وقوع جنگ جَمَل بین امام علی(ع) و سپاه ناکثین(36 ق)
مدت کوتاهی پس از به خلافت رسیدن امام علی(ع) و بیعت مردم با آن حضرت، طَلحه و زبیر از یاران قدیمی پیامبر اسلام(ص) که در به دست آوردن سهمی از حکومت ناکام مانده بودند، بیعت خود را شکستند و به سوی مکه رهسپار شدند. آنان در مکه با عایشه، همسر رسول خدا(ص) ملاقات کرده و با همدستی یکدیگر، مردم را به خونخواهی عثمان، علیه امام علی(ع) فراخواندند. از آن طرف، چون امام از ماجرا آگاه شد، تجهیز قوا فرمود و درصدد دفع فتنه ناکثین برآمد. چون پیروان طلحه و زبیر شهر بصره را تصرف کرده و علیه امام شوریدند، سپاه حضرت نیز در مقابل آنان قرار گرفت. امیرالمؤمنین قبل از آغاز جنگ به میان هر دو صف لشکر آمد و به نصیحت عایشه و طلحه و زبیر پرداخت و عایشه را به خاطر بیرون آمدن از حریمِ حَرَم و طلحه و زبیر را بر شکستن بیعت ملامت فرمود. امام چون دید که صلح امکانپذیر نیست، با آنان اتمام حجت کرد و از آن پس، آتش جنگ شعلهور گشت. سرانجام با کشته شدن طلحه و زبیر و شانزده هزار نفر از ناکثین و شهادت بیش از هزار یاور علی(ع)، این جنگ با پیروزی امام پایان پذیرفت. این جنگ به دلیل سوار بودن عایشه بر شتر، به جَمَل شهرت یافت.
فاجعه غرق کشتی عظیم «تایتانیک» در اقیانوس اطلس (1912م)
کشتی اقیانوسپیمای تایتانیک در اوایل قرن بیستم میلادی توسط انگلستان ساخته شد و علاوه بر عظمت و بزرگی ظاهری، در داخل آن نیز از لوازم لوکس استفاده شده بود. این کشتی که انگلیسیها آن را غرق‌ناشدنی نامیده بودند، با 46/300 تن وزن بزرگ‌ترین کشتی جهان تا آن مقطع به شمار میرفت. با این همه، این کشتی در اولین سفر خود در جریان پیمودن اقیانوس اطلس دچار مشکل شد و در واقع، آخرین سفر خود را انجام داد. در نیمه شب 15 آوریل 1912م، این کشتی با یک کوه‌یخ عظیم برخورد کرد و با تمام استحکام و بزرگیاش، همچون مقوایى درهم شکست. سرعت زیاد، کمی تعداد قایقهای نجات و ناآزمودگی کارکنان کشتی باعث شد تا از حدود دو هزار مسافر تایتانیک در حدود هزار و پانصد نفر به همراه کشتی در اعماق دریا غرق شوند و فاجعهای بزرگ و مصیبتبار را در آغاز قرن بیستم رقم بزند.
شهادت افسر مسلمان مصری «خالد اسلامبولی» توسط رژیم مصر (1982م)
خالد شوقی اسلامبولی، افسر مسلمان و مبارز مصری در سال 1958م به دنیا آمد. او در مدرسه فرانسوی نوتِردام قاهره تحصیل کرد و سپس به ارتش پیوست و در 20سالگی با درجه ستوانی در توپخانه ارتش مصر مشغول به کار گردید. وی ضمن اینکه از افسران لایق ارتش محسوب میشد، با جنبش اسلامی جهاد مصر، همکاری مخفیانه داشت. پس از امضای قرارداد ننگین کمپ دیوید که در آن انور سادات رئیس‌جمهور وقت مصر حکومت غاصب اسرائیل را به رسمیت شناخت، نقشه ترور این خائن به آرمان فلسطین، در ذهن خالد اسلامبولی ترسیم شد. این نقشه در ششم اکتبر 1981م عملی گردید و هنگامی که انور سادات در مراسم رژه نظامی ارتش مصر در سالگرد جنگ اکتبر 1973م شرکت کرده بود، خالد اسلامبولی در لحظه عبور زرهپوشها و خودروهای نظامی از مقابل جایگاه، همراه با چند تن از نظامیان همرزم خود به سوی سادات آتش گشود. خالد اسلامبولی و گروهی که برای قتل او هم‌قسم شده بودند در این زمان در مقابل جایگاهی که سادات و رهبران سیاسی و نظامی مصر در آن نشسته بودند توقف کردند و با سرعت عملی که بیشتر به یک فیلم سینمایى شباهت داشت از خودروی نظامی خود بیرون پریده، با شلیک مسلسل و پرتاب نارنجک به طرف جایگاه سادات پیش رفتند. در این حادثه، هفت تن از مقامات مصری به هلاکت رسیدند که در جایگاه بودند و سادات نیز ساعاتی بعد در بیمارستانی در قاهره به کام مرگ فرو رفت. پس از این عملیات شجاعانه، خالد اسلامبولی که رهبری آن را بر عهده داشت، دستگیر و پس از یک محاکمه طولانی در 15 آوریل 1982م در 34 سالگی تیرباران شد. وی در جریان محاکمه خود فریاد میزد: مردم! من فرعون مصر را کشتم.