان می‌دهد سرویس‌های اطلاعاتی و امنیتی دشمن با واسطه برخی عوامل داخلی خود یک پروژه کاملاً برنامه‌ریزی شده و هدفمند را در خیابان‌های تهران کلید زده‌اند.
نویسنده در ادامه آورده است: ورود به ایام عزای حضرت اباعبدالله(ع) این تنگنا را برای فتنه‌گران شدیدتر کرد. رشد عمیق و خود به خودی شامه تشخیص فتنه و روحیه فتنه‌ستیزی مردم در این ایام موجب شد تا در تمام 9روز اول ماه محرم به‌رغم همه تلاش‌ها و تبلیغاتی که فتنه‌گران انجام دادند، هیچ تجمع و آشوبی ولو به صورت لکه‌ای مجال ظهور پیدا نکند.
خاصیت فتنه‌سوزی ایام محرم چنان بود که صدای برخی از حامیان بیرونی جریان فتنه را هم درآورد. در بخش دیگری از این سرمقاله می‌خوانیم: اکنون دیگر نه صبر رواست و نه مصالحه و مماشات جایز. کسانی که روز قدس شعار «نه غزه، نه لبنان» سر می‌دهند، روز 13آبان آمریکا را ستایش می‌کنند، روز 16آذر به عکس امام اهانت می‌کنند و روز عاشورا به مقام قدسی حسین بن علی(ع) جسارت می‌ورزند، جزو مردم ایران نیستند و برخورد با آنها هم برای نظام مقتدر اسلامی آسان‌تر از آن است که جای ملاحظه‌کاری باقی بماند. نویسنده در پایان تاکید می‌کند: نکته نهایی خطاب به سران فتنه است که خوب باید بدانند اگرچه اکنون از همه جا رانده شده‌اند و جز مشتی رجاله بی‌دین و رقاصه هرزه برای آنها باقی نمانده، اما از چشم ملت ایران مسؤول همه این وقایع آنها هستند و باید هزینه این جسارت‌های بزرگ را تمام و کمال به همین زودی‌ها بپردازند.
تله آفساید برای رسانه‌های بیگانه
شبکه ایران نیز در گزارشی آورده است: در حالی که رسانه‌های بیگانه و ضدانقلاب نظیر شبکه تلویزیونی بی‌بی‌سی، برنامه‌ریزی مفصل و طولانی مدتی را برای ایجاد درگیری و آشوب در روز عاشورا در نظر گرفته بودند، با تدبیر نیروهای امنیتی و انتظامی در عدم استفاده از سلاح گرم و همچنین حضور مردم انقلابی در صحنه، آشوبگران در رسیدن به اهداف خود ناکام ماندند.
در بخش دیگری از این گزارش می‌خوانیم: جریان فتنه در جلسات محفلی خود پس از فوت آیت‌الله منتظری به این نتیجه رسید که باید برای ادامه اغتشاشات و مناسبت‌سازی‌های بعدی چند کشته در روز عاشورا داشته باشند. در این جلسات حتی تصمیم گرفته شد اگر نتوانستند نظام را به برخورد با خود ترغیب کنند باید با خودزنی و کشته‌سازی جعلی همچون دیگر کشته‌سازی‌های گذشته به ادامه اغتشاشات دامن بزنند. این پروژه جدید که دنباله همان پروژه «شهیدسازی» حزب مشارکت است، با اقدام مدبرانه و هوشمندانه مسؤولان امنیتی و انتظامی در عدم استفاده از هرگونه سلاح گرم شکست خورد. این در حالی است که قتل مشکوک خواهرزاده مهندس موسوی در حالی در محدوده چهارراه کالج صورت گرفته که گزارش‌ها حاکی از استفاده از اسلحه مخصوص تیم‌های ترور در این اقدام مشکوک است.
افشای اسناد محرمانه پس از 30سال
سایت خبری پرچم می‌نویسد: آرشیو ملی انگلیس بخشی از اسناد مربوط به سال 1979 در منطقه خاورمیانه را از طبقه‌بندی محرمانه خارج کرد. پایگاه اینترنتی روزنامه القبس در گزارشی به قلم رائد الخمار نوشت: در این سال حوادث مهمی اتفاق افتاد که برخی از آنها تاریخ منطقه و جهان را تغییر داد.
از جمله اسناد مربوط به سال 1979 که القبس بدان دست یافته و آرشیو ملی انگلیس آن را آزاد کرده، حوادث انقلاب ایران است که طی آن امام‌خمینی قدرت را در دست گرفت. از جمله اسناد دیگری که القبس از این آرشیو به دست آورده ماجرای گروگانگیری از سفارت آمریکا در تهران و مسائلی است که سبب شد انور سادات، رئیس‌جمهور مصر میزبانی شاه را قبول کند در حالی که آمریکا حاضر نشد به وی پناهندگی بدهد.
ارسال نظر
پربیننده